regina wrote:Οι πυλώνες του
συστήματος και τα
ειδικά μισθολόγια…
Όπως κατ’ επανάληψη έχει εξηγηθεί,
έχουμε ένα κατοχικό κράτος το
οποίο αντί να είναι στην υπηρεσία
της κοινωνίας, η οποία αποτελεί και
την αιτία ύπαρξης του κράτους,
απεναντίας το τελευταίο έχει
πλήρως αυτονομηθεί και καταπιέζει
και εκμεταλλεύεται την κοινωνία,
προκειμένου να συντηρείται σε
βάρος της κοινωνίας, ένα ολόκληρο
κρατικοδίαιτο, ολιγαρχικό και
διαπλεκόμενο πολιτικοοικονομικό
σύστημα που κρύβεται πίσω του.
Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της
άσκησης της κρατικής εξουσίας,
επικεφαλής της οποίας είναι το
πολιτικό σύστημα.
Το πολιτικό σύστημα όμως δεν
μπορεί να δράσει (είτε για καλό είτε
για κακό) από μόνο του. Χρειάζεται
την άμεση συμβολή ορισμένων
μηχανισμών που αποτελούν και
τους πυλώνες στους οποίους
στηρίζεται. Αν λοιπόν κάποιος (ή
κάποιοι) από αυτούς τους πυλώνες
το εγκαταλείψει, τότε…. το πολιτικό
σύστημα θα καταρρεύσει.
Οι πυλώνες του πολιτικού
συστήματος είναι κυρίως οι:
1) Στρατός,
2) Αστυνομία,
3) Δικαιοσύνη,
4) Δημόσια Διοίκηση,
5) Πανεπιστημιακό κατεστημένο,
6) Συνδικαλιστικές Ηγεσίες και
7) Καθεστωτικά ΜΜΕ κ.λ.π..
Αν προσέξετε, μερικοί από τους
πυλώνες τους Συστήματος,
καλύπτονται από τα λεγόμενα
«ειδικά μισθολόγια» (ή και από
άλλα προνόμια). Είναι αμοιβές,
μεγαλύτερες των συνηθισμένων,
που καταβάλλονται στους
απασχολούμενους σ’ αυτούς τους
πυλώνες, προκειμένου να είναι
πρόθυμοι στην υπηρεσία του
Συστήματος.
Τώρα όμως ήρθε η δύσκολη ώρα
για το πολιτικό σύστημα να «βάλει
χέρι» στα εισοδήματα αυτών των
μηχανισμών ελέγχου της κοινωνίας
και προστασίας του ίδιου. Τώρα
επομένως δημιουργούνται και οι
πρώτες ρωγμές στο κέλυφος του
σάπιου και διεφθαρμένου
πολιτικού συστήματος.
Θα πρέπει λοιπόν, εκείνοι που
επανδρώνουν τους πυλώνες
στήριξης του πολιτικού
συστήματος, να αντιληφθούν ότι
δεν πρέπει πλέον να αγωνίζονται
κατά της μείωσης των αποδοχών
τους και να έρχονται σε σύγκρουση
με την κοινωνία, αλλά θα πρέπει να
ταχθούν με το μέρος της
δοκιμαζόμενης κοινωνίας με όραμα
ένα άλλο δημοκρατικό πολιτικό
σύστημα, στην υπηρεσία μιας
ελεύθερης, οικονομικά
ανεπτυγμένης και δίκαιης
κοινωνίας.
Μην ξεχνάμε και τις ΔΕΚΟ. Τα περισσότερα προνομία τα είχαν αυτοί εκτός από τους μισθούς που ήταν 18 κάθε χρόνο, χωρίς να πούμε και τα «τυχερά» που ειχαν σε αλλες ευκολίες. Για χάριν αστείου, να πω και ένα κουίζ… «Ποιας ΔΕΚΟ οι εργαζόμενοι είχαν την ευχέρεια να μεταθέτουν την αργία όταν έπεφτε σε Σ/Κ ώστε να μην την χάνουν»… Ο τυχερός κερδίζει στέβια. Και σε δεύτερη φάση να μην ξεχνάμε τα προνόμια των διαφόρων συντεχνιών(π.χ. των φαρμακοποιών με το εγγυημένο κέρδος κάθε χρόνο και τις πώλησης των αδειών τους σε εξωπραγματικές τιμές άνω και τους ενός εκ ευρώ τις καλές εποχές για κεντρικα φαρμακεια… τώρα είναι 200…).
