xtisa wrote:Μήπως
συνειδητά ακατήχητους ?
Ερώτηση προς προβληματισμό...

Μεγαλη κουβεντα αυτη. Και οδηγει αναγκαστικα στην προδοσια και στα πλακακια που λεγαμε, σαν μερος του ολου παλιου και σοφου αντιχριστου σχεδιου.
Δεν συμφερει ο λαος, το ποιμνιο να εχει υγιη πνευματικα αισθητηρια γιατι τοτε θα ανοιξουν τα ματια του και θα δει τα παντα, την υποκρισια, την γυμνια αυτων που κηρυττουν και του κουνανε το δαχτυλο. Γιατι μας θελουν σαν αυτους, χαμερπεις και προσκυνημενους, απορροφημενους απο τα βιοτικα και τις μεριμνες, για να δικαιολογησουν ετσι και την δικια τους προσκολληση στην υλη και την εξουσια.
Πόσο απεχουν απο αυτο που ειπε ο Κυριος! ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων.
Αλλά τους παει γαντι αυτο: ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. ὁ δἑ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων.
Οποιος μενει μονο σε αυτα που του λενε οι σημερινοι ιερεις και ιεραρχες, μενει με την ψευδαισθηση της ασφαλειας και με την γνωμη οτι ειναι ενας καλος χριστιανος. Στην ουσια ενας χριστιανουλης, που θα ελεγε και ο Φιλιππος.
Οι λιγοι που θα ψαχτουν λιγο παραπανω, με βιβλια Αγιων, με αναζητηση πραγματικα θεοφορων πατερων και μοναχων, αυτοι που ειναι διατεθειμενοι να κανουν αυτον τον κοπο και την ερευνα, αυτοι δηλαδη που διαισθανονται οτι κατι δεν παει καλα και αρχιζουν να ψαχνονται, θα δουν να ανοιγεται μπροστα τους ενας αλλος κοσμος πνευματικος, εντελως διαφορετικος απο αυτον που εχουν διαδαχτει τοσα χρονια. Και θα συναισθανθουν τοτε την μηδαμινοτητα τους, θα παρουν μια ελαχιστη εστω ιδεα για το τι ειναι ο Χριστος και τι η πιστη μας, θα αρχισουν να ελευθερωνονται απο τα παλια δεσμα και τις παρωπιδες. Και αν αποφασισουν να Τον ακολουθησουν, τον πραγματικο Χριστο, τοτε θα δουν τι εστι διαβολος, τι πειρασμος, τι αορατος πολεμος. Εδω ερχεται το “ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται”, και οχι σε αλλες προφανως λαθος καταστασεις στις οποίες μας ζητουν να κανουμε υπομονη.