Πω πω βρε φίλε τα έχει μπερδέψει πολύ τα πράγματα.
nniik wrote:Το διάβολο τον δικαιολογώ εν μέρει που θέλει να κάνει κακό στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος ήταν στην ουσία η αιτία της πτώσης του μέσα από το πρίσμα του εγωισμού φυσικά
Φίλε δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο διάβολος έπεσε πριν την δημιουργία του ανθρώπου. Ο λόγος είναι η υπερηφάνεια. Ήθελε να βάλει τον εαυτό του ψηλότερα Του Δημιουργού του. Ο άνθρωπος πλάστηκε μετά. Αιτία της πτώσης του διαβόλου δεν ήταν ο άνθρωπος αλλά η υπερηφάνεια του.
nniik wrote:Δούλος Θεού έχει την πραγματική έννοια του δούλου για μένα γιατί σε περίπτωση ανυπακοής έρχεται τιμωρία κι όχι τιμωρία συνετισμού αλλά τιμωρία απ άπειρον, δεν είναι λοιπόν δουλεία αγάπης εφόσον συνοδεύεται απο τιμωρία
Άκου. Εφόσον υπάρχει το κακό η ελευθερία πρέπει να περιορίζεται. Παρόλα αυτά είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ακόμα και το κακό. Η τιμωρία δεν έρχεται από τον Θεό αλλά από το ίδιο το κακό που κάναμε.
Σκέψου ότι στο μπαλκόνι σου έχεις κάγκελα. Αυτά τα κάγκελα περιορίζουν την ελευθερία σου. Αν εσύ θέλεις να πας όλο ευθεία τα κάγκελα σε σταματάνε. Παρόλα αυτά μπορείς να περάσεις και πάνω από τα κάγκελα. Αν όμως πέσεις κάτω και χτυπήσεις είσαι «δούλος του διαβόλου» με την έννοια ότι έκανες τραγική χρήση της ελευθερίας σου και τιμωρήθηκες από αυτό. Όχι από τον Θεό. Ο «δούλος του Θεού» περιόρισε την ελευθερία του να κάνει το κακό και αυτό τον έσωσε.
Βλέπεις τα πράγματα από λάθος οπτική γωνία. Δεν είναι κακό να φας το παγωτό. Είναι κακό μόνο αυτό να θες να κάνεις: να φας το παγωτό. Ο άνθρωπος έχει διπλή φύση. Αποτελείται από Σώμα αλλά και Πνεύμα. Όσα αναφέρεις παρηγορούν το σώμα. Το φαγητό το σεξ οι μπύρες τα ποτά, είναι η τροφή η παρηγοριά και η ευχαρίστηση του σώματος. Τίποτα από αυτά δεν απαγορεύεται.
Το κακό έρχεται όταν ο άνθρωπος ζει και αναπνέει την κάθε του στιγμή για να υπηρετεί το σώμα του και μόνο. Τότε το πνεύμα παραμελείται, ρυπαίνεται εξασθενεί και τελικά πεθαίνει. Τότε έρχεται η δυστυχία, το άγχος η λύπη και οι ψυχικές διαταραχές. Όλα αυτά είναι ασθένειες του πνεύματος, γι’αυτό και αποκαλούνται ψυχικές ασθένειες.
Τότε ο άνθρωπος μπαίνει σε φαύλο κύκλο. Προσπαθεί να γιατρέψει το ψυχικό άλγος υπηρετώντας ακόμα περισσότερο το σώμα. Ακόμα περισσότερο παγωτό ακόμα περισσότερο ποτό κ.ο.κ Το αποτέλεσμα; Ακόμα περισσότερο ψυχικό άλγος.
Στο τέλος της ζωής μας το σώμα επιστρέφει από εκεί που προήλθε: Στο χώμα. Το ίδιο και η ψυχή επιστρέφει από εκεί που προήλθε: Στο Κύριο. Ο Κύριος ούτε καν τότε δεν τιμωρεί κανέναν. Τοποθετεί την κάθε ψυχή ανάλογα με την κατάστασή της.
Μία βρόμικη και μαυρισμένη ψυχή δεν μπορεί από μόνη της να μπει στο φως. Καίγετε από μόνη της. Το σκοτάδι θέλει να πάει στο σκοτάδι. Εκεί όμως υποφέρει, όπως υποφέρει και αυτός που πήδηξε τα κάγκελα έπεσε κάτω και τσακίστηκε. Ο λάτρης της κακώς εννοούμενης ελευθερίας.
Ο Χριστός είναι ο Σωτήρας των ψυχών. Η Εκκλησία γιατρεύει τις ψυχές των ανθρώπων. Τι βρωμίζει την ψυχή; Η αμαρτία. Η ρυπαρότητα της ψυχής μέσω των μυστηρίων της Εκκλησίας φεύγει.
Έχεις πει ποτέ ψέματα; Σίγουρα. Όλοι το έχουμε κάνει. Το εξομολογήσε. «Πάτερ μία φορά είπα αυτό το ψέμα, την άλλη φορά το άλλο» κλπ. Τότε ανασταίνεται εκείνο το κομμάτι της ψυχής σου που είχε καλυφθεί από την αμαρτία του ψέματος. Αυτή είναι η πρώτη ανάσταση, που γιορτάζουμε το Μεγάλο Σάββατο το πρωί.
Όταν η ψυχή περάσει μέσα από το μυστήριο της εξομολόγησης, καθαρίζεται, δέχεται το Άγιο Πνεύμα και αναγεννιέται. Τότε ο άνθρωπος φροντίζει και το πνεύμα του εκτός από το σώμα του. Το Άγιο Πνεύμα που δέχεται η ψυχή είναι ευεργετικό για αυτήν διότι έρχεται απευθείας από τον Πλάστη και Δημιουργό της. Τότε αρχίζει και αποκτά την εσωτερική ειρήνη την χαρά και πολλά άλλα χαρίσματα και αρετές. Τότε ο άνθρωπος αρχίζει και αποκτά αγάπη, συμπάθεια, υπομονή, γαλήνη, και αρχίζει να εξαφανίζεται το άγχος ο πόνος και κάθε είδους ψυχικών διαταραχών. Τότε αρχίζει και αποκτά την δύναμη να μην αμαρτάνει διότι χωρίς την Θεία Χάρη είναι αδύνατο για τον άνθρωπο να μην αμαρτάνει. Αλλά και αν αμαρτήσει (που θα αμαρτήσει) πάλι θα προσφύγει στο πετραχήλι και πάλι θα καθαριστεί.
Έτσι πορεύεται ο χριστιανός. Δεν είναι ότι δεν πέφτει, είναι ότι σηκώνεται. «Το πέφτειν εστί ανθρώπινο, το επιμένειν εστί δαιμονικό». Ο διάβολος έχει τους «δούλους» μόνιμα κάτω. Μόνιμα δυστυχείς. Μπορεί να τους παρέχει παρηγοριά μόνο για το σώμα αλλά αυτό το κάνει για μεγαλώσει ακόμα περισσότερο τον πόνο της ψυχής.
Όταν λοιπόν μετά το θάνατο η ψυχή, καθαρή και φωτεινή επιστρέψει στον Δημιουργό της, θα καταταχθεί ανάλογα με την φύση της στο φως.
Μετά την Δευτέρα παρουσία ο Κύριος δεν θα είναι πια κρυμμένος από τους πολλούς όπως είναι τώρα αλλά θα είναι φανερός σε όλους με όλη του την Δόξα. Αυτό ξέρεις τι σημαίνει; Για άλλους κόλαση για άλλους παράδεισος.
Ο απόστολος Παύλος λέει ότι το ίδιο φως άλλους θα τους καίει και άλλους θα τους ενδυναμώνει. Ανάλογα με την κατάσταση της κάθε ψυχής.
Τα ένστικτα του σώματος που είναι η πείνα η δίψα κλπ που είναι τόσο έντονα τα ακούμε και τα υπηρετούμε με το παραπάνω. Τα ένστικτα της ψυχής που είναι η λύπη η δυστυχία το άγχος η ταραχή κλπ που είναι ακόμα εντονότερα γιατί τα αγνοούμε;
Μήπως γιατί έχουμε διαλέξει να είμαστε δούλοι λάθος κυρίου;
Μπορείς να φας το παγωτό, αλλά φρόντισε και την κατάσταση της ψυχής σου και αν πρέπει να σταματήσεις εκεί που είναι το κάγκελο σταμάτα. Δεν χάνεις την ελευθερία σου κερδίζεις την ζωή σου.