Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jun 14, 2020 8:42 pm

Image


Για τα προβλήματα στο σπίτι…


Για τις σχέσεις του ανδρογύνου; Πώς να συμπεριφέρεσαι; Τι σου έλεγε ο γέροντας Πορφύριος;

-Μου έλεγε πολλά.

Έλεγε, δηλαδή, ότι πρέπει να συνεννοούμαστε, να προσευχόμαστε μαζί.

Αυτό μου τόνισε πολλές φορές. Η προσευχή πρέπει να είναι κοινή.


Όταν τα παιδιά μου ήταν φοιτητές, του έλεγα ότι προσεύχομαι για να περάσουν τις εξετάσεις.

Μάλιστα, μια φορά, ο γιός μου, αν και ήταν καλός φοιτητής, σε κάποιες εξετάσεις δυσκολευόταν

τότε μου είπε ο Γέροντας: «δε θα περάσει τις εξετάσεις». Πράγματι δεν τις πέρασε.

Και όταν ξαναπήγα, μου είπε:

«Δε θα περάσει γιατί του φωνάζεις και να, ο σατανάς θέλει να κάνει φασαρία μέσα στο σπίτι και είσαι συ το όργανό του.

Να μη μιλάς».


«Να σου πω και κάτι άλλο» μου λεγε. «Όταν γίνεται η προσευχή από κοινού, τότε να δεις πως γίνεται το θαύμα».


Και του λέω: «Μα να πω στον άντρα μου, έλα να γονατίσουμε να κάνουμε προσευχή να περάσουν τα προβλήματα;».

- «Σου είπα εγώ έτσι; Εγώ σου είπα να κάνετε προσευχή. Απ’εκεί και πέρα βρέστε τα μόνοι σας».

– Το να μη φωνάζετε στα παιδιά σας το τοποθετούσε ειδικά στην περίοδο των εξετάσεων;

– Πάντα. Και για τη νηστεία και για την προσευχή και για έξω που βγαίνανε.

– Καμιά παρατήρηση.

– Όχι, όχι.

– Πες μου, κυρία Ξένια, για το θέμα του σατανά, που σας είπε ότι γίνεστε όργανό του κάποτε. Τον ερώτησες τίποτε;

– Έλεγε ότι ο σατανάς δεν μπορεί να βλέπει τις οικογένειες να ναι γαλήνιες

και να περνούν καλά και σε συνεννόηση μεταξύ τους.

Βρίσκει έναν απ’ όλους, έναν που να μπορεί να τον παρασύρει.

– Έναν ευάλωτο, ας πούμε.

– Ναι. Και σ’ αυτή την περίπτωση «εσύ είσαι», μου είπε.


Και για το παιδί του έλεγα: «Αφού τον βλέπω ότι τα παρατάει και φεύγει».

Μου απάντησε: «Είδες τι κάνει ο σατανάς; βάζει εσένα να κάνεις καυγά και να ευχαριστηθεί αυτός».

Ύστερα, όταν επρόκειτο να τελειώσει ο γιός μου τις σπουδές του και να πάρει το πτυχίο του, μου είπε:

«Τώρα θα περάσει, τώρα θα περάσει είδες τώρα που δεν μιλάς;

Τώρα θα περάσει».




Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Jun 15, 2020 6:28 pm

Image


Αν κάποιος είναι ευτυχισμένος στην οικογένεια - είναι γενικά ευτυχισμένος


Αν κάποιος είναι ευτυχισμένος στην οικογένεια - είναι γενικά ευτυχισμένος. Εάν είναι δυσαρεστημένος στην οικογένεια - δεν είναι ευχαριστημένος πουθενά.

Πατήρ Sergius Zaozersky


Ένας άνδρας μπορεί να κάνει τα πάντα στη ζωή του, όπως λένε, να ρίξει βουνά αν έχει μια καλή σοφή σύζυγο.
Αν η σύζυγος είναι σοφή, τότε ο άντρας είναι δυνατός.

Πατήρ Valery Gensitsky



Καλύψτε τους άλλους και τις δικές σας ατέλειες με υπομονή, ταπεινότητα και αγάπη. Συγχωρήστε τα δικά σας λάθη και τα λάθη των άλλων. Μην περιμένετε εκ των προτέρων ότι τα πάντα στη ζωή θα πρέπει να διευθετηθούν όπως θέλετε. Μην αποθαρρύνεστε από ανεκπλήρωτες ελπίδες και προσδοκίες. Ο Κύριος έχει ετοιμάσει στον κόσμο πολλά καλά και σωτήρια δώρα για όλους. Απλά πρέπει να είστε σε θέση να τα διακρίνετε και να τα δεχτείτε.


Πατήρ Δημήτρης Σαβέλιεφ



Image


Πριν αναζητήσετε έναν καλό σύζυγο, αποκτήστε τις ιδιότητες μιας υποδειγματικής συζυγου για έναν μελλοντικό γάμο: να γνωρίζετε πώς να σέβεστε στον σύζυγό σας ως επικεφαλής της οικογένειας, να μην τον κατηγορείτε για τις δύσκολες καταστάσεις της ζωής ή τις ατέλειες του χαρακτήρα που είναι εγγενείς σε όλους μας, να γνωρίζετε πώς να σιωπάτε και να ακούτε περισσότερο από το να λέτε. Σκεφτείτε πως πρέπει να είναι μια χριστιανή σύζυγος, πλησιάζετε σε αυτό το ιδεώδες και τότε θα εμφανιστεί αυτός που θα είναι ο φίλος σας στη ζωή ...

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλ


yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 16, 2020 6:28 pm

Image


Το καλύτερο είναι το χαμόγελό σου


Δεν μπορείς να γνωρίσεις τίποτα και κανέναν παρά μόνο μέσα από μία σχέση.

Μία σχέση θέλει θυσία, αλληλοπεριχώρηση, κατανόηση, αφοσίωση, υπομονή, αυταπάρνηση.

Δεν θα πω αγάπη, γιατί η αγάπη περικλείει όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη.

Συνήθως ο μεγάλος ένοχος της αποτυχίας μας για μία υγιή σχέση με τους άλλους είναι ο εαυτός μας.


Οι σχέσεις μας φθείρονται όταν το «εγώ» μας αντί με τον καιρό να ελαττώνεται αρχίζει να αυξάνεται μέσα στην σχέση.

Σίγουρα φταίνε και άλλοι παράγοντες, όμως όταν όλα τα παίρνουμε «τοις μετρητοίς»,

όταν συνεχώς ζητάμε από τον άλλον, όταν παραμελούμε τον άλλον, όταν δεν του αφιερώνουμε λίγο από τον χρόνο μας,

όταν δεν δίνουμε σημασία στην άποψή του, όταν δεν τον ακούμε, όταν δεν τον σεβόμαστε,

όταν κτητικά συνεχώς ελέγχουμε τον άλλον, τότε προφανώς το «εγώ» μας έχει γιγαντωθεί μέσα στην σχέση

και αντί να κυριαρχεί πλέον η κατανόηση κυριαρχεί μονάχα η άποψή μας, τα δικαιώματά μας, οι προτεραιότητές μας….



Τα σκαμπανεβάσματα σίγουρα θα υπάρχουν.

Δεν υπάρχει τέλεια σχέση. Και νομίζω δεν είναι το ζητούμενο αυτό.

Διότι τελικά τί σημαίνει τέλεια σχέση; Μήπως ο άλλος να γίνει ο υπηρέτης μας, ο δούλος μας, το «σκυλάκι» μας;

Να επιδιώκουμε καλύτερα να γνωρίσουμε τον άλλο και να μας γνωρίσει ο άλλος. Χωρίς μάσκες. Τέλεια σχέση δεν υπάρχει.


Ξέρετε τι υπάρχει;

Το ενδιαφέρον για τον άλλον άνθρωπο το οποίο συγχωρεί, συγκαταβαίνει, υπομένει, σκεπάζει…

βλέπει τις ατέλειες σαν ευκαιρία να αναπτυχθεί, να μεγαλουργήσει, να αυξηθεί, να γίνει αγάπη.

Χρειάζεται πολλή προσευχή και διάκριση για να καταφέρει κάποιος να κρατήσει τις ισορροπίες

μέσα στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Χρειάζεται απλότητα και ταπεινό φρόνημα για να έχουν οι σχέσεις μας χαρά και ειρήνη.




Υ.Γ. Παντού και πάντοτε να έχεις ένα δώρο για τον άλλο.
Το καλύτερο είναι το χαμόγελό σου…!
Το δώρο του Θεού που σου έδωσε ώστε να το χαρίζεις απλόχερα σε όλους (χωρίς να το χάνεις).


Aρχιμ Παύλος Παπαδόπουλος

theomitoros
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jun 17, 2020 5:24 pm

Image



Η ανατροφή των παιδιών

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς



“Μάθετε στα παιδιά σας να προσεύχονται και μετά να ομιλούν ξένες γλώσσες και πιάνο”!

Απάντηση σε κάποια θλιμμένη μητέρα, για τα “κακά” παιδιά….

Παραπονείστε, αλίμονο, για τα ίδια σας τα παιδιά!

Εκτός από το σχολείο τους, πληρώνατε ιδιαίτερους δασκάλους για να τα διδάξουν να παίζουν πιάνο

και να μιλούν γαλλικά.

Και τώρα σας έχουν πάρει το κεφάλι με το πιάνο. Και όταν μεταξύ τους μιλάν τα γαλλικά, κοροϊδεύουν.

Νοιώθετε ότι συζητούν άσχημα για το πρόσωπό σας.

Κάποιο Σάββατο θελήσατε να πάτε στο κοιμητήριο για να κάνετε τρισάγιο στο μεγαλύτερο γιό σας

που σκοτώθηκε στον πόλεμο.


Το ανακοινώσατε στα παιδιά σας μα εκείνα δεν ακολούθησαν στο τρισάγιό σας

αλλά από το κρεββάτι κάθισαν στο πιάνο και άρχισαν να παίζουν.

-Παιδιά, τους είπατε, σήμερα δεν τραγουδάμε, σήμερα έχουμε το μνημόσυνο του μακαρίτη του Μίρκο.

-Μα να, εμείς του παίζουμε το πένθιμο εμβατήριο! Απάντησαν και γέλασαν δυνατά.

Και εσείς πήγατε μόνη, όπως γράφετε από το ένα νεκροταφείο στο άλλο νεκροταφείο,

κλαίοντας και θρηνώντας σε όλο το δρόμο.

Ας είχατε φροντίσει στον καιρό τους, να πάρετε για τα παιδιά σας, ιδιαίτερο παιδαγωγό

που θα τα δίδασκε να συμπεριφέρονται κατά το νόμο του Θεού!

Θα είχατε τώρα παιδιά και όχι μαϊμούδες και παπαγάλους.

Γιατί και οι μαϊμούδες μαθαίνουν να παίζουν πιάνο και οι παπαγάλοι να μιλούν,

αλλά αγωγή κατά το νόμο του Θεού μπορούν να μάθουν μόνο οι υιοί και οι θυγατέρες των ανθρώπων.


Λέγεται ότι κάποτε μια μητέρα, σύζυγος βογιάρου, ήρθε στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και του παραπονέθηκε

ότι οι δάσκαλοι δεν μαθαίνουν καλά στα παιδιά της τη γαλλική γλώσσα, ρωτώντας τον τι να κάνει.

Τότε ο άγιος εκείνος άνθρωπος της είπε: «Εσύ μανούλα μου, μάθε καλλίτερα τα παιδιά σου

πώς να προσεύχονται στο Θεό και εκείνα θα μάθουν αργότερα πιο εύκολα τα γαλλικά».

Στα παιδιά λοιπόν, πρέπει να διδάσκουμε πρώτα εκείνο που είναι το πιο σπουδαίο επειδή,

ότι μαθαίνουμε στα νιάτα μας, δύσκολα το ξεχνάμε.

Δευτερεύοντα πράγματα μπορούμε να μάθουμε και ύστερα, μα και αν ακόμα ξεχαστούν,

δεν είναι μεγάλη η ζημία.
Αν όμως δεν διδαχτούμε τα σημαντικότερα πράγματα, ή τα διδαχτούμε ελλιπώς,

ή τα μάθουμε και ύστερα τα ξεχάσουμε, τότε, οι ήχοι του πιάνου πνίγουν την προσευχή

και η γαλλική προφορά χρησιμοποιείται για να κοροϊδέψουμε τους γονείς!


Ο αγαθός Θεός ας είναι βοηθός σας. Τώρα είναι δύσκολο να σας δώσω συμβουλή.

Όταν η καρδιά θολώσει, είναι δυσκολότερο να την καθαρίσεις ακόμη και από το πιο θολωμένο χείμαρρο.

Υπομείνετε και προσεύχεσθε στον Θεό για τα παιδιά σας.

Με την υπομονή, λίγο-λίγο ίσως καταφέρετε να τα φέρετε σε ντροπή και με την προσευχή θα ζητήσετε τη βοήθεια

του Παντοδυνάμου να καθαριστεί η καρδιά των παιδιών σας.

Μα πριν απ’ όλα, να μετανοήσετε ενώπιόν Του, επειδή πρωτίστως στα παιδιά σας δεν μάθατε το νόμο Του.

Άκουε ουρανέ και ενωτίζου γη, ότι Κύριος ελάλησεν, υιούς εγέννησα και ύψωσα, αυτοί δε με ηθέτησαν (Ησ. 1, 2).




agioritikovima.gr
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Jun 18, 2020 3:59 pm

Image


Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης:

Να μάθετε τα παιδιά σας να ζητούν τη βοήθεια του Θεού



Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση.



Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίδει απόλυτη ασφάλεια.

Ο Θεός είναι το παν.

Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν.

Αυτό ενισχύει τον εγωισμό.

Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.

Τίποτα δεν θα κάνουμε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση.

Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά.

Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε:

Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος είσαι τέλειος!…

Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί.

Μπορείτε, όμως, να του πείτε να κάνει προσευχή.

Να του πείτε:

Παιδί μου, τα χαρίσματα που έχεις, ο Θεός σου τα έδωσε.

Προσευχήσου να σου δώσει ο Θεός δυνάμεις

Για να τα καλλιεργήσεις και να πετύχεις.

Να σου δώσει ο Θεός την Χάρη Του.

Τούτο δω είναι το τέλειο.



Σ’ όλα τα θέματα να μάθουν τα παιδιά να ζητάνε τη βοήθεια του Θεού.

Στα παιδιά ο έπαινος κάνει κακό.

Τι λέει ο λόγος του Θεού;

Λαός μου, οι μακαρίζοντες υμάς πλανώσιν υμάς και την τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσιν.


Όποιος μας επαινεί, μας πλανάει και μας χαλάει τους δρόμους της ζωής μας.

Πόσο σοφά είναι τα λόγια του Θεού!

Ο έπαινος δεν προετοιμάζει τα παιδιά για καμιά δυσκολία στη ζωή και βγαίνουν απροσάρμοστα

και τα χάνουν και τελικά αποτυγχάνουν.


Τώρα ο κόσμος χάλασε.

Στο μικρό παιδάκι λένε όλο επαινετικά λόγια.

Μην το μαλώσουμε, μην του εναντιωθούμε, μην το πιέσουμε το παιδί.

Μαθαίνει, όμως έτσι και δεν μπορεί ν’ αντιδράσει σωστά και στην πιο μικρή δυσκολία.

Μόλις κάποιος του εναντιωθεί, τσακίζεται, δεν έχει σθένος.

Οι γονείς ευθύνονται πρώτοι για την αποτυχία των παιδιών στη ζωή

Και οι δάσκαλοι και καθηγητές μετά.

Τα επαινούν διαρκώς.

Τους λένε εγωιστικά λόγια.

Δεν τα φέρνουν στο Πνεύμα του Θεού, τ’ αποξενώνουν απ’ την Εκκλησία.



Όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά και πάνε στο σχολείο

μ’ αυτό τον εγωισμό, φεύγουν απ’ τη θρησκεία και την περιφρονούν.

Χάνουν το σεβασμό προς τον Θεό, προς τους γονείς, προς όλους.

Γίνονται ατίθασα και σκληρά και άπονα

Χωρίς να σέβονται ούτε τη θρησκεία ούτε τον Θεό.

Βγάλαμε στη ζωή εγωιστές και όχι Χριστιανούς.



Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

vimaorthodoxias
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Jun 19, 2020 4:17 pm

Image




Το μάλωμα και ο έπαινος του παιδιού


΄Αγιος Παΐσιος Αγιορείτης



Οι γονείς πρέπει να προσέχουν πολύ να μη μαλώνουν τα παιδιά τους το βράδυ,

γιατί το βράδυ τα παιδιά δεν έχουν με τι να διασκεδάσουν την στενοχώρια τους

και η μαυρίλα της νύχτας την μαυρίζει πιο πολύ.

Αρχίζουν να σκέφτωνται πώς να αντιδράσουν, ψάχνουν διάφορες λύσεις,

μπαίνει στην μέση και ο διάβολος, και μπορεί να φθάσουν στην απελπισία…

Την ημέρα, και να πουν τα παιδιά: «θα κάνω αυτό ή εκείνο», θα βγουν έξω, θα ξεχαστούν, οπότε διασκεδάζεται η στενοχώρια.


– Γέροντα, το ξύλο βοηθάει τα παιδιά να διορθωθούν;


– Όσο γίνεται, οι γονείς να το αποφεύγουν.

Να προσπαθούν με το καλό και με υπομονή να δώσουν στο παιδί να καταλάβη ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό.

Μόνον όταν είναι μικρό το παιδί και δεν καταλαβαίνη ότι αυτό που κάνει είναι επικίνδυνο, βοηθιέται, αν φάη κανένα σκαμπίλι,

για να προσέχει άλλη φορά. Ο φόβος, μήπως φάη πάλι σκαμπίλι, γίνεται φρένο και το προστατεύει.


Εγώ, όταν ήμουν μικρός, περισσότερο βοηθιόμουν από την μητέρα μου παρά από τον πατέρα μου.

Και οι δυο με αγαπούσαν και ήθελαν το καλό μου. Καθένας όμως με βοηθούσε με το δικό του τρόπο.

Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός. Όταν κάναμε καμιά αταξία, μας έδινε σκαμπίλια.

Εγώ πονούσα λίγο από το ξύλο, μαζευόμουν, όταν όμως περνούσε ο πόνος, ξεχνούσα και τον πόνο και τις συμβουλές του.

Όχι ότι δεν με αγαπούσε ο πατέρας μου. Από αγάπη με έδερνε.

Μια φορά, θυμάμαι – τριών ετών ήμουν – , που μου έδωσε ο πατέρας μου ένα σκαμπίλι, με τίναξε πέρα!

Τι είχε γίνει; Δίπλα από το σπίτι μας ήταν ένα σπίτι εγκαταλελειμμένο. Οι ιδιοκτήτες είχαν φύγει στην Αμερική και είχε ρημάξει.

Στην αυλή είχε μια συκιά που τα κλαδιά της έβγαιναν στον δρόμο. Ήταν καλοκαίρι και ήταν γεμάτη σύκα.

Εκεί που έπαιζα με τα άλλα παιδιά, ήρθε ένας γείτονας και με σήκωσε, για να του κόψω μερικά σύκα,

γιατί δεν έφθανε μόνος του να τα κόψη.

Του έκοψα πέντε έξι και μου έδωσε κι εμένα δύο.

Όταν το έμαθε ο πατέρας μου, θύμωσε πάρα πολύ. Μου έδωσε ένα σκαμπίλι!…


Εγώ έβαλα τα κλάματα. Η μάνα μου που ήταν μπροστά, γύρισε και του είπε: «Τι το χτυπάς το παιδί; Τι ήξερε αυτό; μικρό παιδί είναι.

Πως μπορείς να το ακούς να κλαίη;». «Άμα έκλαιγε τότε που το σήκωσε ο άλλος, για να κόψη τα σύκα, δεν θα έκλαιγε τώρα,

είπε ο πατέρας μου. Αλλά, φαίνεται, ήθελε να φάη και αυτό σύκα. Ας κλαίη λοιπόν τώρα».


Που να τολμήσω να το ξανακάνω! Και η μητέρα μου έβλεπε τις αταξίες μου και στενοχωριόταν, αλλά είχε μια αρχοντιά.

Όταν έκανα καμμιά αταξία, γύριζε το κεφάλι από την άλλη μεριά και έκανε πως δεν με βλέπει, για να μη με στενοχωρήση.

Εμένα όμως αυτή η συμπεριφορά, μου ράγιζε την καρδιά.


«Κοίταξε, έλεγα μέσα μου, εγώ έκανα τέτοια αταξία και η μητέρα όχι μονάχα δεν με δέρνει, αλλά κάνει και πως δεν με βλέπει!

Άλλη φορά δεν θα το ξανακάνω! Πώς να την ξαναστενοχωρήσω;».

Με αυτήν την συμπεριφορά της η μητέρα μου με βοηθούσε περισσότερο, παρά αν μου έδινε ένα σκαμπίλι.


Κι εγώ όμως δεν το εκμεταλλευόμουν, να πω: «Ε, τώρα δεν με βλέπει, ας κάνω μεγαλύτερη αταξία».

Ενώ ο πατέρας μου, μόλις έκανα κάτι, τακ, σκαμπίλι.

Βλέπεις, και οι δύο με αγαπούσαν, εκείνο όμως που με διόρθωνε περισσότερο ήταν η αρχοντική συμπεριφορά της μάνας μου.


– Γέροντα, μερικά παιδιά όμως είναι πολύ άτακτα. Φωνάζουν, τρέχουν, κάνουν ζημιές. Πώς να αποφύγουν οι γονείς το ξύλο;

– Κοίταξε, δεν φταίνε τα παιδιά. Τα παιδιά, για να μεγαλώσουν φυσιολογικά, θέλουν αυλή, για να μπορούν να παίξουν.

Τώρα τα κακόμοιρα είναι κλεισμένα μέσα στις πολυκατοικίες και ζορίζονται.

Δεν μπορούν να τρέξουν ελεύθερα, να παίξουν, να χαρούν.

Δεν πρέπει να στενοχωριούνται οι γονείς, όταν το παιδάκι είναι ζωηρό.

Ένα ζωηρό παιδί έχει δυνάμεις μέσα του και μπορεί να προκόψη πολύ στην ζωή του, αν τις αξιοποιήση.



Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή» ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Δ´,
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2004.
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jun 21, 2020 11:04 am

Image



Διδακτικό περιστατικό: Όταν ένα παιδί βλασφημεί...


Του αγίου Γρηγορίου του Διαλόγου



Πέτρος: Επειδή, άγιε δέσποτα, το ανθρώπινο γένος έχει υποδουλωθεί σε πολλά και αμέτρητα πάθη,

υποθέτω ότι στο μεγαλύτερο μέρος της η επουράνια Ιερουσαλήμ θα γεμίσει από νήπια.


Γρηγόριος: Δεν αμφιβάλλουμε ότι όλα τα βαφτισμένα νήπια, τα οποία πεθαίνουν σε ηλικία που ακόμη δεν μιλούν,

πηγαίνουν στη βασιλεία των ουρανών. Δεν πρέπει όμως να πιστέψουμε το ίδιο και για όσα αρχίζουν να μιλούν·

γιατί σε πολλά τέτοια νήπια η θύρα της ουράνιας βασιλείας κλείνεται και εξαιτίας των γονιών τους,

αν τα ανατρέφουν με κακό τρόπο.



Κάποιος από την πόλη μας, γνωστός σε όλους, πριν από τρία χρόνια είχε έναν γιο, πέντε χρόνων νομίζω.

Του είχε μεγάλη αδυναμία και τον ανέτρεφε χωρίς αυστηρότητα· έτσι το παιδί αυτό πήρε τη συνήθεια,

όποτε ήθελε κάτι, να βλαστημά -και μόνο που το αναφέρω είναι επικίνδυνο- τη μεγαλοσύνη του Θεού.

Αυτό λοιπόν το παιδί χτυπήθηκε από το θανατικό που έγινε πριν από τρία χρόνια στην πόλη μας και κόντευε να πεθάνει.

Καθώς το κρατούσε ο πατέρας του στην αγκαλιά, όπως αναφέρουν όσοι ήταν εκεί παρόντες,

το παιδί είδε να έρχονται σε αυτό τα πονηρά πνεύματα και άρχισε να φωνάζει, τρέμοντας και κλείνοντας τα μάτια:

«Προστάτεψέ με, πατέρα, προστάτεψέ με».


Και με τις φωνές αυτές γύρισε το πρόσωπο στο στήθος του πατέρα, θέλοντας να κρυφτεί.


Βλέποντάς το ο πατέρας να τρέμει, το ρώτησε τι βλέπει, και το παιδί αποκρίθηκε:

«Μαύροι άνθρωποι ήρθαν και θέλουν να με πάρουν».

Και λέγοντας αυτά, αμέσως βλαστήμησε το όνομα του μεγάλου Θεού και στη συνέχεια ξεψύχησε.

Θέλοντας δηλαδή ο παντοδύναμος Θεός να δείξει για ποιο αμάρτημα το παιδί παραδόθηκε σε τέτοιους δεσμοφύλακες,

το οποίο, όσο ζούσε, ο πατέρας του δεν θέλησε να το εμποδίσει, παραχώρησε να το επαναλάβει όταν πέθαινε.

Και το παιδί αυτό ο Θεός, που με την ευσπλαχνία του το ανεχόταν να ζει βλαστημώντας,

παραχώρησε με δίκαιη κρίση να βλαστημήσει και όταν πέθαινε, για να καταλάβει τη δική του αμαρτία ο πατέρας,

ο οποίος, αδιαφορώντας για την ψυχή του μικρού του γιου,

ανέθρεψε για τη γέεννα της φωτιάς έναν αμαρτωλό όχι μικρό, αλλά μεγάλο.



Από το Γεροντικό

Έλεγαν οι γέροντες: «Παιδαγωγήστε τα παιδιά, αδελφοί, για να μη σας παιδέψουν αυτά».



impantokratoros.gr
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Jun 22, 2020 4:05 pm

Image


Αδελφοί μου!

Μην έχουμε την αγωνία και το άγχος των απίστων και των ανθρώπων του μαμωνά.




Αδελφοί μου! Μην έχουμε την αγωνία και το άγχος των απίστων και των ανθρώπων του μαμωνά.

Δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο• Υπάρχει Θεός πατέρας, υπάρχει η θεία του πρόνοια.

Σ’ αυτόν η ελπίδα μας στις δύσκολες στιγμές, σ’ αυτόν η απόλυτη εμπιστοσύνη μας.



Ανοίξτε το βιβλίο της ζωής σας, για να δείτε θαύματα

Μην ανοίξετε σήμερα εφημερίδες και ραδιόφωνα.

Ανοίξτε το βιβλίο της ζωής σας.

Θυμηθείτε, από μικρά παιδιά μέχρι τώρα, πόσες φορές σας έσωσε.

Από πάνω σας ήταν και είναι συνεχώς απλωμένο το χέρι του Θεού.


Ανοίξτε την ιστορία του έθνους μας, και θα δείτε πόσες φορές η πατρίδα μας πλησίασε στην καταστροφή,

και ο Θεός «δια θαυμάτων» μας έσωσε, όπως είπε ο Καποδίστριας.



Image


Ανοίξτε και την παγκόσμια ιστορία, και θα δείτε, ότι ο Θεός μεριμνά, ενδιαφέρεται για κάθε πλάσμα του.

Υπάρχει πατέρας, ερωτά η Αγία Γραφή, που όταν το παιδί του ζητήσει ψωμί, θα του δώσει πέτρα;

ή όταν του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι;

Αν οι σαρκικοί πατέρες δεν το κάνουν αυτό, πόσο μάλλον ο ουράνιος Πατέρας (βλ. Ματθ. 7, 9-11• Λουκ. 11, 11-13).



Ένας είναι ο πατέρας μας.

Και αν οι πάντες μας εγκαταλείψουν, κι αν σείεται η γη και γίνει κόλαση ο κόσμος, και εν μέσω σκιάς θανάτου, ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ’ εμού ει» (Ψαλμ. 22,4)…

Για όλα αυτά λοιπόν να έχουμε πίστη στο Θεό και να μη μας καταλαμβάνει το άγχος.




Απόσπασμα ομιλίας επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου, Φλώρινα 1-7-1979, εις τον ναό του Αγίου Παντελεήμονος


pentapostagma.gr
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 23, 2020 4:12 pm

Image


-Χριστούλη μου, δεν έχω παπούτσια και ρούχα. -Στείλε μου τα Σε παρακαλώ.



(Ένα συγκλονιστικό περιστατικό από τον βίο του Αγίου Νεκταρίου)



Τα πρώτα χρόνια της παραμονής του στη Κωνσταντινούπολη η ζωή για το μικρό Αναστάσιο

(έτσι ήταν το λαϊκό όνομα του Αγίου), ήταν σκληρή και δύσκολη.

O Αναστάσιος βρήκε εργασία σε έναν έμπορο καπνών που δεν τον πλήρωνε όπως έπρεπε,

έτσι είχε μείνει με τρύπια παπούτσια και άθλια ενδύματα.

Αλλά είχε πολλή πίστη Θεό, και η προσευχή του ήταν η μόνη παρηγοριά.


Όταν παρατήρησε ότι ο εργοδότης του έγραφε επιστολές και έπαιρνε απαντήσεις,

ο Αναστάσιος με το παιδιάστικο μυαλό και την άδολη καρδιά του,

θέλησε να γράψει και αυτός μια επιστολή, γιατί είχε πολλά να πει.

Αλλά σε ποιον θα την έγραφε;

Δεν γνώριζε κανένα και δεν θα μπορούσε να γράψει στη μητέρα του γιατί δεν ήθελε να την στενοχωρήσει.

Και όμως αισθανόταν μεγάλη την ανάγκη να γράψει, ήθελε να γράψει για τις συνθήκες της εργασίας του

και ότι χρειαζόταν χρήματα για να αγοράσει παπούτσια και ενδύματα.


Η ελπίδα που είχε στο Θεό δεν τον εγκατέλειπε ποτέ και έτσι σκέφτηκε να γράψει μιά επιστολή με παραλήπτη το Χριστό,

να του αφηγηθεί τα προβληματά του. Πήρε το μολύβι του και έγραψε:

-Χριστούλη μου, δεν έχω παπούτσια και ρούχα.

-Στείλε μου τα Σε παρακαλώ.

-Ξέρεις πόσο Σε αγαπώ.

-Αναστάσιος.


Έκλεισε την επιστολή με εμπιστοσύνη και έγραψε στο φάκελο:

“Προς Κύριον Ιησού Χριστό στον παράδεισο”.



Στον δρόμο για το ταχυδρομείο συνάντησε τον ιδιοκτήτη ενός γειτονικού καταστήματος.

Ο άνδρας τον συμπαθούσε ιδιαίτερα για τον καλό του χαρακτήρα και την αθωότητα του,

γνωρίζοντας μάλιστα τι περνούσε αισθανόταν οίκτο γι αυτόν.

“Αναστάσιε, πού πηγαίνεις;” Ο Αναστάσιος εμουρμούρισε κάτι και κούνησε την επιστολή που κρατούσε στο χέρι του.

“Δώσε μου να την ταχυδρομήσω εγώ, εκεί πηγαίνω τώρα.

” Σαστισμένος, ο Αναστάσιος του έδωσε την επιστολή.


Ο έμπορος πήρε την επιστολή και την έβαλε με τις άλλες επιστολές που επρόκειτο να ταχυδρομήσει,

και κτύπωντας ελαφρά τον Αναστάσιο στο κεφάλι του είπε να επιστρέψει πίσω και να μην ανυσηχεί για την επιστολή.

Ο μικρός Αναστάσιος χαρούμενος επέστρεψε στην δουλειά του

το ίδιο και ο έμπορος που συνάντησε στο δρόμο του αυτό το τόσο καλό και εξαιρετικό αγόρι.


Από περιέργεια ο έμπορος έριξε μιά ματιά στον παραλήπτη.

Αμέσως η περιέργειά του οξύνθηκε, άνοιξε την επιστολή και την διάβασε.

Συντετριμένος από συγκίνηση, πήρε κάποια χρήματα, από την τσέπη του

και κατόπιν τα έβαλε σε έναν φάκελο και τα έστειλε ανώνυμα στο αγόρι.

Ο Αναστάσιος γέμισε από χαρά όταν έλαβε την επιστολή και ευχαρίστησε θερμά τον Θεό.


Μερικές ημέρες μετά από αυτό, ο εργοδότης του τον είδε που ήταν καλύτερα ντυμένος και αμέσως σκέφθηκε

“πρέπει να μου έχει κλέψει χρήματα”. Άρχισε να τον κτυπάει.

Αλλά, ο Αναστάσιος φώναζε, «δεν έχω κλέψει ποτέ τίποτα στη ζωή μου! Σε παρακαλώ μην με χτυπάς! Ο Χριστούλης μου τα έστειλε!

O έμπορος που τον είχε βοηθήσει με την επιστολή, είδε τον ξυλοδαρμό από το αφεντικό του

και έτσι ζήτησε από τον μικρό Αναστάσιο να δουλέψει κοντά του.


H κατάσταση μεταστράφηκε. Άρχισε να εργάζεται στο επιπλοποιείο του, με αποτέλεσμα οι ώρες εργασίας να μειωθούν,

να έχει χρόνο για εκκλησιασμό, να εντρυφεί στην Αγία Γραφή, να πηγαίνει σχολείο,

ενώ σύντομα η οικογένεια του τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη.

Στην Πόλη κάθισε συνολικά 7 έτη και σε ηλικία 20 ετών την εγκατέλειψε, παρότι δεν ολοκλήρωσε την μόρφωση του,

για να πάει στο Λιθί της Χίου να εργαστεί ως δάσκαλος.


diakonima.gr
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jun 24, 2020 3:50 pm

Image



Όσοι χάσατε ἀγαπημένα σας πρόσωπα νά ξερετε ὅτι σᾶς ἀγαποῦν, σᾶς σκέφτονται


Μοναχή Σωφρονία


Σήμερα ἀποφάσισα νά σᾶς διηγηθῶ ἕνα θαυμαστό περιστατικό ποὺ φυσικά συνέβη ὄχι ἐξαιτίας μου-γιά νά ἐξηγούμαστε -

γιατί δέν θέλουμε νά πουλήσουμε θαύματα- τό ἔχουμε δεῖ καί αὐτό στήν ἐποχή μας δυστυχῶς,

ἀλλά συνέβη ἐξαιτίας τῶν προσευχῶν τῶν γεροντισσῶν ποὺ ἔζησαν ἐδῶ, καί τῆς μεσιτείας τῆς Παναγίας Τριάδος.

Αὐτό τό θαυμαστό συμβάν ποὺ θὰ παραθέσω μέ κάθε λεπτομέρεια ἐδῶ συνέβη ἀκριβῶς ἔτσι καί πολλοί φίλοι

μέ παρακάλεσαν νά τό δημοσιεύσω πρός ὠφέλειαν καί ἐνίσχυση πολλῶν.


Ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, ὅσοι τουλάχιστον παρακολουθοῦν αὐτή τή σελίδα-ἀρχονταρίκι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς

ξεκινήσαμε μέ πολύ φόβο Θεοῦ τήν ἀνακαίνιση τῆς ἱστορικῆς μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος στήν Ἀκράτα Ἀχαϊας…

Ὅσοι ἀπό τοὺς ἐδῶ φίλους ἔχουν ἔρθει στό μοναστηράκι μας ἔχουν δεῖ καί τὶς ἀνάγκες καί τίς ἐλλείψεις του.

Μιά ἀπό αὐτές εἶναι τό ἠλεκτρολογικό πρόβλημα.



Συνηθίζω ὅλα τά ὑλικά θέματα νά τά κάνω προσευχή ἀφενός γιατί πιστεύω ὅτι ὁ Θεός ἀπαντᾶ συχνά ἀμεσότερα

ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἀφετέρου γιατί δέν ὑπάρχει ἡ δυνατότητα γιά ἀνεύρεση τῶν εἰδικῶν

καί κατ” ἐπέκταση ἡ χρηματική ἀμοιβή τους.

Ἔτσι λοιπόν παρακαλοῦσα τόν Θεό ἐν ἁπλότητι νά στείλει ἕναν ἠλεκτρολόγο.


Ἕνα Σάββατο πρωϊ μετά τή Θεία Λειτουργία, ἐμφανίζεται ἕνας μεσήλικας κύριος, ὁ κ. Βασίλης, μαζί μέ τή σύζυγό του…

Μέ χαιρετάει ἐγκαρδίως καί μετά τίς ἀπαραίτητες συστάσεις μοῦ λέει: (ἐπί λέξει) Ἐγώ ἀδελφή εἶμαι ἠλεκτρολόγος.

Σᾶς ἔγραφα στό μέσσαντζερ καί δέν μοῦ ἀπαντούσατε.

Ἕνα βράδυ εἶδα ἕνα ὄνειρο. Σᾶς εἶδα μόνη σας στό μπαλκόνι τῆς μονῆς.

Σηκώνομαι καί λέω στή γυναίκα μου: Δέν πᾶμε στό μοναστήρι μήπως ἡ μοναχή αὐτή εἶναι μόνη της καί δέν ἔχει κανέναν

νά τή βοηθήσει;; Κι ἔτσι ἤρθαμε!!! Θά σᾶς κάνω ὅ,τι ἠλεκτρολογική ἐργασία θέλετε!!



Περιττό νά πῶ ὅτι ἔμεινα ἄναυδη. Συγκινήθηκα κι εὐχαρίστησα τόν Θεό. Ὅμως τό θαῦμα δέν τελειώνει ἐδῶ.

Κι αὐτό εἶναι τό πρῶτο μέρος. Κανονίζουμε λοιπόν μέ τόν ἀξιαγάπητο κ. Βασίλη νὰ ἔρθει ἕνα Σάββατο

γιά νά ἀλλάξει ἕναν ἠλεκτρολογικό πίνακα στά κελλιά. Ἤρθε καί ἄρχισε τή δουλειά.

Μετά ἀπό καμιά δύο ὧρες κατεβαίνει μέ μεγάλη ἔνταση κάτω στήν ἐκκλησία ποὺ καθάριζα.

Μοῦ λέει μέ ἔνταση: Εἶσαι ἡ Λίτσα;; Εἶσαι ἡ Λίτσα;; Ἔτρεμε ἀπό τή συγκίνηση…

Τοῦ λέω ἔκπληκτη μέχρι νά συνειδητοποιήσω τί ἐννοοῦσε…:Ναί, ἐγώ εἶμαι…(Λίτσα μέ φώναζαν ὡς παιδί ἀπό τό Εὐαγγελία).

Ξέρεις ποιός εἶμαι ἐγώ;;

Τοῦ λέω ὄχι κ. Βασίλη…


Περίμενε νά ἠρεμήσω, μοῦ λέει. Εἶμαι ὁ ἡλεκτρολόγος τοῦ πατέρας σου ποὺ ἦταν Α΄μηχανικός στά καράβια στό ἐξωτερικό.

Ἤμασταν μαζί χρόνια.
Καί σέ ἕνα ταξίδι μας στήν Ἀμερική σοῦ ἀγόρασα μιὰ μεγάλη κούκλα

καί στήν ἔφερα στό σπίτι σας στή Ρόδο στήν τάδε διεύθυνση…

Τότε κάθισα κι ἐγώ νά συνέλθω…Θυμόμουν πολύ καλά αὐτή την πρώτη μου κούκλα σέ ἠλικία 8 ἐτῶν

ποὺ μοῦ ἔφερε ὁ πατέρας μου μέ ἕναν φίλο του (τόν κ. Βασίλη!!!)…

Καθίσαμε καί οἱ δύο μέσα στήν ἐκκλησία καί χρειάστηκε μισή ὥρα νά συνέλθουμε…

Μετά ἄρχισε νά μοῦ διηγεῖται ἱστορίες καί πληροφορίες γιά τόν πατέρα μου, τή σύνεσή του,

τό πόσο τόν εἶχε βοηθήσει καθώς ὁ κ. Βασίλης ἦταν νεαρό παιδί τότε…


Ἔμαθα καί τόσα πράγματα γιά τόν πατέρα μου γιά τή ζωή του στά καράβια, τίς συναναστροφές του καί τήν ἀκεραιότητά του…

(Σημειωτέον ὁ ἀγαπημένος μου πατέρας ἔχει πεθάνει ἀπό τό 1997)…


Ἄλλη μιά ἀπόδειξη ὅτι οἱ κεκοιμημένοι δέν ἔχουν πεθάνει-ἀλλά ἁπλά …κοιμοῦνται…

Κι ὄχι μόνο ἔχουν παρρησία στόν οὐρανό…

Ὁ πατέρας μου μέ λάτρευε κι εἶχε δώσει τήν εὐλογία του νά γίνω μοναχή…

Τώρα ἀπό τόν οὐρανό βλέπει τίς ἀνάγκες μου καί τόν ἀγώνα μου…Κι ἔστειλε τόν φίλο του νά μέ βοηθήσει…


Μετά ἀπό ὅλα αὐτά πῶς νὰ μή δοξάσω τόν Θεό;; Πῶς νά μήν πῶ: Μέγας εἶσαι Κύριε καί θαυμαστά τά ἔργα Σου;;

Γιαυτό ὅσοι χάσατε ἀγαπημένα σας πρόσωπα νά ξερετε ὅτι σᾶς ἀγαποῦν, σᾶς σκέφτονται καί σᾶς παρακολουθοῦν.

Κι ὅταν ὑπάρξει πραγματική ἀνάγκη θὰ σᾶς βοηθήσουν!!!!!!!

Εὐχαριστῶ ποὺ τό διαβάσατε καί τό μοιραστήκαμε!!!!!



Μοναχή Σωφρονία


newsitamea.gr
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests