Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Μια διδακτική ιστορία που αξίζει να πείτε στα παιδιά σας



Μια δασκάλα έχει αποφασίσει να παίξουν ένα παιχνίδι στην τάξη της.

Λέει λοιπόν στα παιδιά, να φέρει το κάθ’ ένα, μια πλαστική σακούλα, που θα περιέχει μέσα μερικές πατάτες.

Σε κάθε πατάτα θα δώσει ένα όνομα από τα πρόσωπα που μισεί.

Έτσι, ο αριθμός των πατατών που κάθε παιδί θα βάλει στη σακούλα του

θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των ανθρώπων που μισεί.

Την άλλη μέρα κάθε παιδί, έφερε από μια σακούλα με πατάτες, με το όνομα των ανθρώπων που...

μισούσαν, γραμμένο σε κάθε πατάτα.


Κάποια παιδιά είχαν δύο πατάτες μέσα στη σακούλα, άλλα τρεις, άλλα πέντε και άλλα περισσότερες.

Η δασκάλα λέει μετά στα παιδιά, να κουβαλούν μαζί τους την πλαστική σακούλα με τις πατάτες,

όπου και αν πηγαίνουν (ακόμη και στην τουαλέτα), για μερικές μέρες........

Ύστερα από αρκετές μέρες, τα παιδιά άρχισαν να διαμαρτύρονται, λόγω της δυσάρεστης οσμής

που άφηναν οι πατάτες οι οποίες άρχισαν να σαπίζουν.


Άλλωστε, αυτοί που είχαν περισσότερες πατάτες στη σακούλα, έπρεπε να αντέξουν και το μεγαλύτερο βάρος τους.

Κάποιες μέρες αργότερα, το παιχνίδι τελείωσε και τα παιδιά ανακουφίστηκαν και από την απαλλαγή τους

από το βάρος αλλά και από τη δυσοσμία των χαλασμένων πατατών.


Η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά: «Πώς αισθανθήκατε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού;

Τα παιδιά, άρχισαν ομαδικά να διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι έπρεπε να κουβαλούν παντού

μια τσάντα με πατάτες και μάλιστα χαλασμένες με άσχημη μυρωδιά, από κάποια στιγμή και μετά.

Στη συνέχεια, η δασκάλα τους αποκάλυψε το κρυμμένο νόημα πίσω από το παιχνίδι .

«Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση όταν έχετε μίσος για κάποιον μέσα στην καρδιά σας.

Η δυσωδία από το μίσος θα φωλιάσει στην ψυχή σας και θα το μεταφέρετε μαζί σας όπου κι αν πάτε συνεχώς.

Αν δεν μπορείτε να ανεχθείτε τη μυρωδιά των σάπιων πατατών για μερικές μόνο μέρες,

μπορείτε να φανταστείτε πως θα είναι να έχετε τη δυσωδία του μίσους στην ψυχή σας για μια ζωή;


Ηθικό Δίδαγμα:

Προσπαθήστε να αποβάλλετε το μίσος που έχετε για τους άλλους και συγχωρέστε τους,

ώστε να μην έχετε το βάρος στην καρδιά σας για μια ζωή.





agioritikovima

[XAPA]

Όταν ένας άνθρωπος λέει: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς»… παράγει ενέργεια! Παράγει Χάρη Αγίου Πνεύματος και την θέτει σε δράση!

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα



Όταν ένας άνθρωπος λέει: »Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς», ξέρετε τί κάνει;

Παράγει ενέργεια! Παράγει Χάρη Αγίου Πνεύματος και την θέτει σε δράση.

Διατάσσει αυτή τη φωτιά της Θείας Χάριτος, της απανταχού της γης, να ενεργήσει.

Και πώς ενεργεί;

Τους μεν αγγέλους χαροποιεί, τους δε δαίμονες λυπεί και φλογίζει.

Είναι για τα δαιμόνια μια επιπλέον κόλαση.

Σε κάθε »Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς», είναι σαν να εκρήγνυται μια ατομική βόμβα στην καρδιά του διαβόλου

(γι’ αυτό και ανταποδίδει τα πυρά) και θα ακούγεται εις τους αιώνας των αιώνων, όχι επειδή έχουμε εμείς τη Χάρη,

αλλά διότι το όνομα του Ιησού Χριστού έχει αυθυπάρχουσα ενέργεια και Χάρη και έχει τόση δύναμη,

όση δύναμη και Χάρη έχει η Θεότητά Του!

Η Χάρη αυτή ενεργεί ουσιωδώς, αρκεί να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:

α) συχνή μυστηριακή ζωή

β) να έχουμε συγχωρεμένους όλους τους ανθρώπους

γ) να διάγουμε αγνή ζωή στο σώμα και στην ψυχή

δ) να έχουμε πνευματικό οδηγό και

ε) να κάνουμε με τάξη και πρόγραμμα τα καθημερινά μας πνευματικά καθήκοντα σε χώρο ήσυχο και κατανυκτικό.



πηγή: paraklisi

[XAPA]

ΤΟ ΣΟΚ ΤΟΥ «ΑΘΕΟΥ» ΦΟΙΤΗΤΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ!


Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος



Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε κάποιος νεαρός φοιτητής.

Με πολλή διστακτικότητα, άλλα και με την ένταση του απαιτητικού αναζητητή,

μου δήλωσε ότι είναι άθεος, που όμως θα ήθελε πολύ να πιστέψει, άλλα δεν μπορούσε.

Χρόνια προσπαθούσε και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Συνομίλησε με καθηγητές και μορφωμένους.

Άλλα δεν ικανοποιήθηκε η δίψα του για κάτι σοβαρό.


Άκουσε για μένα και αποφάσισε να μοιρασθεί μαζί μου την υπαρξιακή ανάγκη του.

Μού ζήτησε μια επιστημονική απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

Ξέρεις ολοκληρώματα ή διαφορικές εξισώσεις; τον ρώτησα.

Δυστυχώς όχι, μού άπαντα. Είμαι της Φιλοσοφικής.

Κρίμα! διότι ήξερα μία τέτοια απόδειξη, είπα εμφανώς αστειευόμενος.

Ένιωσε αμήχανα και κάπου σιώπησε για λίγο.


Κοίταξε, του λέω. Συγγνώμη που σε πείραξα λιγάκι.

Άλλα ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη.

Αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν.

Να ξέρεις, αλλιώς προσεγγίζεται ο Θεός.

Έχεις πάει ποτέ στο Άγιον Όρος; Έχεις ποτέ συναντήσει κανέναν ασκητή;

Όχι, πάτερ, αλλά σκέπτομαι να πάω, έχω ακούσει τόσα πολλά..

Αν μού πείτε, μπορώ να πάω και αύριο. Ξέρετε κανέναν μορφωμένο να πάω να τον συναντήσω;


-Τι προτιμάς; Μορφωμένο που μπορεί να σε ζαλίσει ή άγιο που μπορεί να σε ξυπνήσει;

-Προτιμώ τον μορφωμένο. Τους φοβάμαι τους αγίους.

-Η πίστη είναι υπόθεση της καρδιάς. Για δοκίμασε με κανέναν άγιο.

Πώς σε λένε; ρωτώ.

Γαβριήλ, μου άπαντα.

Τον έστειλα σε έναν ασκητή.

Του περιέγραψα τον τρόπο προσβάσεως και του έδωσα τις δέουσες οδηγίες.

Κάναμε κι ένα σχεδιάγραμμα.


Θα πας, του είπα, και θα ρωτήσεις το ίδιο πράγμα.

Είμαι άθεος, θα του πεις, και θέλω να πιστεύσω.

Θέλω μια απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

Φοβάμαι, ντρέπομαι, μου απαντά.

Γιατί ντρέπεσαι και φοβάσαι τον άγιο και δεν ντρέπεσαι και φοβάσαι έμενα; ρωτώ.

Πήγαινε απλά και ζήτα το ίδιο πράγμα.

Σε λίγες μέρες, πήγε και βρήκε τον ασκητή να συζητάει με κάποιον νέο στην αυλή του.

Στην απέναντι μεριά περίμεναν άλλοι τέσσερις καθισμένοι σε κάτι κούτσουρα.

Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γαβριήλ βρήκε δειλά την θέση του.

Δεν πέρασαν περισσότερα από δέκα λεπτά και η συνομιλία του Γέροντα με τον νεαρό τελείωσε.

Τι γίνεστε, παιδιά; ρωτάει. Έχετε πάρει κανένα λουκουμάκι; Έχετε πιει λίγο νεράκι;


Ευχαριστούμε, Γέροντα, απήντησαν, με συμβατική κοσμική ευγένεια.

Έλα εδώ, λέει απευθυνόμενος στον Γαβριήλ, ξεχωρίζοντας τον από τους υπόλοιπους.

θα φέρω εγώ το νερό, πάρε εσύ το κουτί αυτό με τα λουκούμια. και έλα πιο κοντά να σού πω ένα μυστικό:

Καλά να είναι κανείς άθεος,

άλλα να έχει όνομα αγγέλου και να είναι άθεος;

Αυτό πρώτη φορά μου συμβαίνει.


Ο φίλος μας κόντεψε να πάθει έμφραγμα από τον αποκαλυπτικό αιφνιδιασμό.

Πού εγνώρισε το όνομα του;

Ποιος του αποκάλυψε το πρόβλημα του;

Τι, τελικά, ήθελε να του πει ο γέροντας;

-Πάτερ, μπορώ να σας μιλήσω λίγο; Μόλις που μπόρεσε να ψελλίσει.

Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει, πάρε το λουκούμι, πιες και λίγο νεράκι

και πήγαινε στο πιο κοντινό μοναστήρι να διανυκτερεύσεις.


Πάτερ μου, θέλω να μιλήσουμε, δεν γίνεται;

Τι να πούμε, ρε παλληκάρι; Για ποιόν λόγο ήλθες;

Στο ερώτημα αυτό ένιωσα αμέσως να ανοίγει η αναπνοή μου, αφηγείται.

Η καρδιά μου να πλημμυρίζει από πίστη. Ο μέσα μου κόσμος να θερμαίνεται.

Οι απορίες να λύνονται χωρίς κανένα λογικό επιχείρημα, δίχως καμία συζήτηση,

χωρίς την ύπαρξη μιας ξεκάθαρης απάντησης.


Γκρεμίσθηκαν μέσα μου αυτομάτως όλα τα αν, τα γιατί,

τα μήπως και έμεινε μόνον το πώς και το Τι από δω κι εμπρός.

Ό,τι δεν του έδωσε η σκέψη των μορφωμένων,

του το χάρισε ο ευγενικός υπαινιγμός ενός άγιου,

αποφοίτου μόλις της τέταρτης τάξης του δημοτικού.


Οι άγιοι είναι πολύ διακριτικοί. Σού κάνουν την εγχείρηση χωρίς αναισθησία και δεν πονάς.

Σου κάνουν την μεταμόσχευση χωρίς να σού ανοίξουν την κοιλιά.

Σε ανεβάζουν σε δυσπρόσιτες κορυφές δίχως τις σκάλες της κοσμικής λογικής.

Σου φυτεύουν την πίστη στην καρδιά, χωρίς να σού κουράσουν το μυαλό.



Απόσπασμα από το βιβλίο “φωνή αύρας λεπτής”
του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος

eikonografies.gr

[XAPA]

Η πεταλούδα, ο Δάσκαλος και ο Μαθητής


– "Δάσκαλε, τι έχω στο χέρι μου;"
– "Την ψυχή σου έχεις παιδί μου",
απάντησε ατάραχος ο δάσκαλος.


Μια μέρα ένας μαθητής αποφάσισε να προκαλέσει τον δάσκαλό του. Έτσι σκέφτηκε να του στήσει μια παγίδα.

Έπιασε μια πεταλούδα και την κράτησε στη χούφτα του.

Όταν θα πήγαινε στο δάσκαλο θα τον ρώταγε τι είχε στο χέρι του.

Κι αν ο δάσκαλος το έβρισκε, τότε θα τον ρωτούσε εάν η πεταλούδα ήταν ζωντανή ή νεκρή.

Στην περίπτωση που απαντούσε ότι η πεταλούδα ήταν ζωντανή,

τότε θα έσφιγγε το χέρι του και θα τη σκότωνε και το αντίστροφο.


Όταν είχαν μάθημα λοιπόν, πλησίασε τον δάσκαλο, μπροστά σε όλους τους υπόλοιπους μαθητές,

έτεινε το χέρι προς το μέρος του και τον ρώτησε:

– "Δάσκαλε, τι έχω στο χέρι μου;"

– "Την ψυχή σου έχεις παιδί μου", απάντησε ατάραχος ο δάσκαλος.

Ο μαθητής προβληματίστηκε για λίγο σκεπτόμενος την απάντηση. Κατέληξε ότι ο δάσκαλος είχε δίκιο.

Η πεταλούδα ήταν μια ψυχή που θα μπορούσε να είναι και δική του.

Ωστόσο, συνέχισε:

-"Και είναι ζωντανή η ψυχή μου δάσκαλε ή όχι;"

Ο δάσκαλος τον κοίταξε με καλοσύνη στα μάτια και του είπε χαμογελαστά: – "από το χέρι σου εξαρτάται".


Τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την ψυχή μας παρά μόνο εάν το επιτρέψουμε εμείς οι ίδιοι!!!

O Δάσκαλος της ιστορίας είναι ο ίδιος ο Θεός, το παιδί ένας από εμάς και η πεταλούδα η ψυχή μας.

Και η ιστορία σε βάζει σε σκέψεις να πάρεις καινούριες αποφάσεις

βασισμένες σε κάτι όχι επιφανειακό αλλά στο συμφέρον της ψυχής σου.

Εσύ επιλέγεις, από το δικό σου χέρι εξαρτάται αν θα προχωρήσεις

και θα αποτελέσεις ίσως ακόμη και παράδειγμα προς μίμηση η θα μείνεις στάσιμος.


Μόνο ο Θεός μπορεί να σε γεμίσει εσωτερικά.

Μόνον ο Θεός μπορεί να σε ολοκληρώσει ως άνθρωπο.

Μόνο Αυτόν αν έχεις ως συνοδοιπόρο έχεις τα πάντα.

Αν έχεις όλους τους άλλους εκτός από Αυτόν, να ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα και θα βασανίζεσαι σε

όλη σου την ζωή για να βρεις κάτι που σε γεμίζει.

Όσα κι αν κάνεις, όσα κι αν αποκτήσεις αν δεν καταφέρεις να έχεις τον Θεό-Πατέρα-Δάσκαλο

στην καρδιά σου τότε μόλις αποκτάς κάτι καινούριο πάλι άδειος θα αισθάνεσαι.

Εσύ είσαι αυτός που δεν θες και δεν κυνηγάς αυτό που θα σε κάνει ολοκληρωμένο σαν άνθρωπο

και θα είναι αυτό μέσα στο οποίο δεν θα σου λείπει τίποτα γιατί θα τα έχεις όλα, θα έχεις τον Θεό.


Στο χέρι σου είναι…


synodoiporia

[XAPA]

Γεννήθηκα Ορθόδοξος

Αυτό το θαύμα μου το ανέφερε κάποιος Μοναχός από το Άγιο Όρος.


Ήταν ένας πατέρας που μεγάλωνε ένα ανάπηρο παιδί, μόνος του.

Το παιδί ήταν κατάκοιτο στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή έφτασε σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο.

Τότε εμφανίστηκε κάποιος άνθρωπος στην ζωή του, που άρχισε να τον βοηθά χρηματικά προς χάριν του παιδιού.

Τον βοήθαγε για πολύ καιρό, ώσπου κάποια στιγμή ο πατέρας του είπε «σου χρωστάω την ζωή μου».

Μόλις το άκουσε αυτό ο άνθρωπος του είπε: «θέλω να έρθεις μαζί μου σε μια συγκέντρωση».


Έτσι κι έγινε, κάποια μέρα κλείδωσαν το κατάκοιτο παιδί στο σπίτι και πήγαν σε κάποιον χώρο όπου γινόταν η συγκέντρωση.

Εκεί ο πατέρας διαπίστωσε ότι ήταν συγκέντρωση των Ιεχωβάδων.

Σκέφτηκε να μείνει για να μην τους προσβάλλει.

Μόλις τελείωσε η συγκέντρωση και έφευγε ο κόσμος, του είπε ο ”ευεργέτης” «εσύ μείνε».

Πήγαν τον πατέρα σε ένα άλλο δωμάτιο, όπου ήταν Χριστιανικές εικόνες πάνω στο πάτωμα και του είπε

«Μου ανέφερες ότι μου χρωστάς την ζωή σου. Πάτησε λοιπόν τις εικόνες και γίνε μάρτυρας του ιεχωβά».


Ο πατέρας ευθύς απάντησε «Εγώ Ορθόδοξος γεννήθηκα και Ορθόδοξος θα πεθάνω.

Την ζωή μου είπα ότι σου χρωστάω, όχι την ψυχή μου».

Τότε τον ξυλοκόπησαν άγρια και τον πέταξαν στον δρόμο.

Ο αιμόφυρτος πατέρας πήρε ένα ταξί και παρά την προτροπή του ταξιτζή να τον πάει στο νοσοκομείο, εκείνος πήγε σπίτι.

Έξω από το ξεκλείδωτο πλέον σπίτι του, είδε το παιδί του να τρέχει και να γελά όπως όλα τα παιδάκια.

Με έκπληξη ρώτησε το παιδί τι έγινε και εκείνο του είπε τα λόγια

«Ήρθε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, με σήκωσε και μου είπε:

Αυτή την στιγμή ο πατέρας σου μαρτυράει για Εμένα»…



panagiamegalohari.gr

[XAPA]

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ


π.Δ

ΓΕΡΟΝΤΑ έχω πολύ άγχος με την ζωή μου.-

Γιατί;

Ο Θεός έχει την μέριμνά του για όλη την κτίση.

Από τους πλανήτες μέχρι τις σκνίπες. Τίποτα δεν εγκαταλείπει σε δυστυχία.

Εκείνος λοιπόν ως κτίστης των απάντων είναι υποχρεωμένος να φροντίσει και εσένα.

Δικό του πλέον είναι το πρόβλημα, εσένα τι σε νοιάζει;

Ήταν κάποτε ένας απλός πιστός που για να έχει πιο σίγουρη μέσα του την βεβαιότητα της Θείας Πρόνοιας

υπέγραφε κάθε πρωϊ με τον Κύριο Ιησού Χριστό, μετά την προσευχή του, το εξής συμφωνητικό

και έτσι ζούσε αμέριμνα, παιδικά και με χαρά ασταμάτητη την ημέρα του.

[XAPA]

Ένας μεγάλος ιεροκήρυκας


Κάποτε ένας παππούλης ανηφόρησε σε ένα απομακρισμένο χωριό

με σκοπό να στηρίξει και να παρηγορήσει τους αποκαμωμένους .

Το χωριό σκαρφαλωμένο στα γρεμνά, ζωντανή ζωγραφιά,

είχε ένα εκκλησάκι στη μέση και πλάι σαν μάνα τα παραμυθένια πέτρινα σπίτια.

Πίσω από το ιερό της εκκλησιάς στεκόταν το κοιμητήρι του χωριού

με τα καντηλάκια πάντα αναμμένα που έδενε το χτές και το σήμερα.


Ο παππούλης χτύπησε την καμπάνα και μαζεύτηκαν οι λιγοστοί χωρικοί να ακούσουνε λόγο παρηγορητικό αφού

τα μέρη τους ήταν μακρινά και καταδικασμένα στη μοναξιά.

Πρίν ξεκινήσει το λόγο ο γέροντας, τα μάτια των χωρικών άστραψαν.


-Να ρχεσαι πάλι να μας μιλάς .Είμαστε ορφανοί από λόγο Θεού είπε ο πιο μεγάλος του χωριού.

Χρόνια έχει να ρθει στο χωριό μας κάποιος παππούλης να μας μιλήσει για το Θεό.

Μα ο παππούλης δεν φάνηκε να μη συμμερίζεται τα λόγια του γέρο χωρικού .Σώπασε στην αρχή και μετά του είπε.


-Κι όμως αδελφοί μου δίπλα στην εκκλησιά σας είδα έναν ιεροκήρυκα να στέκει,

κι από ότι έμαθα χρόνια σας συντροφεύει με τα λόγια του.

Κυτταχθήκανε οι χωρικοί και δεν μπορούσαν να καταλάβουν.

-Για ποιον ιεροκήρυκα μιλά η αγιοσύνη σου γέροντα;


-Μα ....είναι το κοιμητήριό σας .

Στέκει εκεί χρόνια σιωπηλό και διδάσκει τι είναι η ζωή, τι μένει τελικά από τους τσακωμούς και τις διχόνοιες μας .

ποια πράγματα αξίζει να προσέξουμε και να ενδιαφερθούμε.

Πόση αξία έχει η ψυχή μας. Που είναι τα πλούτη μας ....

Οι χωρικοί πήραν να καταλαβαίνουν. Ποτέ δεν είχαν δεί το κοιμητήρι τους σαν μάθημα, σαν σχολείο, σαν δάσκαλο.

Ο ιεροκήρυκας τους μίλησε αρκετά και ύστερα αφού έδωσε την ευλογία του έφυγε από το χωριό.


Μα οι χωρικοί δεν βιαστήκανε να φύγουν.

Πήγαν στα ταξιδεμένα τους αδέλφια, ζήτησαν συχώρεση, έδωσαν συχώρεση και φιλιώθηκαν παλιοί μαλωμένοι.

Από τότε κάθε πρωί η ματιά τους γυρνούσε στο κοιμητήρι και παίρναν μάθημα κι ακούγανε το λόγο του Θεού

από τον ιεροκήρυκα που χρόνια ήταν δίπλα τους κι εκείνοι περιμένανε τον άλλο από την μεγάλη πολιτεία.


π.Εφραίμ


talantoblog

[XAPA]

« Εγώ ονομάζομαι Τετάρτη και εγώ Παρασκευή ! »


Ο μοναχός Γαλακτίων Ιλίε, κοινοβιάτης στη μονή Συχάστρια της Ρουμανίας από το 1918, τηρούσε με ακρίβεια τη νηστεία.

Αν δεν τελείωνε τον μοναχικό του κανόνα, δεν έτρωγε τίποτα.

Την Τετάρτη και την Παρασκευή νήστευε μέχρι το βράδυ, την ώρα που έβγαιναν τ' αστέρια.

Τότε έκανε τον σταυρό του, ζητούσε συγχώρηση απ' όλους, έπαιρνε αντίδωρο και ύστερα έτρωγε.


-Γέροντα, του είπε ο μαθητής του, η μέρα είναι μεγάλη, κι εσύ ηλικιωμένος και α...δύνατος. Δεν είναι καλύτερα να τρως το φαγητό σου νωρίτερα;

-Κάποτε, αποκρίθηκε εκείνος, ένας άγιος είδε να πηγαίνουν κάποιο νεκρό στον τάφο.

Μπροστά και πίσω των συνόδευαν δυο ωραίοι άγγελοι.

«Ποιοι είστε εσείς;» ρώτησε ο άγιος.

«Εγώ ονομάζομαι Τετάρτη και εγώ Παρασκευή!» απάντησαν οι άγγελοι.

«Ήρθαμε εδώ, με εντολή του Κυρίου, να βοηθήσουμε αυτή την ψυχή, γιατί σ' όλη τη ζωή της

νήστευε την Τετάρτη και την Παρασκευή για να τιμήσει τα Πάθη του Κυρίου.»

Από τότε, συμπλήρωσε ο π. Γαλακτίων, δεν έφαγα ποτέ πια αυτές τις μέρες,

για να με βοηθήσουν κι εμένα η Τετάρτη και η Παρασκευή την ώρα του θανάτου μου.


( Απόσπασμα από το βιβλίο :Εμφανίσεις και θαύματα των Αγγέλων",Ι. Μ. Παρακλήτου Ωρωπού )



ayioi-pantes

[XAPA]

Ποιό, ἀπό τά πιό παράδοξα δεν θα μποροῦσε να κάνει ὁ Θεός για σένα

Μέγας Βασίλειος


Ἡ ἀλκυὼν εἶναι πουλὶ θαλασσινό.

Αὐτὴ συνηθίζει νὰ κλωσσάει στὶς παραλίες καί νὰ τοποθετεῖ τά αὐγὰ τῆς πάνω στὴν ἄμμο.

Καὶ κλωσσάει στὴ μέση περίπου τοῦ χειμῶνα, ὅταν ἡ θάλασσα ἀπὸ τοὺς πολλοὺς καί βίαιους άνεμους

χτυπάει μέ ὁρμὴ πάνω στὴν ξηρά.

'Αλλ' ὅμως τὶς ἡμέρες ποῦ κλωσσάει ἡ άλκυών ήρεμουν ὅλοι οί ἄνεμοι καί ήσυχάζει τό κῦμα τῆς θάλασσας.

Διότι ἑπτὰ μόνο ήμέρες θέλει, γιά νά βγάλει τά πουλάκια τῆς άπό τό τσόφλι.

Ἐπειδὴ ὅμως χρειάζονται καί άνατροφή, ό μεγαλόδωρος Θεὸς ἔδωσε στὸ μικρότατο αὐτὸ ζῶο ἄλλες ἑπτὰ ήμέρες,

γιά νά μεγαλώσουν οί νεοσσοί.

'Έτσι καί οί ναυτικοὶ ὅλοι γνωρίζουν τὸ γεγονός καί ὀνομάζουν τὶς ἡμέρες έκείνες αλκυονίδες.

Οί φυσικοὶ αὐτοὶ νόμοι νομοθετήθηκαν άπό τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιὰ τὰ ἄλογα ζῶα,

γιὰ νὰ σὲ προτρέπουν νὰ ζητεῖς καί σύ τα πρὸς σωτηρίαν σοῦ άπο τό Θεό.

Τί ή ποιό, ἀπὸ τὰ πιὸ παράδοξα δέν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει ὁ Θεὸς γιὰ σένα,

ποῦ δημιουργήθηκες κατ' Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὅταν καί γιὰ πτηνὸ τόσο μικρὸ συγκρατεῖ τὴν μεγάλη καὶ φοβερὴ θάλασσα,

ποὺ παίρνει διαταγὴ νὰ γαληνεύει στὴ μέση ταῦ χειμῶνα;



proskynitis

[XAPA]

Φωτογραφία από Σοβιετικό αστυνομικό που ήταν άθεος αλλά μετατράπηκε σε Χριστιανό



Φωτογραφία από Σοβιετικό αστυνομικό που ήταν άθεος αλλά μετατράπηκε σε Χριστιανό.

Μόλις εμφανίστηκε ο Άγγελος του Θεού στη φωτογραφία κατά τη διάρκεια της βάπτισης του γιου του όλη του η ζωή άλλαξε!

Αν ο Θεός το κάνει αυτό για ένα άτομο για να έρθει στην πίστη, δείχνει αυτό το θαύμα!

Αν ένας άνθρωπος είναι πεισματάρης, υπερήφανος, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν χρειάζεται θαύματα,

ο Θεός κάνει πίσω από αυτόν, και το άτομο παραμένει άθεο.

Επομένως, ο αθεϊσμός είναι μια κατάσταση βαθιάς υπερηφάνειας.

Ναι, και ο πιστός, επίσης δεν σημαίνει ότι είναι μαθητής του Χριστού.

Μαθητής του Χριστού είναι αυτός που υπακούει στον Χριστό.



yiorgosthalassis