Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

[XAPA]

Ανάγκη Μεταμόρφωσης


Ας ήταν, Κύριε, μιαν αυγή

Ο πληγωμένος ουρανός μας

Της Μεταμορφώσεως το φως

Ν αποκαλύψει


Κι η θεική μορφή Σου

να προβάλλει

Κάποιες ακτίνες πάνω μας

Θ αφήσει.


Να ζεσταθεί η ψυχή μας,

ν αλλάξουμε μορφή,

ν αλλάξουμε καρδιά,

ν αλλάξει κι η ζωή μας.



Κισσός

[XAPA]

Αν δεν βάλει εμένα ο Θεός στον Παράδεισο, ποιον θα βάλει;


Zω με τους μύθους μου. Θεωρώ ότι είμαι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου.

Γιατί απ΄ όπου να το δεις δίκιο έχω.

Κακό ανθρώπου δεν θέλω. Και βέβαια δεν έχω πειράξει μυρμήγκι.

Τα έχω καλά με τον εαυτό μου. Συχνά αναρωτιέμαι πως ανέχεται τόσους κακούς ο Θεός.

Και αν δεν με έχει βάλει ο Θεός στη θέση του κριτή του κόσμου,τι μ΄αυτό; Το κάνω μόνος μου.

Εγώ του λέω ποιοι θα σωθούν και ποιοι θα χαθούν.


Και πάλι ησυχάζω τη συνείδησή μου ότι ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι σαν εμένα που κάνουν τη διαφορά.

Στο κάτω κάτω αν δεν βάλει εμένα ο Θεός στον Παράδεισο ποιον θα βάλει;

Κάπως έτσι περνά η ζωή μου και τη σωτηρία την έχω εξασφαλίσει, χωρίς κόπο χωρίς προβλήματα μόνο επειδή

το είπα εγώ.


Πραγματικά ζω με τους μύθους μου. Διαβάζω για τα παλαίσματα αγίων και είναι φορές που βρίσκω τον εαυτό

μου. Και γω κάνω υπομονή ,και εγώ είμαι υπομονετικός και εύσπλαχνος και δίνω τόπο στη οργή.

Πόσο καλός Χριστιανός είμαι! μονολογώ.


Και ξαφνικά εκεί που κανένας δεν το περιμένει ξεσπά πειρασμός και σε πολεμάει σώμα με σώμα.

Σε χτυπά εκεί που πονάς. Σε πιέζει μέχρι να ματώσεις.

Και τότε ..Όλες σου οι φυλαγμένες υπομονές έχουν χαθεί με μιας . Τα ξέχασες όλα γρήγορα.

Δεν έχεις αντοχή για τίποτε. Και τότε σου βγαίνει ο λύκος από μέσα σου.

Ναι εσένα που νόμισες ότι μπορούσες να σηκώσεις τη αδικία.

Ακούς το θηρίο μέσα σου να βρυχάται και να θέλει να τους φάει όλους.

Είναι από τις φορές που επιτρέπει ο Θεός να βλέπουμε τον εαυτό μας όπως είναι .


Ταπεινώσου. Σταμάτα να λες ότι έφτασες στον πνευματικό σου στόχο. Δεν έχεις πετύχει τίποτε.

Όσο ακόμα θα θαλασσοδέρνεσαι στο πέλαγος της ζωής, οι πτώσεις είναι μπροστά σου.

Μην υπερηφανεύεσαι για τις αρετές σου. Γιατί αν στέκεις, να γνωρίζεις από του Θεού τη χάρη στέκεις.


Ο πνευματικός δρόμος είναι μακρύς και κρύβει δυσκολίες και περιπέτειες.

Μα είναι και κάτι άλλο . Σταμάτα να εξουθενώνεις τους «λοιπούς» των ανθρώπων . Πως τάχα εκείνοι έχουν

δρόμο ακόμα για να σε φτάσουν .

Κύτταξε καλά μήπως χτυπώντας την πόρτα του παραδείσου για να

μπεις, σου ανοίξουν εκείνοι ...



π.Εφραίμ Παναούσης

proskynitis

[XAPA]

Οι μικρές μικρές προσευχές την ημέρα μας παρέχουν την ειρήνη του Θεού

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ...


Η προσευχή μας ενώνει με τον Θεό, μας κάνει ποιο ειρηνικούς, οι κρίσεις μας είναι ποιο σωστές

δεν ζηλεύουμε τα καλά των συνάνθρωπων μας, τους δικαιολογούμε για τις αδυναμίες τους,

δεν τους κατακρίνουμε για να καλύψουμε τα δικά μας πάθη και λάθη

και γενικά την ζωή την βλέπουμε με αισιοδοξία.

Όμως όταν είναι να αρχίσουμε την προσευχή τότε θα σκεφτούμε κάποια δουλειά που πρέπει να γίνει άμεσα ή θα πούμε,

λίγο αργότερα θα κάνω προσευχή γιατί είμαι κουρασμένος, και πολλές άλλες δικαιολογίες

μέχρι να έρθει η ώρα για να κοιμηθούμε και να πούμε, ε και αύριο μέρα είναι δεν πειράζει.


Ετσι περνάνε οι ημέρες και οι μήνες χωρίς να προσευχόμαστε και να μας φταινε όλα και όλοι

ή αισθανόμαστε ένα κενό μια καθημερινότητα, μια ανασφάλεια που δεν μπορούμε να την προσδιορίσουμε.


Για να ξεφύγουμε από όλα αυτά ας αρχίσουμε να προσευχόμαστε για ένα 1 ή 2 λεπτά το πρωί και το βράδυ.

Μπορούμε να προσευχόμαστε όταν μπούμε στο ασανσέρ μέχρι που θα σταματήσει

ή όταν ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια του σπιτιού μας

ή στο όχημα που μας μεταφέρει στην εργασία μας,

γενικά όταν κάνουμε κάθε μέρα μια συγκεκριμένη διαδρομή

ή εργασία που γίνεται μηχανικά που δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε,

καλό θα ήταν να αφιερώνουμε αυτό το χρόνο σε όποια προσευχή μας αρέσει

για να νοιώθουμε ότι η ζωή μας δεν περνά χωρίς ουσία

και δεν χρειαζόμαστε την παρουσία τόσο πολύ των άλλων για να αισθανόμαστε τη ζωή.

( Εντος ημών εστιν η βασιλεία των ουρανών).

Οι μικρές μικρές προσευχές την ημέρα μας παρέχουν την ειρήνη του Θεού.

Υπεραγια Θεοτόκε σωσον ημάς.



apantaortodoxias

[XAPA]

Η Επιλογή της Ευτυχίας...



Ήταν κάποτε μια γριούλα που αφού γέρασε αρκετά αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν για την ίδια,

να μπει σε κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων ατόμων. Έτσι ετοίμασε μια μικρή βαλίτσα και με ένα ταξί πήγε.

Η νοσοκόμα που γνώριζε για την άφιξη της, την πλησίασε και της είπε:


-Ελάτε παρακαλώ να σας δείξω το δωμάτιο σας πριν το ετοιμάσουμε.

-Μα δεν χρειάζεται να το δω. Ετοιμάστε το, απάντησε η γριούλα.

-Μα έχετε επιλογή ανάμεσα σε 3 είδη αν θέλετε να τα δείτε και να διαλέξετε πιο από όλα σας αρέσει πιο πολύ.


-Δεν χρειάζεται καλή μου, επανάλαβε η γριούλα. Δεν χρειάζεται να το δω, μου αρέσει ήδη.


-Μα πως? Ξαναρώτησε η νοσοκόμα. Αφού δεν το είδατε.

-Δεν χρειάζεται να το δω. Έχω ήδη αποφασίσει ότι μου αρέσει,

απάντησε με ένα ζεστό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο γλυκό αλλά γερασμένο προσωπάκι της.


Τότε η νοσοκόμα της έδειξε το ένα απ τα 3 δωμάτια και την συνόδεψε μέχρι εκεί.

Η γριούλα την ευχαρίστησε και η νοσοκόμα την ρώτησε ξανά με κάποιο δισταγμό.


-Είστε σίγουρα εντάξει? Τώρα που το είδατε συνεχίζετε να πιστεύετε ότι αυτό σας αρέσει?

Χωρίς να δείτε και τις άλλες δύο επιλογές?

-Μα φυσικά.

Πολλά πράγματα στη ζωή κορίτσι μου, της απάντησε η γριούλα, δεν θέλουν πολύ σκέψη.

Είναι θέμα απόφασης και αγάπης.

Αποφάσισα ότι θα το αγαπώ χωρίς να μπω στην διαδικασία να διαλέξω ανάμεσα σε άλλα.

Σάμπως μια γυναίκα άμα γεννήσει το παιδί της, όσο άσχημο και αν είναι δεν θα το αγαπάει?

Άσε που δεν θα το δει ποτέ άσχημο.

Είναι θέμα απόφασης και αγάπης.

-
Ας μην γελιόμαστε: τίποτα δεν είναι εύκολο και όλα είναι στο χέρι μας.

Μα κυρίως, όλα είναι θέμα νου.

Ο νους που αποφασίζει -και πρέπει να αποφασίζει- να ευτυχήσει,

αντί να επιλέξει τον εύκολο δρόμο του παράπονου και της εγκατάλειψης.


Μην εγκαταλείπετε την ελπίδα, την προσπάθεια, την αισιοδοξία και την απλότητα.

Διότι τελικά, αυτή η παραγκωνισμένη απλότητα, στην σκέψη και στις επιλογές,

είναι η χαμένη δίδυμη αδελφή της ΕΥΤΥΧΙΑΣ.




tokandylaki

[XAPA]

«Η χάρη των αγίων μας ακόμα και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει»

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης


Είπεν ο Άγιος Ιάκωβος της Ευβοίας:

“Η χάρη των αγίων μας ακόμα και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει.


Είχαμε στην πατρίδα μας, τη Μικρά Ασία, έναν Τούρκο κτηνοτρόφο που όταν άρμεγε τα πρόβατά του

σκέπαζε το δοχείο με το γάλα με ένα μεγάλο και βαρύ πελεκημένο ξύλο από κάποια εικόνα της Παναγίας μας.

Τα χρώματα είχαν φύγει από τα χρόνια και την κακομεταχείριση και φαινόταν σαν απλό ξύλο.


Συνέβαινε λοιπόν το εξής θαύμα: ¨όταν ο Τούρκος πήγαινε το πρωί στο μαντρί του εύρισκε το γάλα χυμένο,

και το σκεύος, το καρδάρι ανάποδα και την εικόνα όρθια ακουμπισμένη σε ένα δένδρο.

Κατ΄αρχάς δεν μπορούσε να ερμηνεύσει το γεγονός επειδή όμως συνεχώς χυνόταν το γάλα είπε θυμωμένος:

– Μήπως αυτό το ξύλο μου το χύνει; (Γιατί ήξερε ότι ήταν παλιά εικόνα των Χριστιανών).

Άρπαξε το τσεκούρι να σχίσει την εικόνα και να την κόψει.

Με την πρώτη όμως τσεκουριά καθώς καρφώθηκε το τσεκούρι άρχισε να αιμορραγεί η εικόνα.

Το αίμα ανάβλυζε από την πληγή και έτρεχε.

Ο Τούρκος φοβήθηκε και τρέμοντας προσπάθησε να βγάλει το τσεκούρι αλλά ήταν αδύνατον, γιατί είχε καρφωθεί βαθιά.

Έτσι φορτώθηκε το τσεκούρι με την εικόνα στον ώμο και τρέχοντας έφτασε στο χωριό,

όπου οι χωριανοί βλέποντας το θαύμα που το διαλαλούσε ο Τούρκος τρομαγμένος

πήραν την εικόνα και τίμησαν την κυρία Θεοτόκο, όπως έπρεπε”.

Άλλοτε πάλι σε λιτανεία της εικόνας της Παναγίας ο Γέροντας είδε στην εικόνα ζωντανή την Παναγιά

να σηκώνει το χέρι της και να τον ευλογεί.


Έλεγε ο Γέροντας «Δεν πρέπει παιδιά μου να έχει κανείς αμφιβολίες ούτε δυσπιστίες.

Να έχετε πίστη Θεού ως κόκκον σινάπεως και ότι ζητήσετε ο Θεός θα σας το δώσει.

Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».

«Βλέπετε, σήμερα αρρώστιες πολλές, κακά πολλά στον κόσμο, οι μέρες είναι πολύ πονηρές και πολύ δύσκολα χρόνια.…

όλα εξ αμαρτιών των ανθρώπων είναι».

«Υπάρχουν πολλοί πειρασμοί, πολλοί κίνδυνοι στον κόσμο, αλλά όλα διαλύονται με την Χάρη του Θεού•

όταν προσευχώμεθα διαλύονται όλα τα κακά με την χάρη του Θεού.

Προσευχή θα κάνετε με πίστη».

Να προσέχετε την ψυχή σας.

Έχουμε και σώμα, αλλά η ψυχή είναι αθάνατος. «Επιμελείσθε δε ψυχής πράγματος αθανάτου».



πηγή: iconandlight.wordpress.com

[XAPA]

Άπλωσε και ο Κύριος το χέρι του…

(Άγιος Νήφων Κωνσταντιανής - η μνήμη του τιμάται στις 11 Αυγούστου )



Κάποτε που βάδιζα με τον άγιο στην πλατεία της πόλεως, βλέπω δεξιά μου έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει.

Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια.

Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τους διώχνει, τους έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του.

Έτσι κρυβόταν από τους ανθρώπους.


Μόλις το πρόσεξα, σκούντησα τον όσιο και του είπα για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Κι εκείνος μού λέει:

- Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Τον ξέρω, γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί.

Ύστερα από μερικές ημέρες τον ρώτησα σχετικά με αυτή την αρετή και μου διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα.

- Ήμουνα τότε, μού είπε, μικρό παιδί, δώδεκα χρονών περίπου, και είχα πάει στην εκκλησία του αποστόλου Θωμά

να προσευχηθώ.


Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό.

Μεταξύ άλλων, μίλησε και για την ελεημοσύνη.

Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου.

Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης.

Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ο Κύριος είναι στους ουρανούς στα δεξιά του Πατέρα του, πώς θα βρεθεί στη γη,

για να πάρει αυτά που δίνουμε στους φτωχούς;


Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα, βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό που πάνω από

το κεφάλι του -τι θαύμα!- στεκόταν η μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Εκεί που προχωρούσε ο φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί.

Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ο φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο, άπλωσε και ο Κύριος το χέρι του από

την εικόνα, πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. Έπειτα το έδωσε στον φτωχό.

Ούτε αυτός όμως ούτε κι ο ελεήμων κατάλαβαν τίποτε.


Θαύμασα και πίστεψα.

Από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό,τι έχουν ανάγκη, το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού.

Αυτή την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ’ όλους τους φτωχούς και γι’ αυτό με δέος ασκώ

όσο μπορώ, την αρετή της ελεημοσύνης που τόσο ευχαριστεί τον Κύριο.


(Άγιος Νήφων Κωνσταντιανής)



Πηγή: vatopaidi

[XAPA]

Ένα συγκλονιστικό μυστικό του Ουρανού


Θα εκπλαγούμε όταν βρεθούμε στην ουράνιο Βασιλεία


Η κ.Αθηνά Σιδέρη ήταν προσκεκλημένη στην εκπομπή της Σοφίας Χατζή «Καινά και Παλαιά» με θέμα της πνευματικές εμπειρίες που έζησε κοντά στον νέο Άγιο της Εκκλησίας μας Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη.

«Ο γέροντας Πορφύριος», τόνισε η κ. Σιδέρη, «μιλούσε πάντα με δέος για την αγάπη του Θεού.

Μου έλεγε το εξής: ότι θα εκπλαγούμε όταν βρεθούμε στην ουράνιο Βασιλεία.

Δεν θα μπορέσει ανθρώπινος νους, όλα τα μυαλά του κόσμου, να αποδώσουν το εύρος της αγάπης του Θεού.

Είναι τόσο μεγάλη η αγάπη Του, που δεν μπορούμε να καταλάβουμε οι άνθρωποι την αξία αυτής της αγάπης.

Και κάνουμε ένα τεράστιο λάθος. Ότι ζητούμε πάντα να γίνεται το θέλημά μας.


Ενώ ο ίδιος ο Κύριος στην Κυριακή προσευχή μάς λέει να ζητάμε να γίνει το θέλημά Του.

Αυτό κρύβει το κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Κυρίου μας.

Ενώ εμείς βιώνουμε το κατά παραχώρησιν θέλημά Του. Για αυτό και πονάμε.

Ενώ αν αφήσουμε τον Θεό να εκφρασθεί με την αγάπη Του, θα ζούσαμε τον παράδεισο.

Αλλά δυστυχώς η αμαρτία μάς κάνει να χάνουμε τον παράδεισο.

Διότι δεν έχουμε την υπομονή να περιμένουμε το κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Κυρίου για τη ζωή μας,

αλλά προτρέχουμε και ανυπομονούμε να γίνεται το δικό μας.»


Συγκλονιστικό μυστικό του Ουρανού


Οι άνθρωποι, που δεν πιστεύουν, όπως προείπε πριν δύο χιλιάδες χρόνια ο Κύριος,

ακόμη κι αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς, δεν πρόκειται να πιστεύσουν.

Για αυτό τους παρακαλούμε, εάν τύχει να το διαβάσουν,

απλά να το προσπεράσουν και να αποφύγουν να το χλευάσουν ή να το αμφισβητήσουν.


Μία κοπέλα, η Άννα, όχι πριν πολλές δεκαετίες, πνίγηκε στην προσπάθειά της να σώσει μία φίλη της από πνιγμό,

καθώς κολυμπούσαν στην θάλασσα.

Τελικα οι δύο κοπέλες πνίγηκαν μαζί.

Μετά τον θάνατό της, η Άννα εμφανίστηκε σε μία μαθήτρια του αγίου Πορφυρίου,

που βοήθησε τη μητέρα της να αντιμετωπίσει με πνευματικό τρόπο τον θάνατό της,

και εκεί της αποκάλυψε τα εξής συγκλονιστικά:


«Ήταν μεσημέρι», αφηγήθηκε η μαθήτρια του αγίου, «δεν κοιμόμουν, ήμουν σε τελείως φυσική κατάσταση,

οπότε ξαφνικά ανοίγει η πόρτα του δωματίου μου και μπαίνει ολόφωτη, θεϊκά όμορφη,

με ένα γλυκύτατο χαμόγελο η Άννα!

Στην αρχή ταράχθηκα, αμέσως όμως θεία χαρά και αγαλλίαση με πλημμύρισε.

Έμεινα άφωνη να την κοιτάζω. Τότε ακούστηκε η φωνή της ειρηνική και γλυκειά. Μου είπε:


-Πήρα άδεια απ’ τον Κύριο να έλθω να σ’ ευχαριστήσω που βοήθησες τη μητέρα μου.

Σε παρακαλώ να της πεις πως εγώ θα μπορούσα να σωθώ.

Γνώριζα τον τρόπο να απελευθερωθώ από τα χέρια της φίλης μου,

αλλά δε θα είχα τη δύναμη να βγω μόνο εγώ στην ακτή και να αντικρύσω τη μητέρα της(!!).

Επίσης, πες της πως δεν υποφέραμε.

Σε εκείνες τις δύσκολες στιγμές μάς παρουσιάστηκε ο Κύριός μας, ο Χριστός μας.

Χαμογελώντας θεϊκά, μας είπε:

-Εάν θέλετε εγώ θα σας στείλω πίσω, στην επίγεια ζωή. Τί θέλετε να γυρίσετε πίσω ή να έρθετε μαζί μου;

Κι εμείς διαλέξαμε να πάμε μαζί Του!

Κανείς δεν μπορεί να δει τη θεϊκή Του ομορφιά κι αγάπη και να προτιμήσει κάτι άλλο, αδελφή μου.

Μετά η Άννα πρόσθεσε με περισσότερη αγάπη:

–Για το καλό που μου έκανες, θα σου πώ κι εγώ ένα μυστικό του Ουρανού.

Έρχονται πολλοί άνθρωποι πάνω, καλοί κι ενάρετοι.

Αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί, οικογενειάρχες, και πιστεύουν ότι θα πάρουν την πρώτη θέση στον Ουρανό.

Η πρώτη θέση όμως ανήκει σε αυτούς που θυσιάζουν τη ζωή τους για τους άλλους!

Σ’ αυτούς που μιμούνται το Χριστό στη θυσία!

Αυτά είπε κι έγινε άφαντη».



βιβλίο «Μηνύματα από τον Ουρανό», έκδ. Ι. Μονής Παναγίας Βαρνάκοβας (Δωρίδα 2005, σελ. 60-61)

πηγή: iconandlight.wordpress.com

[XAPA]

Ο σοφός βασιλιάς - Μια αλληγορική ιστορία


Διδαχή του Γέροντος Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ:



Σε κάποια πόλη οι πολίτες είχαν έθιμο να επιλέγουν για βασιλιά τους έναν άγνωστο που δεν ήξερε τους νόμους

και τα έθιμά τους.

Αφού τον έστεφαν βασιλιά, τον έντυναν με πανέμορφα ρούχα, τον έτρεφαν αφειδώς και τον περιέβαλαν

με κάθε πολυτέλεια.


Ωστόσο μόλις περνούσε ένας χρόνος από τη στέψη του , τον εκθρόνιζαν, του έπαιρναν πίσω τα ρούχα και

όλες τις ανέσεις που του έδωσαν και τον οδηγούσαν τελείως γυμνό σε κάποιο απομακρυσμένο νησί,

όπου μπορούσε να πεθάνει από τις κακουχίες και τη δυστυχία.


Ύστερα, οι πολίτες αυτής της πόλεως διάλεγαν άλλον ξένο για βασιλιά τους, μόνο για ένα χρόνο πάλι,

κατόπιν διάλεγαν έναν τρίτο ξένο, ύστερα έναν τέταρτο, πέμπτο, έκτο κ.ο.κ.


Κάποτε συνέβη να επιλέξουν έναν πολύ σοφό και προσεκτικό άνθρωπο για βασιλιά τους.

Αυτός πληροφορήθηκε από τους υπηρέτες του το τι είχε συμβεί στους προηγούμενους βασιλείς ,

μετά την ετήσια θητεία τους.

Έτσι, λοιπόν, στη διάρκεια της δικής του θητείας συγκέντρωνε επιμελώς προμήθειες τροφίμων και αγαθών και

τα έστελνε καθημερινά σ’ εκείνο το νησί.


Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος του και ήρθαν και του πήραν όλα όσα είχε, αγαθά και ρούχα, οδηγώντας τον ύστερα

στο νησί της εξορίας, εκείνος βρέθηκε με τεράστια αποθέματα φαγητών, πολύτιμων λίθων, ασημιού και χρυσού,

κι έτσι συνέχισε να ζει εκεί ακόμη καλύτερα απ’ ό,τι είχε ζήσει στην πόλη!


Η ερμηνεία αυτής της ιστορίας;

Η πόλη αντιπροσωπεύει τον κόσμο, οι πολίτες τα πονηρά πνεύματα και οι βασιλείς είναι οι άνθρωποι, άφρονες ή σοφοί.

Οι άφρονες σκέπτονται μόνο τις απολαύσεις της παρούσας ζωής, σαν να ήταν αιώνιες˙

στο τέλος έρχεται ο θάνατος και τους στερεί όλες τις απολαύσεις και τότε, απογυμνωμένοι από κάθε αγαθό,

πηγαίνουν στην κόλαση.

Απεναντίας , οι σοφοί επιτελούν πολλά καλά έργα και στέλνουν τα καλά έργα

τους να προπορεύονται στον άλλο κόσμο.


Στην κοίμησή τους, οι σοφοί βασιλείς – οι αγαθοί άνθρωποι- αναχωρούν για εκείνο τον κόσμο, όπου τους περιμένουν

συσσωρευμένοι θησαυροί και όπου βασιλεύουν με ακόμη μεγαλύτερη δόξα και ομορφιά απ’ ό,τι

βασίλευαν εδώ στη γη!



Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος

Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

Νοέμβριος»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ


paterikos

[XAPA]

Ο φούρναρης και η ελεημοσύνη !


Ο φούρναρης γκρίνιαζε συνέχεια στην γυναίκα του που πήγαινε στις εκκλησίες

και έδινε στους φτωχούς και στους εράνους.

Μια μέρα, εκεί που έβγαλε το ζεστό ψωμί και μοσχοβόλησε η γειτονιά,

ήρθε και στάθηκε στην πόρτα του ένας φτωχός.


- Αφεντικό, όλα αυτά τα ψωμιά είναι δικά σου;

- Αμ' τίνος να 'ναι;

- Και δεν τα τρως;

- Βρε φύγε από δω!

- Δώσε μου και μένα ένα ψωμάκι που πεινάω.

- Φύγε σου είπα, παράτα με.

- Αφεντικό!

- Φεύγεις ή δεν φεύγεις;

- Αφεντικό! Παρακαλούσε ο φτωχός...


Δεν πρόλαβε να τελειώσει, και ο φούρναρης πετάει ένα ψωμί στο κεφάλι του.

Έσκυψε ο φτωχός και το ψωμί τον πήρε ξυστά και έπεσε παραπέρα.

Τρέχει, το αρπάζει, κάθεται σε μια γωνιά και το τρώει...

Ο φούρναρης όλη μέρα ήταν νευριασμένος για τον γρουσούζη επισκέπτη και το ψωμί που έχασε.

Ας τολμήσει να ξανάλθει, έλεγε!


Τη νύχτα, κάπου δύο μετά τα μεσάνυχτα, πετάγεται ο φούρναρης από τον ύπνο του τρομαγμένος και καταϊδρωμένος.

- Γυναίκα, σήκω, ξύπνα. Φέρε μου μία φανέλα να αλλάξω και να σου πω…

Γυναίκα, πέθανα λέει, και μαζεύτηκαν γύρω μου Άγγελοι και διάβολοι. Ποιος να πάρει την ψυχή μου.

Σε μια μεγάλη ζυγαριά όλο και πρόσθεταν οι τρισκατάρατοι τα κρίματά μου.

Και ο ζυγός βάρυνε και βάρυνε και οι Άγγελοι δεν είχαν τίποτα να βάλουν και λυπόντουσαν.

Σε μια στιγμή, ένας Άγγελος φωνάζει: Το ψωμί! Αυτό που χόρτασε τον πεινασμένο. Βάλτε το στον άλλο ζυγό.


Οι διάβολοι επαναστάτησαν: Το ψωμί δεν το έδωσε. Το έριξε να σπάσει το κεφάλι του φτωχού.

Και απάντησαν οι Άγγελοι: Όμως χόρτασε τον πεινασμένο και εκείνος έδωσε την ευχή του.

Και που λες γυναίκα μου, εκείνο το ψωμί έκανε και έγειρε η ζυγαριά αντίθετα και σώθηκα.

Το λοιπόν, δίνε, δίνε και μη σταματάς. Και εγώ θα δίνω. Αχ, και να ξανάρθει εκείνος ο φτωχός!


Επιτέλους το κατάλαβε και ο φούρναρης ότι κερδίζει όταν δίνει.

Εμείς όμως; Το έχουμε καταλάβει;

Μήπως φοβόμαστε να δώσουμε;

Μήπως η «κρίση» μας βούλιαξε στην ολιγοπιστία;

Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να γινόμαστε και λίγο χριστιανοί;;;

Και να πιστεύουμε ακλόνητα, πως όταν δίνουμε, αντί να φτωχαίνουμε, πλουτίζουμε.

Ας το αποδείξουμε εμπράκτως.

Κάποιοι άνθρωποι έχουν ανάγκη και περιμένουν έστω και ένα κομμάτι ψωμί...


Φίλοι μου, μην ξεχνάτε ότι: Η πρώτη θυγάτηρ του Θεού είναι η ελεημοσύνη,

αυτή η ελεημοσύνη κατέπεισε τον Θεό και έγινε άνθρωπος, για να σώσει τον άνθρωπο...



imverias.blogspot.gr