Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ψαλτήριον 1856, Βενετία (Βιβλιοθήκη Σκήτης Αγίας Άννας)


Η δύναμη του Ψαλτηρίου. (αληθινό περιστατικό)



Ο κυρ-Παντελής ταξίδευε με το τρένο προς Θεσσαλονίκη και διάβαζε το Ψαλτήριο.

Ένα παράξενο γεγονός όμως σημάδεψε το ταξίδι του...

Καθώς διάβαζε, μία κοπέλα, που καθόταν τρία-τέσσερα καθίσματα πιο μπροστά, άρχισε να διαμαρτύρεται και να φωνάζει.

Στην αρχή δεν έδωσε σημασία και πίστεψε πως κάποια παρεξήγηση έγινε με τον διπλανό της.

Όταν όμως ο κυρ-Παντελής είδε πως ο ελεγκτής-εισπράκτορας ερχόταν προς το μέρος του, απόρησε.

– Αγαπητέ κύριε, μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε αυτό το βιβλίο, γιατί ενοχλείτε;

– Μα, το διαβάζω από μέσα μου! απάντησε εκείνος φανερά απορημένος. Πώς είναι δυνατόν να ενοχλείται η κοπέλα;

Έκπληκτοι και απορημένοι μαζί με τον κυρ-Παντελή ήταν και οι άλλοι επιβάτες.

Ένας μάλιστα εξ αυτών φώναξε: "Αν ενοχλείται η κοπέλα, να αλλάξει βαγόνι…".

Πράγματι, η άγνωστη κοπέλα μεταφέρθηκε στα πίσω βαγόνια μην αντέχοντας το Ψαλτήριο.

Και λέει ο κυρ-Παντελής στους συνεπιβάτες του:

– Μέχρι προχθές και εγώ μαζί με εσάς αγνοούσα τη δύναμη των Ψαλμών του προφήτη Δαυίδ.

Τώρα, και ιδιαίτερα μετά το περιστατικό τούτο, ένα σας λέγω:

Το Ψαλτήρι λειτουργεί ως κόπανος, που διώχνει τα κακούδια (δαιμόνια) από πάνω μας και από το περιβάλλον μας.

Έτσι έλεγε ένας άγιος, που έζησε στη γειτονιά μας (ο τρελο-Γιάννης).



Από το βιβλίο: Ο τρελο-Γιάννης (τόμος Β’)

amfoterodexios.blogspot.gr

[XAPA]

“ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΓΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ..”

Στάρετς Θεοδόσιος Ορλώφ του Ποτσαέβ, ο προφήτης των εσχάτων (2003)


~ Όταν ρωτούσαν τον Στάρετς για το τέλος του κόσμου, σε όλους απαντούσε το ίδιο:

«Μόνο λίγοι θα σωθούν, καθώς όλα θα καούν από τη φωτιά».

Ρώτησα τον πατέρα μου τι να κάνω και μου απάντησε: «Πρέπει να προσπαθήσουμε και θα μας ελεήσει ο Κύριος.

Είναι ελεήμων, μας αγαπά όλους».


Συνειδητοποιώντας πόσο λίγη ελπίδα έχουμε για να σωθούμε, και βασιζόμενοι στις προσευχές των πατέρων μας, του είπαμε:

«Πατέρα, είμαστε τόσο αμαρτωλοί, αμαρτωλοί…» Σε απάντηση, ο πατέρας μας παρηγόρησε:

«Μην ανησυχείτε, να έχετε μετάνοια, γιατί υπάρχει η χάρις του Θεού – αυτή είναι Θάλασσα.

Έχεις δει θάλασσα; Το έλεος του Θεού είναι η θάλασσα και οι αμαρτίες μας είναι σαν ένα βότσαλο στη θάλασσα.

Τι είναι ένα βότσαλο ενάντια στη θάλασσα;»


Ακούγοντας τα λόγια του, καταλάβαμε ότι ακόμη και στους έσχατους καιρούς ο Κύριος μας δίνει την ελπίδα της σωτηρίας:

τι είναι οι αμαρτίες μας μπροστά στην αγάπη του Θεού;

Θυμάμαι όταν γίνονταν φασαρία για τους γραμμωτούς κώδικες και τα διαβατήρια, ο πατέρας είπε σταθερά στα παιδιά του:

«Πρέπει να απέχουμε από αυτό, να μην το δεχθούμε». Και εμείς, σκεπτόμασταν πώς να κρατήσουμε ανέγγιχτη την ψυχή μας

από τις σύγχρονες συνθήκες, και συνεχώς τον ρωτούσαμε:

«Πάτερ, ποιος θα σωθεί, άλλωστε τώρα παντού έχουν το barcode;».

Κι ο γέροντας απάντησε: «Αν υπάρχει ψωμί και νερό, τότε δεν θα ‘χουμε πείνα, και όσοι την υπομείνουν θα σωθούν».

Μοναχή Ρουφίνα


*****


Κάποτε ρώτησα τον γέροντα: «Πότε θα έρθει ο Αντίχριστος;».

«Ο Αντίχριστος, λες; Ήρθε ήδη η ώρα του. Οι προετοιμασίες για την αποδοχή της σφραγίδας του αντίχριστου

βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Ο κόσμος παρασύρεται με πονηριά… Όποιος από τους ανθρώπους αποδεχτεί αυτή τη σφραγίδα

του διαβόλου θα χαθεί. Ο Θεός δεν θα τον συγχωρήσει ούτε σε αυτόν ούτε στον μέλλοντα αιώνα».


Τον ρώτησα ποιος θα σωθεί κι ο πατέρας απάντησε: «Θα σωθούν, αλλά πολύ λίγοι άνθρωποι».

Κοίταξε προς τη γωνία των εικόνων και έμεινε σιωπηλός για πέντε λεπτά. Κατάλαβα ότι προσευχόταν.

Μετά με κοίταξε με δακρυσμένα μάτια και μου είπε: «Δεν θα ζήσω μέχρι τότε, αλλά εσύ θα ζήσεις.

Θα ήθελα να ζήσω, αλλά το θέλημα του Θεού είναι άλλο. Οι άνθρωποι των οποίων οι καρδιές φλέγονται από αγάπη για τον Θεό

και τη Μητέρα Του θα καταλάβουν την πονηριά του διαβόλου.

Η σωτηρία θα εξαρτάται από το να μείνουμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Πρέπει να προσευχόμαστε στον Θεό και να καταφεύγουμε με δάκρυα στην Προστασία της Μητέρας του Θεού,

ως μεσίτρια μας και πρέσβειρα ενώπιον του Θεού για τις ψυχές μας.

Εμείς ζητάμε από την Παναγία και αυτή ζητά για εμάς από τον Υιό της, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό,

και έτσι λαμβάνουμε τη σωτηρία».


Όταν ρωτήθηκε: «Τι πρέπει να κάνουμε;». Ο γέροντας απάντησε: «Ή στα βουνά, ή αντέξτε, αν δεν έχετε δύναμη για τα βουνά,

τότε να υπομείνετε εκεί που μένετε ». Προέβλεψε ότι όλα αυτά θα συμβούν κι οι περισσότεροι θα τα δεχτούν όλα.

Εξήγησε ότι αυτή δεν είναι ακόμη η σφραγίδα του αντίχριστου, αλλά είναι προετοιμασία για την αποδοχή της.


Έρχονται οι έσχατοι καιροί, ζούμε στους έσχατους καιρούς γι’ αυτό χρειάζεται να αγαπήσουμε τον Θεό,

να κρατηθούμε γερά στην Ορθόδοξη Εκκλησία και κυρίως να καταφύγουμε στην Υπεραγία Θεοτόκο.


Χτίστε τη Βασιλεία του Θεού μέσα σας και τότε οι πλησίον σας θα τραφούν από αυτήν.



πηγή: iconandlight

[XAPA]

Σιατίστης Παύλος: “Και κάποια στιγμή ένιωσα μέσα μου μία απίθανη ελευθερία”


Και κάποια στιγμή ένιωσα μέσα μου μία απίθανη ελευθερία.

Ένιωσα ότι δεν έχω εχθρούς, ότι και αυτοί που με πολεμούσαν ήταν απλά άρρωστοι άνθρωποι, όπως κι εγώ.

Ένιωσα ότι μπορώ να σ’αγαπώ κι όταν δεν με αγαπάς,

μπορώ να σε σέβομαι κι όταν δεν με σέβεσαι,

μπορώ να σε εκτιμώ κι όταν δεν με εκτιμάς.

Και τότε είμαι ελεύθερος, τότε χορεύω στον δικό μου τον ρυθμό και όχι στον δικό σου, γι’ αυτό και είμαι ελεύθερος.

Και το ένιωσα αυτό, πρώτον σαν δωρεά Θεού και δεύτερον σαν αποκάλυψη τού τι κρύβεται πίσω από τις εντολές Του.

Κρύβεται η ελευθερία, κρύβεται η ευλογία, κρύβεται η χαρά.



simeiakairwn

[XAPA]

Η Χαρά του απλού ψαρά


Ένας πλούσιος βιομήχανος, που με πολλούς κόπους είχε πλουτίσει,

κατέβηκε μια μέρα στη παραλία για βόλτα και είδε ένα ψαρά να κάθεται και να ρεμβάζει δίπλα στη βαρκούλα του.

<<Γιατί δεν ψαρεύεις;>> τον ρώτησε.

<<Γιατί έπιασα αρκετά ψάρια για σήμερα>>.



<<Γιατί δεν πιάνεις πιο πολλά από όσα χρειάζεσαι;>> ξαναρώτησε ο πλούσιος.

<<Και τι θα τά’κανα;>>

<<Θα κέρδιζες περισσότερα χρήματα, και έτσι θα αγόραζες μια καλύτερη βάρκα,

που θα πήγαινε πιο βαθιά και θα έπιανε περισσότερα ψάρια.

Θα μπορούσες επίσης να αγοράσεις καλύτερης ποιότητας δίχτια,

που να πιάναν περισσότερα, και να βγάλεις πιο πολλά χρήματα.

Έτσι θα είχες σύντομα ένα δικό σου στόλο από βάρκες και θα ήσουν πλούσιος όπως εγώ.>>

<<Και τότε τι θα έκανα;>> ρώτησε με αφέλεια ο ψαράς.

<<Θα καθόσουν και θα χαιρόσουν τη ζωή σου>>, είπε ο βιομήχανος.

<<Και τώρα τι νομίζεις ότι κάνω;>> απάντησε ο ψαράς κοιτάζοντας με ρεμβασμό τη θάλασσα.



Το άγχος του κινηγητού της καθημερινής εξέλιξης, μας έχει ροκανίσει όλη τη χαρά και την ειρήνη μας.

Ποιος αλήθεια μας σπρώχνει σε αυτούς τους ξέφρενους ρυθμούς δουλειάς και μέριμνας;

Μήπως είναι ώρα να σταθούμε, να ξελαχανιάσουμε και να κάτσουμε ήρεμα και μυαλωμένα στα πόδια του Χριστού,

να ανασάνουμε και να συνέλθουμε κοντά Του;

Θα κερδίσουμε πολλά, περισσότερα από ο’τι τρέχοντας για τον πλούτο.

Κύριε μου, γέμισε τη μέρα μου, την καρδιά μου με τις απλές,

αγνές χαρές του δικού Σου θελήματος

και φύλαξέ με από τις παγίδες και τα ψέματα του εχθρού μου,

που μου κλέβει το χρόνο.



otheosagapiesti

[XAPA]

Το Θαύμα του Ανθρώπου που Αρνήθηκε να πάει στη Θεία Λειτουργία!


Αυτό το γεγονός έλαβε χώρα σε ένα χωριό στην περιοχή του Κιέβου. Το αφηγήθηκε ένας ιερέας, ο πατέρας Βασίλειος, ο οποίος υπηρέτησε εκεί για πολλά χρόνια. Η ιστορία καταγράφεται στο τετράδιο της ενορίας.

Πώς Ξεκίνησαν Όλα


Ζούσε στο χωριό ένας άντρας ονόματι Ανατόλι. Βαπτίστηκε, αλλά δεν πήγε ποτέ στην εκκλησία.

Μια Κυριακή, η γυναίκα του του είπε:

“Τόλικ, ας πάμε στην εκκλησία. Αρκετά με αυτή τη ζωή…”

Απάντησε απότομα:

“Δεν έχω καμία δουλειά εκεί. Και ο Θεός είναι στην ψυχή μου.”


Ο πατέρας Βασίλειος αφηγήθηκε ότι εκείνη την ημέρα πριν από τη Λειτουργία, περπατούσε προς την εκκλησία

και είδε αυτόν τον Ανατόλι να επισκευάζει ένα υπόστεγο. Του είπε:

“Σήμερα είναι Κυριακή. Ακόμα κι αν δεν θέλεις να προσευχηθείς, απλώς μπες μέσα. Ο Θεός περιμένει έναν άνθρωπο.”

Αλλά αρνήθηκε ξανά αγενώς.

Τι συνέβη στη συνέχεια


Ενώ το Ευαγγέλιο ήδη διαβάζονταν στην εκκλησία, η πόρτα άνοιξε ξαφνικά. Οι άνθρωποι γύρισαν να δουν τον Ανατόλι.

Ήταν χλωμός σαν τον θάνατο.

Ο ιερέας αργότερα έμαθε ότι όταν χτύπησε την σανίδα με το σφυρί, το σφυρί πέταξε από τα χέρια του σαν κάποιος

να το είχε ρίξει, αστοχώντας παραλίγο στον κρόταφο.


Τότε ο Ανατόλι είπε στον εαυτό του:

«Αυτή είναι μια προειδοποίηση. Δεν πρέπει να παίζω με τον Θεό».

Έριξε το σφυρί και πήγε αμέσως στην εκκλησία – ακριβώς όπως ήταν, με τα ρούχα της εργασίας του, με βρώμικα χέρια.

Ενώ στεκόταν στην εκκλησία, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, έκλαιγε σε όλο τον κανόνα.

Και μετά τη Λειτουργία, πλησίασε τον ιερέα και είπε:


«Συνειδητοποίησα ότι ο Θεός με καλούσε. Αν το σφυρί είχε πετάξει λίγο διαφορετικά, δεν θα ήμουν εδώ».

Το πιο σημαντικό είναι τι συνέβη στη συνέχεια.

Από εκείνη την ημέρα και μετά, άρχισε να πηγαίνει στην εκκλησία κάθε Κυριακή.

Άρχισε να εξομολογείται, να κοινωνεί και να βελτιώνει τη ζωή του.

Ο ιερέας έγραψε:

«Ένας άνθρωπος αναστήθηκε στην ψυχή του την Κυριακή.

Είμαστε μάρτυρες ενός μικρού αλλά αληθινού θαύματος του καλέσματος του Θεού».



ΠΗΓΗ apantaortodoxias

[XAPA]

[XAPA]

Μάθε το «μυστικό» της πνευματικής ζωής: να ελέγχεις τους λογισμούς σου



«Ο καλός “ραγολόγος” τρώγει τις ώριμες ρώγες των σταφυλιών και δεν πειράζει καθόλου τις άγουρες.

Παρόμοια ο καλόγνωμος και συνετός άνθρωπος, όσες αρετές βλέπει στους άλλους τις σημειώνει με επιμέλεια·

ενώ ο ανόητος αναζητεί τα ελαττώματα και τις κατηγορίες» (λόγ. ι΄ 17).


Ακούς την επιτυχία του συνανθρώπου σου, ένα κατόρθωμά του, τις πολλές ή λίγες αρετές του.

Και σπεύδεις αμέσως να βάλεις ερωτηματικό.

Κι ακόμη: ψάχνεις να βρεις το ελάττωμά του.

Αναζητείς δηλαδή το σκοτάδι εκεί που υπάρχει το φως.


Κι αρχίζεις και χαίρεσαι, γιατί ψάχνοντας νομίζεις ότι βρήκες το μείον και το ελάττωμα.

Νιώθεις καλά πια, γιατί το ύψος του κατορθώματος του άλλου έχασε τη λάμψη του.

Η επιτυχία του λίγο αμαυρώθηκε. «Είπα κι εγώ. Σιγά μην είναι έτσι όπως τα λένε».

Δεν αντέχεις τον άλλο να υπέρκειται σε οτιδήποτε σε σχέση με σένα.


Γιατί θέλεις τον καθένα στα δικά σου μέτρα.

Γιατί μάλλον εσύ πρέπει να αισθάνεσαι ανώτερος.

Το καταλαβαίνεις έστω κι αν δεν το ομολογείς:

λειτουργεί μέσα σου η ουσία της αμαρτίας, ο εγωισμός.


«Ποιος να συγκριθεί μαζί σου»;

Γι’ αυτό και η αρετή του άλλου που εσύ δεν έχεις,

η επιτυχία που έκανε, σε… πληγώνει:

γίνεται μέτρο που αποκαλύπτει τη δική σου μικρότητα.

Ας τον κάνουμε… πέρα λοιπόν. Ας ρίξουμε λάσπη.

Ας βρούμε το ελάττωμα.

Οπότε καταλαβαίνεις ότι έχεις γίνει ο ορισμός της ανοησίας. Είσαι ανόητος.


Ξύπνα! Ο όσιος σου κτυπά το καμπανάκι:

γίνε σαν τον καλό «ραγολόγο»: μάζευε τα καλά σταφύλια και άσε τα άγουρα

και τα ξινά – ό,τι είναι το αυτονόητο!

Συνήθιζε δηλαδή να βλέπεις τα καλά σημεία του συνανθρώπου σου,

τις αρετές του, γιατί αυτό θα σου προσφέρει διπλό καλό:

πρώτα θα σε κάνει πιο ταπεινό,

δεύτερον θα σε παρακινήσει να παλέψεις κι εσύ για να τα αποκτήσεις.


Ο μέγας Αντώνιος έγινε «θεοφιλής»: αγαπήθηκε δηλαδή ιδιαιτέρως από τον Θεό

και γέμισε από το Πνεύμα Του, γιατί όπου πήγαινε και συναντούσε ανθρώπους,

ιδίως ασκητές, σημείωνε τα καλά τους σημεία, τις αρετές τους.


Ο όσιος Παΐσιος άγιασε γιατί αγωνίστηκε να γίνει,

όπως έλεγε και στους άλλους να γίνουν, «μέλισσα και όχι μύγα».

«Η μέλισσα έστω κι αν υπάρχουν ακαθαρσίες κάπου, πηγαίνει πάντοτε στα λουλούδια.

Η μύγα, έστω κι αν υπάρχουν λουλούδια και άλλες ομορφιές, πηγαίνει αμέσως στις ακαθαρσίες».

Γίνε και συ μέλισσα και όχι μύγα. Γίνε «καλός ραγολόγος».


Έτσι θα φύγεις από την ανοησία και θα γίνεις συνετός και σοφός κατά Θεόν.

Και το σημαντικότερο: λειτουργώντας έτσι,

θα μάθεις το «μυστικό» της πνευματικής ζωής:

να ελέγχεις τους λογισμούς σου.

Όχι ό,τι σου έρχεται στον νου από τα πάθη σου ή από τον Πονηρό διάβολο,

αλλ’ ό,τι εσύ με τη χάρη του Θεού θα σκέπτεσαι.


Δηλαδή θα βλέπεις τον νου σου να γίνεται πράγματι ηγεμόνας του εαυτού σου·

να γίνεται ένας… βασιλιάς.

Ο απόστολος Παύλος μας βοηθάει: «όσα αγνά, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα αληθή, όσα προσφιλή,

ει τις αρετή και ει τις έπαινος, ταύτα λογίζεσθε»


Του π.Γεωργίου Δορμπαράκη
Μικρές στάσεις στην Κλίμακα του Αγ.Ιωάννη του Σιναϊτη

πηγή: proskynitis

[XAPA]

Η αγάπη της μάνας ενεργεί και απο τον παράδεισο…


Δημητρίου Ντούντκο


~ Βρισκόμαστε στη Μόσχα, στη δεκαετία του 1980.

Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα, χτύπησαν την πόρτα στην Εκκλησία.

Ήταν μια γριούλα. Και ζητούσε παπά, να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο.

Ο παπάς ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας…


Η γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον ιερέα σε ένα δωμάτιο.

Καί να ξαφνικά ο παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με μόνο τον άρρωστο.

Ο άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.

– Φύγε από εδώ! Ποιος σε εκάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.


Ο παπάς τα έχασε…

– Μα δεν ήλθα από μόνος μου! Με εκάλεσε η γριά..!

– Ποια γριά; Εγώ δεν ξέρω καμμιά γριά..!

Ο παπάς, καθώς στέκει απέναντί του, βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου, μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον εκάλεσε.


Του λέει, ενώ του δείχνει το πορτραίτο.

– Να αυτή!

– Ποια αυτή, Ξέρεις, τί λες, παπά;

– Αυτή είναι η μάνα μου. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα!


Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Αισθάνθηκαν δέος. Ο άρρωστος άρχισε να κλαίει…

Καί αφού έκλαψε, ζήτησε να εξομολογηθεί.

και μετά, εκοινώνησε…

Η μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό, να του δείξει τον δρόμο της σωτηρίας…



Από το βιβλίο »Στο σταυροδρόμι», Δημητρίου Ντούντκο, Μόσχα 1994


Πηγή: Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
(Υπεύθυνος Αντιαιρετικού Γραφείου Ι. Μητρ. Πατρών Ἀντιαιρετική Δρᾶσις: Ὁμάς κληρικῶν καί λαϊκῶν.)

pneumatoskoinwnia

[XAPA]

ΓΕΡΟΝΤΑ, ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΟΤΙ ΟΙ ΆΓΙΟΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΝ ΔΩΡΑ

ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ. ΈΤΣΙ ΕΙΝΑΙ;


Άγιος Παϊσιος



Γέροντα, διάβασα κάπου ότι οι Άγιοι την ημέρα της μνήμης τους δίνουν δώρα σε όσους τους επικαλούνται. Έτσι είναι;

Ναι, κερνούν πνευματικά κανταΐφια! Άμα γλυκαίνουμε τους Αγίους με την ζωή μας, μας κερνούν γλυκά πνευματικά.

Οι Άγιοι με την πολλή τους αγάπη μας προσφέρουν από τον ουράνιο άρτο και από το παραδεισένιο μέλι.


Μόνον ο Θεός είναι πανταχού παρών· οι Άγιοι πηγαίνουν από το ένα μέρος στο άλλο με τέτοια ταχύτητα,

που οι αποστάσεις καταργούνται· δεν υπάρχουν γι’ αυτούς κοντινές ή μακρινές αποστάσεις.


Όταν ήμουν στο Σανατόριο, ήταν ένας, ο καημένος, χρόνια άρρωστος, Χαράλαμπο τον έλεγαν.

Είχε αρραβωνιασθή και μια νοσοκόμα από το Σανατόριο. Τότε οι γιατροί δεν είχαν τα μέσα για την θεραπεία της φυματίωσης,

και κινδύνευε να πεθάνη.

Η μάνα του, πάνω στον πόνο της, πήγε σε ένα Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, για να προσευχηθή.


Εν τω μεταξύ αυτόν τον είχαν στην εντατική και δεν άφηναν ούτε την αρραβωνιαστικιά του να μπή μέσα.

Κάποια στιγμή την παίρνει τηλέφωνο η μάνα του και της λέει:

«Μη στενοχωριέσαι. Η Αγία Παρασκευή μου είπε ότι ο Χαράλαμπος θα γίνη καλά. Μου είπε ακόμη:

“Τώρα πάω και στο Σανατόριο της Λαμίας· κινδυνεύει κι εκεί κάποιος”».


Εκείνη την ώρα ο άρρωστος έγινε καλά. Τηλεφωνεί μετά η νοσοκόμα στο Σανατόριο της Λαμίας και ακριβώς εκείνη την ώρα

κάποιος που κινδύνευε εκεί έγινε καλά ως εκ θαύματος.

Με τί ταχύτητα πήγε η Αγία! Αν έτρεχε ένα αυτοκίνητο με τέτοια ταχύτητα, θα είχε διαλυθή.

Εκείνη ούτε βενζίνη σούπερ έκαψε, ούτε τα λάστιχα χάλασαν!


Αυτή είναι και η δουλειά όλων γενικά των Αγίων∙ να βοηθούν και να προστατεύουν εμάς τους ταλαίπωρους ανθρώπους

από τους ορατούς και αοράτους πειρασμούς.

Δική μας δουλειά είναι, όσο μπορούμε, να ζούμε πνευματικά, να μη στεναχωρούμε τον Χριστό, να ανάβουμε το καντηλάκι

στους Αγίους και να τους παρακαλούμε να μας βοηθούν.


Σε αυτήν την ζωή έχουμε ανάγκη βοηθείας, για να μπορέσουμε να πάμε κοντά στον Χριστό.

Στην άλλη ζωή, εάν ο Θεός μας αξιώση και πάμε κοντά Του, ούτε και τους Αγίους θα «κουράζουμε»,

αλλά ούτε και θα υπάρχη λόγος να τους παρακαλούμε να μας βοηθήσουν.

Το θαύμα είναι μυστήριο· μόνο ζήται και δεν εξηγείται· το μυαλό δεν μπορεί να το ερμηνεύση.


ΠΗΓΗ

simeiakairwn

[XAPA]

Να θυμάσαι πως κάθε εμπόδιο είναι νουθεσία από τον Θεό


Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι όλα που αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα;

Διότι αυτά που αφορούν εσένα αφορούν την κόρη του οφθαλμού Μου;

Είσαι πολύτιμη στα μάτια Μου και σε έχω αγαπήσει, για αυτό είναι ιδιαίτερη χαρά για Μένα να σε εκπαιδεύσω.

Όταν οι πειρασμοί έρχονται επάνω σου και ο πολέμιος, σαν το ποτάμι, θέλω να ξέρεις ότι, Από Μένα ήταν αυτό.


Θέλω να ξέρεις ότι η αδυναμία σου έχει ανάγκη από τη δύναμη Μου, και η ασφάλεια σου βρίσκεται στο να Με αφήσεις να σε

προστατεύω. Θέλω να ξέρεις ότι, όταν βρίσκεσαι σε δύσκολες συνθήκες, μεταξύ των ανθρώπων που δεν σε καταλαβαίνουν,

δεν λογαριάζουν αυτά που σου είναι ευάρεστα, και σε απομακρύνουν Από Μένα ήταν αυτό.

Είμαι ο Θεός σου, οι περιστάσεις της ζωής είναι στα χέρια μου, δεν βρέθηκες τυχαία στη θέση σου, είναι ακριβώς η θέση

που σου έχω ορίσει. Δε Με παρακαλούσες να σου μάθω την ταπείνωση;


Και να, σε έβαλα σ’ αυτό ακριβώς το περιβάλλον, στο σχολείο όπου διδάσκουν αυτό το μάθημα. Το περιβάλλον σου,

και αυτοί που ζουν γύρω σου, μόνο εκτελούν το θέλημά Μου. Έχει οικονομικές δυσκολίες και μόλις τα βγάζεις πέρα,

να ξέρεις ότι, Από Μένα ήταν αυτό.


Θέλω να ξέρεις ότι Εγώ διαθέτω τα χρήματα σου και να καταφεύγεις σε μένα, και να γνωρίζεις ότι εξαρτάσαι από Μένα.

Θέλω να ξέρεις ότι τα αποθέματά Μου είναι ανεξάντλητα, και να βεβαιωθείς ότι είμαι πιστός στις υποσχέσεις Μου.

Να μη συμβεί ποτέ να σου πουν την ανάγκη σου «Μην πιστεύεις στον Κύριο και Θεό σου».


Έχεις περάσει ποτέ νύχτα μέσα στη θλίψη; Είσαι χωρισμένος από τους συγγενείς σου, τους ανθρώπους που αγαπάς;

Σου το επέτρεψα για να στραφείς σε Μένα, και σε Μένα να βρεις την αιώνια παρηγοριά και ανακούφιση. Σε ξεγέλασε ο φίλος σου

ή κάποιος που του είχες ανοίξει την καρδιά σου, Από Μένα ήταν αυτό.


Εγώ επέτρεψα να σε αγγίξει αυτή η απογοήτευση, για να μάθεις ότι ο καλύτερος φίλος σου είναι ο Κύριος. Θέλω να τα

φέρνεις όλα σε Μένα και όλα να Μου τα λες. Σε συκοφάντησε κάποιος, να το αφήσεις σ’ εμένα, σε Μένα να προσκολληθείς,

σε Μένα η καταφυγή σου, για να κρυφτείς από την αντιλογία εθνών. Θα κάνω την δικαιοσύνη σου να λάμψει σαν το φως

και την ζωή σου, σαν μέρα μεσημέρι.


Καταστράφηκαν τα σχέδιά σου, λύγισε η ψυχή σου και είναι εξαντλημένη, Από Μένα ήταν αυτό.

Έκανες σχέδια και είχες δικούς σου σκοπούς Μου, τα έφερες να τα ευλογήσω. Αλλά Εγώ θέλω να αφήσεις σε Μένα,

να κατευθύνω και να χειραγωγώ τις περιστάσεις της ζωής σου, διότι είσαι το ορφανό, και όχι ο πρωταγωνιστής.

Σε βρήκαν απροσδόκητες αποτυχίες, και η απελπισία κατέλαβε την καρδιά σου, να ξέρεις, Από Μένα ήταν αυτό.


Διότι μ’ αυτή την κούραση και το άγχος δοκιμάζω πόσο ισχυρή είναι η πίστη σου στις υποσχέσεις Μου και την παρησία σου στη

προσευχή για τους συγγενείς σου. Δεν ήσουν εσύ που εμπιστεύτηκες τις φροντίδες γι’ αυτούς στην προνοητική αγάπη Μου;

Δεν είσαι συ που και τώρα τους αφήνεις στην προστασία της Πανάγνου Μητέρας Μου; Σε βρήκε σοβαρή ασθένεια,

που μπορεί να γιατρευτεί ή είναι αθεράπευτη και σε κάρφωσε στο κρεβάτι σου, Από Μένα ήταν αυτό.


Επειδή θέλω να Με γνωρίσεις πιο βαθιά, μέσω της σωματικής ασθένειας και να μην γογγύζεις γι’ αυτή την δοκιμασία που σου

στέλνεται και να μην προσπαθείς να καταλάβεις τα σχέδια Μου, της σωτηρίας της ψυχής των ανθρώπων με διάφορους τρόπους,

αλλά αγόγγυστα και ταπεινά να σκύψεις το κεφάλι σου μπροστά στην αγαθότητά Μου. Ονειρευόσουν να κάνεις κάτι ξεχωριστό

και ιδιαίτερο για Μένα και αντί να το κάνεις έπεσες στο κρεβάτι του πόνου Από Μένα ήταν αυτό.





Διότι τότε θα ήσουν βυθισμένος στα δικά σου έργα, και Εγώ δεν θα μπορούσα να προσελκύσω τις σκέψεις σου σε Μένα,

αλλά Εγώ θέλω να διδάσκω τις βαθύτατες σκέψεις και τα μαθήματα Μου, για να Με υπηρετείς. Θέλω να σε μάθω να συναισθάνεσαι

πως είσαι τίποτα χωρίς Εμένα.


Μερικοί από τους καλύτερους υιούς Μου είναι αυτοί, οι οποίοι είναι αποκομμένοι από την δραστική ζωή, για να μάθουν

να χειρίζονται το όπλο της αδιάλειπτης προσευχής. Κλήθηκες απροσδόκητα να αναλάβεις μία δύσκολη και υπεύθυνη θέση,

στηριγμένη σε Μένα. Σου εμπιστεύομαι τις δυσκολίες αυτές, και γι’ αυτό θα σε ευλογήσει Κύριος ο Θεός σου

σ’ όλα τα έργα σου, σ’ όλους τους δρόμους σου, σ’ όλα, Καθοδηγητής και Δάσκαλος σου θα είναι ο Κύριος σου.


Την ημέρα αυτή, στα χέρια σου, τέκνο Μου έδωσα αυτό το δοχείο με το θείο μύρο, να το χρησιμοποιείς ελεύθερα. Να θυμάσαι

πάντοτε ότι κάθε δυσκολία που θα συναντήσεις, κάθε προκλητική λέξη, κάθε διαβολή και κατάκριση, κάθε εμπόδιο στα έργα σου,

που θα μπορούσε να προκαλέσει αγανάκτηση και απογοήτευση, κάθε φανέρωση της αδυναμίας και της ανικανότητας σου,

θα χρίεται μ’ αυτό το έλαιο. Από Μένα ήταν αυτό.


Να θυμάσαι πως κάθε εμπόδιο είναι νουθεσία από τον Θεό, και γι’ αυτό να βάλεις στην καρδιά σου αυτόν τον λόγο,

που σου έχω αποκαλύψει την ημέρα αυτή. Από Μένα ήταν αυτό.

Να ξέρεις και να θυμάσαι – πάντα, όπου και να είσαι, ότι οποιοδήποτε κεντρί, θα αμβλυνθεί μόλις θα μάθεις σε όλα

να βλέπεις Εμένα

Όλα σου στάλθηκαν από Μένα, για την τελείωση της ψυχής σου,

“ Όλα αυτά ήταν από μένα “


(Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα Εκδόσεις “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ” )


inpantanassis