Λόγοι πνευματικοί του Γέροντος Γαβριήλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου
Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα, νὰ μὴν πληγώνουμε, νὰ μὴν στεναχωροῦμε ἀνθρώπους.
Ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος λέει: «Ἔχε τὸ στόμα σου γλυκό, τὴ γλῶσσα σου γλυκιά, γιὰ νὰ ἔχεις φίλους ὅλους τοὺς ἀνθρώπους».
Πολλὰ διαζύγια μὲ τὴ γλῶσσα, πολλὲς φιλίες χαλοῦνε μὲ τὴ γλῶσσα.
Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα.
Πρὶν μιλήσουμε ὅλοι μας νὰ μὴν ξεχνοῦμε τρία πράγματα.
-Πρῶτον, πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὴν καλοσύνη παρὰ μὲ τὴ βία, τὴ διπλωματία καὶ ἄλλα μέσα.
Ἡ καλοσύνη εἶναι τὸ χρυσὸ κλειδὶ ποὺ ἀνοίγουν ὅλες οἱ σκουριασμένες κλειδαριές.
-Δεύτερον, πρὶν μιλήσουμε...να μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ἑλληνικὸς λόγος:
«Πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὸ χαμόγελο παρὰ μὲ τὸ σπαθί». Τὸ σπαθὶ κόπτει τὰ πάντα, δὲν εἶναι τίποτα.
Τὸ χαμόγελο εἶναι μιὰ μικρὴ καμπύλη, διορθώνει ὅμως χίλια δυὸ στραβὰ πράγματα.
-Τρίτον, πρὶν μιλήσουμε, νὰ μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει μιὰ ἀραβικὴ παροιμία:
«Ὁ γλυκομίλητος μπορεῖ νὰ θηλάσει καὶ λέαινα». Ἔχει μεγάλη δύναμη ὁ καλὸς ὁ λόγος.
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς ἔζησε στὴν Ἀθήνα. Περνοῦσε πολλὲς φορὲς μπροστὰ ἀπὸ ἕνα κατάστημα, ὅπου ἦταν τσαγκάρης
καὶ ἦταν κομμουνιστὴς καὶ αὐτοὶ εἶχαν σκοπὸ νὰ ἐπικρατήσουν τὸ 1946-48 στὴν Ἀθήνα, νὰ σφάξουν ὅλους τοὺς Ἕλληνες.
Πέρναγε ὁ Ἅγιος :
«Καλημέρα παιδί μου». Λυσσοροοῦσε αὐτός, τίποτα, ἄλλη φορὰ «καλημέρα παιδί μου, τί κάνεις; τί ;».
Πέρασε, κάποτε νικήθηκε ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου, πῆγε τοῦ ἔβαλε μετάνοια, ἦταν αὐτὸς κομμουνιστὴς ἄθεος καὶ λέει :
«ἅμα σφάξουν τοὺς ἱερεῖς στὴν Ἀθήνα, αὐτόν τον παππούλη δὲν θὰ τὸν ἀφήσω νὰ τὸν πειράξουν».
Ἕνας μοῦ εἶπε:
«ζοῦσα μιὰ ἄστατη ζωή, ἔκανα ἁμαρτίες, γύριζα νύχτες.
Κάποτε πῆρα τὰ χρήματα ποὺ εἶχα, τὰ ἔπαιξα, πῆγα καὶ τὰ ἔχασα».
Λέω στὴ γυναῖκα μου : «ἔχασα τὰ χρήματα ὅλα».
Αὐτή μου λέει : «εἶσαι καλά;»
λέει ὁ ἄνθρωπος : «εἶμαι καλά, ἀλλὰ ἔχασα τὰ χρήματα».
Καὶ αὐτή μου λέει: «μὴ στενοχωριέσαι, ἂς τὰ ἔχασες. Μοῦ φτάνει ποὺ εἶσαι καλὰ ἐσύ».
Μόλις τὰ ἄκουσα αὐτά, μοῦ λέει ὁ ἄνθρωπος, διαλύθηκα. Καὶ πῆρα ἀπόφαση νὰ διορθωθῶ.
Καὶ ἔγινε πρώτη οἰκογένεια, ἀπὸ μιὰ κουβέντα.
Ἔχει δύναμη ὁ λόγος, ὁ καλός.
Μία αἰτία διαζυγίου εἶναι ἡ γλῶσσα.
Ἄλλη αἰτία διαζυγίου εἶναι ἡ ἀφέλειά μας.
Τί θὰ πεῖ αὐτό;
Ἔχεις ἕνα παράπονο μὲ τὴ γυναῖκα σου; Πᾶς τὸ λὲς στὸν κουμπάρο, στὸν φίλο, ποὺ δὲν ἔχει ἐχεμύθεια καὶ πάει καὶ τὰ λέει
καὶ μεγαλώνει τὸ χάσμα.
Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδώσει αὐτὰ ποὺ ἄκουσε ὅπως ἀκριβῶς τὰ ἄκουσε. Θὰ βάλει δικά του.
Γι' αὐτὸ ἕνας σοφὸς εἶπε: «Αὐτὸ ποὺ εἶπες ἔγινε. Ὅπως ὅμως τὸ εἶπες δὲν ἔγινε ποτέ».
Ὁ λαός, νὰ μᾶς προφυλάξει νὰ μὴν εἴμαστε ἀφελεῖς καὶ λέμε τὰ μυστικά μας στὸν καθένα, λέει τρία πράγματα :
πρῶτον, «κανεὶς δὲν κρατάει καλύτερα ἕνα μυστικὸ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ τὸ ξέρει παντελῶς.
Ἕνα μυστικὸ ποὺ τὸ ξέρουν τρεῖς γιὰ νὰ μείνει μυστικὸ πρέπει νὰ πεθάνουν δύο.
Φεύγει ἀπὸ τὰ χείλη καὶ τὸ μάθαν χίλιοι». Πολλὰ διαζύγια…
Ἕνας ἄλλος λόγος διαζυγίου εἶναι ὅτι σήμερα στὴν οἰκογένεια ὑπάρχουν νόμοι πνευματικοὶ, ποὺ ἂν δὲν τηρηθοῦν
θὰ διαλυθεῖ ἡ οἰκογένεια.
Ὅπως καὶ στὴ φύση ὑπάρχουν νόμοι. Παραδείγματος χάρη, ὁ νόμος τῆς φυγοκέντρου δυνάμεως.
Ὁδηγεῖς, φτάνεις σὲ μιὰ στροφή, ἂν δὲν κόψεις τὴν ταχύτητα θὰ σὲ πετάξει ἔξω. Λειτουργεῖ ὁ νόμος.
Καὶ στὴν οἰκογένεια ὑπάρχουν νόμοι. Γιὰ τὸν ἄντρα, ἡ γυναῖκα του πρέπει νὰ ἔχει τὴν πιὸ ὑψηλὴ κορυφή.
Καὶ μετὰ οἱ γονεῖς, τὰ ἀδέρφια του καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι.
Γιὰ τὴν γυναῖκα, ὁ ἄντρας της πρέπει νὰ ἔχει τὴν πιὸ ὑψηλὴ κορυφὴ καὶ μετὰ οἱ γονεῖς της, τὰ ἀδέρφια καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι.
Ὑπάρχουν ἱεραρχίες, ἅμα δὲν τηρηθοῦν αὐτὰ τελειώνει ἡ οἰκογένεια,
ἔχουμε ἕνα πρόβλημα στὴν οἰκογένεια καὶ ἂν ἡ γυναῖκα λέει :
«ἐγὼ θὰ πάω νὰ ρωτήσω τὸν πατέρα μου τί θὰ κάνουμε, θὰ πάω νὰ ρωτήσω τοὺς ἀδερφούς»… Τί λές;…
Εὔχομαι σὲ ὅλους τοὺς δικούς σας ἐν τὸν νῦν αἰῶνα καὶ ἐν τόν μέλλοντι.
Εὔχομαι νὰ ἐλέει ὁ Θεὸς ὅλο τὸν κόσμο.
Ὁ Κύριος ποὺ εἶναι ὁ Μέγιστος καὶ Ὕψιστος,ὁ Μοναδικὸς καὶ Ἀνεπανάληπτος, Εἰρηνάρχης, Εἰρηνόδωρος καὶ Εἰρηνοποιός,
νὰ χαρίσει εἰρήνη σὲ ὅλο τὸν κόσμο.Ἀμήν.
Γέροντας Γαβριὴλ μοναχός Ἁγιορείτης
proskynitis
