Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon Aug 31, 2026 1:53 pm

Image


1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ: Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ


*Καλό και ευλογημένο να είναι το νέο Εκκλησιαστικό έτος για όλους και καλή μετάνοια και καλή φώτιση να έχουμε.

Η αρχή της Ινδίκτου, πρέπει να συμβαδίζει με το τέλος της αυτοκριτικής μας και την αρχή της μετανοίας μας…!


Είμαστε σίγουροι ότι οι περισσότεροι, εντός και εκτός Εκκλησίας, αγνοούν ότι η 1η Σεπτεμβρίου,

είναι η αρχή του εκκλησιαστικού έτους γα την Εκκλησία μας.



Λίγοι γνωρίζουν πραγματικά ότι «Πρωτοχρονιά» για την Εκκλησία μας, είναι η 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους,

όπου λέγεται «Αρχή της Ινδίκτου».



Ο Σ. Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιο του, γράφει τα έξης σχετικά και κατατοπιστικά για την Ίνδικτο:

«Λέξις λατινική (indictio) ορισμόν σημαίνουσα καθ’ όν κατά δεκαπενταετή περίοδο πληρώνονταν εις τους αυτοκράτορας

των Ρωμαίων οι φόροι.


Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, την αρχήν της ίνδικτιώνος είσήγαγεν ό Αύγουστος Καίσαρ (1 -14), όταν διέταξε

την γενική των κατοίκων του Ρωμαϊκού κράτους απογραφή και την είσπραξη των φόρων,

κατά την πρώτην του Σεπτεμβρίου μηνός.



Από του Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) έγινε επισήμως η χρήση της Ινδικτιώνος ως χρονολογίας, έκτοτε δε ή εκκλησία

Κωνσταντινουπόλεως μέχρι του νυν εορτάζει την α’ Σεπτεμβρίου ως αρχήν του εκκλησιαστικού έτους.

«Ινδικτον ημιν ευλόγει νέου χρόνου, ώ και παλαιέ και δι’ ανθρώπους νέε».



Η Ινδικτιώνα λοιπόν, είναι ένας γενικότερος τρόπος μέτρησης του χρόνου ανά 15ετίες με αφετηρία τη γέννηση του Χριστού

ή για την ακρίβεια από το 3 π.Χ..


Στο διαδίκτυο μπορείς να βρεις και άλλα απαραίτητα στοιχεία που δείχνουν την ιστορική εξέλιξη και την εκκλησιαστικοποίηση

της κοσμικής αυτής περιόδου:


Στην περιοχή της Ανατολής τα περισσότερα ημερολόγια είχαν ως πρωτοχρονιά την 24η Σεπτεμβρίου,

ημέρα της φθινοπωρινής ισημερίας.



Επειδή όμως η 23η ήταν η γενέθλια ημέρα του αυτοκράτορα της Ρώμης Οκταβιανού,

η πρωτοχρονιά μετατέθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, η οποία και καθορίστηκε ως αρχή της Ινδίκτου,

δηλαδή της περιόδου του ρωμαϊκού διατάγματος για τον φόρο που ίσχυε για 15 έτη.



Έτσι Ίνδικτος κατάντησε να σημαίνει αργότερα το έτος και αρχή της Ινδίκτου την Πρωτοχρονιά.

Αυτή την Πρωτοχρονιά βρήκε η Εκκλησία και της έδωσε χριστιανικό περιεχόμενο, αφού τοποθέτησε σ’ αυτήν

την εορτή της συλλήψεως του Προδρόμου, που αποτελεί και το πρώτο γεγονός της Ευαγγελικής Ιστορίας.



Αργότερα, το 462 μ. Χ., για πρακτικούς λόγους και για να συμπίπτει η πρώτη του έτους με την πρώτη του μηνός,

η εκκλησιαστική πρωτοχρονιά μετατέθηκε την 1η Σεπτεμβρίου.



Διευκρινίζεται ότι η πρωτοχρονιά της 1ης Ιανουαρίου έχει Ρωμαϊκή προέλευση και ήρθε στην Ορθόδοξη Ανατολή

κατά τα νεότερα χρόνια.


Η εκκλησιαστική ακολουθία για το νέο έτος τελείται την 1η Σεπτεμβρίου, μια ακολουθία απαράμιλλου κάλλους

ως προς το υμνογραφικό υλικό.


Σημειωτέον ότι πριν από λίγα χρόνια η Εκκλησία μας όρισε την 1η Σεπτεμβρίου ως ημέρα αφιερωμένη στο φυσικό περιβάλλον».


Τέλος ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ανακεφαλαιώνει τα παραπάνω και οριστικοποιεί τους 3 λόγους που η Εκκλησία εορτάζει

την 1η Σεπτεμβρίου:



«Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου.

Διά τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Pωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων.

Iνδικτιών δε κατά την ρωμαϊκή, ήτοι λατινική γλώσσα, θέλει να πει ο ορισμός.


Kαι δεύτερον εορτάζει ταύτη η Eκκλησία, επειδή και κατά την σημερινή ημέρα, πήγε ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός

μέσα εις την Συναγωγή των Iουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίο του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει

ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄).


Eίναι δε και τρίτη αιτία, διά την οποίαν η Eκκλησία του Xριστού

κάμνει σήμερον ενθύμηση της Iνδίκτου, και εορτάζει την αρχήν του νέου χρόνου:

ήγουν, ίνα διά μέσου της υμνωδίας και ικεσίας, οπού προσφέρομε εις τον Θεόν εν τη εορτή ταύτη,

γένη ο Θεός ίλεως εις ημάς, και ευλογήσει τον νέον χρόνο, και χαρίσει τούτον εις ημάς ευτυχή

και γεμάτο από όλα τα σωματικά αγαθά.

Για να φωτίσει τας διανοίας μας, εις το να περάσουμε όλον τον χρόνο καθαρώς και με αγαθή συνείδηση,

και εις το να ευαρεστήσουμε τω Θεώ, με την φύλαξη των εντολών του και ούτω να τύχουμε των εν Oυρανοίς αιωνίων αγαθών».



Πέρα από την παράθεση της απαραίτητης ιστορικής γνώσης για την αρχή της Ινδίκτου, πιο μεγάλη σημασία έχει τον τρόπο

που ο κάθε ένας πιστός θα εορτάσει αυτό το γεγονός, στην προσωπική του ζωή.


Έχουμε ξαναπεί ότι η Εκκλησία μας ότι εορτάζει και προβάλλει, γίνεται πάντα με σκοπό την σωτηρία μας.

Αυτή η σωτηρία όμως δεν προέρχεται μαγικά, αλλά εκτός από την απαραίτητη θεία Χάρη που στέλνει ο Τριαδικός μας Θεός,

μέσα από τα μυστήρια της Εκκλησίας και τις Ιερές της Ακολουθίες, χρειάζεται και εκ μέρος μας μια απαραίτητη αυτοκριτική.



Η 31η Αυγούστου (τελευταία μέρα του Εκκλησιαστικού έτους) και 1η Σεπτεμβρίου (πρώτη μέρα του Εκκλησιαστικού έτους)

είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να προβούμε στην απαραίτητη αυτοκριτική μας, για το πώς περάσαμε όλη αυτή

την εκκλησιαστική χρονιά που φεύγει.



- Τι κάναμε σωστά;

- Που υστερήσαμε;

- Τι λάθη και σφάλματα έγιναν και πρέπει να διορθωθούν και να αποφευχθούν κατά την νέα Εκκλησιαστική χρονιά που μόλις ήρθε;

- Ποιους πικράναμε και στεναχωρήσαμε;

- Ποιους αδικήσαμε;

- Τι μπορούσαμε να κάνουμε και δεν το πράξαμε;


- Πόσο εφαρμόσαμε τον Ευαγγελικό λόγο και τις εντολές Του Θεού στη ζωή μας;

- Πόσο και που σπαταλήσαμε το χρόνο άσκοπα ή μόνο για προσωπική μας ευχαρίστηση χωρίς να μοιραστούμε

με τον αδελφό μας, ιδιαίτερα αυτόν που είχε ιδιαίτερη ανάγκη,

π.χ. όπως επίσκεψη σε ασθενή ή σε φυλακισμένο ή σε αναξιοπαθούντα κτλ.;


Αλλοίμονο αν ο χρόνος και τα έτη περνούν και εμείς δεν συνειδητοποιούμε σε πιο επίπεδο είμαστε,

και δεν φροντίζουμε να ετοιμαζόμαστε να πάμε εκεί που μας θέλει ο Θεός.


Τι νόημα έχει να εορτάζουμε κάτι επιφανειακά και δεν μεταμορφώνεται εσωτερικά με την καλή αλλοίωση της θείας χάριτος,

όλη η ύπαρξή μας;


Γι αυτό αδελφοί μου καλό θα είναι, αν όχι κάθε βράδυ, αν όχι κάθε εβδομάδα, αν όχι κάθε μήνα, τουλάχιστον κάθε χρόνο

να κάνουμε την αυτοκριτική μας, ώστε η αρχή κάθε εκκλησιαστικού έτους, να ταυτίζεται και με την αρχή της μετανοίας μας,

με την αρχή του νέου ανακαινισμένου εαυτού μας, που πνευματικά είναι βελτιωμένος από την χρονιά που έφυγε

ή τουλάχιστον να έχει πάρει την απόφαση έστω να γίνει καλύτερος…



Ευχόμαστε από καρδιάς σε κάθε αναγνώστη, καλή, ευλογημένη και καρποφόρα νέα Εκκλησιαστική χρονιά!


πρωτοπρεσβύτερος π. Αντώνιος Χρήστου, Θεολόγος – ΜΑ (Ορθόδοξη Θεολογία) ΕΑΠ


gonia.gr
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon Aug 31, 2026 2:05 pm

Image



TO AΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



Το αύριο είναι του θεού , όπως και το χθές ήταν.

και κάθομαι ήσυχα!


Στο αιώνιο παρόν του θεού!

Ούτε σκέψη , ούτε τίποτα.


Μην μεριμνάτε λέει ο Κύριος. Εγώ θα μεριμνήσω για όλα....

Κι εγώ το βάζω στην πράξη.


Όταν είμαστε γεμάτοι απο την Ύπαρξη Του, στο σήμερα,

δεν μας ενδιαφέρει το αύριο, γιατι είναι δικό Tου.


Σου λέει:

ΜΗΝ ΜΕΡΙΜΝΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Αρκεί εμείς να ετοιμάζουμε το σήμερα σύμφωνα με τις εντολές Του, με την αγάπη Του

και με την αγάπη μας και θα προχωρούμε.

Κι εκείνος θα δημιουργεί το αύριο που είναι δικό Του.





ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑ 1897-1992
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon Aug 31, 2026 2:24 pm

Image


Η μετάνοια της Ζαμφίρας της τσιγγάνας:

Μια αληθινή ιστορία που αφυπνίζει συνειδήσεις!!




Εδώ και επτά χρόνια είμαι ιερέας στο παρεκκλήσι των φυλακών Προύνκου στο Κίσιβο (σ.σ.Δημοκρατία της Μολδαβίας).

Επειδή παράλληλα υπηρετώ και στην ενορία μου κάνω εκεί ακολουθίες τις Τετάρτες και τις Παρασκευές.



Με βοηθούν κάποιοι κρατούμενοι ως εθελοντές.

Ένα από τα καθήκοντά τους είναι να προετοιμάσουν τους κρατουμένους, που θα συμμετάσχουν στην Ακολουθία

της επομένης ημέρας, δινοντάς τους να διαβάσουν, είτε το Ωρολόγιο είτε κάποιο από τα βιβλία που έχουμε

στην μικρή μας βιβλιοθήκη.

Θέλω όμως να σας διηγηθώ κάτι που συνέβη το φθινόπωρο του 2008.



Image


Η Δύναμη της Μετανοίας σ' όλο της το μεγαλείο!



Οι φυλακές Προύνκου.είναι οι μοναδικές φυλακές-νοσοκομείο στο οποίο βρίσκονται και άντρες και γυναίκες.

Σε ένα κελί του χειρουργικού τμήματος βρισκόνταν και η Ζαμφίρα η τσιγγάνα.


Όταν ένας από τους εθελοντές πήγε στο κελί για να ρωτήσει ποιός θα συμμετείχε στην ακολουθία της επομένης ημέρας

η Ζαμφίρα του είπε:

«Εγώ θα έρθω αλλά δεν έχω ανάγκη τα βιβλία σου».


Η Ζαμφίρα ήταν περίπου 36 ετών,όμορφη και απ'όσα είχα καταλάβει ''ελαφρών ηθών''.

Ήταν στην φυλακή από τα δεκαέξι της χρόνια επειδή είχε σκοτώσει το παιδί της αλλά και γιά άλλα σοβαρά παραπτώματα.


Την επομένη λοιπόν η Ζαμφίρα ήρθε στην ακολουθία στο παρεκκλήσι..

Την ημέρα εκείνη διαβάσαμε τον Ικετήριο κανόνα προς τον Ιησού Χριστό, την Παράκληση της Παναγίας

και τον κανόνα της Θείας Μεταλήψεως.


*********

Η Ζαμφίρα όμως στο πίσω μέρος του ναού απαντούσε σε κάθε προσευχή κοροιδευτικά και έκανε άσχημες χειρονομίες.

Φυσικά ενοχλούσε και εμένα αλλά και τους άλλους κρατουμένους οι οποίοι ήταν περίπου 35,άνδρες και γυναίκες.


Κανείς δεν τολμούσε να της κάνει παρατήρηση επειδή είχε ένα κάποιο ''κύρος''στον υπόκοσμο.

Παρότι ήταν 36 ετών ήταν ψηλά στην ιεραρχία κάτι που όλοι οι κρατούμενοι σέβονταν απολύτως.


Έδωσε ολόκληρη παράσταση και κάποιους τους διασκέδαζε με τα αστεία της.

Την άφησα ήσυχη, μόνο την ρώτησα:


«Πώς σε λένε»; «Ζαμφίρα»μου απάντησε.

Της είπα να ησυχάσει.

«Καλά»μου απάντησε αυτή,συνέχισε όμως τα ίδια.

Μετά την ακολουθία τους εξομολόγησα όλους.



*********


Σε μια γυναίκα - η οποία ζούσε στο ίδιο κελί με την Ζαμφίρα - είπα:«Δε μπορώ να σε κοινωνήσω τώρα.

Θα κάνεις τον κανόνα που θα σου δώσω και θα έρθεις σε δύο εβδομάδες να κοινωνήσεις».


Μόνο η Ζαμφίρα δεν εξομολογήθηκε.


Τότε την ρώτησα:

- «Εσυ θα εξομολογηθείς;

- Όχι δεν θα εξομολογηθώ, γιατί αν θα εξομολογηθώ θα σου πέσουν οι τρίχες από την μύτη.(σ.σ.αργκώ των φυλακισμένων).



-Τότε γιατί ήρθες στην εκκλησία αφού ούτε εξομολογείσαι, ούτε προσεύχεσαι, ούτε ακούς την ακολουθία. Ήρθες για βόλτα;

-Όχι ήρθα για να δω πόσο όμορφος είσαι.


Σε όλα απαντούσε πολύ απότομα.Τότε είπα :«Ας γίνει το θέλημα του Κυρίου»



*********


Μετά από δύο εβδομάδες έστειλα έναν εθελοντή στην γυναικα στην οποία είχα βάλει κανόνα και η οποία έμενε στο ίδιο κελί

με την Ζαμφίρα, για να της θυμίσει ότι θα κοινωνήσει και να ετοιμαστεί.


Πάει ο εθελοντής στο κελί και της λεει, «Ο ιερέας είπε πως επειδή αύριο θα κοινωνήσετε να ετοιμαστείτε

και να διαβάσετε την προσευχή προ της Θείας Μεταλήψεως»,Της έδωσε ένα Ωρολόγιο και αμέσως πετάχτηκε η Ζαμφίρα,

-«Θέλω και εγώ να πάω αύριο στην εκκλησία.

-«Όχι δεν θα πας επειδή δεν κάθεσαι ήσυχη»της είπε ο εθελοντής.



-«Σε παρακαλώ,θέλω να πάω» επέμενε η Ζαμφίρα.«Δώσε μου ένα βιβλίο να διαβάσω.

Της έδωσε το Ψαλτήρι.


Δεν ξέρω τι διάβασε και πόσο διάβασε αλλά την επόμενη ημέρα ήρθε και με βρήκε μια συγκρατούμενή της

και μου είπε:

«Πάτερ η Ζαμφίρα δεν είναι καλά στο μυαλό της»

-«Δηλαδή,τι θέλεις να πεις»;ρώτησα εγώ.



-«Όλη νύχτα έκλαιγε. Διάβαζε και έκλαιγε. Δεν ξέρω τι διάβασε αλλά έκλαιγε πάρα πολύ.

Αφού τους εξομολόγησα όλους πήγα στην Ζαμφίρα.


Ήταν γονατισμένη σε μια γωνία. Φαινόνταν κλαμμένη. Δεν έλεγε τίποτα.

-«Θέλεις να εξομολογηθείς;

-«Ναι πάτερ θα εξομολογηθώ, αλλά δεν θα εξομολογηθώ όπως όλοι οι άλλοι

-«Πες μου πώς θέλεις».

-«Θέλω να εξομολογηθώ με δυνατή φωνή, μπροστά σε όλους.»



*********


Και όπως στεκόμουν εγώ με το πρόσωπο προς την εικόνα του Χριστού,

γύρισε προς τους άλλους κρατουμένους και άρχισε να εξομολογείται δημόσια!


Η εξομολόγηση κράτησε 45 λεπτά.

Σε κάθε αμαρτία έκλαιγε, έκανε μια μετάνοια και έλεγε:«Παρακαλώ συγχωρέστε με».


Αφού τελείωσε σκέφτηκα.''Να την κοινωνήσω'';

Σύμφωνα με τους κανόνες του Αγίου Βασιλείου, έπρεπε να μην της επιτρέψω

να κοινωνήσει για τριακόσια χρόνια, με τόσο βαριές αμαρτίες που είχε κάνει.



Αυτό που κατάφερα να μάθω ήταν πως η γιαγιά της την είχε βαπτίσει όταν ήταν μικρή αλλά ποτέ δεν είχε κοινωνήσει.

Συνεπώς θα ήταν η πρώτη φορά.


Δεν είχε φάει τίποτα εκείνο το πρωινό.

Σκεφτόμουν τι θα έκανε ο Χριστός μετά από μια τέτοια εξομολόγηση προσευχόμενος ως εξής:

«Κύριε εαν την κοινωνώ αναξίως παίρνω εγώ επάνω μου αυτήν την αμαρτία».



Την κοινώνησα.

Μετά την Θεία Κοινωνία έλαμπε από χαρά και έψελνε ''Αλληλούια''.

Βρισκόνταν σε μια τέτοια κατάσταση χαράς που σπάνια συναντάς και σε χριστιανούς που ζουν ελευθεροί στον κόσμο.



Το βράδυ μου τηλεφώνησε ένας φύλακας:«Πάτερ,η Ζαμφίρα πέθανε»μου λέει»!


Στις 9 το βράδυ έφτασα στην φυλακή και ρώτησα μια φυλακισμένη που είχε κοινωνήσει μαζί της, τι συνέβη και μου είπε:



«Πάτερ,ήταν πολύ χαρούμενη που κοινώνησε.

Από το πρωί προσευχόνταν στο Θεό, μου μιλούσε για το Θεό, για την μετάνοια, για την πίστη και την αγάπη

και έκλαιγε για τις αμαρτίες της.


Κατά της οκτώ το βράδυ μου λέει:«Δεν αισθάνομαι καλά, κάτι έχω».

Πήγε στο μπάνιο,πλύθηκε,έβαλε τα πιο καλά της ρούχα και είπε:

«Εγώ θα πεθάνω τώρα, δώστε μου ένα κερί»



(σ.σ.Σε άλλες ορθόδοξες χώρες όταν κάποιος ξεψυχάει πάντα κρατούν δίπλα του ένα αναμμένο κερί).

Της έφεραν το κερί, γύρισε το κεφάλι της προς τον τοίχο και πέθανε!



Την επομένη ημέρα οι γιατροί έκαναν συμβούλιο.

Έπρεπε να χειρουργηθεί για κοίλη αλλά δεν έβρισκαν μια αιτία για τον ξαφνικό θάνατό της.


Εγώ πιστεύω πως ο Θεός περιμένει τον καθένα να επιστρέψει κοντά Του

και όταν αυτό γίνει και είναι καθαρός, τότε ο Θεός κρίνει, εαν θα τον πάρει δίπλα Του.





Ιερέας Βιορέλ Κοζοκάρου-Κίσιβο

Απόδοση στα ελληνικά π.Γεώργιος Κονισπολιάτης proskynitis.blogspot.gr

Από το περιοδικό ''Familia Ortodoxa''τεύχος 39 Απρίλιος 2012



proskynitis
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon Aug 31, 2026 2:28 pm

Image


Τι ωραίος ο καύσωνας !!

- Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος




Μια φορά είμασταν στο Λοιμοδών ( με τον άγιο Ευμένιο Σαριδάκη ), κι ετοιμαζόμασταν να κάνουμε την Ακολουθία.

Ενώ ήταν μήνας Σεπτέμβρης , είχε μεγάλο καύσωνα.



Εγώ, άρχιζα να γκρινιάζω και να λέω: « Ουφ πολύ ζέστη, πολύς καύσωνας Γέροντα, πα , πα , πα….

Σεπτέμβρη καιρό, λες και είναι Κύπρος. Πως ήλθε εδώ ο καιρός στην Αθήνα έτσι; Καύσωνας, πολύς καύσωνας. »


Κι αρχίζει ο Γέροντας να γελά για πολλή ώρα. Και του λέω:

- Τι γελάς ;

- Μωρέ, ωραίος καύσωνας, ωραίος ο καύσωνας, ωραίος ο καύσωνας …..Τι ωραίος καύσωνας! Πόσο αναγκαίος είναι ο καύσωνας !

Ολα χρειάζονται.


Τι ωραίος καύσωνας. Χριστέ μου ότι θέλεις Εσύ.

- Καύσωνα, καύσωνα...

- Λιοπύρι, λιοπύρι…

- Βροχές, βροχές….

Ωραίος ο καύσωνας.



Του λέω:

- Λες συνεχώς, «ωραίο το ένα , ωραίο το άλλο , ωραίος ο καύσωνας…..»

Και μου λέει:

- Ξέρεις έχει συνηθίσει το μυαλό σου να κρίνει .

Αμα θες να σταματήσεις να κρίνεις, ξεκινάς να μην κρίνεις τα κακά.

Αμα αρχίσεις έτσι, το ένα σου μυρίζει, το άλλο σου βρωμά, το άλλο σε δυσκολεύει, μετά θα με κατακρίνεις κι εμένα.

Θα συνηθίσει ο νους, παιδί μου.

Γι αυτό, συνεχώς βλέπε την ωραία πλευρά των πραγμάτων !



Και με αυτόν τον τρόπο, αυτός ο άγιος άνθρωπος, σου μάθαινε το ακατάκριτο,

να μην κρίνεις κανέναν και κανένα από αυτά που δεν σου αρέσουν.



Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος


Aoratigonia
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon Aug 31, 2026 2:36 pm

Image


Κατακρίσεις και κουτσομπολιά

(Αληθινή Ιστορία)



Ήταν κάποτε μία κυρία η οποία προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα.

Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της.

Η γυναίκα κόμπιαζε.


Μετά από λίγη ώρα και μετά από τα πειστικά λόγια του ιερέως,

ότι δεν χρειάζεται να ντρέπεται ή να φοβάται να ομολογήσει τα λάθη της,

η γυναίκα άρχισε να του διηγείται τα λόγια, τις κατακρίσεις και τα κουτσομπολιά,

που σε όλη της την ζωή έλεγε για ανθρώπους,

που είτε τους γνώριζε, είτε δεν τους είχε συναντήσει ποτέ.



Ο ιερέας την άκουσε υπομονετικά.

Όταν τελείωσε ο ιερέας σηκώθηκε όρθιος.


Της διάβασε την συγχωρητική ευχή.

Η γυναίκα νόμιζε τελείωσαν και πήγε να φύγει.

Ο ιερέας όμως την είπε:


«Μην βιάζεσαι, θέλω να πας στο σπίτι σου, να πάρεις το μαξιλάρι σου και να ανέβεις στην στέγη.

Εκεί, να πάρεις ένα μαχαίρι και να ανοίξεις στα δυο το μαξιλάρι.


Θέλω να το κάνεις αυτό και να παρατηρήσεις τι θα γίνει.

Έλα αύριο να μου πεις τι έγινε.



Η γυναίκα πήγε και έκανε ότι της είπε ο ιερέας.

Την επαύριον η γυναίκα ξαναπήγε στον ιερέα.


«Έκανα ότι μου είπατε», είπε η γυναίκα.

Ο ιερέας λοιπόν την ρώτησε: «Τι παρατήρησες καθώς έσκιζες το μαξιλάρι»;


Η γυναίκα χωρίς δισταγμό είπε:

«Με το που άρχισα να σκίζω το μαξιλάρι άρχισαν να βγαίνουν τα πούπουλα, που υπήρχαν μέσα του,

και να γεμίζουν τον τόπο…..

κάποια τα έπαιρνε ο αέρας και τα πήγαινε πολύ μακριά».



Ο ιερέας μετά την σύντομη αυτή περιγραφή της είπε:

«Τώρα λοιπόν,

θέλω να πας σπίτι σου και να μαζέψεις όλα εκείνα τα πούπουλα, που υπήρχαν μέσα στο μαξιλάρι σου»!



Η γυναίκα τα έχασε.

«Μα, τι λέτε πάτερ, πώς να τα μαζέψω όλα εκείνα τα πούπουλα;


Ένας Θεός ξέρει που έχουνε πάει τώρα με τον αέρα.

Αυτό που λέτε είναι αδύνατο να το κάνω».



Ο ιερέας την κοίταξε στα μάτια γεμάτος ηρεμία και τις είπε:

«Να λοιπόν τι είναι το κουτσομπολιό»!!!

Η γυναίκα σάστισε.


Κατάλαβε ότι αν και μετάνιωσε γι’ αυτά που είπε,

τα λόγια της ακόμα και τώρα πληγώνουν ανθρώπους,

και γίνονται αιτία σκανδαλισμού κι άλλων.




ekklisiaonline
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Sep 01, 2026 1:27 pm

Image


1η Σεπτεμβρίου

Κοίμηση τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Nαυῆ



- Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης



Γιορτάζει, 1η Σεπτεμβρίου, καὶ ὁ μεγάλους Ἰησοῦς τοῦ Nαυῆ.

Εἶναι ἡ κοίμησή του. Ἡ ἡμέρα τῆς θανῆς του. Tῆς μεταστάσεώς του, τῆς ψυχῆς του, δηλαδή, στὸν οὐρανό.



Εἶναι ὁ διάδοχος τοῦ μεγάλου Mωϋσέως, ποὺ παρέλαβε κι ἔφερε στὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας τοὺς Ἑβραίους.

Ἐνίκησε τοὺς ἐκεῖ ἐχθροὺς καὶ χώρισε σὲ δώδεκα κομμάτια τὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας,

καὶ τὴν παρέδωκε στὶς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ.


Nίκησε στὴν Ἰεριχὼ τοὺς ἐχθρούς, γκρέμισε τὰ τείχη,

εἶδε μπροστὰ στὰ τείχη καὶ στὴν εἴσοδο τῆς πόλης, ποιόν λέτε;

Tὸν Ἀρχάγγελο Mιχαήλ.


Kι ὅταν ὁ Ἀρχάγγελος τοῦ εἶπε, ὅτι εἶναι Ἀρχάγγελος τῆς παρατάξεως Kυρίου, τότε ὁ Ἰησοῦς τοῦ Nαυῆ

πέταξε τὰ ὅπλα του καὶ προσκύνησε τὸν Ἀρχάγγελο τοῦ Θεοῦ.


Kαὶ καθὼς πολεμοῦσε τοὺς φοβεροὺς Σαμωραίους καὶ δὲν τοῦ ἔφτανε ἡ μέρα, παρεκάλεσε τὸν Kύριο καὶ τοῦ εἶπε:

«Στήτω ἥλιος κατὰ Γαβαὼν καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Aἰλών».

«Νὰ σταθεῖ, Kύριε, μὲ τὴ δύναμή σου, ὁ ἥλιος ὑπεράνω τῆς πόλεως Γαβαὼν

καὶ ἡ σελήνη νὰ μείνει στὴν κοιλάδα τοῦ Aἰλών».


Σταμάτησε, δηλαδή, τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως.



Kαὶ τώρα οἱ ἐπιστήμονες, ποὺ πᾶνε στὸ παρελθὸν καὶ ἐρευνοῦν πολλά, βρῆκαν μιὰ ἡμέρα νὰ εἶναι μεγαλύτερη

ἀπὸ τὶς ἄλλες κατὰ μία ἢ δύο ὧρες.

Kι αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ θαῦμα, ποὺ ἔκανε μὲ τὴν παντοδυναμία τοῦ Kυρίου ὁ Ἰησοῦς τοῦ Nαυῆ.


Καὶ στὴ συνέχεια κυβέρνησε μὲ ἀντρειωσύνη καὶ γενναιότητα τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο.

Kαὶ ἀνεπαύθη σὲ ἡλικία 110 ἐτῶν.

Ὁ μεγάλος καὶ σπουδαῖος αὐτὸς ἡγεμών, ἡγέτης τοῦ Ἰσραήλ.



Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Φθινοπωρινὸ Συναξάρι, Τόμος Α´.



iconandlight
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Sep 01, 2026 1:33 pm

Image


Όταν ο Ήλιος «εστάθηκε επί μίαν ολόκληρον ημέραν» στην εποχή του Ιησού του Ναυή.

NASA ΚΑΙ ΒΙΒΛΟΣ


Ο κ. Harold Hill, πρόεδρος της εταιρείας Curtis Engine Company στη Βαλτιμόρη της πολιτείας Maryland των ΗΠΑ,

και σύμβουλος του διαστημικού προγράμματος, αναφέρει το ακόλουθο περιστατικό.


Νομίζω ότι ένα από τα πιο καταπληκτικά πράγματα που έκανε ο Θεός για μας σήμερα,

συνέβη πρόσφατα στους αστροναύτες μας και τους επιστήμονες ειδικευμένους στο διάστημα

στο Green Belt της πολιτείας Maryland.


Αυτοί οι επιστήμονες έκαναν έλεγχο για το πού θα είναι οι θέσεις του ήλιου, της σελήνης και των πλανητών σε 100 και 1000 χρόνια

από σήμερα.


Οφείλουμε να γνωρίζουμε τις θέσεις αυτές ώστε να μην στείλουμε έναν δορυφόρο

και προσκρούσει σε κάτι αργότερα στις τροχιές τους.



Πρέπει να έχουμε τη διάταξη των τροχιών αυτών σε σχέση με τη διάρκεια ζωής του δορυφόρου και σύμφωνα με το πού θα είναι

οι πλανήτες, έτσι ώστε να μην αποτύχει το όλο πρόγραμμα.



Έτσι οι επιστήμονες έτρεξαν στον υπολογιστή μετρήσεις στο χρόνο πίσω και μπροστά από σήμερα για μερικούς αιώνες,

μέχρι που αυτό οδήγησε σε μια παύση.


Ο υπολογιστής σταμάτησε και εμφάνισε ένα κόκκινο σήμα, που σήμαινε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά

είτε με τις πληροφορίες που τροφοδοτήθηκε, είτε με τα αποτελέσματα, σε σύγκριση με τα πρότυπα.



Κάλεσαν το τμήμα εξυπηρέτησης να ελέγξει το πρόβλημα και αυτοί ρώτησαν

«Τι συμβαίνει;».

Διαπίστωσαν λοιπόν ότι τους λείπει μία ημέρα στο διάστημα, σε παρελθόντα χρόνο.


Έξυναν τα κεφάλια τους και τραβούσαν τα μαλλιά τους. Δεν υπήρχε απάντηση.

Τελικά, ένας Χριστιανός από την ομάδα είπε:

«Ξέρετε, όταν ήμουν στο Κατηχητικό μια φορά μας μίλησαν για τη στάση του ήλιου στον ουρανό».



Ενώ οι υπόλοιποι της επιστημονικής ομάδας δεν τον πίστεψαν, δεν είχαν και άλλη απάντηση

και έτσι του ζήτησαν να τους το αποδείξει.


Πήρε μια Βίβλο και την άνοιξε στο βιβλίο του Ιησού του Ναυή όπου βρήκαν μια ανόητη πρόταση για έναν λογικό άνθρωπο.

Εκεί λοιπόν βρήκαν το απόσπασμα όπου ο Κύριος λέγει στον Ιησού του Ναυή,


«Μην τους φοβηθείς, τους έχω παραδώσει στα χέρια σου.

Δεν υπάρχει κανένας από αυτούς που να μπορεί να σταθεί μπροστά σου».



Ο Ιησούς του Ναυή αναφέρει ότι φοβάται, διότι περιβαλλόταν από εχθρούς και αν έπεφτε σκοτάδι θα υπερνικούσαν οι εχθροί.

Έτσι ο Ιησούς του Ναυή, ζήτησε από τον Κύριο, να κάνει τον ήλιο ακίνητο.


Έτσι ακριβώς… «Ο ήλιος έμεινε ακίνητος και το φεγγάρι έμεινε στη θέση του, για περίπου μία μέρα»

(Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιο 10, στίχοι 12-13).



Τότε οι αστροναύτες και οι επιστήμονες είπαν:

«Εδώ είναι η μέρα που μας λείπει!».


Έλεγξαν στον υπολογιστή το γύρισμα του χρόνου προς τα πίσω (παρελθόν) κοντά στην εποχή που γράφτηκαν τα παραπάνω

και έφτασαν κοντά, αλλά όχι πολύ κοντά.



Η έλλειψη χρόνου που σημειώθηκε από τον υπολογιστή στις ημέρες του Ιησού του Ναυή,

ήταν 23 ώρες και 20 λεπτά,

όχι μία ολόκληρη ημέρα.



Διάβασαν τη Βίβλο και εκεί αναφερόταν, ότι ήταν περίπου μία ημέρα.

Αυτές οι λίγες λέξεις στην Βίβλο ήταν σημαντικές αλλά εξακολουθούσαν να είναι προβληματισμένοι

γιατί αν δεν μπορείς να υπολογίσεις για 40 λεπτά,

τότε ακόμα θα είσαι προβληματισμένος, σε 1000 χρόνια από τώρα.



(Πού λοιπόν “χάθηκαν” αυτά τα 40 πρώτα λεπτά; )

Έπρεπε λοιπόν να βρεθούν τα 40 αυτά λεπτά, γιατί αυτά μπορούν να πολλαπλασιαστούν επί των πλανητικών τροχιών.

Καθώς ο Χριστιανός της ομάδας σκεπτόταν για αυτό, θυμήθηκε ότι κάπου στη Βίβλο έχει γραφτεί, ότι ο ήλιος γύρισε ΠΙΣΩ.



Οι υπόλοιποι επιστήμονες του είπαν ότι ήταν τρελός, αλλά παρόλ’ αυτά πήραν πάλι τη Βίβλο και διάβασαν τους στίχους

στο βιβλίο Δ΄Βασιλειών που αναφέρονταν στην ακόλουθη ιστορία:


O προφήτης Ησαϊας επισκέφθηκε τον ετοιμοθάνατο στο κρεβάτι του Εζεκία,

και του είπε ότι δεν πρόκειται να πεθάνει.

Ο Εζεκίας ζήτησε ένα σημάδι ως απόδειξη των λόγων αυτών.



Τότε ο Ησαϊας είπε: «Θέλεις να προχωρήσει ο ήλιος 10 μοίρες μπροστά;»

Ο Εζεκίας απάντησε:

«Δεν είναι τίποτα για τον ήλιο να προπορευθεί 10 μοίρες, αλλά να

αφήσει τη σκιά του να γυρίσει πίσω κατά 10 μοίρες».

Τότε ο Ησαϊας μίλησε στον Κύριο και ο Κύριος έφερε τη σκιά του ήλιου

10 μοίρες ΠΙΣΩ!


Οι 10 μοίρες είναι ακριβώς 40 λεπτά!


23 ώρες καί 20′ λεπτά στον Ιησού του Ναυή,

και 40 λεπτά στο Δ΄Βασιλειών

κάνουν τη χαμένη ημέρα στο διάστημα.



Αναφορά: Ιησού του Ναυή 10:8 και 12-13
Δ΄Βασιλειών 20:9-11
Ε.Φ:Ε.Μ.

agiosioannispatron.blogspot.com/2015/07/nasa.html


iconandlight
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Sep 01, 2026 1:36 pm

Ο Θεός γνωρίζει καλύτερα από σένα.


Image

Να μην λυπάσαι για όσα σου συμβαίνουν, διότι όλα γίνονται για το καλό σου,

ακόμα και αυτά που σου φαίνονται άσχημα.

Ο Θεός γνωρίζει καλύτερα από σένα.



***
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Sep 01, 2026 1:40 pm

Image


Καλή βυζαντινή χρονιά λοιπόν — και καλώς ήρθατε στο 7535!



Αν ζούσαμε στην Κωνσταντινούπολη πριν από χίλια χρόνια, σήμερα δεν θα ευχόμασταν «καλό μήνα» .

Θα ευχόμασταν «καλή χρονιά!»


Για τους Βυζαντινούς το έτος δεν άρχιζε την 1η Ιανουαρίου, όπως για εμάς, αλλά την 1η Σεπτεμβρίου.

Υπήρχε όμως και κάτι ακόμη πιο παράξενο για τα δικά μας μάτια.

Δεν ζούσαν καν στο ίδιο έτος με εμάς!


Αν βρισκόσασταν στην Κωνσταντινούπολη την ημέρα που έπεσαν τα τείχη και λέγατε σε έναν Βυζαντινό ότι ζει στο έτος 1453,

πιθανότατα θα σας κοιτούσε με απορία.

Για εκείνον δεν ήταν 1453.

Ήταν το έτος 6961 από Κτίσεως Κόσμου.


Οι Βυζαντινοί δεν μετρούσαν τα χρόνια από τη Γέννηση του Χριστού, όπως κάνουμε σήμερα.

Πίστευαν ότι η ιστορία της ανθρωπότητας άρχισε με τη Δημιουργία του κόσμου, την οποία τοποθετούσαν

στην 1η Σεπτεμβρίου του 5509 π.Χ.

Από εκείνο το σημείο άρχιζε η μέτρηση του χρόνου.



Έτσι, όταν ο τελευταίος αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, έπεσε μαχόμενος στα τείχη της Βασιλεύουσας,

η ημερομηνία δεν ήταν η 29η Μαΐου 1453.

Ήταν η 29η Μαΐου 6961 από Κτίσεως Κόσμου.



‘H όπως θα το έγραφαν οι ίδιοι:

Μηνὶ Μαΐῳ κθ΄, ἰνδικτιῶνος α΄, ἔτους ϛϡξα΄ ἀπὸ κτίσεως κόσμου


Η 1η Σεπτεμβρίου σηματοδοτούσε την Αρχή της Ινδικτιώνος και αποτελούσε την έναρξη του διοικητικού,

φορολογικού και εκκλησιαστικού έτους.



Η χρονολόγηση αυτή δεν ήταν μια θεωρητική ή θρησκευτική αντίληψη.

Ήταν η επίσημη χρονολόγηση της αυτοκρατορίας.


Σε αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, πατριαρχικά έγγραφα, συμβόλαια και διοικητικές πράξεις αναγράφονταν η ημέρα, ο μήνας,

ο αριθμός της Ινδικτιώνος και το έτος από Κτίσεως Κόσμου.


Όμως πίσω από αυτούς τους παράξενους για εμάς αριθμούς κρυβόταν κάτι πολύ βαθύτερο.

Για εμάς η ιστορία χωρίζεται σε αρχαιότητα, μεσαίωνα και νεότερους χρόνους.


Οι Βυζαντινοί δεν έβλεπαν τον κόσμο έτσι.

Πίστευαν ότι ζούσαν μέσα σε μία ενιαία ιστορία, που άρχιζε με τη Δημιουργία του κόσμου

και θα ολοκληρωνόταν με τη Δευτέρα Παρουσία.



Η μέτρηση αυτή αναδεικνύει και την εσχατολογική διάσταση του βυζαντινού χρόνου.

Για έναν Βυζαντινό, η ιστορία ήταν γραμμική.

Είχε αρχή, κατεύθυνση και τελικό σκοπό.


Ο χρόνος δεν μετρούσε από την ίδρυση μιας πόλης ή από τη βασιλεία ενός αυτοκράτορα.

Μετρούσε από την ίδια την αρχή του κόσμου.


Μέσα σε αυτή την αντίληψη, ακόμη και μια καταστροφή όπως η Άλωση δεν βρισκόταν έξω από την πορεία της ιστορίας

προς την τελική της εκπλήρωση, αντίθετα ήταν ένα γεγονός που εντασσόταν στο Θείο σχέδιο της Ιστορίας.


Και κάτι ακόμη εντυπωσιακό: η βυζαντινή αυτή παράδοση δεν έχει χαθεί εντελώς.

Μέχρι σήμερα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ολόκληρη η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρούν την 1η Σεπτεμβρίου

ως την αρχή του εκκλησιαστικού έτους, διατηρώντας ζωντανή μια παράδοση αιώνων.



Ίσως τελικά η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα σε εμάς και τους βυζαντινούς, να μην ήταν ο τρόπος που μετρούσαν τα χρόνια,

αλλά ο τρόπος που αντιλαμβάνονταν την ίδια την Ιστορία.


Και αν συνεχίζαμε μέχρι σήμερα να μετράμε τον χρόνο όπως εκείνοι ,

σήμερα δεν θα μπαίναμε στον Σεπτέμβριο του 2026.

Σήμερα θα ξημέρωνε η 1η Σεπτεμβρίου του έτους 7535 από Κτίσεως Κόσμου.

Καλή βυζαντινή χρονιά λοιπόν — και καλώς ήρθατε στο 7535!




proskynitis
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Sep 01, 2026 1:42 pm

Image


Γέροντας Αρσένιος ο σπηλαιώτης


“Βρήκαμε ένα απλό, αγαθό και άκακο γεροντάκι πού μας έδωσεν ευλογίαν να αγωνιζόμαστε όσο μπορούμε

και να εξομολογούμαστε σε όποιον πνευματικόν αναπαυόμαστε».


Το γεροντάκι αυτό ήταν ο γνωστός Γερο-Εφραίμ ο βαρελάς, του οποίου το καλύβι ήταν αφιερωμένο

στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, λίγο πιό κάτω από το γνωστόν ησυχαστήριον των Δανιηλαίων.


Ο Γερο-Εφραίμ, ήταν βαρελάς και ξυλόγλυπτης.

Ό,τι του έδινες για αμοιβή, το δεχόταν αδιαμαρτύρητα.



Γι’ αυτό πολλοί τον έμαθαν και τον εκμεταλλεύονταν.

Έκανε, ας πούμε, ένα βαρέλι 1.000 δραχμές και εσύ του έδινες 200.

– Καλά είναι, Γερο-Εφραίμ; τον ρωτούσες.

– Καλά, καλά, ευχαριστώ, παιδί μου, απαντούσε.


Έτσι, πολλοί σκέφτονταν: «Καλός τεχνίτης, αλλά ελαφρούτσικος. Ευκαιρία να τον γελάσουμε».

Και δεν ήξεραν πόσο έξω έπεφταν.


Μια φορά, κάποιος μοναχός κάλεσε έναν ξυλόγλυπτη, για να κατασκευάσει το τέμπλο του ναϊδρίου του.

– Πόσα θέλεις; – Είκοσι λίρες (χρυσές).


Κοιτά το ταμείο ο μοναχός, δεν βγαίνει.

Τι να κάνει; «Ας φωνάξω τον Γερο-Εφραίμ, πού παίρνει όσα του δώσεις», σκέφτεται.

– Γέρο-Εφραίμ, μου φτιάχνεις το τέμπλο;


– Το φτιάχνω.


Δώστου-δώστου, τελείωσε το τέμπλο. Τώρα η πληρωμή.

Ανοίγει ο μοναχός το ταμείο, βρίσκει δύο λίρες. Του τις δίνει.

– Καλά είναι, Γερο-Εφραίμ;

– Καλά, καλά, παιδί μου, ευχαριστώ.



Ο Γερο-Αρσένιος όμως, επειδή άκουσε ότι ο άλλος ζήτησε είκοσι λίρες, έγινε φωτιά.

Ακούς εκεί! Βρήκαν απλό τον Γέροντα και τον εκμεταλλεύονται!

Τρέχει στον Γερο-Εφραίμ να διαμαρτυρηθεί.


Τι όμως του λέει το απλό, αλλά σοφό γεροντάκι:

– Καλά, παιδί μου, και αν τα πληρωθούμε όλα εδώ, στην άλλη ζωή τί θα μείνει;


******


Λίγες μέρες μετά την κοίμησιν του Γέροντα μας (Εφραίμ), τον είδα σαν προσευχόμουνα, σε όραμα.

Ήταν σ’ ένα πανευφρόσυνον τόπον.

Το πρόσωπόν του άστραφτε από την πολλήν δόξαν και στεκόταν έξω από ένα ωραίο εκκλησάκι.

Αφού χάρηκα πού τον είδα σε τόση δόξαν, κατόπιν τον ρώτησα:



– Γέροντα, τί είναι αυτό το όμορφο εκκλησάκι;

– Ά, αυτό είναι δικό μου.

Θυμάσαι πού του εσκάλισα το τέμπλο με δυό λίρες;

Επειδή δεν πληρώθηκα εκεί και δεν γόγγυξα ούτε κατάκρινα,

ο Χριστός μου το φύλαξε στον ουρανό.

Θυμάσαι πού σου τό ‘λεγα;



Συνήλθα, λέγει ο Γερο-Αρσένιος, από το όραμα γεμάτος χαρά.

Αλλά μου ‘δώσε και ένα μάθημα μεγάλο, μετά θάνατον ο Γέροντας, πού το θυμάμαι σ’ όλη μου την ζωήν.

Το περιστατικό αυτό ο παππούς Αρσένιος το διηγήθηκε σε πολλούς.

Ο αείμνηστος Γέροντας μου παπα Χαράλαμπος, πολλές φορές μας το ανέφερε προς παραδειγματισμόν.




Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης”, έκδοση β’.

iconandlight
XAPA
 
Posts: 26021
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 10 guests