Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

[XAPA]

Χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;


Βρέθηκα τελευταία σε μια κεντρική εκκλησία των Αθηνών και έζησα βαθύ πόνο.

Την ώρα πού Kοινωνούσαν οι Αρχιερείς και οι Ιερείς, γύρω μου είχαν στηθεί «πηγαδάκια»

-και όχι από ανθρώπους χωρίς παιδεία.

Δέκα βήματα από το Άγιο Ποτήριο, και οι «τρελές αγελάδες» με το «ουράνιο των Βαλκανίων»

εκάλυπταν την παρουσία του Κυρίου.


Η θλιβερή αυτή σκηνή έφερε στη μνήμη μου μια συζήτηση με τον γέροντα Πορφύριο πριν από πολλά χρόνια.

Ήταν και εκείνος στενοχωρημένος, γιατί οι πιστοί έχουν απαιτήσεις

-και δικαίως- από τον ιερέα, να είναι προσευχόμενος στο Άγιο Βήμα.

Αλλά οι ίδιοι πολλές φορές με τη στάση τους δεν τον βοηθούν.

Εγώ, έλεγε, τους θυμιάζω και εκείνοι δεν υποκλίνονται. Λέω «στώμεν καλώς» και αυτοί κάθονται.

Τους ευλογώ και εκείνοι κουβεντιάζουν.

Και το τραγικότερο: λέω «πίετε εξ αυτού πάντες» και προσέρχονται στη Θεία Κοινωνία ελάχιστοι. Μεγάλος πόνος για τον ιερέα.


Ρώτησα:

– Πρέπει, γέροντα, να κοινωνούν όλοι;

– Βρε, δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Κύριος. «Πάντες»!

Μήπως έχει καμμιά άλλην έννοια ή λέξη και δεν την ξέρω;

Και παρακάτω η ευχή λέει: «και δι’ ημών παντί τω λαώ». Φυσικά, όσοι δεν έχουν κωλύματα.

Οι άλλοι πρέπει να πάρουν προηγουμένως άφεση πνευματικού.

Αλλιώς, χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;


Ήρθες στην εκκλησία και έχασες το σπουδαιότερο, το Δώρο, το παν: Έμεινες με το αντίδωρο.

Ξέρεις, βρε Γιωργάκη, τι είναι το «το Άγιο Θυσιαστήριο;»

Ό,τι πολυτιμότερο επί της γης. Οι βασιλικοί θρόνοι, οι προεδρικοί θώκοι, οι ακαδημαϊκές έδρες έχουν μικρή αξία.

Η Αγία Τράπεζα είναι η φλεγόμενη βάτος.

Εδώ κατεβαίνει ο Χριστός, το Άγιο Πνεύμα παρόν, οι άγγελοι τριγύρω. Φοβερό θέαμα.

Εγώ πολλές φορές φοβόμουνα να ακουμπήσω τα χέρια μου επάνω στην Αγία Τράπεζα

Και σ’ αυτό το θαύμα μπροστά, να ακούς τους πιστούς να ψιθυρίζουν για πεζά θέματα, να μη βιώνουν το μοναδικό γεγονός.


Ποιος λειτουργεί, μωρέ;

Ο παπάς μόνος του ή όλοι -κλήρος και λαός- μαζί; Γιατί τη λέμε «λειτουργία»; Είναι ή δεν είναι «έργο του λαού»;

Ε! Όπως στέκεται ο ιερέας πρέπει να στέκεται και ο πιστός. Συγκεντρωμένος. Απόλυτα παραδομένος στο Θεό.

Αυτή την ώρα δεν είμαστε στη γη.

«Οι τα χερουβείμ εικονίζοντες» είμαστε στον ουρανό, μπροστά στην Αγία Τριάδα. Χωρίς «βιωτική μέριμνα».

Είμαστε όλοι ιερουργοί… Πω, πω, πω! Τι μας αξιώνει ο Θεός να ζούμε!

Εάν πιστεύουμε ότι μπροστά μας τελεσιουργείται η Μεγάλη Θυσία, θα πρέπει να στεκόμαστε «μετά φόβου Θεού».

Να κλαίμε από ευτυχία που ο ίδιος ο Θεός κατέρχεται και θυσιάζεται από αγάπη για μας.

Εάν δεν τα πιστεύουμε, γιατί ερχόμαστε στην Εκκλησία; Ποιόν κοροϊδεύουμε;

Πιο συνεπείς είναι αυτοί που δεν μπαίνουν στο ναό.

Στην εκκλησία σιωπούμε, συγκεντρωνόμαστε και μιλάμε στο Θεό.

– Τα κατάλαβες αυτά πού λέω; Εάν ναι, έχεις ευθύνη να ευαισθητοποιείς και τους άλλους αδελφούς μας

πού αγνοούν τα τελεσιουργούμενα φρικτά μυστήρια. Έτσι είναι, όπως τα λέω.

Να μας δίνει ο Θεός δύναμη να αντέχουμε το «θαύμα».

Κανονικά θα έπρεπε και ο ιερέας και ο πιστός να πεθαίνουν, ζώντας τόσο κοντά στο Μυστήριο, τόσο κοντά στον Ήλιο.

Αλλά ευδοκεί ο πολυεύσπλαχνος Θεός και, άκου φρικτό πράγμα, αναπαύεται κιόλας στη μηδαμινότητά μας.

Εδώ έκλαψε ο σεβάσμιος γέροντας, ο αληθινός λειτουργός…

Και πρόσθεσε:

– Φεύγεις, έτσι, από τη Θεία Λειτουργία γεμάτος γαλήνη, πού ακτινοβολεί και στο περιβάλλον…

Τώρα μεταφέρεις Χριστό. Έγινες χριστοφόρος.

Μια ευχή τα λέει όλα: «Δος ημίν εν οσιότητι λατρεύειν Σοι».



†Γεώργιος Παπαζάχος, καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και προσωπικός ιατρός του Οσίου Πορφυρίου

romfea.gr

[XAPA]

Σε βοήθησα” μου απάντησε η Παναγία μας “ίσαμε με το σκαλί αυτό. Εδώ πλέον δεν μου επιτρέπεται να σε βοηθήσω



Αναφορά στο γεγονός αυτό από τον Μητροπολίτη Μόρφου σε ένα από τα κηρύγματα του


Ήταν ένας άκρως θεοτοκόφιλος Ιερέας!

Αγαπούσε πολύ, μα πάρα πολύ την Παναγία μας, και καθημερινά έλεγε πολλές φορές τους Χαιρετισμούς Της,

παρότι ήταν έγγαμος και ήταν επιφορτισμένος και με τα εφημεριακά του καθήκοντα !

Με το που συναντά τον Σεβασμιώτατο του ανέφερε ένα ενύπνιο-όραμα που είχε δει πριν λίγες ημέρες και

τον είχε συγκλονίσει.


Είδε ότι βρισκόταν ετοιμοθάνατος και ότι του έβγαινε η ψυχή του.

Μπροστά του ορθωνόταν μία μεγάλη σκάλα με πολλά σκαλιά.

Στην κορυφή της σκάλας βρισκόταν η Υπεραγία Θεοτόκος.

Ξεκίνησε να ανεβαίνει σκαλί σκαλί αυτήν την ψηλή σκάλα.

Ήταν δύσκολο αλλά άκουγε από πάνω την Κυρία Θεοτόκο να τον παραινεί.

“Έλα ακόμη ένα σκαλί! Έτσι μπράβο! Κουράγιο! Έλα ακόμη ένα σκαλί! Ακόμη ένα σκαλί!”

Έτσι με τις παραινέσεις και τις προσευχές της Παναγίας κατάφερα με πολύ μεγάλη δυσκολία είπε

ο καλός ιερέας να ανέβω όλα αυτά τα σκαλιά.

Και φτάνοντας στο τελευταίο, πάνω στο οποίο βρισκόταν η Κυρία Θεοτόκος, είδα ότι ήταν τόσο ψηλό που όσο

και να προσπαθούσα δεν θα μπορούσα να το ανέβω μόνος μου.

Ζήτησα βοήθεια από την Παναγία μας, να με βοηθήσει να το ανέβω.


“Σε βοήθησα” μου απάντησε η Παναγία μας “ίσαμε με το σκαλί αυτό.

Εδώ πλέον δεν μου επιτρέπεται να σε βοηθήσω.

Το σκαλί αυτό το ανεβαίνουν μόνο όσοι έχουν κάνει ελεημοσύνες στη ζωή τους, με έργα και λόγια αγάπης,

στους αδελφούς τους, που έχουν ανάγκη. Και εσύ παιδί μου δεν έχεις.”

Με τα λόγια αυτά ξύπνησε έντρομος ο Ιερέας και ζήτησε να δει τον Δεσπότη του.


Πραγματικά συνέχισε στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος ο συγκεκριμένος Ιερέας, παρότι ήταν άψογος στα

ιερατικά του καθήκοντα, φιλακόλουθος, ευσεβής και κατά πάντα τυπικός, ήταν γνωστός σε όλους για την αυστηρή

του κρίση για τους άλλους, και κυρίως για το ότι δεν βοηθούσε κανέναν, ούτε με έργα ελεημοσύνης,

ούτε και κάποιο λόγο παρηγορητικό.


“Τον ρώτησα” συνέχισε ο Σεβασμιώτατος “αν έχει κάποιες οικονομίες!

Μου απάντησε ότι έχει κάποια χρήματα φυλαγμένα.

Τον συμβούλευσα να τα δώσει σε ελεημοσύνες, σε έργα αγάπης σε όσους αυτός κρίνει ότι έχουν ανάγκη.

Έστω και την ύστατη στιγμή να κάμψει το έλεος του Θεού.”


Έτσι και έπραξε. Μοίρασε ότι είχε και δεν είχε σε ελεημοσύνες και μετά από μία εβδομάδα από την ημέρα που

ήρθε να μου εξομολογηθεί και τον συμβούλευσα να μοιράσει σε ελεημοσύνες ότι είχε, εκοιμήθη εν Κυρίω. ”


“Με κάλεσαν και ετέλεσα την εξόδιο ακολουθία του Πιστεύω ότι Κύριος ο Θεός θα δέχθηκε την μετάνοια του και

τα έργα ελεημοσύνης που έκανε, έστω και την τελευταία στιγμή και θα τον κατέταξε μετά των Δικαίων.”[/i]


Με τα λόγια αυτά ολοκλήρωσε την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος.


Και ακούγοντας όλα αυτά τα θαυμαστά αγαπητοί μου αναγνώστες δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε την Μητρική

Αγάπη της Κυράς μας, για όλα τα παιδιά Της, πολλώ δε μάλλον, για όσα από αυτά καθημερινά Την χαιρετίζουν με

τους Χαιρετισμούς Της.


Προειδοποίησε τον καλό Ιερέα για το ότι του έλειπαν έργα ελεημοσύνης, ώστε να τον φέρει έστω και την

τελευταία στιγμή σε μετάνοια. Να καταλάβει το σφάλμα του και να επανορθώσει έστω και την ύστατη αυτή

στιγμή μοιράζοντας σε ελεημοσύνες τις αποταμιεύσεις του.


Επιβεβαιώνεται λοιπόν και στις ημέρες μας, η υπόσχεση που έδωσε για πρώτη φορά η Θεοτόκος στον γιο Πέτρο

τον Αθωνίτη, και αρίφνητες ακόμη φορές και σε άλλους Αγίου Της. Δηλαδή ότι όσοι καθημερινά διαβάζουν τους

Χαιρετισμούς Της θα έχουν την προστασία Της και στην ζωή αυτή, αλλά και στην μέλλουσα. Ξεκάθαρα φάνηκε αυτό

στην περίπτωση του Κύπριου Ιερέα της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.


Μία εβδομάδα πριν κοιμηθεί, τον ειδοποίησε για το βαρύ αμάρτημα του, δηλαδή για το ότι δεν ήταν ελεήμων,

και έτσι κατάφερε ασφαλώς να τον φέρει σε μετάνοια, και μάλιστα σε έμπρακτη μετάνοια, αφού μοίρασε

την λιγοστή περιουσία του.


Το θαύμα αυτό μας θυμίζει και την περίπτωση του πόρνου κληρικού, που έχει καταγραφεί στο “Αμαρτωλών Σωτηρία”

και το οποίο έχουμε δημοσιεύσει σε παλαιότερη ανάρτηση του Iστολογίου των Χαιρετισμών xairetismoi.blogspot.gr,

και όπως ίσως θυμάστε αναφερόταν σε έναν κληρικό, ο οποίος έλεγε καθημερινά και μάλιστα πολλές φορές τους

Χαιρετισμούς, παρότι ο πονηρός τον βασάνιζε με το βδελυρό κι ακάθαρτο πνεύμα της πορνείας.


Μία μέρα που επέστρεφε σπίτι του έχοντας για άλλη μία φορά υποκύψει στο πάθος του, αλλά έχοντας στα χείλη

του τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, διαβαίνοντας ένα ρέμα, παρασύρθηκε από τα νερά και πνίγηκε.

Είδε τότε ότι οι άγγελοι οδήγησαν την ψυχή του στον Κύριο, και Εκείνος διέταξε να οδηγηθεί στην Κόλαση !


Και την στιγμή αυτή παρενέβη η Υπεραγία Θεοτόκος και υπενθύμισε στον Υιό Της, ότι αυτός ο πόρνος κληρικός

καθημερινά Την χαιρέτιζε με τους Χαιρετισμούς Της, και μάλιστα και την στιγμή που τον παρέσυρε το ρέμα, τους

Χαιρετισμούς Της είχε στα χείλη του. Έτσι κάμπτοντας τον Δικαιοκρίτη Κύριο μας κατάφερε να επιστρέψει

η ψυχή του πόρνου κληρικού στο σώμα του, ώστε να μετανοήσει και να εξομολογηθεί, ώστε να σωθεί και

να μην απολεστεί αιώνια.


Βλέπουμε λοιπόν αγαπητοί μου αδελφοί το θαύμα αυτό που καταγράφηκε το 1641 στο “Αμαρτωλών Σωτηρία”

του λογίου μοναχού Αγαπιου Λάνδου, επαναλήφθηκε σχεδόν μετά από τέσσερις αιώνες στην Κύπρο ,

επιβεβαιώνοντας ότι “᾿Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας” “ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει

σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν” όπως εύστοχα επισημαίνει ο Απόστολος Παύλος στις

“Προς Εβραίους” και στην “ Πρώτη προς Τιμόθεον” Επιστολές του αντίστοιχα.


Και ασφαλώς η Υπεραγία Θεοτόκος μας πάντα συνεργός του Υιού και Θεού Της στο έργο Του ώστε να μη απολεσθεί

ούτε μία ψυχή, βοηθά όλους τους Χριστιανούς, και μάλιστα όσους με Αγάπη και Πίστη Την χαιρετίζουν καθημερινά

με τους Χαιρετισμούς Της, αγωνιζόμενοι να τηρούν τις Εντολές του Θεού, και όπως βλέπουμε και από το σημερινό

θαύμα, χωρίς ποτέ να παραμελούν τα έργα ελεημοσύνης στους εμπερίστατους αδελφούς τους.



yiorgosthalassis

[XAPA]

Σπρωξε την πέτρα......


Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας άνθρωπος που είχε μεγάλη επιθυμία να ευχαριστήσει τον Θεό,

προσευχόταν μέρα και νύχτα, μέχρις ότου μια μέρα η Φωνή του ουρανού του είπε:

"Θέλω να πάτε να σπρώξετε την πέτρα".

Αυτός ο άνθρωπος ξύπνησε το επόμενο πρωί εμπνευσμένος και έτρεξε για να βρει μια τεράστια πέτρα.

Άρχισε να την πιέζει, αλλά δεν συνέβη τίποτα, προσπάθησε να την σπρώξει όλη την ημέρα.

Την επόμενη μέρα έκανε το ίδιο, αλλά η πέτρα δεν κινήθηκε ούτε ένα εκατοστό.

Συνέχισε να σπρώχνει αυτή την πέτρα για τρεις μήνες, μέχρι που μια μέρα απελπισμένος σταματήσε να πιέζει.

Εκείνη τη νύχτα είχε ένα όνειρο και η Φωνή του Ουρανού τον ρώτησε:

«Γιατί σταματήσατε να πιέζετε;»

«Δεν έγινε τίποτα, η πέτρα δεν κινήθηκε», απάντησε ο άνθρωπος.

"Τίποτα δεν συνέβη;"

Κοίτα! Δείτε πόσο επιμεινατε και εστιάζεστε.

Κοιτάξτε πόσο ισχυροί είναι οι μύες σας.

Δεν είστε πλέον ο άνθρωπος που ήσασταν όταν άρχισα να πιέζετε αυτήν την πέτρα.

Επιπλέον, δεν σας είπα να μετακινήσετε αυτήν την πέτρα. Σας είπα να την σπρώξετε.

Εγώ ο ίδιος θα μετακινήσω την πέτρα όταν έρθει η ώρα. "

Συνεχίστε να πιέζετε την πέτρα σας.

Θα κινηθεί τη σωστή στιγμή, στην τέλεια στιγμή, όταν το περιμένετε λιγότερο.

Και τα θαυμάσια πράγματα σας συμβαίνουν ήδη, ακόμα κι αν δεν τα έχετε αντιληφθεί ακόμα.

"Κάνε ό, τι μπορεί να κάνει το χέρι σου, σύμφωνα με τη δύναμή σου!"

(Εκκλησιαστής κεφάλαιο 9:10)



apantaortodoxias

[XAPA]

Δασκάλα έβαλε τα παιδιά να γράψουν 10 φορές την φράση: «Δεν υπάρχει Θεός»


Κάτοικοι από ένα μεγάλο χωριό της βόρειας Πελοποννήσου, διηγήθηκαν το εξής περιστατικό, που συνέβη στο χωριό τους.

Ήταν όλοι εντυπωσιασμένοι και προβληματισμένοι.


Στο χωριό τους είχε πάει μια νεαρή δασκάλα, που κόντεψε να κάνει κακό στα παιδιά και να τα δηλητηριάσει με την απιστία της.

Δεν φοβόταν και δεν πίστευε στον Θεό και δυστυχώς ήθελε να μεταδώσει τις ιδέες της στα παιδιά.

Μια μέρα τόλμησε και τους έβαλε να γράψουν στην Ορθογραφία την φράση: “Δεν υπάρχει Θεός”! Να την γράψουν δέκα φορές!

Ευτυχώς, το πήραν είδηση οι γονείς και αγανακτισμένοι είπαν στα παιδιά, αντί γι’ αυτό που τους είπε αυτή,

να γράψουν την φράση “Υπάρχει ο Θεός” δέκα φορές.


Τα παιδάκια άκουσαν τους γονείς τους, οι οποίοι δίδαξαν ο καθένας το παιδί του να πιστεύει και να αγαπά τον Θεό,

που είναι ο Δημιουργός και ο Προστάτης όλου του κόσμου και ιδιαίτερα του ανθρώπου.

Όταν πήγαν όμως τα παιδιά στο σχολείο και η άπιστη αυτή είδε τι είχαν γράψει, άρχισε και τα έβριζε έξαλλη

και τους έβαλε τιμωρία να γράψουν εκατό φορές αυτό που τους είπε εκείνη!

Φοβισμένα τα παιδάκια όταν πήγαν σπίτι τους τα είπαν όλα στους γονείς τους.

Εκείνοι εντυπωσιασμένοι από το αντίθεο πείσμα της προέτρεψαν και πάλι τα παιδάκια να γράψουν εκατό φορές το

“Υπάρχει ο Θεός”.

Τα παιδιά το έκαναν, αλλά ήσαν φοβισμένα γιατί φοβόντουσαν τον θυμό της.


Την Δευτέρα πήγαν στο σχολείο διστακτικά.

Την περίμεναν να έρθει, την περίμεναν… και τελικά τα είδε ο Διευθυντής και πήρε τηλέφωνο σπίτι της. Καμία απάντηση.

Τηλεφώνησε στην οικογένειά της (γιατί ήταν από άλλο μέρος), ούτε οι γονείς της γνώριζαν τίποτε.

Τελικά απευθύνθηκε στην αστυνομία και στον κ. Εισαγγελέα.

Παραβίασαν το σπίτι της και την βρήκαν μέσα νεκρή.

Εντυπωσιάστηκαν όταν το έμαθαν αλλά και όσοι το άκουσαν.


Τι σήμαινε αυτός ο αιφνίδιος θάνατος; Ο Θεός γνωρίζει. Όμως το γεγονός δημιουργεί δέος.

Μήπως θέλησε να την προλάβει από του να βαρύνει ανεπανόρθωτα την ψυχή της;

Μήπως θέλησε να προστατέψει τις παιδικές ψυχές από το δηλητήριο της αθεΐας;

Ο Κύριος ας ελεήση την ψυχή της κι εμείς ” Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου “,

κατά την προτροπή του Αρχάγγελου Μιχαήλ.

Ας προσέχουμε δε, τι λέμε και τι διδάσκουμε τα αθώα παιδιά μας.



Από το βιβλίο: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ουράνια μηνύματα
Θαυμαστά γεγονότα»
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ
ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ

[XAPA]

Ο Θεός δίνει σε πολλούς ανθρώπους ένα σταυρό για τους λόγους που εμείς δεν θα γνωρίσουμε ποτέ


ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ...


Θυμάμαι όταν ήμουν 18 ετών, έναν (φίλος μου) τον συμπαθούσε μια κοπελίτσα και προσπαθούσε να τον πλησιάσει.

Αυτός όμως την κορόιδευε γιατί το ένα ματάκι της ήταν ελαφρός λοξό και την προσφωνούσε (η γκαβή).

Του έλεγα, αφού δεν την θέλεις μην την κορόιδευες είναι κρίμα, αυτός όμως συνέχιζε να την κοροϊδεύει όλο και πιο πολύ.

Εγώ έφυγα στο μοναστήρι και μετά από 10 έτη ήρθε να με βρει.

Μετά το καθιερωμένο αγιορείτικο κέρασμα αφού μείναμε μόνοι μας μου λέει,

παντρεύτηκα με την τάδε έχουμε δυο κοριτσάκια άλλα το πρώτο το ματάκι του είναι είναι ελαφρός λοξό.


Αυτόματως το μυαλό μου γύρισε 10 έτη πίσω και του λέω, θυμάσαι που κορόιδευες εκείνη την κοπελίτσα,

όχι μου λέει δεν την θυμάμαι.

Την θυμόταν άλλα δεν ήθελε να το παραδεχτεί ότι αυτός ήταν η αιτία

που ο Θεός του ανταπέδωσε στην κόρη του αυτό που κορόιδευε.

Ο Θεός δίνει σε πολλούς ανθρώπους ένα σταυρό για τους λόγους που εμείς δεν θα γνωρίσουμε ποτέ,

ας μην χλευάζουμε τον σταυρό τους για να μην τους λουστούμε δίκαια και εμείς.



yiorgosthalassis

[XAPA]

Ποιό, ἀπό τά πιό παράδοξα δεν θα μποροῦσε να κάνει ὁ Θεός για σένα

Μέγας Βασίλειος


Ἡ ἀλκυὼν εἶναι πουλὶ θαλασσινό.

Αὐτὴ συνηθίζει νὰ κλωσσάει στὶς παραλίες καί νὰ τοποθετεῖ τά αὐγὰ τῆς πάνω στὴν ἄμμο.

Καὶ κλωσσάει στὴ μέση περίπου τοῦ χειμῶνα, ὅταν ἡ θάλασσα ἀπὸ τοὺς πολλοὺς καί βίαιους άνεμους

χτυπάει μέ ὁρμὴ πάνω στὴν ξηρά.

'Αλλ' ὅμως τὶς ἡμέρες ποῦ κλωσσάει ἡ άλκυών ήρεμουν ὅλοι οί ἄνεμοι καί ήσυχάζει τό κῦμα τῆς θάλασσας.

Διότι ἑπτὰ μόνο ήμέρες θέλει, γιά νά βγάλει τά πουλάκια τῆς άπό τό τσόφλι.

Ἐπειδὴ ὅμως χρειάζονται καί άνατροφή, ό μεγαλόδωρος Θεὸς ἔδωσε στὸ μικρότατο αὐτὸ ζῶο ἄλλες ἑπτὰ ήμέρες,

γιά νά μεγαλώσουν οί νεοσσοί.

'Έτσι καί οί ναυτικοὶ ὅλοι γνωρίζουν τὸ γεγονός καί ὀνομάζουν τὶς ἡμέρες έκείνες αλκυονίδες.

Οί φυσικοὶ αὐτοὶ νόμοι νομοθετήθηκαν άπό τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιὰ τὰ ἄλογα ζῶα,

γιὰ νὰ σὲ προτρέπουν νὰ ζητεῖς καί σύ τα πρὸς σωτηρίαν σοῦ άπο τό Θεό.

Τί ή ποιό, ἀπὸ τὰ πιὸ παράδοξα δέν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει ὁ Θεὸς γιὰ σένα,

ποῦ δημιουργήθηκες κατ' Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὅταν καί γιὰ πτηνὸ τόσο μικρὸ συγκρατεῖ τὴν μεγάλη καὶ φοβερὴ θάλασσα,

ποὺ παίρνει διαταγὴ νὰ γαληνεύει στὴ μέση ταῦ χειμῶνα;



proskynitis

[XAPA]

Φωτογραφία από Σοβιετικό αστυνομικό που ήταν άθεος αλλά μετατράπηκε σε Χριστιανό



Φωτογραφία από Σοβιετικό αστυνομικό που ήταν άθεος αλλά μετατράπηκε σε Χριστιανό.

Μόλις εμφανίστηκε ο Άγγελος του Θεού στη φωτογραφία κατά τη διάρκεια της βάπτισης του γιου του όλη του η ζωή άλλαξε!

Αν ο Θεός το κάνει αυτό για ένα άτομο για να έρθει στην πίστη, δείχνει αυτό το θαύμα!

Αν ένας άνθρωπος είναι πεισματάρης, υπερήφανος, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν χρειάζεται θαύματα,

ο Θεός κάνει πίσω από αυτόν, και το άτομο παραμένει άθεο.

Επομένως, ο αθεϊσμός είναι μια κατάσταση βαθιάς υπερηφάνειας.

Ναι, και ο πιστός, επίσης δεν σημαίνει ότι είναι μαθητής του Χριστού.

Μαθητής του Χριστού είναι αυτός που υπακούει στον Χριστό.



yiorgosthalassis

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος:

Θεραπεύει τον καρκίνο, λέει την αιτία του, δίνει οδηγίες για αποτροπή του!


Η αδελφή μου, η Κατερίνα, αρρώστησε κι εκείνη από καρκίνο.

Ο Γέροντας (ο άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης) της συνέστησε κάποιον γιατρό και της είπε

να βρει το όνομά του από τον τηλεφωνικό κατάλογο.

Πράγματι, τον βρήκε, επικοινώνησε μαζί του και τελικά έκανε εγχείρηση,

κατά την οποία της αφαίρεσαν τον μαστό.

Νομίσαμε όλοι ότι ξεπεράστηκε, όμως, μετά από λίγους μήνες,

πρήστηκε ο άλλος μαστός και πονούσε φοβερά.

Πήγε στους γιατρούς, έκανε τις απαιτούμενες εξετάσεις και ήταν πάλι θετικές σε καρκίνο.

Ήρθε, λοιπόν, μια μέρα στο σπίτι μου και μου είπε τα άσχημα νέα:


– Ξέρεις, αδελφέ μου, τώρα δεν την γλιτώνω.

Είναι θετικό είπαν οι γιατροί. Ε, πια, λίγη θα είναι η ζωή μου.

Της είπα να μη στενοχωριέται, διότι οι γιατροί κάνουν μερικές φορές λάθος διάγνωση,

και προσπάθησα να της δώσω κουράγιο.

Της πρότεινα επίσης να πάμε στον Γέροντα και να κάνουμε ό,τι μας πει.

Όταν φτάσαμε είπα στον Γέροντα:

– Ήρθα με την αδελφή μου, που είναι άρρωστη για να την σταυρώσεις.

– Όχι εγώ, όχι εγώ. Ο Χριστός, απάντησε εκείνος και γύρισε προς τον τοίχο.

Εγώ επέμεινα:

– Αν βάλεις το άγιο χέρι σου επάνω εκεί που πονάει θα φύγει ο πόνος.

Και πάλι ο Γέροντας απάντησε:

– Ο Χριστός! Ο Χριστός, όχι εγώ ο αμαρτωλός.

Καθώς ήταν στραμμένος προς τον τοίχο, ακούγαμε που κάτι ψέλλιζε.

Γύρισε μετά από λίγα λεπτά προς εμάς και είπε προς την αδελφή μου:

– Οδήγησέ μου το χέρι κατ’ εκεί που σε πονάει.

Ο Γέροντας άπλωσε το άγιο χέρι του, με προτεταμένο τον δείκτη του αριστερού χεριού.

Η αδελφή μου έκανε να τον αγγίξει, μα πριν προλάβει να πιάσει ολόκληρο το δάκτυλό του

με την παλάμη της έπαθε κάτι σαν ηλεκτροπληξία.

Τα χέρια της έτρεμαν, εκινούντο γύρω-γύρω στον αέρα για μισό λεπτό. Ίσως και περισσότερο.

Ξαφνικά ο Γέροντας τραβάει απότομα το χέρι του και αρχίζει να την σταυρώνει στο κεφάλι.

Η αδελφή στεκόταν αμίλητη και συγκινημένη. Το ίδιο και εγώ.

Ο Άγιος, αφού της διηγήθηκε τη ζωή της από τότε που ήταν μικρό παιδί,

κατέληξε πως η αρρώστιά της οφειλόταν στη στενοχώρια.

Τελικά την συμβούλεψε τι θα έπρεπε να κάνει πλέον, για να μην την ξαναβρεί η ασθένεια.

Της είπε να είναι κοντά στον Χριστό, να εξομολογείται, να κοινωνάει, να βοηθάει τους συνανθρώπους της.

Έκτοτε έγινε τελείως καλά. Ο καρκίνος εξαφανίστηκε και δεν την ξαναενόχλησε.


Από το βιβλίο του Παρασκευά Λαμπρόπουλου, “Οι εμπειρίες μου κοντά στον Άγιο Πορφύριο”,
των εκδόσεων Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος.

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης:

Να μάθετε τα παιδιά σας να ζητούν τη βοήθεια του Θεού


Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση.



Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίδει απόλυτη ασφάλεια.

Ο Θεός είναι το παν.

Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν.

Αυτό ενισχύει τον εγωισμό.

Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.

Τίποτα δεν θα κάνουμε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση.

Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά.

Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε:

Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος είσαι τέλειος!…

Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί.

Μπορείτε, όμως, να του πείτε να κάνει προσευχή.

Να του πείτε:

Παιδί μου, τα χαρίσματα που έχεις, ο Θεός σου τα έδωσε.

Προσευχήσου να σου δώσει ο Θεός δυνάμεις

Για να τα καλλιεργήσεις και να πετύχεις.

Να σου δώσει ο Θεός την Χάρη Του.

Τούτο δω είναι το τέλειο.


Σ’ όλα τα θέματα να μάθουν τα παιδιά να ζητάνε τη βοήθεια του Θεού.

Στα παιδιά ο έπαινος κάνει κακό.

Τι λέει ο λόγος του Θεού;

Λαός μου, οι μακαρίζοντες υμάς πλανώσιν υμάς και την τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσιν.

Όποιος μας επαινεί, μας πλανάει και μας χαλάει τους δρόμους της ζωής μας.

Πόσο σοφά είναι τα λόγια του Θεού!

Ο έπαινος δεν προετοιμάζει τα παιδιά για καμιά δυσκολία στη ζωή και βγαίνουν απροσάρμοστα

και τα χάνουν και τελικά αποτυγχάνουν.


Τώρα ο κόσμος χάλασε.

Στο μικρό παιδάκι λένε όλο επαινετικά λόγια.

Μην το μαλώσουμε, μην του εναντιωθούμε, μην το πιέσουμε το παιδί.

Μαθαίνει, όμως έτσι και δεν μπορεί ν’ αντιδράσει σωστά και στην πιο μικρή δυσκολία.

Μόλις κάποιος του εναντιωθεί, τσακίζεται, δεν έχει σθένος.

Οι γονείς ευθύνονται πρώτοι για την αποτυχία των παιδιών στη ζωή

Και οι δάσκαλοι και καθηγητές μετά.

Τα επαινούν διαρκώς.

Τους λένε εγωιστικά λόγια.

Δεν τα φέρνουν στο Πνεύμα του Θεού, τ’ αποξενώνουν απ’ την Εκκλησία.


Όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά και πάνε στο σχολείο

μ’ αυτό τον εγωισμό, φεύγουν απ’ τη θρησκεία και την περιφρονούν.

Χάνουν το σεβασμό προς τον Θεό, προς τους γονείς, προς όλους.

Γίνονται ατίθασα και σκληρά και άπονα

Χωρίς να σέβονται ούτε τη θρησκεία ούτε τον Θεό.

Βγάλαμε στη ζωή εγωιστές και όχι Χριστιανούς.



Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

vimaorthodoxias