SUKHOI wrote:Συγγνώμη λάθος..
...
- Πως γίνεται ενώ παραδέχονται το λάθος, να συνεχίζουν στην ίδια κατεύθυνση και μάλιστα με εντονότερα, ποιοτικά και ποσοτικά πακέτα μέτρων.
- Πως λέγεται αυτός ο λαός, που αποδέχεται τα λάθος μέτρα, εξαθλιώνεται, ψηφίζει τους συνεργάτες του ΔΝΤ, για να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τα λάθος μέτρα, ώστε να εξαθλιωθεί περισσότερο;
- Πόσο πιο μ@λάκ@ς μπορεί να νιώσει ο μ@λάκ@ς, όταν τον αποκαλούν παγκοσμίως μ@λάκ@;
Θύμιος Καλαμούκη
Ποιό λάθος κύριε Καλαμούκη? Βάλθηκες να απαντήσεις μόνος σου στο προτελευταίο ερώτημα, "πως λέγεται αυτός ο λαός..."?
Επειδή είπε η ΤΡΟΙΚΑ "συγνώμη λάθος", επειδή μας είπε ότι είχε μετρήσει αλλιώς την επίδραση των μέτρων, ικανοποιηθήκαμε και ψάχνουμε κι όλας να τιμωρήσουμε τους ενόχους?
Ποιός είναι ο μ@λ@κ@ς κύριε Καλαμούκη? Αυτός που τον παραμυθιάσανε ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος και ότι μόνο έτσι θα γυρνούσε το έργο, ή αυτός που στο τέλος του είπανε "συγνώμη, κάναμε λάθος" και το πίστεψε?
Κανένα λάθος κύριε Καλαμούκη. Τα νούμερα πήγανε ακριβώς όπως έπρεπε και όπως λέγαν τα οικονομικά μοντέλα τους. Οι μ@λ@κες λειτούργησαν ακριβώς όπως αναμενόταν. Το ότι θα τους ικανοποιούσε σαν απάντηση αυτού που έλαβε χώρα ένα "συγνώμη λάθος" ξεπερνούσε κάθε τους προσδοκία. Και όμως ...
... θα έλεγα στον κύριο Καλαμούκη αν τον είχα μπροστά μου. Τί "συγνώμη λάθος" βρε Καλαμούκη? Μ@λ@κ@ς είσαι και δεν καταλαβαίνεις τον παπα που σου παίξανε?
ΥΓ. Φανταστική ιστορία.
Ενας πάει σε έναν παπατζή να παίξει τον παπά και χάνει και τα σώβρακά του γιατί ο παπατζής τον έκλεβε. Παίζει και αέρα και τα χάνει και αυτά. Ξαφνικά πιάνει τον παπατζή με φύλλο παραπάνω στο μανίκι. Και εκεί που κανείς θα περίμενε να τον κάνει τουλούμι και να τα πάρει όλα πίσω... Ακολουθεί διάλογος
Θύμα: - "Εεπ, τί κάνεις εκεί ρε, εσύ μου έλεγες ότι το παιχνίδι είναι τίμιο",
Παπατζής : - Ωπα ρε φιλαράκι, έχεις δίκιο, συγνώμη, λάθος, δεν υπολόγισα καλά"
Θύμα : - Ωστε δεν υπολόγισες καλά ε? Καλά το κατάλαβα εγώ από την αρχή ότι είσαι ασχετος. Και τώρα εγώ τί κάνω? Δάχτυλο είμαι που με πάτησες και μου λες συγνώμη? Ανθρωπος είμαι και καταστράφηκα. Το σπίτι μου πήρες και το ψωμί των παιδιών μου. Και τώρα με τόσο βίαιο και ιταμό τρόπο παραδέχεσαι ότι έκανες λάθος? Ασχετε. Τί να σου πω. Ντροπή σου και να τη βράσω τη συγνώμη σου. Ασχετε.
Και που σαι. Να ξέρεις ότι τον αέρα που μου δωσες να παίξω θα αργήσω να στον ξεπληρώσω. Τουλάχιστον δυο χρόνια. Καραγκιόζη.
Εγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους· πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων...