Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Sun May 25, 2025 6:28 pm

Image



«Μη πεις τίποτε, παππούλη• μόνο εγώ το ξέρω αυτό κι εσύ»



Νομίζουμε πως κατηγορώντας τους άλλους ξεχνιούνται οι δικές μας αμαρτίες;

Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος ξεκίνησε μαζί με τρία πνευματικά τέκνα του να πάει σ’ ένα μοναστήρι,

για να τελέσουν έναν Εσπερινό.

Αρχικά, είπαν να πάνε με τα πόδια.

Αφού, όμως, περπάτησαν κάποια απόσταση κι επειδή ο Γέρων Πορφύριος ήταν κουρασμένος, σκέφτηκαν,

μια και το μοναστήρι εκείνο ήταν κάπως μακριά, να βρουν ένα μεταφορικό μέσον, αντί να πάνε με τα πόδια.


Εκείνη την ώρα φάνηκε από μακριά ένα ταξί. Είπαν τότε στο Γέροντα οι συνοδοί του και οι τρεις λαϊκοί, να κάνουν ένα νεύμα

στο ταξί να σταματήσει, για να ρωτήσουν τον οδηγό αν μπορούσε να τους μεταφέρει στο μοναστήρι.

«Μη φοβάστε», τους είπε, «θα σταματήσει μόνος του ο οδηγός του ταξί. Αλλά, όταν θα μπούμε στο ταξί,

να μη μιλήσει κανένας σας στον οδηγό• μόνο εγώ θα του μιλήσω».


Έτσι κι έγινε. Σταμάτησε ο οδηγός του ταξί, χωρίς αυτοί να του κάνουν νεύμα, μπήκαν μέσα και ο πατήρ Πορφύριος είπε

στον οδηγό τον προορισμό τους.

Μόλις ξεκίνησαν, ο οδηγός του ταξί άρχισε να καταφέρεται εναντίον των κληρικών και να τους κατηγορεί για χίλια δυο πράγματα.

Και κάθε φορά, πού έλεγε κάτι, απευθυνόταν στους τρεις λαϊκούς, οι ποίοι κάθονταν στο πίσω μέρος του ταξί και τους ρωτούσε:

«Έτσι δεν είναι, βρε παιδιά; Τι λέτε κι εσείς;» Εκείνοι, όμως, τσιμουδιά’ δεν λέγανε τίποτε, κατά την εντολή του Γέροντος.

Αφού είδε κι απόειδε ο οδηγός ότι δεν του απαντούσαν οι άλλοι, στράφηκε στο Γέροντα Πορφύριο και του είπε:

«Έτσι δεν είναι, παππούλη; Τι λες κι εσύ; Δεν είναι αλήθεια αυτά τα πράγματα, πού τα γράφουν κι οι εφημερίδες;»


Του λέει τότε ο Γέρων Πορφύριος:

«Παιδί μου, θα σου πω μια μικρή ιστορία, θα σου την πω μια φορά• δεν θα χρειαστεί δεύτερη». Κι άρχισε να του αφηγείται:

«Ήταν ένας άνθρωπος από το τάδε μέρος (ο Γέροντας το ανέφερε), που είχε ένα ηλικιωμένο γείτονα, ο οποίος

είχε ένα μεγάλο κτήμα.

Μια νύκτα τον σκότωσε και τον έθαψε.

Στη συνέχεια, με διάφορα πλαστά χαρτιά, πήρε το κτήμα του γείτονά του και το πούλησε.

Και ξέρεις τι αγόρασε με τα χρήματα, τα οποία πήρε πουλώντας αυτό το κτήμα; Αγόρασε ένα ταξί».



Μόλις άκουσε αυτή την αφήγηση ο οδηγός του ταξί, τόσο πολύ συγκλονίστηκε, πού σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου

και φώναξε:

«Μη πεις τίποτε, παππούλη• μόνο εγώ το ξέρω αυτό κι εσύ».

«Το ξέρει κι ο Θεός» του απάντησε ο Γέρων Πορφύριος. «Εκείνος μου το είπε, για να σου το πω. Και να φροντίσεις απ’ εδώ

κι εμπρός ν’ αλλάξεις ζωή»..




Από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη «Ο Γέρων Πορφύριος – Μαρτυρίες και εμπειρίες».

simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Sun May 25, 2025 6:35 pm

Image



Η θεία χάρις για να την προσελκύσουμε, θέλει αγάπη, λαχτάρα




Πολλές φορές ούτε ο κόπος, ούτε οι μετάνοιες, ούτε οι σταυροί προσελκύουν τη χάρη.

Υπάρχουν μυστικά.

Το ουσιαστικότερο είναι να φύγεις απ' τον τύπο και να πηγαίνεις στην ουσία.

Ό,τι γίνεται, να γίνεται από αγάπη.

Η θεία χάρις μας διδάσκει το δικό μας χρέος.

Για να την προσελκύσουμε, θέλει αγάπη, λαχτάρα.

Η χάρις του Θεού θέλει θείο έρωτα.

Η αγάπη αρκεί, για να μας φέρει σε κατάλληλη «φόρμα» για προσευχή.

Μόνος Του θα έλθει ο Χριστός και θα εγκύψει στην ψυχή μας, αρκεί να βρει ορισμένα

πραγματάκια που να Τον ευχαριστούν· αγαθή προαίρεση, ταπείνωση και αγάπη.

Χωρίς αυτά δεν μπορούμε να πούμε «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»



Γέροντας Πορφύριος




inpantanassis
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Sun May 25, 2025 6:39 pm

Image


καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου,αὕτη πρώτη ἐντολή.

καὶ δευτέρα ἐντολὴ αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι.

( κατὰ Μάρκον, ιβ´ 30-31)




Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ.




Κάποτε κάποιος μοναχός, έφυγε από το κοινόβιο και την ευλογημένη υπακοή

και πήγε στην έρημο να γίνει ησυχαστής.

Ο λογισμός του απαιτούσε να αφοσιωθεί μέρα νύχτα στη μελέτη και θεωρία

του ονόματος του Ιησού Χριστού και μάλιστα στο μυστήριο της Τριαδικότητος του Αγίου Θεού.


Έτσι πίστευε ότι θα μπορούσε μέσα στην ερημιά και στη γαλήνη της ησυχίας

να ενωθεί με τον Θεόν χωρίς μέριμνες και χωρίς σκοτούρες.

Ύστερα όμως από δύο τρεις ημέρες, δεν μπορεί κανένας να αντέξει και παραπάνω εδώ που τα λέμε,

σε κάποια στιγμή των ιερών του στοχασμών, αισθάνθηκε κοντά του την παρουσία κάποιου;


Τι ήταν; Ένα μικρό ποντίκι.

Είχε ανεβεί στην μπαλωμένη και τρύπια παντούφλα του, και μύριζε το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού του.

Έτσι αποσπάσθηκε η προσοχή του και ήταν αδύνατον να κρατήσει αμετακίνητο το νου του,

στην ενθύμηση του Θεού και στην προσευχή του.


Το είδε και είπε μέσα του:

«Εγώ άφησα τα πάντα για να επικοινωνώ αμέριμνα και σωστά με τον Θεόν

και να έρχεται τώρα να μου την χάλασει ένας ποντικός.

Ε, αυτό δα, παρατραβάει το κορδόνι, και λέγει νευριασμένος στο ποντίκι, δυνατά τώρα:

-«Γιατί βρε σιχαμένο μου διακόπτεις την προσευχή μου;»

-«Γιατί πεινάω, απάντησε το ποντίκι».



Και ο ησυχαστής ανταπάντησε με αγανάκτηση, χωρίς να αναρωτηθεί, πως το ποντίκι μίλησε με ανθρώπινη φωνή,

-«Φύγε από δω βρε μαγαρισμένο, εγώ προσπαθώ με χίλιους κόπους να δω πως θα ενωθώ με τον Θεό,

και συ ήρθες να μου ζητήσεις να ασχοληθώ με την κοιλιά σου;»

και φραπ, τίναξε το πόδι του και πέταξε τον ποντικό στην απέναντι γωνία της σπηλιάς του.

Και τότε το ποντίκι γυρίζει και με πολύ ηρεμία, αφού τον κοίταξε στα μάτια, του απάντησε, με ανθρώπινη γλώσσα:



- «Μάθε το μία για πάντα, πάτερ, αν δεν μπορέσεις με τους γύρω συνασκητάς σου και με τον γέρο Αββακούμ,

που ψήνεται στον πυρετό, και πεθαίνει από την πείνα μέσα σε μία διπλανή σου σπηλιά, αλλά και με τον

κάθε Αββακούμ, δηλαδή τον πλησίον σου, που πονάει και υποφέρει, που πεινάει και διψάει και κείται γυμνός

και πληγιασμένος, και δεν τον συμπονέσεις, και δεν του σταθείς, στα προβλήματά του, τότε, ποτέ, μα ποτέ δεν

θα μπορέσεις να ενωθείς με τον Θεόν της αγάπης και του ελέους. »


Και μετά ο ποντικός χάθηκε.




imverias
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon May 26, 2025 4:17 pm

Image



Την αδικία που έκανες, θα τη βρεις μπροστά σου..



Την αδικία που έκανες, θα τη βρεις μπροστά σου.

Αυτό που κοροϊδεύεις, κάποια στιγμή θα το λουστείς.

Αν κάποιον τον υποτιμάς, θα βρεθείς και εσύ στη θέση του. Αδιαμφισβήτητα.

Και αυτό για το οποίο περηφανεύεσαι, να είσαι σίγουρος, πως είσαι καταδικασμένος κάποια στιγμή στο να το χάσεις.


Υπάρχουνε κάποιοι νόμοι, που δεν είναι σαν τους άλλους.

Νόμοι πνευματικοί.

Κι από αυτούς τους νόμους να το ξέρεις, δεν ξεφεύγει ποτέ κανένας.


Δεν είναι ‘’κάρμα’’. Ούτε οι παραξενιές κάποιους εμπαθούς θεού, που σε περιμένει στη γωνία.

Είναι το φυσικό επακόλουθο της κακής χρήσης του αυτεξουσίου σου.

Ένα καμπανάκι, μήπως και ‘’την δεις αλλιώς’’ και κάνεις κάτι και σώσεις τη ψυχή σου.




Χριστός Ανέστη

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος


simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon May 26, 2025 4:19 pm

Image


Ζήσε σαν να μην ήσουν του κόσμου τούτου και θά βρεις την ειρήνη


Ζήσε σαν να μην ήσουν του κόσμου τούτου και θά βρεις την ειρήνη»:

είναι τα λόγια του Άγιου Αντωνίου προς τούς μαθητές του.


Ένα μάθημα συνταρακτικό, άλλα πόσο αληθινό!

Προξενούμε στους εαυτούς μας μεγάλες δυστυχίες και ταραχή,

όταν επιθυμούμε να ταυτιζόμαστε με αυτόν τον κόσμο όσο γίνεται περισσότερο.


Όσο περισσότερο αποσύρεται απ' τον κόσμο ένας άνθρωπος,

τόσο συχνότερα αναλογίζεται πόσο ό κόσμος υπάρχει χωρίς αυτόν

και όσο βαθύτερα εντρυφά στη μηδαμινότητά του,

τόσο εγγύτερα θά σταθεί ενώπιον τού Θεού

και τόσο βαθύτερη ή πνευματική ειρήνη πού θά λάβει.


Καθ’ έκάστην ημέραν άποθνήσκω λέει ό άγιος Παύλος (Ά Κορινθ. 15,31).

Με άλλα λόγια: το αισθάνομαι κάθε ημέρα ότι δεν είμαι του κόσμου τούτου.

Γι’ αυτό αισθανόταν ότι ζούσε καθημερινά εν πνεύματι, ώς ούρανοπολίτης.

Όταν ό βασανιστής Φαυστίνος ρώτησε τον άγιο Θεόδουλο «Δεν είναι καλύτερη ή ζωή από ένα βίαιο θάνατο;»,

ό άγιος Θεόδουλος απάντησε: «Πράγματι, σκέπτομαι ότι ή ζωή είναι καλύτερη άπ' τον θάνατο.

Γι’ αυτό αποφάσισα να απαρνηθώ τον θνητό και φθαρτό αυτό γήινο βίο, ώστε να γίνω μέτοχος της αιωνίου ζωής!».




ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ


yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon May 26, 2025 4:23 pm

Image


Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΑΛΛΑ ΑΠΑΝΤΑ

Το πανέρι με τα σταφύλια



Μια φτωχιά γυναίκα περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια.

«Πως θα 'θελα να είχα ένα τσαμπί απ' αυτά!»


Εκείνη τη στιγμή, περνά ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:

-Κυρούλα, θα 'θελες κανένα σταφύλι;


Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ' αμπέλι για να κόψει.


Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί.

Βαρέθηκε λοιπόν να τον περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει.

Μα να! Την ίδια στιγμή, φορτωμένος ένα πανέρι με διαλεχτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας:

-Με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά.

Πολλές φορές, στην προσευχή μας, ζητάμε από τον Κύριο κάτι.

Και μην παίρνοντας άμεση απάντηση, θαρρούμε πως ο Θεός αδιαφορεί για μας.

Αλλά, μετά από λίγο καιρό, η απάντηση του έρχεται, πλούσια και ευλογημένη, όσο δεν μπορούσαμε να τη φανταστούμε.

Και μας πιάνει τότε ντροπή για την ολιγοπιστία μας.


Ο Θεός είχε αργήσει, γιατί ήθελε να γεμίσει το πανέρι των ευλογιών του,

πριν το προσφέρει στη ψυχή, που ζητούσε ένα μόνο τσαμπί.




agiameteora
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon May 26, 2025 4:27 pm

Image

Ζούσε στο Γκίζη ένας 75χρονος Ελληνορώσος, ο Χαρίλαος, που καθημερινώς κατέβαινε με τα πόδια από το Γκίζη στην αγορά


Ζούσε στο Γκίζη ένας 75χρονος Ελληνορώσος, ο Χαρίλαος, που καθημερινώς κατέβαινε με τα πόδια από το Γκίζη στην αγορά.
Καθώς κατέβαινε το δρόμο, από όπου περνούσε βλασφημούσε τα Θεία και έβριζε τους πάντες και τα πάντα,

προκαλώντας φασαρία και ταραχή στην περιοχή. Αυτό γινόταν κάθε μέρα!



Κάποια μέρα καθώς κατέβαινε το δρόμο, ο μπάρμπα Θεόδωρος, που είχε ένα κατάστημα με ξηρούς καρπούς,

τον έκανε νόημα να έρθει στο κατάστημα, για να έπιναν έναν καφέ.

Πήγε ο Χαρίλαος, κάθισε και πάνω στην συζήτηση του λέει ο μπάρμπα Θεόδωρος:

- Τί είναι αυτό που κάνεις κάθε πρωί; Είναι ντροπή μας, γιατί κάποτε και εγώ τα έφτιαχνα αυτά.

Δεν νομίζεις, ότι στην ηλικία που βρισκόμαστε, πρέπει να αλλάξουμε;


Και του λέει ο Χαρίλαος:

- Εγώ δεν μπορώ να αλλάξω! Εγώ έχω κάτι μέσα μου, δεν ξέρω τι είναι, που με ωθεί να κάνω

και να λέω αυτά που βλέπεις, χωρίς να το θέλω. Και μου φαίνονται όλοι και όλα διεφθαρμένα και στραβά...

- Αν θέλεις να βοηθηθείς, του είπε ο μπάρμπα Θεόδωρος, να πας να εξομολογηθείς στον π. Καρελά.


Πέρασαν 3-4 μέρες και παραδόξως ο Χαρίλαος δεν εμφανίστηκε να περνάει από το δρόμο, όπως συνήθιζε.

Την 5η όμως μέρα εμφανίζεται στο κατάστημα, ιματισμένος και σωφρωνημένος.

Μόλις τον είδε ο μπάρμπα Θεόδωρος με αυτήν την σοβαρότητα του λέει:

- Έλα τί έγινε και χάθηκες; Πήγες εκεί που σε είπα;


- Πήγα την ίδια μέρα που με είπες στον συγκεκριμένο ιερέα και εξομολογήθηκα.

Και όταν τελείωσα μετά από 2,5 ώρες με είπε ο π. Καρελάς: "Μην φοβάσαι!

Έλα την Κυριακή στην Εκκλησία, για να σε βάλω έναν χωροφύλακα μέσα σου και τότε δεν θα μπορείς πια,

να κάνεις τίποτα, από αυτά που έκανες".


Πράγματι την Κυριακή πήγα στην Εκκλησία και Κοινώνησα και από εκείνη την στιγμή

έφυγαν οι μουσαφιραίοι που ήταν μέσα μου!

Ο χωροφύλακας που έλαβα δηλ. ο Χριστός, μου άλλαξε τη φύση και δεν μπορώ άλλο να βλασφημήσω!

Δεν μπορώ άλλο να βρίσω! Και ντρέπομαι τώρα, καθώς σκέφτομαι τι έλεγα και τι έκανα τόσο καιρό...

Κατάλαβα πόση μεγάλη δύναμη έχει ο Χριστός!...



+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας



yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue May 27, 2025 4:56 pm

Image

Η εντολή που συναντάμε γραμμένη περισσότερες φορές από τις άλλες στην Αγία Γραφή.

Η απάντηση μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και σκεφτόμαστε



Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης



Εάν μετρήσουμε σε ολοκληρη την Αγία Γραφή ποια εντολή συναντάμε γραμμένη περισσότερες φορές από τις άλλες,

η απάντηση μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και σκεφτόμαστε.

Δεν είναι ούτε η εντολή «Μη κλέψεις», ούτε η «Μη φονεύσεις».

Η πιο συχνά επαναλαμβανόμενη εντολή είναι:

«Μη φοβού». Μην φοβάσαι!


Ξέρετε πόσες φορές είναι γραμμένη;

365 φορές, μία για κάθε ημέρα του χρόνου!

Ξεκίνα την ημέρα σου με προσευχή και ανάθεσε την ολόκληρη στα χέρια του Δημιουργού σου.

Και όταν η μέρα τελειώσει, πες: «Άντεξα σήμερα; Αύριο έχει ο Θεός!».

Κάθε ημέρα, εσύ θα προσπαθείς να κάνεις το ανθρωπίνως δυνατό, χωρίς ανασφάλεια και άγχος.

Και πάνω απ’ όλα, ακολούθησε αυτήν την εντολή:


«Πίστευε και μη φοβού».



simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue May 27, 2025 5:03 pm

Image


Δεν σε εξασφαλίζουν τα «πνευματικά σου κατορθώματα»


Λέγει ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος:

«Όσο πιο ασήμαντοι νιώθουμε, τόσο πιο κοντά στον Θεό βρισκόμαστε».


Το ήθος των αγίων δεν είναι ο φανατισμός ή οι αναθεματισμοί των απίστων·

είναι η αίσθηση πως είναι χαμένοι, πως είναι ανάξιοι της Χάριτος.

Ο χριστιανός όταν ζει μέσα στη φαναστική του «πνευματικότητα»,

τότε δεν μπορεί να αγαπήσει γνήσια τον αδελφό του,

τον εχθρό του, τον άπιστο, τον βλάσφημο, τον αιρετικό.

Πάντα θα ζει στην πλάνη ότι είναι «αρκετός» και ο άλλος είναι»λειψός».

Πάντα θα νοιώθει σιγουριά για την πίστη του.

Μια πίστη όμως που δεν είναι προς τον Θεό, αλλά προς την αρετή του.

Αυτή είναι η πλάνη του και η καταστροφή του.


———————–


Όπως ο πλούσιος νέος (Κυριακή ΙΒ’ Ματθαίου), που νόμιζε ότι οι αρετές του ήταν αρκετές.

Αρετές που δεν του στοίχιζαν πραγματικά.

Γι’αυτό και όταν ο Χριστός τον καλεί να πουλήσει τα υπάρχοντά του, να απαρνηθεί τα πλούτη του

φεύγει περίλυπος.

Φεύγει γιατί τόσα χρόνια ήταν εφησυχασμένος μέσα στην ψευτοαρετή του.

Φεύγει διότι δεν θέλει να θυσιάσει το βόλεμά του.

Προτιμά αυτό που τον κρατά δέσμιο του κόσμου τούτου παρά την αιώνια ζωή.

Αρνείται να δεχθεί ότι δεν είναι αρκετά αυτά που κάνει.

Αρνείται να κάνει το κάτι παραπάνω που του ζητά ο Χριστός.

Γιατί αυτό το «κάτι» είναι αυτό που πραγματικά θα του στοιχίσει.

Άραγε, πόσο στοιχίζει και σε εμάς ο χριστιανισμός μας;

Πόσο στοιχίζει και σε εμάς η πίστη μας στον Χριστό;



Για να σωθούμε χρειάζεται να αποκτήσουμε πλατειά καρδιά.



Εάν κάθεσαι και μετράς πόσες ημέρες τον χρόνο νηστεύεις, πόση ώρα κάθεσαι και κάνεις κομποσχοίνια και

πως κατάφερες να έχεις παρθένο το σώμα σου, μάθε ότι αυτά δεν είναι τίποτα εάν τα βλέπεις ως κατορθώματά σου.

Δεν σε εξασφαλίζουν τα «πνευματικά σου κατορθώματα». Τίποτα δεν σε εξασφαλίζει.

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να λες «Κύριε σώσε με, κάνε με δικό Σου».

Και αυτό να μην μένει μόνο στα λόγια· να είναι η ζωή ολάκερη μια ορμή προς τον Θεό.

Μια ορμή, όχι για να Τον κατακτήσεις, αλλά να κατακτηθείς απ’Αυτόν.

Να ριψοκινδυνεύεις να χάσεις τα πάντα για χάρη Του, ακόμα και την «αρετή» σου.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτικό απ’αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα πιο χριστιανικό απ’αυτό.




αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

imverias
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue May 27, 2025 5:04 pm

Image



ΓΙΑΤΙ ΑΓΙΑΣΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ.


Όταν αναγνωρίστηκε ο Άγιος Νεκτάριος το 1961, σε μια μονή του Αγίου Όρους, δημιουργήθηκαν δυο παρατάξεις μοναχών.

Οι μεν παραδέχονταν την Αγιότητα του, οι δε, την αμφισβητούσαν.

Ο ηγούμενος της μονής, βλέποντας την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο μοναστήρι,

κάλεσε μια μέρα τους μοναχούς και τους είπε:

– Δεν θα γίνει το θέμα της αγιοσύνης του Νεκταρίου, αιτία να χάσουμε τις ψυχές μας, αντιμαχώντας μεταξύ μας.

Κηρύττω τριήμερη νηστεία και με την προσευχή μας, να ζητήσουμε από το Θεό να μας αποκαλύψει,

αν ο γέροντας Νεκτάριος είναι Άγιος ή όχι.


Πράγματι αυτό και έκαναν…

Την τρίτη ημέρα και ενώ ετοιμαζόταν ο ηγούμενος να κατέβει στην Εκκλησία,

χτυπάει διακριτικά η πόρτα του κελλιού του και μπαίνει μέσα ο Άγιος Νεκτάριος!

Όταν μπήκε μέσα, ο ηγούμενος αμέσως τον αναγνώρισε και έπεσε να τον προσκυνήσει.

Του λέει τότε ο Άγιος Νεκτάριος:

– Αδερφέ Αθανάσιε (έτσι έλεγαν τον ηγούμενο), πήγαινε και πες τους Πατέρες να μην κουράζονται.

Ο Κύριος με Αγίασε!

Γνώρισε δε, ότι ο Κύριος δεν με αγίασε για κανένα άλλο λόγο, παρά μόνο επειδή συγχωρούσα!




apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 26013
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 7 guests