Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Σε βοήθησα” μου απάντησε η Παναγία μας “ίσαμε με το σκαλί αυτό. Εδώ πλέον δεν μου επιτρέπεται να σε βοηθήσω



Αναφορά στο γεγονός αυτό από τον Μητροπολίτη Μόρφου σε ένα από τα κηρύγματα του


Ήταν ένας άκρως θεοτοκόφιλος Ιερέας!

Αγαπούσε πολύ, μα πάρα πολύ την Παναγία μας, και καθημερινά έλεγε πολλές φορές τους Χαιρετισμούς Της,

παρότι ήταν έγγαμος και ήταν επιφορτισμένος και με τα εφημεριακά του καθήκοντα !

Με το που συναντά τον Σεβασμιώτατο του ανέφερε ένα ενύπνιο-όραμα που είχε δει πριν λίγες ημέρες και

τον είχε συγκλονίσει.


Είδε ότι βρισκόταν ετοιμοθάνατος και ότι του έβγαινε η ψυχή του.

Μπροστά του ορθωνόταν μία μεγάλη σκάλα με πολλά σκαλιά.

Στην κορυφή της σκάλας βρισκόταν η Υπεραγία Θεοτόκος.

Ξεκίνησε να ανεβαίνει σκαλί σκαλί αυτήν την ψηλή σκάλα.

Ήταν δύσκολο αλλά άκουγε από πάνω την Κυρία Θεοτόκο να τον παραινεί.

“Έλα ακόμη ένα σκαλί! Έτσι μπράβο! Κουράγιο! Έλα ακόμη ένα σκαλί! Ακόμη ένα σκαλί!”

Έτσι με τις παραινέσεις και τις προσευχές της Παναγίας κατάφερα με πολύ μεγάλη δυσκολία είπε

ο καλός ιερέας να ανέβω όλα αυτά τα σκαλιά.

Και φτάνοντας στο τελευταίο, πάνω στο οποίο βρισκόταν η Κυρία Θεοτόκος, είδα ότι ήταν τόσο ψηλό που όσο

και να προσπαθούσα δεν θα μπορούσα να το ανέβω μόνος μου.

Ζήτησα βοήθεια από την Παναγία μας, να με βοηθήσει να το ανέβω.


“Σε βοήθησα” μου απάντησε η Παναγία μας “ίσαμε με το σκαλί αυτό.

Εδώ πλέον δεν μου επιτρέπεται να σε βοηθήσω.

Το σκαλί αυτό το ανεβαίνουν μόνο όσοι έχουν κάνει ελεημοσύνες στη ζωή τους, με έργα και λόγια αγάπης,

στους αδελφούς τους, που έχουν ανάγκη. Και εσύ παιδί μου δεν έχεις.”

Με τα λόγια αυτά ξύπνησε έντρομος ο Ιερέας και ζήτησε να δει τον Δεσπότη του.


Πραγματικά συνέχισε στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος ο συγκεκριμένος Ιερέας, παρότι ήταν άψογος στα

ιερατικά του καθήκοντα, φιλακόλουθος, ευσεβής και κατά πάντα τυπικός, ήταν γνωστός σε όλους για την αυστηρή

του κρίση για τους άλλους, και κυρίως για το ότι δεν βοηθούσε κανέναν, ούτε με έργα ελεημοσύνης,

ούτε και κάποιο λόγο παρηγορητικό.


“Τον ρώτησα” συνέχισε ο Σεβασμιώτατος “αν έχει κάποιες οικονομίες!

Μου απάντησε ότι έχει κάποια χρήματα φυλαγμένα.

Τον συμβούλευσα να τα δώσει σε ελεημοσύνες, σε έργα αγάπης σε όσους αυτός κρίνει ότι έχουν ανάγκη.

Έστω και την ύστατη στιγμή να κάμψει το έλεος του Θεού.”


Έτσι και έπραξε. Μοίρασε ότι είχε και δεν είχε σε ελεημοσύνες και μετά από μία εβδομάδα από την ημέρα που

ήρθε να μου εξομολογηθεί και τον συμβούλευσα να μοιράσει σε ελεημοσύνες ότι είχε, εκοιμήθη εν Κυρίω. ”


“Με κάλεσαν και ετέλεσα την εξόδιο ακολουθία του Πιστεύω ότι Κύριος ο Θεός θα δέχθηκε την μετάνοια του και

τα έργα ελεημοσύνης που έκανε, έστω και την τελευταία στιγμή και θα τον κατέταξε μετά των Δικαίων.”[/i]


Με τα λόγια αυτά ολοκλήρωσε την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος.


Και ακούγοντας όλα αυτά τα θαυμαστά αγαπητοί μου αναγνώστες δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε την Μητρική

Αγάπη της Κυράς μας, για όλα τα παιδιά Της, πολλώ δε μάλλον, για όσα από αυτά καθημερινά Την χαιρετίζουν με

τους Χαιρετισμούς Της.


Προειδοποίησε τον καλό Ιερέα για το ότι του έλειπαν έργα ελεημοσύνης, ώστε να τον φέρει έστω και την

τελευταία στιγμή σε μετάνοια. Να καταλάβει το σφάλμα του και να επανορθώσει έστω και την ύστατη αυτή

στιγμή μοιράζοντας σε ελεημοσύνες τις αποταμιεύσεις του.


Επιβεβαιώνεται λοιπόν και στις ημέρες μας, η υπόσχεση που έδωσε για πρώτη φορά η Θεοτόκος στον γιο Πέτρο

τον Αθωνίτη, και αρίφνητες ακόμη φορές και σε άλλους Αγίου Της. Δηλαδή ότι όσοι καθημερινά διαβάζουν τους

Χαιρετισμούς Της θα έχουν την προστασία Της και στην ζωή αυτή, αλλά και στην μέλλουσα. Ξεκάθαρα φάνηκε αυτό

στην περίπτωση του Κύπριου Ιερέα της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.


Μία εβδομάδα πριν κοιμηθεί, τον ειδοποίησε για το βαρύ αμάρτημα του, δηλαδή για το ότι δεν ήταν ελεήμων,

και έτσι κατάφερε ασφαλώς να τον φέρει σε μετάνοια, και μάλιστα σε έμπρακτη μετάνοια, αφού μοίρασε

την λιγοστή περιουσία του.


Το θαύμα αυτό μας θυμίζει και την περίπτωση του πόρνου κληρικού, που έχει καταγραφεί στο “Αμαρτωλών Σωτηρία”

και το οποίο έχουμε δημοσιεύσει σε παλαιότερη ανάρτηση του Iστολογίου των Χαιρετισμών xairetismoi.blogspot.gr,

και όπως ίσως θυμάστε αναφερόταν σε έναν κληρικό, ο οποίος έλεγε καθημερινά και μάλιστα πολλές φορές τους

Χαιρετισμούς, παρότι ο πονηρός τον βασάνιζε με το βδελυρό κι ακάθαρτο πνεύμα της πορνείας.


Μία μέρα που επέστρεφε σπίτι του έχοντας για άλλη μία φορά υποκύψει στο πάθος του, αλλά έχοντας στα χείλη

του τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, διαβαίνοντας ένα ρέμα, παρασύρθηκε από τα νερά και πνίγηκε.

Είδε τότε ότι οι άγγελοι οδήγησαν την ψυχή του στον Κύριο, και Εκείνος διέταξε να οδηγηθεί στην Κόλαση !


Και την στιγμή αυτή παρενέβη η Υπεραγία Θεοτόκος και υπενθύμισε στον Υιό Της, ότι αυτός ο πόρνος κληρικός

καθημερινά Την χαιρέτιζε με τους Χαιρετισμούς Της, και μάλιστα και την στιγμή που τον παρέσυρε το ρέμα, τους

Χαιρετισμούς Της είχε στα χείλη του. Έτσι κάμπτοντας τον Δικαιοκρίτη Κύριο μας κατάφερε να επιστρέψει

η ψυχή του πόρνου κληρικού στο σώμα του, ώστε να μετανοήσει και να εξομολογηθεί, ώστε να σωθεί και

να μην απολεστεί αιώνια.


Βλέπουμε λοιπόν αγαπητοί μου αδελφοί το θαύμα αυτό που καταγράφηκε το 1641 στο “Αμαρτωλών Σωτηρία”

του λογίου μοναχού Αγαπιου Λάνδου, επαναλήφθηκε σχεδόν μετά από τέσσερις αιώνες στην Κύπρο ,

επιβεβαιώνοντας ότι “᾿Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας” “ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει

σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν” όπως εύστοχα επισημαίνει ο Απόστολος Παύλος στις

“Προς Εβραίους” και στην “ Πρώτη προς Τιμόθεον” Επιστολές του αντίστοιχα.


Και ασφαλώς η Υπεραγία Θεοτόκος μας πάντα συνεργός του Υιού και Θεού Της στο έργο Του ώστε να μη απολεσθεί

ούτε μία ψυχή, βοηθά όλους τους Χριστιανούς, και μάλιστα όσους με Αγάπη και Πίστη Την χαιρετίζουν καθημερινά

με τους Χαιρετισμούς Της, αγωνιζόμενοι να τηρούν τις Εντολές του Θεού, και όπως βλέπουμε και από το σημερινό

θαύμα, χωρίς ποτέ να παραμελούν τα έργα ελεημοσύνης στους εμπερίστατους αδελφούς τους.



yiorgosthalassis

[XAPA]

Θέλεις να ευεργετήσεις κάποιον;

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΣΩΦΡΟΝΙΑ. Ι.ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΑΚΡΑΤΑΣ



Θέλεις νά ἀγκαλιάσεις κάποιον καί δέν μπορεῖς;; Θέλεις νά τόν εὐεργετήσεις;;

Δέν χρειάζεται νά κάνεις τίποτε ἄλλο.

Δέν χρειάζεται νά κάνεις μακρινά ταξίδια.

Κλεῖσε τον μέσα στήν καρδιά σου καί κάνε προσευχή γι αυτόν...

Θά ἀνοίξουν οἱ οὐρανοί στή ζωή του.

Θά ἔρθουν ὅλες οἱ εὐλογίες καί στή δική σου ζωή.

Γιατί προσευχήθηκες μέ ἀγάπη κι ὄχι ψεύτικα, φαρισαϊκά...



yiorgosthalassis

[XAPA]

Οι μικρές μικρές προσευχές την ημέρα μας παρέχουν την ειρήνη του Θεού

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ...


Η προσευχή μας ενώνει με τον Θεό, μας κάνει ποιο ειρηνικούς, οι κρίσεις μας είναι ποιο σωστές

δεν ζηλεύουμε τα καλά των συνάνθρωπων μας, τους δικαιολογούμε για τις αδυναμίες τους,

δεν τους κατακρίνουμε για να καλύψουμε τα δικά μας πάθη και λάθη

και γενικά την ζωή την βλέπουμε με αισιοδοξία.

Όμως όταν είναι να αρχίσουμε την προσευχή τότε θα σκεφτούμε κάποια δουλειά που πρέπει να γίνει άμεσα ή θα πούμε,

λίγο αργότερα θα κάνω προσευχή γιατί είμαι κουρασμένος, και πολλές άλλες δικαιολογίες

μέχρι να έρθει η ώρα για να κοιμηθούμε και να πούμε, ε και αύριο μέρα είναι δεν πειράζει.


Ετσι περνάνε οι ημέρες και οι μήνες χωρίς να προσευχόμαστε και να μας φταινε όλα και όλοι

ή αισθανόμαστε ένα κενό μια καθημερινότητα, μια ανασφάλεια που δεν μπορούμε να την προσδιορίσουμε.


Για να ξεφύγουμε από όλα αυτά ας αρχίσουμε να προσευχόμαστε για ένα 1 ή 2 λεπτά το πρωί και το βράδυ.

Μπορούμε να προσευχόμαστε όταν μπούμε στο ασανσέρ μέχρι που θα σταματήσει

ή όταν ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια του σπιτιού μας

ή στο όχημα που μας μεταφέρει στην εργασία μας,

γενικά όταν κάνουμε κάθε μέρα μια συγκεκριμένη διαδρομή

ή εργασία που γίνεται μηχανικά που δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε,

καλό θα ήταν να αφιερώνουμε αυτό το χρόνο σε όποια προσευχή μας αρέσει

για να νοιώθουμε ότι η ζωή μας δεν περνά χωρίς ουσία

και δεν χρειαζόμαστε την παρουσία τόσο πολύ των άλλων για να αισθανόμαστε τη ζωή.

(Εντος ημών εστιν η βασιλεία των ουρανών).

Οι μικρές μικρές προσευχές την ημέρα μας παρέχουν την ειρήνη του Θεού.

Υπεραγια Θεοτόκε σωσον ημάς.



apantaortodoxias

[XAPA]

Δέκα τρόποι για να έχεις μια ευλογημένη ημέρα


Αρχιεπισκόπου Anthony Bloom



Αυτή η μέρα είναι ευλογημένη από το Θεό, ανήκει στο Θεό, ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μπούμε μέσα σ΄αυτή.
Προχωρείς αυτή τη μέρα σαν αγγελιοφόρος του Θεού. Όποιον συναντάς, τον συναντάς με τον τρόπο του Θεού.
Βρίσκεσαι εκεί για να είσαι η παρουσία του Κυρίου και Θεού, η παρουσία του Χριστού, η παρουσία του Αγίου
Πνεύματος, η παρουσία του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το καθήκον σου αυτή τη συγκεκριμένη μέρα.»


1. Τό πρῶτο πού θά σκεφθεῖς, ὅταν ξυπνᾶς εἶναι ἡ σκέψη τοῦ Χριστοῦ. Νά στρέψουμε τόν νοῦ μας στόν

Χριστό. Ὁ Γέρων Πορφύριος ἔλεγε: «Μήν ἀσχολεῖσαι μέ τό σκοτάδι, ἄνοιξε τό παράθυρο στό φῶς».


2. Προσευχή. Μπορεῖς νά προσεύχεσαι ἀκόμη κι ὅταν κάνεις ἁπλά καθημερινά πράγματα.

Γιά παράδειγμα, ὅπως ἔλεγε ἕνας μοναχός ὅταν κατέβαινε τά σκαλιά τοῦ μετρό, πού τοῦ θύμιζαν κατάβαση

στά ἔγκατα τῆς γῆς, μπορεῖς νά λές τό «Κύριε Ἐλέησον» κατεβαίνοντας κάθε σκαλί. Τόσα πολλά σκαλιά πού

εἶναι, σκέψου πόσες φορές θά τό ἔχεις πεῖ!



3. Κάθε μέρα νά μήν τήν βλέπουμε σάν ρουτίνα. Ἡ κάθε μέρα ἔχει μία ἔκπληξη γιά τούς Χριστιανούς.

Ὡς τό βράδυ κάτι θά γίνει καί ὁ Θεός κάποιο μήνυμα θά σοῦ στείλει. Ἡ ζωή δέν κυλάει ἐπίπεδα καί μονότονα

σάν καρδιογράφημα…


4. Νά πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἀγαπάει, γιά νά τοῦ ποῦν εὐχαριστῶ,

θά ἔχει πάντα ἄγχος.


5. Κάθε μέρα νά βρίσκεις λίγο χρόνο νά ἡρεμεῖς. Ἔστω καί δέκα λεπτά. Νά δεῖς λίγο τή ζωή χωρίς τήν

βιασύνη της. Καί τότε θά ἀκούσεις τή φωνή τοῦ ἐσωτερικού σου κόσμου.

Γιατί «ὅταν ὑπάρχει τρικυμία, δέν μπορεῖς νά δεῖς τό βυθό τῆς θάλασσας».


6. Τό ἄγχος φεύγει μέ τήν μνήμη θανάτου. Ἅμα σκεφθεῖς τό τέλος, ἀποφορτίζεις τήν ζωή σου ἀπό τά

ἀσήμαντα. Αὐτή ἡ σκέψη μᾶς προσγειώνει καί μᾶς ἀπογειώνει ταυτόχρονα. Προσγειώνεσαι καί ταπεινώνεσαι

καί τό ἄγχος φεύγει.


7. Νά σκεφτόμαστε ὅτι δέν εἴμαστε μόνοι. Ἔχουμε τούς Ἁγίους. Μποροῦμε νά προσευχόμαστε καί νά τούς

ἐπικαλούμαστε. «Ἅγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἡμῶν». Κάποιος προσευχόταν στούς Ἀγίους Σαράντα

Μάρτυρες. Καί τότε ἕνα δαιμόνιο ἀκούστηκε νά λέει, «ἄ, ὄχι σ’ αὐτούς, αὐτοί μᾶς μαστιγώνουν περισσότερο

ἀπ’ ὅλους».


8. Νά σκεφτόμαστε πῶς κυλάει ἡ ζωή μας κάθε μέρα, γιά νά κάνουμε ἕναν ἀπολογισμό τῆς ἡμέρας.

Ὅπως ὁ Ἅγιος Δωρόθεος, πού κατέγραφε κάθε μέρα ποιόν πλήγωσε, και προσπαθούσε να επανορθώσει.


9. Κάθε μέρα βλέπε τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί λέγε «Εὐχαριστῶ» στόν Θεό.Ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος, «Εὐχαριστεῖς

τόν Θεό πού μπορεῖς νά περπατᾶς;». Ακόμα και αυτό το απλό, υπάρχουν άλλοι που δεν το έχουν.


10. Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ὅτι Κάποιος πρίν ἀπό 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μᾶς. Σοῦ δίνει τήν αἴσθηση

ὅτι κάποιος σέ ἀγαπᾶ πάρα πολύ. Ἄν ἡρεμήσει ἡ ψυχή σου καί ταπεινωθεῖ, ἔστω καί στό παρά πέντε, θά

φανερωθεῖ καί θά σε βοηθήσει ὁ Χριστός.


«Όσο για τη μέρα που αρχίζει, αν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από το Θεό, διαλεγμένη από

το ίδιο Του το χέρι, τότε κάθε πρόσωπο που συναντάς είναι δώρο του Θεού, κάθε περίσταση που θα

συναντήσεις είναι δώρο του Θεού, έστω και αν είναι πικρή ή γλυκιά, αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει.

Είναι δώρο του Θεού σε σένα και αν το πάρεις μ΄αυτό τον τρόπο, τότε μπορείς να αντιμετωπίσεις

οποιαδήποτε κατάσταση. Να την δεχτείς με την ετοιμότητα ότι μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο

ή δυσάρεστο.»



Αρχιεπίσκοπος Anthony Bloom



Πηγή: Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου του Νέου Θηβών

[XAPA]

Ένας μοναχός φύτεψε μια ελιά και άρχισε να προσεύχεται:


Ένας μοναχός φύτεψε μια ελιά και άρχισε να προσεύχεται:

Κύριε, στείλτε μου βροχή.

Και ο Κύριος έστειλε βροχή στη γη.

Το δέντρο ήταν κορεσμένο με υγρασία και ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται:

Και τώρα, Κύριε, σας ζητώ να στείλετε πολύ ήλιο - το δέντρο μου χρειάζεται ζεστασιά.

Και ο Κύριος έστειλε τον ήλιο.

Το δέντρο μεγάλωσε.

Ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται γι 'αυτό:

Κύριε, δώσε λίγο παγετό για να ενισχυθούν οι ρίζες και τα κλαδιά.

Ο Κύριος έστειλε παγετό και ... το δέντρο πέθανε.


Ο μοναχός ήταν πολύ αναστατωμένος.

Πήγε σε άλλον μοναχό για να πει την ιστορία του και να μοιραστεί τη θλίψη του.

Έχω επίσης μια ελιά, κοίτα - απάντησε ένας άλλος μοναχός.

Το δέντρο του έχει μεγαλώσει όμορφα. Αλλά προσευχήθηκα διαφορετικά.

Είπα στον Θεό ότι είναι ο Δημιουργός αυτού του δέντρου και ότι ξέρει καλύτερα τι χρειάζεται γι 'αυτό.

Απλώς ζήτησα από τον Θεό να τον φροντίσει και το κάνει.


Αυτό ισχύει για εμάς.

Συχνά ρωτάμε , κατά τη γνώμη μας, τι χρειαζόμαστε.

Αλλά μόνο ο Θεός ξέρει τι χρειαζόμαστε. Τον εμπιστευόμαστε εντελώς!



PROSKINITIS

[XAPA]

Ψάχνω τον Θεό να μου πει…

Μία ανέκδοτη ιστορία που μου είπε κάποτε ο π. Μελέτιος



'Κάποτε ένας χωρικός άκουσε στην εκκλησία ότι αν δώσεις ελεημοσύνη θα λάβεις εκατονταπλάσια από τον Θεό.

Είπε λοιπόν στην γυναίκα του να δώσουν ως ελεημοσύνη το μοναδικό βόδι που είχαν και ο Κύριος

θα τους επέστρεφε 100 βόδια για την καλή τους πράξη.

Δεν δίστασε δε καθόλου να δώσει το βόδι του, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον Κύριο.


Έδωσε λοιπόν το βόδι και περίμενε την ανταπόδοση από τον Θεό.

Περνούσε ο καιρός και τα 100 βόδια δεν ερχόταν.

Ένα πρωί λοιπόν αποφάσισε να ανέβει στο γειτονικό βουνό για να βρει τον Θεό και να τον ρωτήσει

πότε θα του έδινε τα 100 βόδια που άκουσε στο κήρυγμα του ιερέα.



Ανεβαίνοντας στο βουνό συνάντησε έναν ασκητή.

«Πού πηγαίνεις;» ρώτησε ο ασκητής.

«Πάω να βρω τον Θεό να τον ρωτήσω πότε θα μου στείλει τα εκατό βόδια ,για την ελεημοσύνη που έκανα».

«Όταν Τον συναντήσεις», είπε ο ασκητής, «ρώτησέ Τον και για μένα.

Είμαι στο βουνό και ζω ασκητικά εδώ και σαράντα χρόνια. Κέρδισα τελικά την Βασιλεία των Ουρανών;».

«Ευχαρίστως να Τον ρωτήσω» αποκρίθηκε ο χωρικός και συνέχισε τον δρόμο του.



Λίγο πιο πάνω συνάντησε έναν γέρο άντρα με λευκή γενιάδα.

«Ποιόν ψάχνεις;» ρώτησε ο γέροντας.

«Άκουσα στην εκκλησία ότι αν κάνω ελεημοσύνη, θα πάρω εκατονταπλάσια από τον Θεό.

Ψάχνω λοιπόν τον Θεό να μου πει πότε θα με ανταμείψει για την ελεημοσύνη μου».


«Γύρνα στο σπίτι σου και σκάψε κάτω από το δέντρο στην αυλή σου. Θα βρεις ένα τσουκάλι με λίρες.

Μη το πεις πουθενά, μόνο συνέχισε να βοηθάς τον κόσμο και δεν θα στερηθείς τίποτα στη ζωή σου».

«Σε ευχαριστώ γέροντα. Και κάτι ακόμα.

Ερχόμενος να σε βρω, συνάντησα έναν ασκητή και μου ζήτησε να σε ρωτήσω αν μετά από σαράντα χρόνια

πνευματικών αγώνων και άσκησης, κέρδισε τελικά την Βασιλεία των Ουρανών».


«Να πεις σε αυτόν τον ασκητή ότι κι άλλα σαράντα χρόνια να κάτσει στο βουνό

δεν θα κερδίσει την Βασιλεία των Ουρανών.

Τον ασκητή αυτόν του δίνω κάθε μέρα ένα παξιμάδι εδώ και σαράντα χρόνια.

Σήμερα , ξέροντας ότι θα έρθεις του έδωσα δύο παξιμάδια , ένα για αυτόν και ένα για σένα.

Αυτός όμως αντί να σου δώσει το ένα , τα κράτησε και τα δύο για τον εαυτό του ,

χωρίς να έχει εμπιστοσύνη σε μένα.

Εσύ όμως χωρίς δισταγμό έδωσες το βόδι σου πιστεύοντας σε αυτό που άκουσες στην εκκλησία».



apantaortodoxias

[XAPA]

«Ἂν πεῖς μὰ γιατί ἐτοῦτο, ἐκεῖνο, δὲν εἰρηνεύεις, δὲν εἰρηνεύεις»

ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ


Γι᾿ αὐτὸ πολλὲς φορές, νὰ σᾶς πῶ, πατέρες, ἐφοβήθηκα τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι σύμφωνος ὁ Θεὸς μὲ μένανε ἢ μήπως ἀλλάζει ὁ Θεός;

«Ἐμνήσθην τῶν κριμάτων Σου καὶ παρεκλήθην» (Ψαλμ. 118,12* 52). Ἔτσι εἶναι.


Ὁ Σταυρὸς δὲν λείπει.

Γιατί; Γιατὶ ἐφ᾿ ὅσον κι ὁ ἀρχηγός μας ἀνέβηκε στὸ Σταυρό, κι ἐμεῖς θ᾿ ἀνεβοῦμε, νὰ ποῦμε.

Ἀλλὰ ἀπ᾿ τὴ μία πλευρὰ εἶναι γλυκὺς καὶ ἐλαφρός, ἀπ᾿ τὴν ἄλλη μεριὰ εἶναι πικρὸς καὶ βαρύς.

Κατὰ τὴν προαίρεσή μας.

Ἂν πάρεις μὲ ἀγάπη τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ, εἶναι πολὺ ἐλαφρός, εἶναι σφουγγάρι, φελλός.

Ἂν τὸ πάρεις, δηλαδή, ἀπ᾿ τὴν ἄλλη πλευρά, τότες εἶναι βαρὺς καὶ ἀσήκωτος.

Γι᾿ αὐτό, καὶ μένα ἡ πείρα αὐτὸ μὲ δίδαξε.

Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ νὰ γίνει.

Ἦταν ἀπ᾿ τὸ Θεὸ ἔτσι.

Καὶ εἰρηνεύεις, νὰ ποῦμε.

Ἂν πεῖς μὰ γιατί ἐτοῦτο, ἐκεῖνο, δὲν εἰρηνεύεις, δὲν εἰρηνεύεις.

Δὲν ἦταν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ νὰ φύγω τὴν Κυριακή, ἦταν τὴ Δευτέρα·

δὲν ἤθελε ὁ Θεὸς τὴν Τρίτη, ἤθελε νὰ φύγω τὴν Τετάρτη·

ἔ, ὁ Θεὸς ἔτσι τά ῾φερε.

Ἂν τὰ πάρεις ἀπ᾿ τὴν ἄλλη πλευρὰ μὲ τὴν κρίση τὴ δική σου, θὰ σφάλεις καὶ μισθὸν δὲν ἔχεις.

Μισθὸν δὲν ἔχεις!



ΒΙΒΛΙΟ «Ο Χαρισματούχος Υποτακτικός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης»


simeiakairwn

[XAPA]

Έδώ, στη γη, είμαστε ξενιτεμένοι. Και οι ξενιτεμένοι δεν βρίσκουν ανάπαυση στην ξενιτιά


Ο άνθρωπος γεννιέται όχι για ν’ αναπαύεται, αλλά για ν’ αγωνίζεται


Άγιος Σεβαστιανός Καραγκαντίνσκι


Σ’ όποιον παραπονιόταν για τις καθημερινές δυσκολίες της ζωής

και για τις συνεχείς ενοχλήσεις από τούς ανθρώπους, τούς δαίμονες, τά πάθη κ.λπ., αποκρινόταν:

- Μην περιμένεις άνεση και ανάπαυση σε τούτη τη ζωή.

Ανάπαυση θα βρεις, ίσως, όταν θα ψάλουν για σένα: «Μετά των άγιων άνάπαυσον, Χριστέ, την ψυχήν του δούλου σου...».


Ό άνθρωπος γεννιέται όχι για ν’ αναπαύεται, αλλά για ν’ αγωνίζεται, να μοχθεί,

να υπομένει πειρασμούς για χάρη της αιώνιας ζωής.

Έδώ, στη γη, είμαστε ξενιτεμένοι.

Και οι ξενιτεμένοι δεν βρίσκουν ανάπαυση στην ξενιτιά.

’Έτσι κι εμείς δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε ανάπαυση σε τούτη την ξένη χώρα•

θα βρούμε, αν αγωνιστούμε, στην αγαπημένη μας πατρίδα,

στο κατοικητήριο του Θεού, στη βασιλεία των ουρανών!


Άγιος Σεβαστιανός Καραγκαντίνσκι 1884 –1966


proskynitis

[XAPA]

Όσοι χάσατε ἀγαπημένα σας πρόσωπα νά ξερετε ὅτι σᾶς ἀγαποῦν, σᾶς σκέφτονται

Μοναχή Σωφρονία


Σήμερα ἀποφάσισα νά σᾶς διηγηθῶ ἕνα θαυμαστό περιστατικό ποὺ φυσικά συνέβη ὄχι ἐξαιτίας μου - γιά νά ἐξηγούμαστε -

γιατί δέν θέλουμε νά πουλήσουμε θαύματα- τό ἔχουμε δεῖ καί αὐτό στήν ἐποχή μας δυστυχῶς,

ἀλλά συνέβη ἐξαιτίας τῶν προσευχῶν τῶν γεροντισσῶν ποὺ ἔζησαν ἐδῶ, καί τῆς μεσιτείας τῆς Παναγίας Τριάδος.

Αὐτό τό θαυμαστό συμβάν ποὺ θὰ παραθέσω μέ κάθε λεπτομέρεια ἐδῶ συνέβη ἀκριβῶς ἔτσι καί πολλοί φίλοι

μέ παρακάλεσαν νά τό δημοσιεύσω πρός ὠφέλειαν καί ἐνίσχυση πολλῶν.


Ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, ὅσοι τουλάχιστον παρακολουθοῦν αὐτή τή σελίδα - ἀρχονταρίκι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς

ξεκινήσαμε μέ πολύ φόβο Θεοῦ τήν ἀνακαίνιση τῆς ἱστορικῆς μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος στήν Ἀκράτα Ἀχαϊας…

Ὅσοι ἀπό τοὺς ἐδῶ φίλους ἔχουν ἔρθει στό μοναστηράκι μας ἔχουν δεῖ καί τὶς ἀνάγκες καί τίς ἐλλείψεις του.

Μιά ἀπό αὐτές εἶναι τό ἠλεκτρολογικό πρόβλημα.


Συνηθίζω ὅλα τά ὑλικά θέματα νά τά κάνω προσευχή ἀφενός γιατί πιστεύω ὅτι ὁ Θεός ἀπαντᾶ συχνά ἀμεσότερα

ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἀφετέρου γιατί δέν ὑπάρχει ἡ δυνατότητα γιά ἀνεύρεση τῶν εἰδικῶν

καί κατ” ἐπέκταση ἡ χρηματική ἀμοιβή τους.

Ἔτσι λοιπόν παρακαλοῦσα τόν Θεό ἐν ἁπλότητι νά στείλει ἕναν ἠλεκτρολόγο.


Ἕνα Σάββατο πρωϊ μετά τή Θεία Λειτουργία, ἐμφανίζεται ἕνας μεσήλικας κύριος, ὁ κ. Βασίλης, μαζί μέ τή σύζυγό του…

Μέ χαιρετάει ἐγκαρδίως καί μετά τίς ἀπαραίτητες συστάσεις μοῦ λέει: (ἐπί λέξει) Ἐγώ ἀδελφή εἶμαι ἠλεκτρολόγος.

Σᾶς ἔγραφα στό μέσσαντζερ καί δέν μοῦ ἀπαντούσατε.

Ἕνα βράδυ εἶδα ἕνα ὄνειρο. Σᾶς εἶδα μόνη σας στό μπαλκόνι τῆς μονῆς.

Σηκώνομαι καί λέω στή γυναίκα μου: Δέν πᾶμε στό μοναστήρι μήπως ἡ μοναχή αὐτή εἶναι μόνη της καί δέν ἔχει κανέναν

νά τή βοηθήσει;; Κι ἔτσι ἤρθαμε!!! Θά σᾶς κάνω ὅ,τι ἠλεκτρολογική ἐργασία θέλετε!!


Περιττό νά πῶ ὅτι ἔμεινα ἄναυδη. Συγκινήθηκα κι εὐχαρίστησα τόν Θεό. Ὅμως τό θαῦμα δέν τελειώνει ἐδῶ.

Κι αὐτό εἶναι τό πρῶτο μέρος. Κανονίζουμε λοιπόν μέ τόν ἀξιαγάπητο κ. Βασίλη νὰ ἔρθει ἕνα Σάββατο

γιά νά ἀλλάξει ἕναν ἠλεκτρολογικό πίνακα στά κελλιά. Ἤρθε καί ἄρχισε τή δουλειά.

Μετά ἀπό καμιά δύο ὧρες κατεβαίνει μέ μεγάλη ἔνταση κάτω στήν ἐκκλησία ποὺ καθάριζα.

Μοῦ λέει μέ ἔνταση: Εἶσαι ἡ Λίτσα;; Εἶσαι ἡ Λίτσα;; Ἔτρεμε ἀπό τή συγκίνηση…

Τοῦ λέω ἔκπληκτη μέχρι νά συνειδητοποιήσω τί ἐννοοῦσε…:Ναί, ἐγώ εἶμαι…(Λίτσα μέ φώναζαν ὡς παιδί ἀπό τό Εὐαγγελία).

Ξέρεις ποιός εἶμαι ἐγώ;;

Τοῦ λέω ὄχι κ. Βασίλη…


Περίμενε νά ἠρεμήσω, μοῦ λέει. Εἶμαι ὁ ἡλεκτρολόγος τοῦ πατέρας σου ποὺ ἦταν Α΄μηχανικός στά καράβια στό ἐξωτερικό.

Ἤμασταν μαζί χρόνια. Καί σέ ἕνα ταξίδι μας στήν Ἀμερική σοῦ ἀγόρασα μιὰ μεγάλη κούκλα

καί στήν ἔφερα στό σπίτι σας στή Ρόδο στήν τάδε διεύθυνση…

Τότε κάθισα κι ἐγώ νά συνέλθω…Θυμόμουν πολύ καλά αὐτή την πρώτη μου κούκλα σέ ἠλικία 8 ἐτῶν

ποὺ μοῦ ἔφερε ὁ πατέρας μου μέ ἕναν φίλο του (τόν κ. Βασίλη!!!)…

Καθίσαμε καί οἱ δύο μέσα στήν ἐκκλησία καί χρειάστηκε μισή ὥρα νά συνέλθουμε…

Μετά ἄρχισε νά μοῦ διηγεῖται ἱστορίες καί πληροφορίες γιά τόν πατέρα μου, τή σύνεσή του,

τό πόσο τόν εἶχε βοηθήσει καθώς ὁ κ. Βασίλης ἦταν νεαρό παιδί τότε…


Ἔμαθα καί τόσα πράγματα γιά τόν πατέρα μου γιά τή ζωή του στά καράβια, τίς συναναστροφές του καί τήν ἀκεραιότητά του…

(Σημειωτέον ὁ ἀγαπημένος μου πατέρας ἔχει πεθάνει ἀπό τό 1997)…


Ἄλλη μιά ἀπόδειξη ὅτι οἱ κεκοιμημένοι δέν ἔχουν πεθάνει - ἀλλά ἁπλά …κοιμοῦνται…

Κι ὄχι μόνο, ἔχουν παρρησία στόν οὐρανό…

Ὁ πατέρας μου μέ λάτρευε κι εἶχε δώσει τήν εὐλογία του νά γίνω μοναχή…

Τώρα ἀπό τόν οὐρανό βλέπει τίς ἀνάγκες μου καί τόν ἀγώνα μου…Κι ἔστειλε τόν φίλο του νά μέ βοηθήσει…

Μετά ἀπό ὅλα αὐτά πῶς νὰ μή δοξάσω τόν Θεό;; Πῶς νά μήν πῶ: Μέγας εἶσαι Κύριε καί θαυμαστά τά ἔργα Σου;;

Γι αυτό ὅσοι χάσατε ἀγαπημένα σας πρόσωπα νά ξερετε ὅτι σᾶς ἀγαποῦν, σᾶς σκέφτονται καί σᾶς παρακολουθοῦν.

Κι ὅταν ὑπάρξει πραγματική ἀνάγκη θὰ σᾶς βοηθήσουν!!!!!!!

Εὐχαριστῶ ποὺ τό διαβάσατε καί τό μοιραστήκαμε!!!!!


Μοναχή Σωφρονία


newsitamea.gr

[XAPA]

«Προσπάθησε ο νούς σου να βρίσκεται συνέχεια στoν Χριστό, στην Παναγία,
στους Αγγέλους καί στους Αγίους, στον Ουρανό».


Παναγία, η Φιλόστοργη Μητέρα μας

Η ευλάβεια προς την Παναγία



Πέστε μας, Γέροντα, κάτι για την Παναγία.

– Τί να σας πω; Με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση. Για να μιλήση κανείς για την Παναγία, πρέπει να Την ζήση.


– Γέροντα, και το όνομα της Παναγίας έχει δύναμη πνευματική, όπως το όνομα του Χριστού;

– Ναί. Όποιος έχει πολλή ευλάβεια στην Παναγία, ακούει το όνομά Της και αλλοιώνεται.

Ή, αν το βρη κάπου γραμμένο, το ασπάζεται με ευλάβεια και σκιρτάει η καρδιά του.

Μπορεί να κάνη ολόκληρη Ακολουθία με έναν συνεχή ασπασμό στο όνομα της Παναγίας (1) .

Και όταν προσκυνά την εικόνα Της, δεν έχει την αίσθηση ότι είναι εικόνα, αλλά ότι είναι η ίδια η Παναγία,

και πέφτει κάτω λειωμένος, διαλυμένος από την αγάπη Της.



– Γέροντα, να μας λέγατε κάτι από το προσκύνημά σας στην Παναγία της Τήνου.

– Τί να πώ; Μια τόσο μικρή εικόνα κι έχει τόση Χάρη!

Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από κοντά της.

Παραμέρισα λίγο, για να μην εμποδίζω τους άλλους που ήθελαν να προσκυνήσουν.


– Μερικοί, Γέροντα, σκανδαλίζονται από τα πολλά αφιερώματα που έχουν οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας.

– Να σάς πω τί έπαθε μια φορά ένας πολύ απλός και ευλαβής προσκυνητής.

Πήγε στην Μονή Ιβήρων και προσκύνησε την Παναγία την Πορταΐτισσα.

Εκεί η εικόνα είναι γεμάτη φλουριά.

Στον γυρισμό, πηγαίνοντας για την Μονή Σταυρονικήτα, μπήκε σε λογισμούς.

«Παναγία μου, είπε, εγώ ήθελα να Σε δώ αλλιώς· απλή, όχι με φλουριά».


Τί παθαίνει εν τω μεταξύ; Τον έπιασε ένας πόνος δυνατός, ζαλίστηκε και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου.

Άρχισε λοιπόν να ζητάη βοήθεια από την Παναγία:

«Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα σού φέρω δυο φλουριά!».

Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία και του είπε:

«Έτσι μου τα έφεραν τα φλουριά. Μήπως εγώ τα ζήτησα; Μήπως τα ήθελα εγώ;».

Και αμέσως ο πόνος σταμάτησε.


Βλέπετε, επειδή είχε καλή διάθεση, πολλή πίστη, τον βοήθησε η Παναγία.

Εγώ μερικές φορές εκεί στο Καλύβι, όταν θέλω να προσευχηθώ στην Παναγία, σκέφτομαι:

«Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;».

Κόβω λίγα αγριολούλουδα, τα πηγαίνω στην εικόνα Της και λέω:

«Παναγία μου, πάρε αυτά τα λουλούδια από το Περιβόλι Σου».


Πριν πάω στο Άγιον Όρος, άκουγα να λένε ότι είναι «τό Περιβόλι της Παναγίας»

και περίμενα να δώ λουλούδια, δένδρα οπωροφόρα κ.λπ.

Όταν πήγα και είδα άγριες καστανιές, κουμαριές, κατάλαβα ότι είναι πνευματικό το Περιβόλι της Παναγίας.

Αργότερα ένιωσα μέσα σε αυτό και την παρουσία Της.



– Πώς θα αισθανθώ, Γέροντα, την παρουσία της Παναγίας, για να μου θερμάνη την καρδιά;

– Μια που φέρεις το όνομα της Μεγάλης Μητέρας του Χριστού και κατά χάριν Μητέρας όλων των ανθρώπων,

να Την επικαλήσαι συνέχεια:

«Παναγία μου, να λές, Εσύ που καταδέχτηκες να έχω το όνομά Σου, βοήθησέ με να ζήσω όπως είναι ευάρεστο σ’ Εσένα.

Άλλοι μόνον το όνομά Σου ακούνε και συγκινούνται, κι εγώ τί κάνω;».

Εύχομαι η Παναγία να μένη συνέχεια κοντά σου και να σε σκεπάζη σαν το κλωσσοπούλι

κάτω από τα Αγγελικά φτερά Της.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012

(1) Ο Γέροντας από πολλή ευλάβεια στην Παναγία κάποιες φορές ασπαζόταν διαρκώς το όνομά Της.