Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Να μετανοήσουμε, διότι ο καιρός περνάει κι έρχονται δύσκολες μέρες για τους χριστιανούς.


Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα



Η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε και μίλησε σε πολλούς ανθρώπους σε πρόσφατες εποχές.

Είπε ότι μεσιτεύει στον Υιό της για μας, αλλά εμείς δεν μετανοούμε.

Μας συμβούλευσε σε πολλές περιπτώσεις να μετανοήσουμε, διότι ο καιρός περνάει κι έρχονται δύσκολες μέρες

για τους χριστιανούς.

Μας λέει ότι πρέπει να μετανοήσουμε, έτσι ώστε να μην έχουμε την ίδια τύχη με εκείνους που απομακρύνθηκαν από

τον Θεό.


Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι η γη προσέφερε το σπήλαιο για τη γέννηση του Σωτήρα, και η ανθρωπότητα προσέφερε

την Υπεραγία Θετόκο.

Και αυτό έγινε προκειμένου ο Κύριος να κατέλθει ανάμεσά μας και να γίνει άνθρωπος για να μας σώσει.

Πήρε πάνω του τη φύση μας για να μπορέσει να τη μεταμορφώσει και να την ανανεώσει.

Και όλοι όσοι είναι εν Χριστώ Ιησού είναι καινή κτίση, νέοι άνθρωποι.


Η ζωή στη γη είναι πολύ μικρή, αφάνταστα μικρή.

Αλλά μας έχουν δοθεί πολλά σ΄αυτή τη μικρή χρονική περίοδο της ζωής μας.

Μας έχουν δοθεί προκειμένου να μπορέσουμε να στραφούμε προς τον Θεό εκ βάθους καρδίας.

Εκείνος είναι ο Ένας που μπορεί να μεταμορφώσει και να αναστήσει τις ψυχές μας.


Οι χριστιανοί είμαστε πράγματι πολύ τυχεροί που έχουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να πρεσβεύει για μας

ενώπιον του θρόνου του Θεού.

Μπορείτε επίσης να δείτε ότι εδώ, σ΄αυτή τη ζωή, όταν ζητάμε κάτι από τους γονείς μας, μας το δίνουν – αν φυσικά

τους είμαστε υπάκουοι.

Η Υπεραγία Θεοτόκος προσεύχεται αδιάκοπα στον Υιό της για μας.



Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

«Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας»



saintpanteleimonchania

[XAPA]

Στάσου μια στιγμή ! …


Βέβαια ίσως να σκέφτεσαι ότι δεν έχεις χρόνο να σταματήσεις, όμως πίστεψέ με, αξίζει τον κόπο…

Θα ήθελα να απολαύσεις πραγματικά αυτές τις γιορτινές μέρες με ηρεμία και γαλήνη,

χωρίς έγνοιες και σκοτούρες!

Όμως για να γίνει αυτό, πρώτα πρέπει να γίνει μια ανταλλαγή.

Θα πρέπει να μπολιάσεις μέσα σου κάτι ασύγκριτα καλύτερο!

~ ~ ~

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτινή εποχή, όμως δεν είναι μόνο αυτό…

Τα χριστούγεννα είναι τα γενέθλιά Μου.

Είναι ο καιρός που γιορτάζεις το μεγαλύτερο δώρο που δόθηκε ποτέ στην ανθρωπότητα.

Μπορείς, λοιπόν, να Μου χαρίσεις μια στιγμή για να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ;

Μπορείς να βρεις χρόνο για αγάπη αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων;

Αν το κάνεις, θα νιώσεις την παρουσία Μου στην καρδιά σου και ζεστασιά,

ειρήνη και παρηγοριά να γαληνεύουν το εσωτερικό σου!

~ ~ ~

Θα ‘θελα να ξέρεις ότι:

Ήταν η αγάπη για σένα που Με έφερε στη Γη πριν 2.000 χρόνια.

Ήταν η αγάπη που Με ώθησε να περπατήσω μέσα στον κόσμο και να γίνω ένας από σας,

να ζήσω και να πεθάνω για σας.

Η αγάπη ήταν, και συνεχίζει να είναι , ο κύριος τρόπος έκφρασής Μου.

Οτιδήποτε έχω κάνει, το έχω κάνει από αγάπη για σένα προσωπικά

και από αγάπη για την ανθρωπότητα σαν σύνολο.

~ ~ ~

Για Μένα έχεις μεγάλη σημασία!

Τα γιορτινά στολίδια, τα ακριβά εδέσματα, τα άφθονα δώρα, τα περισσότερα από αυτά

θα σβήσουν μέσα στη λήθη, χαμένα ανάμεσα στις αναμνήσεις,

των τόσων πολλών Χριστουγέννων,

όμως η αγάπη που έχεις μοιραστεί και έχεις δώσει θα συνεχίσει να ζει για πάντα…




Odevontas

[XAPA]

Προσωπικές Σκέψεις πριν τα Χριστούγεννα ...


Μερικά ακόμα βήματα πριν από Το Σπήλαιο , για να συναντήσουμε Τον Αχώρητο , που μπόρεσε και

χώρεσε μέσα σε μια σπηλιά , για να χωρέσει όλους εμάς στην δική Του Αγκαλιά ...


Καθώς πλησιάζουμε απομένει άραγε κάτι που έπρεπε , και δεν κάναμε ; ...

Τακτοποιήσαμε άραγε και την πιο μικρή ακαταστασία στο σπήλαιο της δικής μας σπηλιάς , της

φάτνης της δικής μας καρδιάς ; ...


Και μια και απομένουν ελάχιστες μόνο μέρες , σταματώ λιγάκι κι' αναλογίζομαι την κάθε μέρα που πέρασε ...

Αφήνω για λίγο όλες τις μέριμνες , όλα τα τρεχάματα , δίνω το χρόνο στον εαυτό μου να ξεκουραστεί από

όλα αυτά , και να σκεφτεί τι έχει , πολύ σημαντικό απομείνει , που δεν έγινε ...


Κάνοντας μια αναδρομή με το μυαλό μου , βλέπω πως πολλά πράγματα βρίσκονται ακόμα σε ακαταστασία , και

σκέφτομαι τον κάθε άνθρωπο που έχω συναντήσει στην πορεία της ζωής μου , από το κοντινό μου περιβάλλον ,

μέχρι και το πιο απόμακρο ...


Αν έχω , έστω και άθελα μου , πικράνει κάποιους συνανθρώπους μου , στεναχωρήσει , πληγώσει , απογοητεύσει ,

σκύβω το κεφάλι και ζητώ ταπεινά συγνώμη , από τον καθένα ξεχωριστά .


Ζητώ πρώτα συγνώμη από Τον Πλάστη και Τον Δημιουργό μου για κάθε σκέψη , πράξη , λόγο , που Τον πόνεσαν.

Που Του ξανακάρφωσαν τα καρφιά στις παλάμες , που Του ξαναλόγχισαν Την πλευρά , που Του ξαναπότισαν το

ξύδι και τη χολή , που Του ξαναμάτωσαν Την Καρδιά .


Συγνώμη !


Στην συνέχεια ζητώ συγνώμη από σένα . Εσένα τον σύζυγο , τον σύντροφο , τον φίλο , τον αδελφό , την αδελφή ,

το παιδί , τον πατέρα , την μητέρα , τον συνάδελφο , τον προϊστάμενο , τον κάθε διπλανό , μα και μακρινό

συνοδοιπόρο , στην πορεία της ζωής , που πίκρανα , που στεναχώρεσα , που πόνεσα , που λύπησα , που

απογοήτευσα , είτε θεληματικά, είτε άθελά μου .


Συγνώμη σε όλους εσάς !


Το κάθε φταίξιμο είναι δικό μου , που πηγάζει μέσα απ΄ τον ανελέητο εγωισμό μου , που καλλιεργώ , με τα

πάθη και τα θέλω μες την ψυχή μου , και μου στερεί τη χαρά και την αγάπη απ΄ τη ζωή .


Με την συναίσθηση της ευθύνης , απέναντι Στον Θεό , και στον αδελφό μου , με αυτές τις σκέψεις , και αυτές

τις δύο μεγάλες " Συγνώμες " , πλησιάζω κι΄ εγώ δειλά δειλά , με όλους εσάς , τους συνοδοιπόρους της ζωής ,

στης Βηθλεέμ Το Σπήλαιο για να συναντήσω και να προσκυνήσω , μαζί με τους ποιμένες , Το Νεογέννητο Θείο Βρέφος ...


Καλά Χριστούγεννα σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .

Εύχομαι Το Θείο Φως Του Ουρανού να πλημμυρίσει ολονών τις καρδιές .



odevontas

[XAPA]

..Όλοι σκέφτονται τι δώρα θα κάνουν αυτές τις μέρες:

βρες μια καρδιά στην μοναξιά και νιώσε την……



..Και είναι αιώνες τώρα που προσπαθεί ο Ηρώδης να σκοτώσει το παιδί μέσα μας..


..Κοιτώ τις φάτνες των πόλεων. Χαρούμενα σφριγηλά πρόσωπα, ζώα γελαστά και μυρωδάτα, στάχυα

ξανθά και αμάραντα, φως και λαμπιόνια.


Γελάω με το ψέμα. Γιατί μόνο έτσι δεν ήταν τα πράγματα εκείνη την νύχτα.


Τελικά 2000 χρόνια πέρασαν κι ακόμη δεν μπορέσαμε να συγχωρήσουμε στον Θεό μας, ότι γεννήθηκε σε στάβλο.

Μας τσακίζει η ταπείνωση του… Είναι γιατί Εκείνος ερωτεύεται και δεν υπηρετεί την εικόνα του.


…Μόλις είχα τελειώσει την Θεία Λειτουργία. Πήρα ένα καφέ στο χέρι και περπάτησα σε βρεγμένους

μοναχικούς δρόμους.

Τα βήματα των περαστικών είχαν ασελγήσει πάνω στις πέτρες και η βροχή είχε πεισμώσει να

ξεπλύνει τα σημάδια.


Η κοπέλα άνοιξε την πόρτα της καφετέριας και πέταξε το σκυλί στο δρόμο.

Μέσα σόμπες και ζεστασιά. Έξω βροχή και παγωνιά.


Σταμάτησα και κοίταξα το σκυλί στα μάτια. Δακρυσμένο ζητούσε έλεος.

Βλέμμα που ραγίζει. Χαμήλωσα το κορμί μου. Άνοιξα το παλτό και χώθηκε στον κόρφο μου.


Το αδέσποτο κι εγώ, είμαστε ένα. Ζητάμε την ίδια αγκαλιά!!!

Σε λίγες ώρες θα κτυπούσαν οι καμπάνες των Χριστουγέννων.

Έλα του είπα, έλα, απόψε γεννήθηκε η ευσπλαχνία».


π. λίβυος.

[XAPA]

Εσύ ετοίμασες την Φάτνη σου;



Aκουε ουρανέ και ενωτίζου η γη•
ιδού γαρ ο Υιός και Λόγος
του Θεού και Πατρός,
πρόεισι τεχθήναι…


~ Αναρωτηθήκαμε ποτέ, γιατί άραγε ο Χριστός διάλεξε να γεννηθεί μέσα στο σπήλαιο και να γείρει, μετά την

ενανθρώπησή Του, μέσα στην φάτνη;


Γιατί δεν γεννήθηκε μέσα σε κάποιο σπίτι, φτωχικό και ταπεινό έστω;


Ο Θεός ως άνθρωπος στο πρόσωπο του Χριστού ήλθε και έζησε στην γη ταπεινά κι απαρατήρητα.

Ποια όμως ανάγκη εξυπηρέτησε ο συγκεκριμένος τρόπος της Γέννησής Του;


Διότι, αν γεννιόταν σε κάποιο σπίτι, πάλι απαρατήρητος θα περνούσε και πάλι ταπεινός θα ήταν.


Χειρότερο μέρος από το σπήλαιο και την φάτνη δεν υπήρχε, για να δει το φως της ημέρας, ή μάλλον το

λαμπύρισμα των άστρων, ο νεογέννητος Μεσσίας!


Για τον κάθε κοινό θνητό θα ήταν ντροπή να γεννηθεί σε στάβλο, πόσο μάλλον για τον ίδιο τον Θεό.

Αυτό ακριβώς ήθελε όμως να τονίσει ευθύς εξ αρχής ο Κύριος:

ότι παρόλο που είναι Θεός, ταπεινώθηκε και έλαβε ανθρώπινη υπόσταση, και αυτή η Θεία ταπείνωση είναι πολύ

μεγαλύτερη από το να γεννηθεί κάποιος απλός άνθρωπος μέσα σ΄ έναν κρύο στάβλο.


Διάλεξε να γεννηθεί μέσα στο σπήλαιο και όχι σε κανονικό στάβλο, για να μας δείξει ότι ο Θεός δεν κατοικεί μέσα σε

χειροποίητους ναούς, αλλά μέσα στις καρδιές όσων αναγνωρίζουν στον εαυτό τους την αναξιότητα να Τον δεχθούν

και ζουν ταπεινά, χωρίς κομπασμούς και αυτοπροβολές.


Διάλεξε να ανακλιθεί στην φάτνη των αλόγων, για να μας δείξει ότι ήλθε και κατοίκησε μέσα στην α-λογία του

κόσμου, ενός κόσμου που κυριαρχούνταν (και μέχρι σήμερα, δυστυχώς, κυριαρχείται) από την αμαρτία, που είναι

μωρία στα μάτια του Θεού.


Μέσα στην βαβούρα της απογραφής δεν βρέθηκε κατάλυμα για τον νεογέννητο Χριστό, παρά μόνο μια αχυρένια

αγκάλη στην φάτνη των αλόγων.


Και μέσα στην παραζάλη της αμαρτίας και της υποκρισίας δεν τον αποδέχθηκε ο περιούσιος λαός Του, εκτός από

μερικές ταπεινές και συντριμμένες καρδιές απλών ψαράδων, τελωνών και πορνών, που διέθεταν το άχυρο της

ταπείνωσης και τον ενστερνίστηκαν ως Διδάσκαλο και σωτήρα.


Επέλεξε να γίνουν όλα έτσι, ώστε με την επίσκεψη των Μάγων να γίνει φανερό ποιος είναι ο Βασιλεύς.

Οι μακρινοί επισκέπτες παρακάμπτουν στο πρόσωπο του Ηρώδη κάθε επίγεια δόξα και αξίωμα και έρχονται, οι σοφοί

του κόσμου, να προσφέρουν τα δώρα τους σ΄ Αυτόν που Του αξίζει κάθε δόξα, τιμή και προσκύνηση, στο άσημο

Βρέφος, στον προ αιώνων Θεό.


Μέσα στην σύγχρονη βαβούρα, μέσα στην ζάλη της ετοιμασίας των φαγητών και των γλυκισμάτων, μέσα στην

α-λογία των κοσμικών εκδηλώσεων, θα μείνει και πάλι έξω από τις δραστηριότητες των ανθρώπων.


Θα ψάξει ξανά για κάποιο σκοτεινό σπήλαιο αυτογνωσίας, που να διαθέτει μια φάτνη ταπείνωσης

με λίγο άχυρο γνήσιας αγάπης, κι εκεί θα αναπαυθεί, στις καρδιές κάποιων ανθρώπων που θα ζήσουν και φέτος

αυτό το μέγα Μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως και θα ψελλίσουν μυστικά, μαζί με τους Αγγέλους, το «Δόξα εν

Υψίστοις Θεώ…».


Επί δύο χιλιάδες χρόνια κάνει ακριβώς το ίδιο, κάθε ημέρα και κάθε ώρα: Ψάχνει για Φάτνη!

Όταν την εντοπίσει, εκεί μένει, και λυπάται όταν δει πως αυτή απουσιάζει.


Εδώ και αρκετά χρόνια, αυτή είναι η αγωνία μου, αν δηλαδή διαθέτω την απαιτούμενη φάτνη της ταπείνωσης μέσα

στο σπήλαιο της καρδιάς μου και αν την έχω κοσμήσει αρκετά με το άχυρο της αληθινής αγάπης…


Αλήθεια, εσύ ετοίμασες την Φάτνη σου;



π. Χερουβείμ Βελέτζας

agiosioannisprodromos.blogspot.gr

[XAPA]

Δι’ άλλης οδού ανεχώρησαν…


Καί, αὐτοί εἶναι οἱ Μάγοι ἐξ Ἀνατολῶν, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ προσκύνησαν τόν Νεογέννητο Θεό

«δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τήν χώραν αὐτῶν».


Εἶναι μιά φυσική συνέπεια τό νά συναντήσεις τόν Χριστό καί μετά ἀπό ἄλλη στράτα νά ξαναμπεῖς στήν ζωή.

Πῶς εἶναι δυνατόν νά συναντήσεις ἀληθινά τόν Χριστό καί νά ἐπιστρέψεις μετά εἰς τόν ἑαυτό σου, στούς δικούς σου,

στό περιβάλλον πού ζεῖς καί κινεῖσαι καί νά εἶσαι πάλι ὁ ἴδιος;


Μιά ἀληθινή, εἰλικρινής, συνειδητή συνάντηση μέ τόν Θεό φέρνει στό εἶναι μας τήν θεϊκή ἀλλοίωση.

Ἀλλάζουν οἱ ὀπτικές στήν θεώρηση προσώπων, πραγμάτων, γεγονότων.

Ἀλλάζουν τά αἰσθήματα στά πρόσωπα.

Ὁ ἄλλος γίνεται ἀδελφός, γίνεται γιά μένα ὁ Χριστός, ὁ «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ».


Ἀξιολογῶ μέ ἄλλα κριτήρια τίς ἐνέργειές μου, τό βάρος πού ἔχει ἡ ἀγάπη.

Ἡ ἀγάπη ἡ ἀνιδιοτελής καί θυσιαστική.

Πλατύνω τήν καρδιά μου γιά νά αὐξηθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν ἀνθρώπων πού θά ἀγαπῶ. Μπορῶ νά συγχωρῶ, νά ξεχνῶ.

«Δι’ ἄλλης ὁδοῦ…».

Τά λόγια μου δέν εἶναι πιστόλια ὁπλισμενα, ἀλλά γίνονται λόγοι οἰκοδομῆς καί παραμυθίας.

Τό βλέμμα μου ἀπαλό, γλυκό˙ δέν στηλιτεύει. Ἐνθαρρύνει.


Κρατῶ καί ἀνανεώνω μέ τήν μυστηριακή ζωή μου, τήν ἡρεμία πού πῆρα ἀπό τήν πρώτη μου συνάντηση μέ τόν

Τεχθέντα Υἱό τοῦ Θεοῦ καί ἔτσι μπορῶ νά γίνομαι καί εἰρηνοποιός.

Κρατῶ τό φῶς τῆς Ἀλήθειας Του καί τῆς Ἀγάπης Του καί γίνεται ἡ ζωή μου φωτεινή καί ὁδηγητική.

Καί τότε μ’ ὅποιες τῆς ζωῆς μου συνθῆκες ψάλλω «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ»˙ καί τότε…

ψάλλω «Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε˙ Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε»!


Καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα!


iliaxtida

[XAPA]

Ο Γέροντας Παΐσιος για τα Χριστούγεννα.


Η καρδιά σας να γίνη Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώση όλες τις ευλογίες Του

Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται».


«Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με

όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά.


Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά• τότε τις γλεντάμε

πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν.


Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε

να κάνουμε για τις άγιες ημέρες.

Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό.

Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή».


«Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια.

Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα

προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να

παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται.

Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται.


-Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε;

-Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε! Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται».

Βλέπεις, την νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός οι άρχοντες κοιμόνταν βαθιά, και οι ποιμένες «αγραυλούσαν».

Φύλαγαν τα πρόβατα την νύχτα παίζοντας την φλογέρα. Κατάλαβες; Οι ποιμένες πού αγρυπνούσαν είδαν τον Χριστό.


-Πώς ήταν Γέροντα, το σπήλαιο;

-Ήταν μία σπηλιά μέσα σε έναν βράχο και είχε μία φάτνη• τίποτε άλλο δεν είχε. Εκεί πήγαινε κανένας φτωχός και

άφηνε τα ζώα του. Η Παναγία με τον Ιωσήφ, επειδή όλα τα χάνια ήταν γεμάτα και δεν είχαν πού να μείνουν,

κατέληξαν σε αυτό το σπήλαιο. Εκεί ήταν το γαϊδουράκι και το βοϊδάκι, που με τα χνώτα τους ζέσταναν

τον Χριστό! «Ἔγνω βοῦς τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του κυρίου αὐτοῦ», δεν λέει ο Προφήτης Ησαΐας;


-Σε ένα τροπάριο, Γέροντα, λέει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος βλέποντας τον νεογέννητο Χριστό, «χαίρουσα ὁμοῦ καὶ

δακρύουσα» ἀναρωτιόταν:… «Ἐπιδώσω σοι μαζόν, τῷ τὰ σύμπαντα τρέφοντι, ἢ υμνήσω σε, ὡς Υἱὸν καὶ Θεόν μου;

ποίαν εὕρω ἐπὶ σοί προσηγορίαν;»


-Αυτά είναι τα μυστήρια του Θεού, η πολύ μεγάλη συγκατάβαση του Θεού, την οποία δεν μπορούμε εμείς να συλλάβουμε!



Γέροντα, πως θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου»;

-Για να ζήσουμε αυτά τα θεία γεγονότα, πρέπει ο νους να είναι στα θεία νοήματα.

Τότε αλλοιώνεται ὁ άνθρωπος. «Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον», ψάλλουμε.

Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο «παράδοξον», τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού.

Εγώ θα εύχομαι η καρδιά σας να γίνη Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώση όλες τις ευλογίες Του.


Από το βιβλίο: «Περί προσευχής», Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι ΣΤ”


eisagios

[XAPA]

Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος:

«Τα Χρι­στού­γεν­να τό­τε μό­νον έχουν α­ξί­α για μας…»

[XAPA]

Για να ζήσεις αληθινά Χριστούγεννα χρειάζεται…


Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο εἶναι τόσο μεγάλη, ὥστε ὁ Ἴδιος ὁ Θεός ἔλαβε σάρκα, ἔγινε ἄνθρωπος καί ἦρθε νά

μᾶς πάρει ἀπό τό χέρι γιά νά μᾶς ἐπαναφέρει στήν προηγούμενή μας κατάσταση.


Μᾶς ἔδωσε τό Αἷμα Του, γιά νά μπολιάσει τό δηλητηριασμένο αἷμα μας.

Μᾶς ἔδωσε τήν Σάρκα Του, γιά νά ἁγιάσει τήν ἁμαρτωλή σάρκα μας καί νά μᾶς ἀνεβάσει στήν δόξα Του μαζί μέ τούς ἀγγέλους.


Ὁ Θεός δέν ὁρᾶται μέ τά φυσικά μας μάτια, ἀλλά βιώνεται ἐντός τῆς καρδίας μας.

Γιά νά μπορέσει κανείς νά δεῖ τόν Θεό ἐντός τῆς καρδίας του χρειάζεται νά ἔχει καθαρή καρδιά, νά ἔχει μυστηριακή ζωή,

νά ζεῖ τό μυστήριο τῆς μετανοίας, νά ζεῖ τό μυστήριο τῆς προσευχῆς καί νά γεύεται Αὐτόν τόν Χριστόν, τόν Κύριον,

τόν Σωτήρα, τόν Λυτρωτή μας.


Ποιός μεγαλύτερος παράδεισος θά μποροῦσε νά δοθεῖ στόν ἄνθρωπο ἀπό αὐτήν τήν κατάσταση πού μπορεῖ νά βιώσει

ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου πάνω στή γῆ;

Δέν ὑπάρχει ἄλλος παράδεισος πιό μεγάλος ἀπό Αὐτόν τόν Ἴδιον τόν Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἰσέρχεται μέσα στήν καρδιά μας

ὅταν αὐτή εἶναι καθαρή…



Γέροντας Χρυσόστομος Ἁγιονικοδημίτης


πηγή: filoinikodimou

[XAPA]

Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή


Κοίτα προς τα πίσω

και θα δεις το Χριστό να πεθαίνει για σένα.


Κοίτα προς τα πάνω

και θα δεις το Χριστό να μεσιτεύει για σένα.


Κοίτα προς τα μέσα

και θα δεις το Χριστό να ζει μέσα σου.


Κοίτα μπροστά σου

και θα δεις το Χριστό να έρχεται για σένα.


Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.



Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

proskynitis.