Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

ΘΑ ΕΡΘΕΙ, ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΈΡΗΜΟ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ

ΤΟ ‘’ΓΙΑΤΙ’’ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙΣ


Μην νομίσεις πως υπάρχει άνθρωπος που δεν ζορίζεται.

Μην νομίσεις πως υπάρχει άνθρωπος που δεν αγωνιά για κάτι.


Όλοι και με κάτι συνεχώς παλεύουνε. Όλοι, υπάρχει κάτι, που βαθιά φοβούνται.

Αν δεν δοκιμαστείς μέσα στο καμίνι της φωτιάς, δεν θα λάμψει το χρυσάφι μέσα σου.


Και αν δεν περάσεις από την προσωπική σου Έρημο, μην περιμένεις το Πνεύμα σου να δυναμώσει.

Μην ξοδεύεις χρόνο στο να σκέφτεσαι ‘’γιατί’’, και ‘’πως’’ και ‘’τι θα γινόταν εάν’’.


Πάλεψε.

Πάλεψε με συνέπεια.


Άντεξε.

Άντεξε για όσο χρειαστεί και για όσο ο Θεός το επιτρέψει.


‘’…Όν αγαπά, παιδεύει Κύριος…’’.

Όχι από βίτσιο. Όχι από εμπάθεια. Όχι από χαιρεκακία…


Θα έρθει η ώρα. Στο υπόσχομαι αυτό…

Θα έρθει η ώρα, που θα καταλάβεις ‘’το γιατί…’’


Μπορεί να αργήσει… Μπορεί να είναι κοντά στο τέλος…

Αλλά θα έρθει. Πάντα έρχεται….


Θα έρθει, ώρα που θα βγεις από την Μεγάλη Έρημο και τότε θα καταλάβεις το ‘’γιατί’’ έπρεπε να την περάσεις.


Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

simeiakairwn.

[XAPA]

Εἰκόνα τοῦ «Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ»


Ο Όσιος Παίσιος για την χήρα που φιλοξένησε τον Προφήτη Ηλία


Εἴμαστε παιδιά τοῦ Θεοῦ και εἶναι καθῆκον μας να κάνουμε το καλό, γιατί ὁ Θεός εἶναι ὅλος ἀγάπη.

Εἶδες ἡ χήρα πού φιλοξένησε τον προφήτη Ἠλία;

Εἰδωλολάτρης ἦταν, ἀλλά τί ἀγάπη εἶχε μέσα της!


Ὅταν ὁ Προφήτης πῆγε και τῆς ζήτησε ψωμί, τοῦ εἶπε:

«Ἔχουμε λίγο λάδι καὶ ἀλεύρι· αὐτό θὰ φάω με τα παιδιά μου καὶ μετά θα πεθάνουμε».

Δεν τοῦ εἶπε: «Δεν ἔχουμε να σοῦ δώσουμε».


Και ὅταν ὁ Προφήτης, για να δοκιμάσει την προαίρεσή της, τῆς εἶπε να φτιάξη ψωμὶ πρῶτα για ἐκεῖνον

και μετά για τα παιδιά της, ἡ καημένη ἀμέσως τοῦ ἒφτιαξε.

Ἂν δεν εἶχε μέσα της ἀγάπη, θα ἔβαζε λογισμούς.

«Δεν φτάνει που τοῦ λέω ὅτι ἔχουμε λίγο, θα ἔλεγε, ζητάει να φτιάξω πρῶτα για ἐκεῖνον!».


Φάνηκε ἡ προαίρεσή της, για νὰ ἔχουμε ἐμεῖς παραδείγματα.

Ἀλλά ἐμεῖς διαβάζουμε...Ἁγία Γραφή, διαβάζουμε τόσα και τόσα, και τί κάνουμε;


Θυμᾶμαι, και στο Σινά τα Βεδουϊνάκια που δεν ἤξεραν τίποτε ἀπό το Εὐαγγέλιο, ἂν τους ἔδινες κάτι, ἀκόμα και πολύ λίγο να ἦταν,

θα το μοιράζονταν μεταξύ τους και θὰ ἔπαιρναν ὅλα ἀπό λίγο.

Και ἂν για το τελευταῖο δεν ἔμενε τίποτε, θα τοῦ ἔδιναν τα ἄλλα ἀπό το δικό τους.


Ὅλα αὐτά να τα παίρνετε σαν παράδειγμα και να ἐξετάζετε τον ἑαυτό σας, για να βλέπετε ποῦ βρίσκεσθε.

Ἂν ἐργάζεται ἔτσι κανείς, ὠφελεῖται ὄχι μόνον ἀπό τους Ἁγίους καὶ ἀπό τους ἀγωνιστές, ἀλλά ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους.

Σκέφτεται: «Αὐτὸ το φιλότιμο το ἔχω ἐγώ; Πῶς θα κριθῶ;»

Γιατί ὁ καθένας μας μόνος του θὰ κριθῆ ἀπό τον καλύτερό του.


Ἀξία ἔχει νὰ δίνουμε ἀπὸ το ὑστέρημά μας, εἴτε πρόκειται για κάτι πνευματικό εἴτε για κάτι ὑλικό.

Ἔχω, ἂς ὑποθέσουμε, τρία μαξιλάρια.

Ἂν δώσω τὸ ἕνα πού μοῦ περισσεύει, δεν ἔχει ἀξία.

Ἐνῶ, ἂν δώσω αὐτό που χρησιμοποιῶ γιὰ προσκέφαλο, αὐτό ἔχει ἀξία, γιατί ἔχει θυσία.

Γι’ αὐτό καὶ ὁ Χριστός εἶπε γιὰ την χήρα:

«Ἡ χήρα ἡ πτωχή αὔτη πλεῖον πάντων ἔβαλεν…»



Ἀπό το βιβλίο: «Πάθη και Ἀρετές», Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Ε΄,

ἔκδοσις Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης


orthodoxia-ellhnismos.gr

[XAPA]

Μαρτυρία Ξενοφώντος Ανδρέα, αγιογράφου, για την ελευθερία της Κύπρου


Επισκέφτηκα τον π. Παΐσιο το 1989, έχοντας μόλις διαβάσει ένα σύντομο βιογραφικό του.

Αντιμετώπιζα τότε ένα σοβαρό πρόβλημα και πήγα να ζητήσω τη βοήθειά του.

Αφού, λοιπόν, μιλήσαμε για το συγκεκριμένο θέμα, η κουβέντα γύρισε στο Κυπριακό.

Τον ρώτησα τότε αν θα φύγουν ποτέ οι Τούρκοι.


Μου απάντησε:

«Και βέβαια θα φύγουν. Η Κύπρος θα ελευθερωθεί.»

«Πότε, Γέροντα;»

«Ε, δε θα πάρει, όσο ο κομμουνισμός στη Ρωσία.»


«Μα, Γέροντα, ο κομμουνισμός δεν έπεσε!» επέμενα.

Κι ο Γέροντας χαμογελώντας μου είπε:

«Τρέμουν τα πόδια του.

Όπου να ‘ναι το θεριό σωριάζεται!»


«Και πώς θα φύγουν οι Τούρκοι; Θα κάνουμε πόλεμο;» ξαναρώτησα.

«Όχι, όχι! Πόλεμος θα γίνει, αλλά δε θα τον κάνετε εσείς.

Η Τουρκία θα κάνει πόλεμο με ένα γειτονικό της κράτος και θα εμπλακούν κι άλλες χώρες.


Η Τουρκία θα ανοίξει πολλά μέτωπα και θα αναγκαστεί να πάρει στρατεύματα και πολεμικό υλικό από την Κύπρο,

για να τα μεταφέρει αλλού και να ξεκουράσει τους άλλους που θα πολεμούν.

Και τότε εσείς θα πάτε πίσω όπως φύγατε: με τα τρακτέρ, τα λεωφορεία, περπατητοί, τρέχοντας.»


«Κι αυτοί θα το δεχτούν; Δε θ’ αντιδράσουν;»

«Κάποιοι θα αντιδράσουν και ορισμένοι θα σκοτωθούν» απάντησε ο Γέροντας. Και συνέχισε:

«Αυτό θα συμβεί γιατί δε θα φεύγουν εύκολα από το σπίτι που γεννήθηκαν, έστω κι αν δεν ήταν δικό τους.


Το ίδιο θα γίνει και στις δύο πλευρές, αλλά η Κύπρος θα ενωθεί. Μην το σκέφτεστε.

Μόνο να έρθει η μέρα, Ανδρέα, να επιστρέψετε στο Θεό, στην Εκκλησία, στην προσευχή

και στην ανιδιοτελή αγάπη προς τον πλησίον, για να είναι λιγότερες και οι απώλειες εκείνες τις μέρες».


Επιστρέφοντας στην Κύπρο, όπου και να τα ‘λεγα όλα αυτά, με κορόιδευαν.

Όμως εγώ τα πίστευα σαν να τα είχα ακούσει από τον ίδιο το Θεό.

Μέχρι που κάποια στιγμή, το 1990, έπεσε ο κομμουνισμός

και τότε ορισμένοι απ’ αυτούς μου τηλεφώνησαν για να μου ζητήσουν συγγνώμη.

Όσο δε για τα υπόλοιπα, τα προσωπικά μου, ό,τι μου προέβλεψε βγήκε επίσης αληθινό…


Μαρτυρίες Προσκυνητών, Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, τόμος Β’,σελ. 370,

Εκδόσεις Αγιοτόκος – Καππαδοκία του Επισμηναγού Νικόλαου Ζουρνατζόγλου έ.ά


iconandlight

[XAPA]

Ήτανε νά γίνει παγκόσμιος πόλεμος καί ἡ Παναγία μᾶς ἐπιστράτευσε ὅλους

καί μᾶς εἶπε...


«Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου Ὁμιλίες»



Μιὰ ἄλλη συγκλονιστικὴ ἐμπειρία, ποὺ εἴχαμε μὲ τὸν Γέροντα, ἦταν στὴν Οὐκρανία, ὅταν φτάσαμε στὸ ἀεροδρόμιο τοῦ Κιέβου.

Ἐκεῖ ξαφνικὰ ὁ Γέροντας ἐκδήλωσε μεγάλη χαρά καὶ μοῦ λέει:


«Νεόφυτε, ἐδῶ ἦρθα ξανά»!

«Μά, πότε ἦρθες Γέροντα;», τὸν ρωτάω.

«Ἦρθα πρὶν τόσα χρόνια.

Ήτανε νὰ γίνει παγκόσμιος πόλεμος καὶ ἡ Παναγία μᾶς ἐπιστράτευσε ὅλους καὶ μᾶς εἶπε·

“κάντε προσευχή, νὰ μὴ γίνει τώρα ὁ μεγάλος πόλεμος, νὰ δώσουμε χρόνο μετανοίας στοὺς ἀνθρώπους”.


Καὶ ἤθελαν τότε οἱ Ρώσοι καὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ Δυτικοὶ νὰ κάνουνε παγκόσμιο πόλεμο! Ἐδῶ ἤθελαν νὰ κάνουν τὸν πόλεμο…».

«Καί, τί ἔγινε τότε, Γέροντα»;

«Εἶδα ὅτι πήγαμε ὅλοι στὸ Κίεβο καὶ κάναμε προσευχή.

Καὶ ἤμασταν μαζὶ μὲ τὸν πάτερ Πορφύριο, τὸν πάτερ Παΐσιο, τὸν πάτερ Ἰάκωβο καὶ ἄλλους ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ.


Καὶ ἐγὼ ἔκλαιγα πολύ! Κι ὅλους μᾶς συντόνιζε ὁ πάτερ Πορφύριος, ποὺ μοῦ εἶπε:

“Πάτερ Εὐμένιε, μὴν κλαῖς ἔτσι, δὲν θὰ γίνει τώρα ὁ παγκόσμιος πόλεμος· ὕστερα θὰ γίνει”!

Καὶ κατόπιν ἄρχισε νὰ κλαίει πολὺ ὁ πάτερ Ἰάκωβος καὶ ἔλεγε:

«Όχι ἄλλος πόλεμος, ὄχι ἄλλος πόλεμος, Παναγία μου”!


Καὶ εἴδαμε τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Ρῶσο, ποὺ εἶπε:

Όχι, πρέπει νὰ γίνει πόλεμος, διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος νὰ θεραπευτεῖ αὐτὸς ὁ κόσμος»!



«Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου Ὁμιλίες» Ἱερὰ Μητρόπολις Μόρφου, τόμος Α’, ἐκδ. Θεομόρφου, σελ. 346-348


proskynitis

[XAPA]

Γερόντισσα Γαλακτία: “Θυμήσου τον Προφήτη Ηλία. Θα ζήσετε ευλογημένες μέρες…”


Διήγηση Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου: …


«Με πήρε τηλέφωνο μια καλή καλόγρια.

Έχουμε σήμερα Πέμπτη (5 Οκτωβρίου 2023), θα με πήρε την Δευτέρα που μας πέρασε.

Στην Ελλάδα η καλόγρια αυτή είναι σ’ ένα καλό μοναστήρι.

Έβρεξε κι εκεί πάρα πολύ και η καλόγρια αυτή ήταν υπεύθυνη από τη Γερόντισσά της να προσέχει τα γίδια

και να ταΐζει τα ζώα της Μονής.


Είχαμε λέει λίγα κοτόπουλα και καμιά εικοσαριά γίδια.

Και της είπε η Ηγουμένη “αδελφή να πουλήσουμε μερικά γίδια, είναι πολλά, ένα μοναστήρι τώρα θέλει είκοσι γίδια;

Αφού δε προλαβαίνεις να τα ταΐζεις” και σκεφτόμαστε λέει να τα δώσουμε σε διάφορους ανθρώπους

που βοηθούν κατά καιρούς το μοναστήρι και να κρατήσουμε μόνο 2-3 για το γάλα.

Κι ήταν λέει το τέλος μιάς αγρυπνίας που εκάναμε.


Επήγα κοιμήθηκα 2-3 ώρες αλλά εσυνήθησα τα ζώα, η ώρα 5:30 π.μ. πριν να μπούμε στην Ακολουθία, να πηγαίνω να τα ταΐζω.

Ε, έβαλα το ρολόι 5:30 π.μ.

Ήμουν στο δρόμο. Πήγα στον στάβλο έπιασα σανό και τροφές να πάω στα κοτόπουλα και ιδιαιτέρως στα γίδια.

Ε, δε καταλάβαμε λόγω της αγρυπνίας ότι οι βροχές ήταν τόσο πολλές.


Εκατέβασε ένα νερό το δρομάκι που πηγαίναμε στο μαντρί εγέμισε λάσπες και να γλιστρήσεις ήταν επικίνδυνο

και να πατήσεις μέσα να μην βγεις από ταις λάσπες.

Πώ πω, λέει, πως θα πάω τώρα στα γίδια;

Καλά είπαμε με τη Γερόντισσα να μην κρατήσουμε τίποτα καλέ, να τα σφάξουμε κι άλλα να τα δώσουμε.


Κι αμέσως, λέει, νιώθω σε απόσταση 2-3 μέτρα μιάν ολοφώτεινη παρουσία μιάς γυναίκας.

Η οποία έστεκε 1 μέτρο πάνω από τη γη. Γυρίζω και τη βλέπω.

Ποιά είσαι, της λέει;

Ενώ ήταν ντυμένη σαν καλόγρια από πάνω της είχε ένα φωτεινό χιτώνα, ολόλευκο, έλαμπε!».

– «Είμαι η Αγία Γερόντισσα Γαλακτία. Δε με κατάλαβες;».


– «Γερόντισσα, μα πως εντύθηκες έτσι; της λέει, εσύ μιά ζωή ήσουν στα μαύρα».

– «Έτσι είμαστε εδώ πάνω, μες την Δόξα του Θεού. Άκουσε κόρη μου, να πας να ταΐσεις τα γίδια».

– «Μα πως θα πάω Γερόντισσα; Δε βλέπεις τη βροχή τί λάσπη εκατέβασε;».

– «Που είναι η λάσπη;».

– «Να, μη βλέπεις εσύ που είσαι Αγία και στέκεις εις τον αέρα. Εγώ δε μπορώ να σταθώ στον αέρα, έχω σώμα».


– «Παιδί μου, εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» σταύρωσε το χώρο και με το χέρι της

με μια κίνηση έδιωξε τις λάσπες.

– «Και οι λάσπες πήγαν δεξιά και αριστερά λες και ήταν ο Μωυσής που άνοιξε την Ερυθρά Θάλασσα».

– «Πέρασε κόρη μου. Δεν έμαθες ακόμα να μας επικαλείσαι; Γιατί είμαστε εις στον Ουρανό κι εμείς και οι Άγιοι Άγγελοι;

Εσείς να μας καλείτε συνεχώς και στα πιό μικρά σας να σας βοηθήσουμε».


Μητροπολίτης Μόρφου: «Εσυγκινήθηκα λέει».

– «Ευχαριστώ Γερόντισσα.

Να το πω αυτό που μου συνέβη;».

– «Όχι μόνο στο μοναστήρι σου, θα βρεις μερικούς που τους ακούει όλος ο ντουνιάς και να τους το πεις για να το πουν».


Μητροπολίτης Μόρφου:

«και τώρα κάμνω υπακοή!

Λοιπόν η αδελφούλα εξεθάρρεψε με τη Γιαγιά και της λέει:»

– «και εμείς που σκεφτόμαστε να σφάξουμε μερικά γίδια κι άλλα να δωρήσουμε;».


– «Όχι μόνο δε θα σφάξετε τα είκοσι γίδια αλλά όσοι έχετε είκοσι θα τα κάνετε σαράντα.

Όσοι έχετε δύο θα τα κάνετε τέσσερα.

Όσοι έχετε τέσσερα θα τα διπλασιάσετε να τα κάνετε οκτώ».

– «Μα τί λες Γερόντισσα; Τα είκοσι δεν προλαβαίνω και θα κάμω σαράντα;».


– «Και τώρα πώς θα τα προλάβεις; Ποιος έδιωξε τα χώματα και τις λάσπες; Εσύ; Θα με καλείς εμένα».

– «Καλά Γερόντισσα θα κατεβαίνεις από τον Ουρανό; Και θα μου καθαρίζεις κάθε μέρα;».

– «Μάλιστα παιδί μου, φτάνει με ανοικτή καρδιά να με καλείς κι εμένα κι άλλους.


Όχι μόνο εμένα. Διότι από εδώ και πέρα κόρη μου ο κόσμος ως τώρα στα μοναστήρια έδινε χρήματα, φαγώσιμα, φρούτα,

τυριά, ότι παρήγαγε ο καθένας, από ευλάβεια: “να πάω στο μοναστήρι στον Αϊ Νικόλα ότι παράγω”.

Από δω και πέρα δε θα σας φέρνει κανείς. Κανείς.


Για κάποιο διάστημα θα τρώτε μόνο με ότι έχετε. Ότι παράγετε.

Ούτε ηλεκτρικό, ούτε καύσιμα θα υπάρχουν».

– «Μα τί λες Γερόντισσα;».

– «Γι’ αυτό πρέπει ν’ αυξήσετε τα γίδια και να το πεις σ’ αυτούς που μιλούν να το πουν κι ο καθένας ας αναλάβει

τις ευθύνες του».


Μητροπολίτης Μόρφου: «της λέει “καλά Γερόντισσα…”

Μ’ άρεσε πολύ αυτή η καλόγρια, είχε μαγκιά πνευματική!».

– «…Καλά τα λες εσύ από τον Ουρανό αλλά ξέρεις τί δύσκολο πράγμα είναι να μεγαλώσεις σαράντα γίδια;».

– «Ξέρω, αλλά ξέρεις τί εύκολο είναι να τα μεγαλώσεις με τη βοήθειά μας;».

– «Ναι Γερόντισσα θα μας βοηθάτε στις δουλειές και στις λάσπες. Όταν θα πάω στον στάβλο να πάρω σανό και τα σανά…».


Μητροπολίτης Μόρφου: «έτσι μου είπε, μου έκανε εντύπωση, μου το είπε στον πληθυντικό».

– «…τα σανά θα είναι μόνο για τα δέκα, τα άλλα τριάντα δηλαδή θα πεινάσουνε. Αφού δε θα μας φέρνει και κανείς.

Δε θα υπάρχει αυτοκίνητο, ηλεκτρισμός, δε θα υπάρχει τρεχούμενο νερό. Πώς θα τα ταΐζουμε;

Με πόσα σανά θα ταΐζουμε εμείς αυτά τα ζα;».


Μητροπολίτης Μόρφου: «και τί της είπε η Γερόντισσα;».

– «Άκουσε κόρη μου, θα έχετε στο στάβλο τέσσερις μπάλες σανό. Θα πας την μία ημέρα και θα πιάσεις τη μια, θα ταΐσεις τα ζώα σου.

Τη δεύτερη ημέρα θα πάρεις μια άλλη μπάλα, θα ταΐσεις τα υπόλοιπα και εκεί που θα αρχίσεις να σκέφτεσαι “θα μας τελειώσουν

τα σανά και θα πεθάνουνε τα ζα” εμείς και οι άγγελοί σας, τα δύο που θα μείνουν σανά θα τα κάνουμε εικοσιδύο.

Από δω και πέρα στις δύσκολες μέρες που έρχονται δεν θα ζήσετε με τη λογική του αιώνος τούτου

αλλά με την ευλογία και την πίστη, φτάνει να επικαλείστε εμάς με πίστη».


– «Συγγνώμη, μια τελευταία ερώτηση Γερόντισσα Γαλακτία.

Μόνο τα σανά θα αυξάνονται;».

– «Όλα παιδί μου, όλα! Θυμήσου τον Προφήτη Ηλία.

Θα ζήσετε ευλογημένες μέρες κι ας μην υπάρχει πολύ τεχνολογία προς στιγμής, μετά θα αποκατασταθούν όλα.

Αλλά πρέπει να δώσετε εξετάσεις, τί πίστη έχετε;».


Μητροπολίτης Μόρφου:

«Ακούτε; Δηλαδή προς στιγμής θα ταλαιπωρηθεί και το στομαχάκι μας, ε;

και η καρδούλα μας και ο φόβος μας,

για να δει ο Θεός την εμπιστοσύνη μας σε Αυτόν και μόνο σε Αυτόν και στην Παναγία Μητέρα Του και Μητέρα μας,

στους Αγίους και στους Αγίους Αγγέλους.

Ξεκινάτε από τα τώρα. Εκπαιδευτείτε και εσείς και τα παιδιά σας».



immorfou.org.cy