Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΒΗΡΥΤΟ



Στην πόλη της Βηρυτού ζούσε κάποτε ένας χριστιανός σ’ ένα σπίτι το οποίο νοίκιαζε.

Όταν έφυγε απ’ αυτό το σπίτι οριστικά, ξέχασε εκεί μια εικόνα του Σωτήρα.

Ύστερα μετακόμισε στο ίδιο σπίτι ένας Εβραίος.


Στη Βηρυτό υπήρχαν πολλοί Εβραίοι που έτρεφαν ιδιαίτερα πικρά αισθήματα για τη χριστιανική Πίστη.

Έτσι, λοιπόν, όταν βρέθηκε η εικόνα στο σπίτι, οι Εβραίοι τη μετέφε­ραν εκεί όπου συνάζονταν

και άρχισαν να τη χλευάζουν όπως και οι πρόγονοί τους είχαν άλλοτε χλευάσει τον ίδιο τον ζωντανό Σωτήρα.

Επίσης έκαναν στην εικόνα ό,τι και οι πρόγονοί τους είχαν κάνει στον Σωτήρα:

τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια με καρφιά, άλειψαν με ξίδι τα χείλη της εικόνας·

μυκτήρισαν με κάθε δυνατό τρόπο την εικόνα του Σωτήρα.

Τέλος, κάποιος απ’ αυτούς πήρε μια λόγχη και κτύπησε την αγία εικόνα κάτω απ’ το πλευρό.

Τότε – ω του θαύματος! – αίμα και νερό ανέβλυσαν από την πληγή της εικόνας,

ακριβώς όπως και απ’ το ζωντανό σώμα του Εσταυρωμένου Κυρίου.

Δεν περιγράφεται ο τρόμος που προκλήθηκε στους Εβραίους!

Ωστόσο έφεραν γρήγορα ένα δοχείο και μάζεψαν εκεί μέσα το αίμα και ύστερα έφεραν πολλούς αρρώστους,

τυφλούς, κωφούς, χωλούς και δαιμονισμένους για να θεραπευθούν απ’ την εικόνα.

Μόλις οι Εβραίοι έχριαν με το αίμα τους αρρώστους αυτοί θεραπεύονταν.

Όλη η πόλη συγκεντρώθηκε εκεί για να δει το θαύμα και όλοι δόξαζαν τον Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό·

όλοι οι Εβραίοι σ’ εκείνη την πόλη μεταστράφηκαν και πίστεψαν στον ζωντανό και ζωοδότη Κύριο Ιησού Χριστό.



(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Οκτώβριος, εκδ. Άθως, σ. 131-132)


apantaortodoxias

[XAPA]

Μην το ελπίζετε…

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος



Ας μην πιστεύουμε ότι θα έχουμε πάντοτε εσωτερική θέρμη ή ότι θ’ απολαμβάνουμε διαρκώς εσωτερική γλυκύτητα.

Αυτό μην το ελπίζετε.

Αντίθετα, να περιμένετε συχνά ξαφνικές μεταπτώσεις.

Γι’ αυτό όταν σας πολεμά η ακηδία και η κατάθλιψη, να τις αντιμετωπίζετε σαν κάτι συνηθισμένο

στην πνευματική ζωή.

Δεν επιτρέπεται να γογγύζουμε.

Ας κάνουμε υπομονή την περίοδο αυτή και θα έρθουν φωτεινές ημέρες.

Έχετε θάρρος και αγωνισθείτε στην προσευχή. Είναι πηγή παρηγοριάς,

Είναι φωτισμός στους λογισμούς και δύναμη στον αγώνα.


Οι θλίψεις στην παρούσα ζωή είναι περισσότερες από τις χαρές.

Άλλοτε τις στέλνει ο Θεός για να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό ύπνο, να σταματήσουμε τις αμαρτίες,

να καθαρισθούμε με την μετάνοια.

Και άλλοτε τις στέλνει για να υποταχθούμε περισσότερο σ’ Αυτόν που όλα τα ρυθμίζει.

Να δείξουμε ανδρεία και υπομονή δοξάζοντάς Τον. Σε κάποια απ’ αυτές τις αιτίες οφείλονται και οι δικές σας θλίψεις.

Εξετάζεται λοιπόν τον εαυτό σας, ειρηνεύετε και εμπιστεύεσθε στο θέλημα του Θεού, το σοφό και άγιο.

«Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε!

Δεν είναι συνηθισμένο να σκέφτεται κανείς έτσι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος.

Βέβαια εσείς νιώθετε μόνο τη στέρηση και τον χαμό.

Δεν βλέπεται όμως το έλεος που βρίσκεται πίσω από αυτά και μέσα σ’ αυτά.»


«Σας συκοφάντησαν άδικα; Υπομείνετε καρτερικά. Θα θεωρηθεί αυτό επιτίμιο για εκείνα που πραγματικά φταίτε.

Από την άποψη αυτή η συκοφαντία είναι μία πρόνοια του Θεού για εσάς.

Πρέπει λοιπόν να έχετε ειρήνη με τους συκοφάντες σας, όσο και αν αυτό σας φαίνεται δύσκολο.»


«Η υγεία σας κλονίσθηκε. Κλονισμένη υγεία μπορεί να σημαίνει και κλονισμένη σωτηρία,

όταν από τα χείλη του ασθενούς ακούγονται γογγυσμοί και κραυγές απελπισίας.

Είθε ο Κύριος να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τη συμφορά αυτή.

Η υγεία και η αρρώστια είναι και τα δύο μέσα σωτηρίας, όταν τα εκμεταλλευόμαστε με το πνεύμα της πίστεως

στον Θεό που μας αγαπά και προνοεί για εμάς. Τα ίδια όμως είναι και μέσα καταστροφής, όταν τα αντιμετωπίζουμε

με λανθασμένη νοοτροπία.»

Συμφιλιωθείτε λοιπόν με τη δοκιμασία σας.

Υπομείνετέ την με υποταγή στον Κύριο, πιστεύοντας ότι έτσι θα ευεργετηθείτε και εσείς και οι οικείοι σας.

Θυμηθείτε και την καρτερία των αγίων μαρτύρων, οι οποίοι μετά τα βασανιστήρια παρέμεναν στη φυλακή πέντε,

δέκα ή και είκοσι ακόμη χρόνια έχοντας ανακούφιση και απόλαυση την ζωντανή ελπίδα του Παραδείσου.



Αποσπάσματα από το βιβλίο «Απάνθισμα Επιστολών-Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου»,
Ιερά Μονή Παρακλήτου , 2008

antexoume

[XAPA]

Κάποτε ἕνας ἱεροκήρυκας ἔκανε μιά περιοδεία καί περνῶντας ἔξω ἀπό μία ἀγροικία,
μιά στάνη, λέει:


Κάποτε ἕνας ἱεροκήρυκας ἔκανε μιά περιοδεία καί περνῶντας ἔξω ἀπό μία ἀγροικία, μιά στάνη, λέει:

«Δέν σταματάω καί σ’ αὐτόν ἐδῶ τόν χριστιανό; Κάτι θά βρῶ νά τοῦ πῶ.»

Μπῆκε λοιπόν καί ἄρχισε νά τοῦ μιλάη γιά τόν Κύριο.

Πρόσεξε ὅμως ὅτι μέσα στό σπίτι δέν ὑπῆρχαν εἰκόνες. Τοῦ μίλησε λοιπόν γιά τίς εἰκόνες.

– Τί εἶναι αὐτό; ρώτησε ὁ χωρικός.

Ἔβγαλε μία ὁ ἱεροκήρυκας ἀπό τήν τσεπούλα του, τοῦ τήν ἔδωσε.

Τοῦ εἶπε νά ἀνάβη τό καντηλάκι, νά κάνη προσευχή… Τόν δίδαξε ἀρκετά.

Ἐνθουσιάστηκε ὁ χωρικός. Μέ τήν πρώτη εὐκαιρία κατεβαίνει στήν πόλη, παίρνει μιά εἰκόνα τῆς Παναγίας.

Τοῦ ἄρεσε, ἔτσι ὅπως κρατοῦσε τό Βρέφος Ἰησοῦ.

Βλέπει καί τόν Ἅγιο Δημήτριο, καβαλάρη, μέ τό ἀκόντιο. «Θά τόν πάρω, νά χτυπάει τόν ἐχθρό», σκέφθηκε.

Ἄς πάρω καί αὐτόν τόν μακρυγένη Ἅγιο…». Ἦταν ὁ Ἅγιος Νικόλαος.


Τούς ἔβαλε μέσα στό σπιτάκι του καί ἄρχισε νά κάνη τήν προσευχούλα του στήν Παναγία, στόν Ἅγιο Δημήτριο, στόν Ἅγιο Νικόλαο.

Δέν πέρασαν πολλές ἡμέρες καί κάποια φορά πού ἔλειψε, μπῆκαν μέσα στό σπίτι του κλέφτες καί τοῦ τά πῆραν ὅλα.

Δέν τοῦ ἄφησαν τίποτα. Ἔμειναν μόνο οἱ τρεῖς εἰκόνες.

Μπαίνει μέσα ἔκπληκτος, βλέπει ὅτι ὅλα τοῦ τά εἶχαν κλέψει. Πηγαίνει λοιπόν στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας:

– Καλά, ἐσύ εἶχες νά φροντίσης τό μωρό, νά τό πλύνης, νά τό ταΐσης, δέν προλαβαίνεις.

Τί νά πρωτοκάνης; Τό μωρό νά κοιτάξης ἤ τούς κλέφτες…

Πάει στόν Ἅγιο Δημήτριο.

– Κι ἐσύ, καβαλάρης, ὥσπου νά βγάλης τό ἄλογο ἀπό τό σταῦλο, νά τό σελώσης, νά τό ἐτοιμάσης, φύγανε οἱ κλέφτες.

– Ἄμ, ἐσύ (ἀπευθύνεται στόν Ἅγιο Νικόλαο), τί ἔκανες; Τίποτα δέν ἔκανες!

Γιατί δέν φύλαγες τά πράγματα; Λοιπόν, γιά τιμωρία σέ βγάζω ἔξω!

Παίρνει τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί τήν κρεμάει ἔξω.

– Ἐδῶ θά καθίσης, μέχρι νά ἔρθουν τά πράγματα πίσω!

Τήν ἄλλη μέρα τό πρωΐ καταφθάνουν οἱ κλέφτες, φορτωμένοι μέ τά πράγματα.

– Πᾶρ’ τα γρήγορα, γιατί ἕνας γέρος μᾶς τρέλλανε στό ξύλο…

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐπέστρεψε τά πράγματα πίσω κάνοντας τό θαῦμα!


Από το βιβλίο «Εμπειρίες από τη Θεία Λειτουργία» του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου, σελ 80-81.


apantaortodoxias

[XAPA]

To κήρυγμα και το παιδί που έκανε φασαρία…


(†) Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας


~ Μιλοῦσα κάποτε στὸν ἄμβωνα καὶ μπροστὰ ὑπῆρχε μία μάνα ποὺ εἶχε ἕνα μωρό,

ποὺ ἄρχισε νὰ κλαίει καὶ νὰ φωνάζει, δημιουργώντας μία κατάσταση.

Οἱ γύρω της, τὴν παρακινοῦσαν νὰ βγεῖ ἔξω.


– Ἐγὼ θὰ κατέβω ἀπὸ τὸν ἄμβωνα, τοὺς εἶπα, ἂν βγεῖ τὸ μωρὸ ἔξω καὶ πάνω σας θὰ εἶναι ἡ ἁμαρτία.

Ξέρετε, ὅτι ὁ σατανᾶς τσιμπάει τὸ παιδὶ γιὰ νὰ κλάψει καὶ νὰ βγάλει ἡ μάνα ἔξω τὸ μωρό της;

Τὸ ξέρετε ἢ δὲν τὸ ξέρετε;

Καὶ ἀπευθυνόμενος στὸ παιδί, λέω:


– Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ σατανᾶς νὰ ἀφήσει τὸ παιδί.


Τὸ παιδὶ τότε σταμάτησε ἀμέσως νὰ κλαίει! Δὲν εἶχα ἄλλο κήρυγμα νὰ κάνω, καλύτερο ἀπὸ αὐτό.


Ἐμεῖς λόγω ἄγνοιας, δὲν γνωρίζουμε ὅτι ὁ διάβολος πειράζει κάθε πιστὸ μέσα στὴν Ἐκκλησία, μὲ διάφορους τρόπους.

Διότι ὅλοι οἱ διάβολοι, εἶναι συγκεντρωμένοι μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πουθενὰ ἀλλοῦ.

Οὔτε στοὺς παπικούς, οὔτε στοὺς προτεστάντες δὲν θὰ δεῖς στὶς »ἐκκλησίες» τους

νὰ κοιμοῦνται καὶ νὰ χασμουριοῦνται ἄνθρωποι.

Αὐτὸ συμβαίνει μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, διότι ὁ δαίμονας γνωρίζει ποὺ βρίσκεται ἡ ἀλήθεια

καὶ βάλλει μόνο τὸν Ὀρθόδοξο πιστό.


Ξέρεις τί θὰ πεῖ, νὰ ἀφήνεις τὸ Χριστὸ καὶ νὰ φεύγεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, πρὶν τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία;

Ποῦ θὰ πᾶς; Ὁ ἄλλος (ὁ διάβολος) σὲ περιμένει ἂπ΄ἔξω ὡς λέων ὀρυόμενος νὰ σὲ καταπιεῖ…

Ποῦ πᾶς;;; Ὑπάρχει ἀνώτερο πράγμα ἀπὸ τὸ νὰ εἶσαι μαζὶ μὲ τὸ Χριστό;

Ὅσο μπορεῖς, περισσότερη ὥρα νὰ καθίσεις μαζί Του.


Ἀλλὰ ναί… ἅμα ἦταν ὁ κ. ὑπουργὸς σὲ μία ἐκδήλωση, ἢ κάποιο ἄλλο ἐπίσημο πρόσωπο,

θὰ τὸν ἄφηνες καὶ θὰ ἔφευγες ἢ θὰ κόλλαγες κοντά του;

Καὶ ἂν σὲ χτυποῦσε καὶ λίγο στὴν πλάτη σου καὶ τὸ ἔβλεπαν οἱ ἄλλοι,

ὅτι ἔχεις σχέση μὲ τὸ πρόσωπο αὐτό, ποὺ νὰ ξεκολλήσεις μετὰ ἂπ΄αὐτόν…

Καὶ ξεκολλᾶς ἀπὸ τὸ Χριστό, τὴν Παναγία καὶ τοῦ Ἁγίους καὶ φεύγεις;

Σὲ ξεγελάει τὸ πονηρὸ πνεῦμα καὶ σὲ ξεσηκώνει νὰ φύγεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία…


Νὰ μὴν φεύγουμε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ στὸ δὶ΄εὐχῶν,

διότι διαφορετικά, ὄχι ἁπλὰ ὁμοιάζουμε, ἀλλὰ εἴμαστε Ἰοῦδες.

Γιατί ὅπως ὁ Ἰούδας ἔφυγε πρὶν ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος ὁλοκληρωθεῖ,

ἔτσι καὶ ἐμεῖς φεύγουμε πρὶν ὁλοκληρωθεῖ ἡ Θεία Λειτουργία.


Ὁ 9ος κανόνας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἀναφέρει τὸ ἑξῆς:

»ὅσοι λαϊκοὶ προσέρχονται στὴν Ἐκκλησία καὶ φεύγουν ἀπὸ τὴν Θεία Λειτουργία, πρὶν ὁ παπὰς πεῖ τὸ »δὶ’ εὐχῶν»,

αὐτὸ λογαριάζεται ὡς »ἀταξία» καὶ πρέπει νὰ ἀφορίζονται!»…



Ἀπὸ Πνευματικὸ Ἀνθολόγιο Ὀρθοδοξίας

πηγή: ixthis3.blogspot.com

[Voreios]

Την Κυριακή 21 Ιουλίου
στην ΕΡΤ 3
στις 12 η ώρα το μεσημέρι
θα έχει αφιέρωμα
στον Όσιο Ιάκωβο Τσαλίκη.

[XAPA]

«Ακούτε αδελφοί μου τι συμφορές παθαίνουν όσοι δεν μεταλαμβάνουν συχνά»



Ο΄Αγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έλεγε:

όταν καλώς και αξίως μεταλαμβάνουν το ιερό και πανάγιο Σώμα του Κυρίου μας,

αυτό γίνεται όπλο για όσους πολεμούνται και επαναστροφή για όσους έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό.

Ενδυναμώνει τους ασθενείς, ευφραίνει τους υγιείς, θεραπεύει τις ασθένειες, διαφυλάσσει την υγεία.


Με τη Θεία Μετάληψη διορθωνόμαστε ευκολότερα και γινόμαστε περισσότερο μακρόθυμοι

και υπομονετικοί στους πόνους και στις θλίψεις.

Μας καθιστά περισσότερο θερμούς στην αγάπη, λεπτούς στη γνώση, πρόθυμους στην υπακοή,

οξείς και γρήγορους στηνενέργεια των χαρισμάτων.


Σε όσους δε δεν μεταλαμβάνουν συχνά συμβαίνουν τα αντίθετα, αφού δεν είναι σφραγισμένοι με το Τίμιο Αίμα του Κυρίου μας.

Σφάζεται τότε το Πρόβατο και με το Τίμιο Αίμα Του σφραγίζονται η πράξη και η θεωρία,

δηλαδή η έξη και η ενέργεια, οι παραστάδες των δικών μου θυρών, των κινήσεων του νοός.

Αυτά ανοίγονται καλώς στη θεωρία και κλείνονται πάλι σαν θύρες από τη θεωρία των υψηλότερων και ακατάληπτων νοημάτων.


Ο θείος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέει ότι με τη θεία Μετάληψη οι νοητοί κλέφτες,

οι δαίμονες, δεν βρίσκουν την ψυχή μας άδεια, ώστε να μπουν σε αυτή μέσω των αισθήσεων.

Πρέπει να εννοήσεις σαν θύρα της οικίας τις αισθήσεις.

Μέσω αυτών εισέρχονται στην καρδιά οι εικόνες όλων των πραγμάτων και χύνεται σε αυτήν το άμετρο πλήθος των επιθυμιών.

Ο προφήτης Ιωήλ ονομάζει αυτές τις αισθήσεις παράθυρα λέγοντας ότι από αυτά θα μπουν οι κλέφτες,

επειδή δεν ήταν χτισμένα με το Τίμιο Αίμα του Χριστού.


Ο ΄Αγιος Κύριλλος λέει ακόμη πως με τη θεία Κοινωνία καθαριζόμαστε από κάθε ψυχική ακαθαρσία

και λαμβάνουμε προθυμία και ζέση για τις αρετές.

Το Τίμιο Αίμα του Χριστού όχι μόνο μας ελευθερώνειαπό κάθε φθορά, αλλά μας καθαρίζει

και από κάθε ακαθαρσία που κρύβεται μέσα στην ψυχή μας.

Δεν μας αφήνει να ψυχρανθούμε από την αμέλεια, αλλά μας κάνει ζέοντες και θερμούς στο ΄Αγιο Πνεύμα....




(Πηγή: Περί της ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων, Εκδόσεις Μυριόβιβλος, 2004)

sfa-cryptochristian.blogspot

[XAPA]

Άγιος Συμεών ο διά Χριστόν σαλός:
Του βρήκε τα λεφτά και του διόρθωσε τον χαρακτήρα!


Άγιος Συμεών ο δια Χριστόν σαλός – Εορτάζει στις 21 Ιουλίου



~ Είχαν κλέψει από κάποιον στην Έμεσα πεντακόσια νομίσματα και, ενώ τα αναζητούσε,

συνάντησε τον αββά Συμεών (άγιος Συμεών ο διά Χριστόν σαλός).

Θέλοντας να αλλάξει διάθεση, του λέει:

«Μπορείς να κάνεις τίποτα, τρελέ, για να βρεθούν τα χρήματά μου;»

Του απαντάει εκείνος:

«Αν θέλεις, ναί».

Λέει πάλι ο άλλος:

«Κάνε, κι αν βρεθούν, θα σου δώσω δέκα».

Του λέει ο Σαλός:

«Αν κάνεις ό,τι σου πω, θα τα βρεις στο ντουλάπι σου αυτήν την νύχτα».

Διαβεβαίωσε με όρκους ότι θα κάνει ό,τι του πει, αρκεί μόνο να μη του πει τίποτε το παράλογο. Του λέει τότε ο όσιος:

«Πήγαινε, τα χρήματά σου τα πήρε ο δούλος σου, που σε υπηρετεί στο τραπέζι.

Να μου ορκιστείς όμως, ότι δεν θα δέρνεις ούτε αυτόν ούτε κανέναν άλλο μέσα στο σπίτι σου».

Το είπε αυτό ο άγιος, γιατί έδερνε πολύ.

Εκείνος νόμισε ότι του είπε να μη δείρει κανένα για τα νομίσματα.

Ο αββάς όμως του είπε να μη δείρει ποτέ κανέναν.

Έδωσε λοιπόν το λόγο του και έκανε φρικτούς όρκους, ότι δεν θα δέρνει κανέναν.

Πήγε ύστερα και βρήκε το δούλο του και με το καλό του πήρε τα χρήματά του.

Από τότε, όσες φορές πήγαινε να δείρει κάποιον, δεν μπορούσε και αμέσως πιανόταν το χέρι του.

Καταλάβαινε τότε κι έλεγε:

«Αυτό το παθαίνω από το Σαλό».

Πήγαινε λοιπόν και του έλεγε:

«Λύσε, Σαλέ, τον όρκο».

Εκείνος παρίστανε τον τρελό και έκανε ότι δεν καταλάβαινε τι του έλεγε.

Επειδή επέμενε να τον ενοχλεί, παρουσιάστηκε στον ύπνο του και του λέει:

«Αν λύσω τον όρκο, θα λύσω και το πορτοφόλι σου και θα σκορπίσω όλα τα χρήματά σου.

Δεν συμπεριφέρεσαι άσχημα με το να θέλεις να δέρνεις τους συνδούλους σου,

οι οποίοι πηγαίνουν πριν από σένα στη μέλλουσα ζωή;».


Όταν λοιπόν είδε αυτά, έπαψε να τον ενοχλεί.



Από το βιβλίο του Αγίου Λεοντίου Νεαπόλεως, «Ο Άγιος Συμεών ο διά Χριστόν σαλός».
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις το «Περιβόλι της Παναγίας». Μετάφραση: Γ. Μπουδούρης, Π. Γιαχανατζής.


simeiakairwn

[XAPA]

Μοναξιά νιώθει αυτός που δεν αγαπά


Όταν αγαπάς κάποιον, τον νιώθεις ζωντανό μπροστά σου.

Μοναξιά νιώθει αυτός που δεν αγαπά,

και η μοναξιά γίνεται μεγαλύτερη, όταν θέλω να με αγαπούν.


Οιοσδήποτε άνθρωπος, είτε βασιλιάς, είτε ζητιάνος είναι,

μόλις θελήσει να τον αγαπούν, θα δείτε ότι αμέσως θα νιώσει μοναξιά.

Μόλις αρχίσει να αγαπά, όχι με αγάπη ανθρώπινη αλλά εν τη Εκκλησία, αρχίζει να φεύγει η μοναξιά και

ανακαλύπτει πως όλη η Εκκλησία, οι πάντες, είναι μαζί του.



Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


orthodoxos

[XAPA]

Μόνο για σήμερα...



Ένας χριστιανός βασανιζόταν συχνά από διάφορες μελλοντικές υποθέσεις.

Ανησυχία του, το τι θα γίνει αύριο, τι θα γίνει μεθαύριο, τι μας περιμένει την επομένη εβδομάδα.

Όλη αυτή η φροντίδα έπνιγε την ψυχή του, πράγμα που τον έκανε πολύ δυστυχή.

Μια νύχτα, ο άνθρωπος αυτός είδε ένα όνειρο.

Περπατούσε σ' ένα μακρινό δρόμο φορτωμένος με ένα σακί στην πλάτη.

Το φορτίο του ήταν βαρύ και κάπου στάθηκε να ξαποστάσει.

Μα όταν θέλησε να σηκωθεί για να συνεχίσει το ταξίδι του, αντιλήφθηκε πως ήταν αδύνατο να σηκώσει το σακίδιό του.

Άνοιξε τότε να δει τι έχει μέσα.

Και τι βλέπει!

Μικρά-μικρά δέματα.

Το ένα έγραφε απ' έξω: "αυτό για αύριο".

Ένα άλλο έγραφε: "αυτό για μεθαύριο".


Το τρίτο έγραφε: "αυτό για σήμερα".

Αυτό ήταν ανάλαφρο.

Το σήκωσε με χαρά και συνεχίζοντας το ταξίδι του ξύπνησε.

Το όνειρο αυτό εκφράζει μια τραγική πραγματικότητα.

Η μέριμνα για το αύριο, για το μεθαύριο, για το μετά από μια εβδομάδα, για το μετά από ένα μήνα και ένα χρόνο,

γεμίζει τις ψυχές μας με άγχος και ανησυχίες, που μας αφαιρούν την γαλήνη και μας κάνουν το βάρος της ζωής δυσβάστακτο.

Για να μας απαλλάξει ο Κύριός μας απ' αυτές τις εναγώνιες στιγμές είπε εκείνα τα αθάνατα λόγια.

"Μη ούν μεριμνήσητε εις την αύριον, η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής,

αρκετόν τη ημέρα η κακία αυτής" (Ματθ. 6,34)



lllazaros.blogspot

[XAPA]

Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε


Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης



Είναι μεγάλο αγαθό να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού.

Τότε στην ψυχή είναι Μόνος ο Κύριος και δεν έρχεται καμιά ξένη σκέψη, η ψυχή προσεύχεται με καθαρό νου

και αισθάνεται την αγάπη του Θεού, έστω και αν υποφέρει σωματικά.


Όταν η ψυχή παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, τότε ο Ίδιος ο Κύριος αρχίζει να την καθοδηγεί,

και η ψυχή διδάσκεται απευθείας από τον Θεό, ενώ προηγουμένως την οδηγούσαν οι άνθρωποι και η Γραφή.

Αλλά το να είναι Δάσκαλος της ψυχής ο Ίδιος ο Κύριος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος είναι σπάνιο

και λίγοι γνωρίζουν αυτό το μυστήριο, εκείνοι μόνο που ζουν κατά το θέλημα του Θεού.


Ο υπερήφανος δεν αναζητεί το θέλημα του Θεού, αλλά προτιμά να κατευθύνει ο ίδιος τη ζωή του.

Και δεν καταλαβαίνει πώς, χωρίς τον Θεό, δεν επαρκεί το λογικό του ανθρώπου για να τον καθοδηγεί.


Για όποιον παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού η ζωή γίνεται πολύ ευκολότερη, γιατί στις αρρώστιες,

στη φτώχεια και στο διωγμό σκέφτεται: «Έτσι ευδόκησε ο Θεός και πρέπει να υπομείνω για τις αμαρτίες μου».


Να, εδώ και πολλά χρόνια πάσχω από πονοκέφαλο και δύσκολα τον υποφέρω,

αλλά με ωφελεί, γιατί με την ασθένεια ταπεινώνεται η ψυχή.

Η ψυχή μου επιθυμεί διακαώς να προσεύχεται και να αγρυπνεί αλλά η ασθένεια με εμποδίζει,

διότι το άρρωστο σώμα απαιτεί ανάπαυση. Και παρακάλεσα πολύ τον Κύριο να με θεραπεύσει, αλλά δεν με άκουσε.

Κι αυτό σημαίνει πώς αυτό δεν θα ήταν προς όφελός μου.


Όταν η χάρη είναι μαζί μας, είμαστε δυνατοί στο πνεύμα. Όταν όμως την χάσομε, βλέπομε την αδυναμία μας,

βλέπομε πως χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε ούτε να σκεφτούμε το καλό.

Πώς μπορείς να ξέρεις αν ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού; Να η ένδειξη:

Αν στενοχωριέσαι για κάτι, αυτό σημαίνει πως δεν παραδόθηκες τελείως στο θέλημα του Θεού,

έστω κι αν σου φαίνεται πως ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.


Όποιος ζει κατά το θέλημα του Θεού, αυτός δεν μεριμνά για τίποτε.

Κι αν κάτι του χρειάζεται, παραδίνει τον εαυτό του και την ανάγκη του στον Θεό.

Κι αν πάρει ότι θέλει, μένει ήρεμος, σαν να το είχε.


Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε: ούτε θύελλες ούτε ληστές ούτε τίποτα άλλο.

‘Ότι κι αν έλθει, λέγει: «Έτσι ευδοκεί ο Θεός», κι έτσι διατηρείται η ειρήνη στην ψυχή και στο σώμα.


Ο Κύριος βλέποντας τις θλίψεις μας δεν θα επιτρέψει ποτέ κάτι που να ξεπερνά τις δυνάμεις μας.

Αν οι θλίψεις μας φαίνονται υπερβολικές, αυτό σημαίνει πως δεν έχομε παραδοθεί στο θέλημα του Θεού…


Όποιος κάνει το θέλημα του Θεού, είναι ευχαριστημένος με όλα, έστω κι αν είναι φτωχός

και ίσως ασθενής και πάσχει , γιατί τον ευφραίνει η χάρη του Θεού.


Όποιος όμως ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αυτός θα δοξασθεί και στον ουρανό και στη γη…

Όταν η Παναγία βρισκόταν κοντά στον Σταυρό, η θλίψη Της ήταν ακατάληπτα μεγάλη,

επειδή Αυτή αγαπούσε τον Υιό της περισσότερο απ’ ότι μπορεί κανείς να φαντασθεί.


Κι εμείς ξέρομε πως όσο μεγαλύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η λύπη.

Κατά την ανθρώπινη φύση η Θεοτόκος δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να μην υποκύψει στις θλίψεις Της

παραδόθηκε όμως στο θέλημα του Θεού και το Άγιο Πνεύμα Την ενίσχυσε ν’ αντέξει στον πόνο της.


Μετά την Ανάληψη του Κυρίου η Παναγία έγινε η μεγάλη παρηγοριά στις θλίψεις για όλο τον λαό του Θεού.

Ο Κύριος έδωσε επί γης το Άγιο Πνεύμα και όσοι Το έλαβαν αισθάνονται τον παράδεισο μέσα τους.


Όποιος δόθηκε ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, έχει την καθαρή προσευχή και η ψυχή του αγαπά τον Κύριο.


Όποιος παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού, απασχολείται μόνο με τον Θεό.

Η χάρη του Θεού τον βοηθά να παραμένει στην αδιάλειπτη προσευχή.

Κι όταν ακόμα εργάζεται ή μιλάει, η ψυχή του είναι απορροφημένη από τον Θεό

και γι’ αυτό ο Κύριος την πήρε υπό την προστασία Του.



Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης», π.Σωφρονίου (Σαχάρωφ).


πηγή: iconandlight.wordpress.com