Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Mon Feb 10, 2025 6:56 pm

Image


Δεν κάνω απολύτως τίποτα, δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο, αγαπώ τον Θεό αλλά λίγη υπομονή κάνω.




Κάποτε, μου συνέβη ένα γεγονός, ήμουνα νεαρός πρεσβύτερος και διακονούσα σε κάποια χωριά έξω από την

Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα ήμουνα βοηθός στην θεολογική σχολή ενός πολύ μεγάλου θεολόγου.

Αυτό το οποίο ζούσα, γράφοντας και την διδακτορική διατριβή μου στην θεολογική σχολή ταυτόχρονα,

ήταν μια φοβερή αντίθεση.


Από την μία στην θεολογική σχολή είχα επαφή με τα μεγάλα της θεολογίας

και παράδοξα και τα δυσνόητα και τα βαθυνόητα και από την άλλη

σαν ένας παπάς σε 10 χωριά που μου είχε αναθέσει ο τότε επίσκοπός μου,

τρία-τέσσερα χωριά στα οποία πήγαινα και έκανα τον ιεροκήρυκα, αυτό έκανα τότε.

Ένοιωθα φοβερή μοναξιά, διότι δεν με καταλαβαίνανε, ή εγώ ευθυνόμουνα που δεν με καταλαβαίνανε.


Έλεγα λοιπόν πέντε πράγματα, έβλεπα ότι ο κόσμος έ, άκουγε ότι άκουγε,

γύρναγε έσκυβε το κεφάλι και εντάξει συνέχιζε κανονικά την ζωή του, σαν να μην συνέβαινε τίποτα.

Η μοναξιά αυτή ήτανε βαρύ αίσθημα, έλεγα μα τι κάνω εγώ σαν παπάς αυτή την στιγμή,

τι νόημα έχει να ξαναπάω την Κυριακή και να ξαναμιλήσω στο τάδε, χωριό αφού πάλι…

ναι, δεν μπορούσα, δεν λέω ότι είναι εύκολο αλλά, σήμερα σας είπα διάλεξα να μιλήσω δύσκολα,

θέλω να πω πιστεύω ότι το ακροατήριο έχει τέτοιες δυνατότητες,

αλλά έμαθα πολλά από τότε, πάντως είχα μεγάλη δυσκολία.

Λοιπόν κάποια στιγμή μου συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός, με το οποίο ο Θεός σαν να μου έμαθε πολλά πράγματα.


Μια από αυτές τις Κυριακές, τελείωσε η Θεία Λειτουργία, μου λέει ο παπάς, ένας απλός παπάς και...

δύο απλοί-απλούστατοι επίτροποι, αγράμματοι άνθρωποι, πάμε να πιούμε πάτερ έναν καφέ, προτού φύγεις.

Μην φύγεις έτσι, εντάξει.

Τελειώνει η Λειτουργία, εγώ πάντα θλιμμένα πολύ μέσα στην μοναξιά κλπ.

Και πάμε να πιούμε τον καφέ στην πλατεία του χωριού.

Εκεί λοιπόν που πίναμε τον καφέ, ξαφνικά γυρίζει ο ένας από τους επιτρόπους, με κοιτάζει και μου λέει:


- Λοιπόν πάτερ (-μου λέει) εγώ με τον κυρ-Γιάννη από εδώ (-κυρ-Γιάννης ήταν ο άλλος ο επίτροπος) είχαμε μία

απορία. Ο ναός μας εδώ δεν ήταν καθαγιασμένος (δεν έχει εγκαινιαστεί) και είχαμε την απορία,

μη όντας καθαγιασμένος από τον επίσκοπο, τα μυστήρια και η Θεία Λειτουργία δεν ήταν κανονικά;



Λέω ωχ, ωχ τι γίνεται εδώ! τέτοια απορία, μου έκανε εντύπωση. Και λέει:

- Ξέρεις τι κάναμε, είπαμε να κάνουμε τρεις εβδομάδες νηστεία, για να μας δείξει ο Θεός.

Και κάναμε,

και πραγματικά μια Κυριακή προτού έλθει ο Δεσπότης να κάνει τα αυτά,

είδαμε την ώρα της Θείας Λειτουργίας ξανά αυτό το φως
.


Εγώ άρχισα να θορυβούμαι:

- Ποιο φως, τι φως;

- Εκείνο το φως, το αείφωτο, βλέπεις μετά τον ήλιο και νομίζεις ότι είναι σκοτάδι, ένα φως το οποίο κατεβαίνει

και βλέπεις πράγματα, πολλά πράγματα, καταστάσεις, παρόν, παρελθόν, το μέλλον εκεί μέσα κλπ.



Άρχισα να συγκλονίζομαι, είχα να κάνω με ανθρώπους που είχαν την εμπειρία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

και του αγίου Συμεών του νέου θεολόγου

και βέβαια και ο άλλος ευλογούσε εκεί

και ο απλός ο παπάς έλεγε κι αυτός ναι,

ναι, ήτανε όλοι σαν…


Ήταν συγκλονιστική η εμπειρία αυτή για μένα, βέβαια δεν σταμάτησε εκεί αλλά άρχισα να τον ψάχνω αυτόν τον

επίτροπο, αυτόν τον απλό άνθρωπο.

- Πώς ζεις εσύ, (αφού έπαθα το σοκ το οποίο με συνόδευε για χρόνια μετά). Πώς ζεις εσύ;

- Έ πώς ζω εγώ, φτωχά.

- Τι κάνεις, πως ακριβώς περνάς την μέρα σου, τι ακριβώς κάνεις στην διάρκεια της μέρας;

- Δεν κάνω (-λέει) απολύτως τίποτα, δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο, αγαπώ τον Θεό αλλά λίγη υπομονή κάνω.

Λίγη υπομονή κάνω.


Είχε υπομονή αυτός, ξέρεις τι θα πει υπομονή;

Υπομονή σημαίνει αυτός ο σταυρός της ελευθερίας να αγκαλιάζει τους άλλους.

Εκεί μέσα αποκαλύπτεται ο Θεός.


Αυτό είναι το μεγαλειώδες δίδαγμα, ο ησυχασμός είναι βιωμένη φυσιολογία,

μην νομίζετε ότι ο ησυχασμός, εσείς οι θεολόγοι, είναι ατομική επίδοση

όπως κάνουν οι ινδουιστές ή αυτοί οι οποίοι καταργούνε το θέλημα για να δούνε τα θεάματα.

Είναι αυτό το άνοιγμα στην κοινωνία, και με τον τρόπο αυτόν

γίνονται μεγάλες αποκαλύψεις τις οποίες εγώ φυσικά, ως υποψήφιος διδάκτωρ

και μετέπειτα δεν αξιώθηκα, ούτε αξιώθηκα έκτοτε.




adontes.
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Feb 11, 2025 8:03 pm

Image


«Τι ζήτησες, ευλογημένε άνθρωπε, με πίστη από Τον Θεό και δεν σου το έδωσε;»


Ὁ Ὅσιος Παρθένιος καθόταν μὲ ἕνα λαϊκό, ποῦ εἶχε τὸ ἐπίθετο Παντεχάκης ἀπὸ τὸ μικρὸ χωρίο Πλατανιὰς καὶ

συζητοῦσαν πνευματικά, μέσα στὸ σπήλαιο ποῦ βρίσκεται στὴν παραλία τῆς Μονῆς.

Ὁ λαϊκὸς δίψασε κι ἔκανε ἕνα σχόλιο, γνωρίζοντας τὸ πρόβλημα νεροῦ ποῦ εἶχε τὸ Μοναστήρι.

-Ἂχ Γέροντα, ἐδίψασα. Τί καλὰ θὰ ἦταν νὰ εἶχε καλὸ καὶ πολὺ νερό τὸ Μοναστήρι…

-Τί ζήτησες, εὐλογημένε ἄνθρωπε, μὲ πίστη ἀπὸ Τὸν Θεό καὶ δὲν σοῦ τὸ ἔδωσε;


Συνήθιζε νὰ ἔχει πάντοτε μαζί του σὲ ἐσωτερικὴ τσέπη στὸ χονδρὸ κοντόρασο τοῦ μία ξύλινη λαξευτῇ κούπα.

Τὴν πῆρε, ἔσκυψε καὶ τὴν γέμισε μὲ θαλασσινὸ νερὸ καὶ ἔκανε πάνω της τὸ σημεῖο Τοῦ Σταυροῦ.

-Να, πιές…

Ὁ ἄνθρωπος πῆρε τὴν κούπα μὲ τὸ θαλασσινὸ νερό, ἤπιε καὶ ἦταν νερὸ κανονικό, πόσιμο.

Μέγας εἶσαι Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα Σου, ἀνεφώνισε ὁ ἄνθρωπος!




Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Οἱ Ὅσιοι Παρθένιος καὶ Εὐμένιος καὶ ἡ Ἱερὰ Μονὴ Κουδουμά».


proskynitis
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Feb 11, 2025 8:10 pm

Image


Ζήτησα...και έλαβα...


Ζήτησα δύναμη...και ο Θεός μου έδωσε δυσκολίες για να με κάνει δυνατό.

Ζήτησα σοφία...και ο Θεός μου έδωσε προβλήματα για να τα λύσω.

Ζήτησα εμπειρία...και ο Θεός μου έδωσε μυαλό και υγεία για να δουλέψω.

Ζήτησα κουράγιο...και ο Θεός μου έδωσε εμπόδια για να τα ξεπεράσω.

Ζήτησα αγάπη...και ο Θεός μου έδωσε πονεμένους ανθρώπους για να τα τους βοηθήσω.

Ζήτησα χαρές...και ο Θεός μου έδωσε ευκαιρίες.

Δεν έλαβα τίποτα απο ότι ζήτησα...Όμως έλαβα όλα όσα χρειαζόμουν!!!



o-kalos-poimin
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Tue Feb 11, 2025 8:18 pm

Image


Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής


Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητείς τελεία ανάπαυση.

Ο Χριστός μας σήκωσε το Σταυρό, και μεις θα σηκώσουμε.

Όλες τις θλίψεις, εάν τις υπομένουμε, βρίσκουμε Χάρη παρά Κυρίου.

Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να δοκιμάζει το ζήλο και την αγάπη, που έχουμε προς αυτόν.

Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή.

Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά,

δεν φθάνει σε μέτρα Αρετής και τελειώσεως.




Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

anastasiosk.
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Wed Feb 12, 2025 6:02 pm

Image


Βοήθησέ με Παναγία μου:



Την στιγμή του ΠΑΘΟΥΣ, διότι σκοτίζεται ο νους μου…

Την στιγμή του ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ, διότι εξασθενεί η πίστη μου…

Την στιγμή του ΠΟΝΟΥ, διότι χάνω την ελπίδα μου…

Την στιγμή της ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ, διότι με προσεγγίζει η υπερηφάνεια…

Την στιγμή της ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ, διότι νομίζω πως χάνεται το παν…

Την στιγμή του ΘΥΜΟΥ, διότι πληγώνω τους άλλους…

Την στιγμή του ΦΟΒΟΥ, διότι δειλιάζω και δεν τολμώ…

Την στιγμή της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, για να συγχωρήσω εύκολα…

Την στιγμή της ΠΤΩΣΗΣ, για να βρω την μετάνοια…

Την στιγμή της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, για να πάω στον πνευματικό…

Την στιγμή της ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ, για να μην αποσπάται ο νους και η καρδιά μου…

Την στιγμή της ΧΑΡΑΣ, για να την μοιράζομαι…

Την στιγμή της ΑΓΑΠΗΣ, για να είναι γνήσια…

Την ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ, διότι όταν είσαι δίπλα μου η ταραχή γίνεται ειρήνη, η ασθένεια γίνεται δύναμις,

η δοκιμασία γίνεται πείρα και προκοπή, η ελπίδα γίνεται βεβαιότητα, η ζωή γίνεται ευλογία.

«Υπεραγία Θεοτόκε βοήθει μοι».




Π. Παύλος Παπαδόπουλος

simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Wed Feb 12, 2025 6:05 pm

Image



Με κανένα μη δένεται ο νους σου εκτός του Χριστού μας



Το Πνεύμα δεν αγαπά Ούτε πολλές συναναστροφές, Ούτε φιλίες! Όλα αυτά να τα αποφεύγεις.

Θέλεις να αγαπάς πολύ τους ανθρώπους;

Αγάπησε πολύ τον Χριστό μας και θα δεις πόσο θα αγαπάς και τους ανθρώπους και ας μην τους βλέπεις.


Πάντοτε και τον κάθε άνθρωπον, ολίγον σε απόστασιν να κρατάς.

Ήλθε; Καλώς ήλθε! Δεν ήλθε; Καλώς δεν ήλθε. Δηλ. να είσαι απαθής.

Σε κανέναν μη λες το μυστικό σου η τι κάνεις.

Με δύο τρία λόγια, Όταν σε ρωτούν, να κόβεις, να τελειώνεις.


Μη δένεις τον νου σου με άνθρωπο.

Μη λέγεις τους λογισμούς σου και το μυστικό σου εις κανένα! Οι άνθρωποι μεταβολή παίρνουν.

Το μυστικό σου σε κανέναν! Διότι οι άνθρωποι μεταβάλλονται.

Μη θυμώνετε, θα σας ειρωνευτούν, θα υποφέρετε. Εσείς μη φοβάσθε.


Σας προσφέρουν δηλ. πιπέρι, να δίδετε ζάχαρη.

Εγώ πιπέρι δεν έχω να σκέπτεστε, ζάχαρη έχω, ζάχαρη δίδω.

Αυτό πού λείπει σήμερα γενικά, είναι η γνώσις, η λογική, η ευσέβεια.

Ό κόσμος σήμερα είναι ξετρελαμένος. Δεν γνωρίζει τι κάνει, δεν γνωρίζει τι θέλει!


Σήμερα ένας φαίνεται καλός, αύριο πίπτει, χαλάει, δεν αναγνωρίζει και ο ίδιος τον εαυτό του.

Δύσκολα να βρεις άνθρωπο αμετάβλητον.

Άλλοι πάλι, παντού, αλλού τρέχουν για να βρουν χαρά και ηρεμία, μόνον στον Χριστόν μας δεν τρέχουν.


Πάντως βέβαια, λέγουν οι Πατέρες, μηδένα προ του τέλους μακάριζε άλλα και μηδένα προ του τέλους απέλπιζε!

Να παρακαλέσωμεν τον Θεόν να μας λυπηθεί και να μας ελεήσει.


Επικοινωνίες κόψε! Σε φθάνουν τα δικά σου!

Οι άλλοι, ότι γράμματα ξέρουν, αυτά και σου λένε.

Τα δικά τους ζουν, τα δικά τους ξέρουν, αυτά σου λένε.

Τα δικά σου δεν τα ζουν, δεν τα ξέρουν, δεν τα αγαπούν!

Πώς λοιπόν Αφού δεν γνωρίζουν τη γλώσσα σου, θέλεις να σου μιλήσουν!


Μην υποδεικνύεις, διότι, διδασκαλία δίχως θέλησιν του άλλου, έχθρα είναι

και γίνεται αμαρτία και σε κείνον πού ακούει και δεν κάνει

και εσύ στεναχωρείσαι και ταράζεσαι.

Στον άλλο να λέγεις τόσα, όσα νομίζεις ότι θα σηκώσει, όχι περισσότερα.


Να μη θυμώνετε. Να γλυκαίνετε με την ζάχαρη σας, δηλ. με τον καλόν σας λόγο τον άλλο.

Κάθε άνθρωπος έχει κάποιο χάρισμα. Βρες το χάρισμά του και επαίνεσέ τον.

Χρειάζεται και ο έπαινος (προς τόνωσιν) και η καλοσύνη και η αγάπη.

Τότε ο άλλος και πολύ καλός να μην είναι, δια την τιμήν,

τον έπαινο, την αγάπη πού του εκδηλώνουν ελέγχεται και γίνεται καλύτερος.


Αγάπησε την ησυχία και την σιωπή.

Ν’ αποφεύγεις κατά το δυνατόν τους ανθρώπους.

Όλους ν’ αγαπάς, άλλα και κανένα μην αγαπάς,

δηλαδή με κανένα μη δένεται ο νους σου εκτός του Χριστού μας.




Γέροντας Ιερώνυμος Αιγίνης


inpantanassis
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Wed Feb 12, 2025 6:07 pm

Image



Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; Ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον Παράδεισο



" Κάποτε σ' ένα χωριό ζούσαν δυο χωριανοί, που ήταν και πολύ φίλοι.

Πάνω στην κουβέντα μια φορά, είπαν και συμφώνησαν, όταν πεθάνουν,

να προσπαθήσουν, απ' όπου κι αν βρίσκονταν, να ανταμώσουν.

Πέθαναν κάποτε ο ένας μετά τον άλλον, κι ό ένας βρέθηκε στην Κόλαση, και ό άλλος στον Παράδεισο.

Και σ' ένα Ψυχοσάββατο, έτυχε να τους κάνουν και τους δύο μνημόσυνο την ίδια μέρα.


Έχουν να πουν πως, όταν γίνονται μνημόσυνα, οι ψυχές αλαφρώνουν τόσο πολύ,

που βγαίνουν απ' όπου κι αν βρίσκονται, κι ανταμώνουν με όποιους φίλους είχαν στη ζωή.

Έτσι αντάμωσαν και οι δυό φίλοι καθώς βγήκαν ό ένας απ' τον Παράδεισο, κι ο άλλος απ' την Κόλαση.


- Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον παράδεισο.

- Πολύ άσχημα.. Ολημερίς κι ολονυχτίς τρωγόμαστε και βριζόμαστε.

- Και τί διαφορές έχετε τώρα;

- Να, ο καθένας μας πιστεύει ότι είναι καλός, και ότι όλοι οι άλλοι είναι κακοί.

- Και ο Θεός ποιά θέση παίρνει; ξαναρωτάει ο πρώτος.

- Ο Θεός μας συγχωρεί όλους, και λέει πως είμαστε καλοί,

ανοίγει μάλιστα και την πόρτα της Κόλασης, για να βγούμε έξω...

- Κι εσείς τί κάνετε; ρωτάει με πολλή απορία ο πρώτος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα, να μη βγει κανένας έξω,

γιατί δεν αντέχουμε την κοροϊδία να γλιτώνουν οι κακοί την Κόλαση..


- Κοίταξε φίλε μου πόσο μοιάζουμε με σας ... λέει τότε ο πρώτος.

Μόνο που εμείς πιστεύουμε ο καθένας μας ότι ο ίδιος είναι κακός και ότι όλοι οι άλλοι είναι καλοί..

Κι ο Θεός μας λέει το ίδιο, όπως και σε σας: πως όλοι είμαστε καλοί! και χαιρόμαστε όλοι...

- Και με την πόρτα τί κάνετε; ξαναρωτάει ο δέυτερος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα ανοιχτή, για να μπαίνουν οι φουκαράδες, που βασανίστηκαν στον απάνω κόσμο.

- Κι άν μπει και κανένας κακός;... ρωτάει ο δεύτερος.

- Έ, και τί μας νοιάζει;! Μήπως κι εμείς δεν είμαστε κακοί; απαντάει ο πρώτος.


- Κοίταξε φίλε μου, λέει τότε αναστενάζοντας ο δεύτερος, πόσο χαζός ήμουνα.

Δεν μου κοψε καθόλου να έρθω κι εγώ στον παράδεισο!... Και πώς βρέθηκα στην Κόλαση δεν το κατάλαβα..


- Δεν το κατάλαβες, του λέει τότε ο πρώτος, γιατί δεν υπάρχει καμία Κόλαση..

Έτσι λένε τον τόπο σας, για να του δώσουν ένα όνομα..

- Και τότε τί είναι;;!

- Είναι ο μαζωμός αυτών, που δεν πιστέυουν στο Θεό.

Κι επειδή έχετε κακία ο ένας στον άλλον, γι' αυτό κάνετε τον τόπο σας Κόλαση...

Και μ' αυτά, τελείωσε το Ψυχοσάββατο, και γύρισαν οι δυο φίλοι ο καθένας στον τόπο του..."




(απ' το βιβλίο του Κωσταντίνου Γανωτή: "Αποκλειστικά για Γονείς", Εκδ. Αρχονταρίκι)


yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Thu Feb 13, 2025 7:29 pm

Image


Η ταπείνωση θα σου ανοίξει τις πόρτες του Ουρανού…ενώ η υπερηφάνεια θα τις κλείσει!

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης



Ο ταπεινός ασχολείται με τον εαυτό του…
… ο υπερήφανος ασχολείται με τους άλλους…

Ο ταπεινός γνωρίζει τον εαυτό του…
… ο υπερήφανος δεν γνωρίζει τον εαυτό του…

Ο ταπεινός δέχεται με υπομονή ό,τι δεν μπορεί ν’ αλλάξει και περιμένει…
… ο υπερήφανος θέλει να γίνονται όλα όπως τα θέλει και όταν τα θέλει…

Ο ταπεινός αναπαύεται και αναπαύει…
… ο υπερήφανος αναστατώνεται και αναστατώνει…

Ο ταπεινός παίρνει όλα τα σφάλματα πάνω του…
… ο υπερήφανος τα μεταβιβάζει στους άλλους…

Ο ταπεινός δοξάζει και ευγνωμονεί το Θεό για όλα!
… ο υπερήφανος δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος και όλα τον ενοχλούν…

Ο ταπεινός θα υψωθεί από τον Θεό!
… ο υπερήφανος θα ταπεινωθεί από τον Θεό…

Αν αγαπήσεις την ταπεινοφροσύνη, θα γίνεις μερίδα του Χριστού…
… αν αγαπήσεις την υπερηφάνεια, θα γίνεις μερίδα των δαιμόνων…

Η ταπείνωση κάνει τον άνθρωπο θεό!
… η υπερηφάνεια έκανε τους αγγέλους δαίμονες…

Η ταπείνωση θα σου ανοίξει τις πόρτες του Ουρανού…
… ενώ η υπερηφάνεια θα τις κλείσει!




proskynitis
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Thu Feb 13, 2025 7:36 pm

Image

Πάτερ, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία;

Tαπείνωσε τον λογισμό σου…


Αγιος Νήφων: Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε το ρόλο που παίζει η ταπείνωση στην σωτηρία μας.

Στο κείμενο που ακολουθεί θα μπορέσετε να πάρετε μια γεύση αυτής της αλήθειας

από ένα περιστατικό της ζωής του Αγίου Νήφωνος …


Κάποτε που ήταν στην εκκλησία της Θεοτόκου το Χαλκοπρατίου,

τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντα ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.


-Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία;

-Εσύ παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή.

Πως ζητάς ν’ ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία;

-Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι».

Γι’ αυτό κι εγώ ζητάω να ακούσω από σένα ένα καλό λόγο.

Μη με περοφρονήσεις, λοιπόν, τον ανάξιο.


-Τι σκέπτεσαι;

Να γίνεις μοναχός ή να ευαρεστήσεις στον Θεό ακολουθώντας τη συνήθη ζωή; Τον ρώτησε τότε ο άγιος.

-Σκέπτομαι, Πάτερ, να γυμνασθώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ό, τι θέλει ο Θεός.

-Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής:

Να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονείς.

Φυλάξου πολύ να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα ή ο δείνα άσωτα»,

διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε».

Όλους να τους βλέπεις με το ίδιο μάτι, με την ίδια διάθεση,

με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά, να τους δέχεσαι σαν τον Χριστό.



Μην ανοίξεις τ’ αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει.

Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστείσαι και να συμφωνείς με όσα λέει.

Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό.

Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή.

Αλλά ούτε κι αυτόν τον ίδιο που κατακρίνει να τον καταδικάσεις μέσα σου.

Κάνει βέβαια κάτι κακό.

Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο.



-Αυτά που μου είπες, πάτερ, παρατήρησε το παιδί,

είναι για...τους φτασμένους αγωνιστές.

Πως όμως εγώ ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω στον Θεό;

-Η νεότητα, παιδί μου , αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί.

Δεν της ζητάει τίποτα άλλο ο Θεός. Γι’ αυτό, παλικάρι μου, να είσαι αγνός και ταπεινός.

Βάζε τον εαυτό σου κάτω απ’ όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό.


Αγωνίσου επίσης να μη φαντάζεσαι με το νου σου ότι έφτασες στα μέτρα των αγίων,

αλλά να λες συνεχώς: «Ξέρεις, ψυχή μου, ότι ξεπεράσαμε στις αμαρτίες και τους δαίμονες

και μέχρι τώρα δεν κάναμε καμία καλή πράξη για τον Θεό;

Αλλοίμονο μας, ταλαίπωρη! Τι θα γίνουμε την ημέρα της κρίσεως;»


Για αυτό να θεωρείς την προσευχή σου, παιδί μου, όλο τον καιρό της ζωής σου,

σαν του χειρότερου αμαρτωλού. Διότι τότε αμαρτάνουμε χειρότερα,

όταν νομίζουμε ότι η προσευχή μας είναι άγια και καθαρή.

Άλλωστε και αν ακόμη κάνει κανείς σημεία και τέρατα,

πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του αναπολόγητο,

γιατί οπωσδήποτε θα αμαρτάνει στην προσευχή με τα εσωτερικά σκιρτήματα

της καρδιάς ή και με τους απρόσεκτους λογισμούς.

(Δηλαδή, όταν άλλα λέει το στόμα κι αλλού τρέχει ο νους).

Γιʼ αυτό θυμήσου να λες πάντα τούτα τα λόγια:

«Ἐκ τῶν κρυφίων μου καθαρισόν με καί ἀπό ἀλλοτρίων φεῖσαι τοῦ δούλου σου».


Πρέπει ακόμη να έχεις και τούτο υπ’ όψη σου:

Ποτέ να μην ευχαριστείσαι με τα καλά σου έργα ούτε να ξεθαρρεύεις εξ αιτίας τους.

Δεν ξέρεις, αν είναι αρεστά ή αποκρουστικά στο Θεό.

Γι αυτό καλύτερα να έχεις το θάρρος σου σ’ Εκείνον και στη δύναμη του,

λογαριάζοντας τον εαυτό σου ανώφελο χώμα.

Αχ, παιδί μου, πόσες αμαρτίες κάνουμε και δεν τις ξέρουμε!


Όταν δεις τους συνανθρώπους σου να σφάλλουν, εσύ να τα βάζεις με τον εαυτό σου.

Κι αν κανείς σε βρίσει, σε κατακρίνει ή σε περιφρονήσει, έστω και μέχρις εξευτελισμού,

ταπείνωσε τον λογισμό σου και κατάκρινε και συ ο ίδιος τον εαυτό σου

σαν αμαρτωλό και ανάξιο να ζει!… Ε, μ’ όλ’ αυτά θα έρθει η διόρθωση και η σωτηρία.


Τότε ο νέος τον ξαναρώτησε:

-Πάτερ, πως μπορεί ο άνθρωπος να νικάει κάθε πειρασμό του διαβόλου;

-Η νίκη σε κάθε πειρασμό είναι η σιωπή και η ταπείνωση.


Όλα τα έργα του ταπεινόφρονος είναι γνωστά στον Θεό και επαινετά από τους αγγέλους του.

Γι’ αυτό είναι φρικτά και φοβερά στους δαίμονες.

Γίνε, λοιπόν, ταπεινός και συντετριμμένος στην καρδιά,

ώστε να ποθήσει το Άγιο Πνεύμα να κατοικήσει μέσα σου

και να σου δώσει έτσι δύναμη ν’ αποκρούσεις κάθε βιοτική μέριμνα.


Γιατί διαβλέπω ότι αυτή περισσότερο σε απομακρύνει από το δρόμο του Θεού

απασχολώντας σε με ανώφελα πράγματα.

Αυτά δεν θα μας ωφελήσουν σε τίποτε, παιδί μου, την ημέρα της Κρίσεως.

Δεν μας έστειλε ο Κύριος σε τούτη τη ζωή, για να πνίξουμε τον αυτό μας μέσα στις μέριμνες

και τις υπερβολικές φροντίδες δελεαζόμενοι απ’ τον διάβολο- μη γένοιτο!

Καλυτέρεψε ολόκληρο τον εαυτό σου προς τον Θεό φροντίζοντας μόνο για την ψυχή σου,

και Εκείνος έχει έννοια και για τις υλικές σου ανάγκες.

Γιατί κανένας, όσο κι αν φροντίζει στην παρούσα ζωή για τη σάρκα του,

δεν μπορεί να προσθέσει στο ανάστημά του ένα πήχη, καθώς είπε ο Κύριος.

Τι όφελος έχουμε απ’ τα πράγματα του κόσμου, έστω κι αν λάχει να τα συνάξουμε όλα στις αποθήκες μας;


Στο τέλος τα αφήνουμε εδώ.

Κι εμείς γυμνοί από αρετές κατοικούμε στον τάφο!…

Ποιο υλικό κέρδος μπορεί να μας σώσει τότε; Ασφαλώς κανένα.

Θα μας ζώσει από παντού το σκοτάδι, το ουαί, η αιώνια κόλαση.

Γι’ αυτό είναι απόλυτη ανάγκη να προσευχόμαστε αδιάλειπτα με πολλή περισυλλογή και γαλήνη.

Νιώσε, λοιπόν, παιδάκι μου, και βάλε καλά στην καρδιά σου όλα όσα σου λέω

και από δω και μπρος κόψε τις φροντίδες και ζήσε συνετά και ευάρεστα στον Κύριο και Θεό σου.


Μ’ αυτές τις συμβουλές του ο μακάριος έφερε βαθειά κατάνυξη στην καρδιά του νέου.

Τέλος εκείνος φεύγοντας έπεσε στα πόδια του και ζήτησε την ευχή του.

Το ίδιο έκανε και ο Νήφων.

Έπεσε κι αυτός στα πόδια του παιδιού κι έπειτα του έδωσε την ευχή του, για να φύγει.


Το παιδί αυτό ήταν υιός ενός από τους μεγάλους άρχοντες του παλατιού.

Από τότε τον περισσότερο καιρό του τον περνούσε μαζί με τον όσιο πριν αυτός να τιμηθεί με το επισκοπικό αξίωμα.

Έμαθε και το κελί του και σύχναζε εκεί τρυγώντας τα θεία διδάγματα,

τα γλυκύτερα «υπέρ μέλι και κήριον».

Έτσι τράφηκε η ψυχή του κι από μικρός έγινε εύχρηστο σκεύος στα χέρια του Θεού.

Με τα πνευματικά του χαρίσματα ευαρέστησε στον Κύριο κι όταν ήρθε η ώρα,

του παρέδωσε την ψυχή του κι αναπαύτηκε μέσα στη θεϊκή του αγκάλη.

Το όνομα του ήταν Νεόφυτος. “




Απόσπασμα από το βιβλίο «Ένας Ασκητής επίσκοπος,
Άγιος Νήφων ο Κωνσταντιανής»

του π. Πέτρου Ιερομονάχου (μαθητού του Αγ.Νήφωνος).

Εκδόσεις Αστήρ

optiko.net
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Postby XAPA » Thu Feb 13, 2025 7:37 pm

Image


Τελικά πόσο μάγκας είσαι;


Η απιστία, δεν είναι μαγκιά...

Η αμαρτία, δεν είναι μαγκιά...

Να υπάρχεις απλά για τις επιθυμίες σου, δεν είναι μαγκιά...

Το να μιλάς χωρίς να πράττεις, δεν είναι μαγκιά...

Το να ζεις στο καβούκι του "εγώ" σου, δεν είναι μαγκιά...

Το να κάνεις κάτι επειδή "το κάνουν οι πολλοί", δεν είναι μαγκιά...

Μαγκιά είναι να βουτάς σε ουρανούς δυσπρόσιτους για τους πολλούς...

Μαγκιά είναι να σκαρφαλώνεις σε κόσμους αρετής και νήψης...

Μαγκιά είναι να μπορείς να βλέπεις τα λάθη σου...

Μαγκιά είναι να λες συγνώμη...

Μαγκιά είναι να ζεις για τους άλλους...

Μαγκιά είναι να είσαι του Θεού...




Αρχιμανδρίτης Παύλος Παπαδόπουλος


imverias
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 18 guests