ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΨΕΥΤΟΠΤΩΧΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

[Romanos]

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΤΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ;


ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ Η ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ;

[broxopoios]

Ἡ ἀγέλη τῆς βουλῆς καὶ τὰ κοράκια.

[Romanos]

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ (ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ-ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ)

ΣΚΙΑΘΟΣ:
ΑΝΕΡΓΟΣ ΝΕΑΡΟΣ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΕΝΩ ΕΨΑΧΝΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!!

[Romanos]

ΣΤΗ ΦΟΡΟΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ O ΛAOΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠEΡNAEI ΣTHN ANTEΠΙΘEΣH

ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΕΞΩΔΙΚΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ.



ΒΙΝΤΕΟ

[Romanos]

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: " Η Α.Σ.Ο.Ε.Ε. ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΜΗΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΟΛΟΓΙΑΣ"


ΟΤΑΝ Η ΜΗ ΑΘΗΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΘΗΝΑ

[Romanos]

ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΝΑ ΗΓΗΘΕΙ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ


EINAI 9XΡONOΣ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ 30ΧΡΟΝΟΥ

ΒΙΝΤΕΟ

[Voreios]

ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΗΣ 29ης ΜΑΪΟΥ, ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ "ΠΡΟΦΗΤΗ ΜΩΑΜΕΘ, ΑΛΛΑΧ ΚΑΙ ΚΕΜΑΛ", ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΚΤΙΝΟΔΕΜΕΝΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!
Το παραδοσιακό τραγούδι της Ανατολικής Θράκης που φέρνει ρίγη συγκίνησης, προσφέρει αληθινή ΠΑΙΔΕΙΑ και πρέπει να διδάσκεται στα Ελληνικά Σχολειά!

Να και οι στίχοι του:

ΑΚΤΙΝΟΔΕΜΕΝΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό
μες στην Εκκλησιά την τρισυπόστατη,
ήταν το χρυσό και τ’ αργυρό
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Ήταν μια φορά κι ένα καιρό, μια φορά κι έναν καιρό.

Κι όταν λειτουργούσε ο παπάς
τη στιγμή που μόνος επροσκόμιζε
κάποιος του το πήρε – που το πας
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο;
Στράφηκε και ρώτησε ο παπάς, ναι που το πας;

Που το πας μ’ ολάνοιχτα φτερά,
μόνο ο βασιλιάς μας εκοινώνησε
κοίταξε τι πλήθος καρτερά
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Που το πας μ’ ολάνοιχτα φτερά, ναι μ’ ολάνοιχτα φτερά;

Έτσι με τη Θεία Κοινωνιά
θα το κρύψω μέσα στον Παράδεισο
και στην πιο κρινόσπαρτη γωνιά
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Έτσι με τη Θεία Κοινωνιά, με τη Θεία Κοινωνιά;

Θα μεταλαβαίνουν οι ψυχές
των μαρτύρων που ‘χυσαν το αίμα τους
και θα ακούει ανήκουστες ευχές
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο
από των μαρτύρων τις ψυχές, των μαρτύρων τις ψυχές;

Ώσπου να’ ρθει η ώρα κι η στιγμή
που ‘θε ν’ ακουστούν ευχές ανήκουστες
θα το ξαναφέρω με τιμή
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Ώσπου να’ ρθει η ώρα κι η στιγμή, να ‘ρθει η ώρα κι η στιγμή;

[Ευα]

ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΗΣ 29ης ΜΑΪΟΥ, ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ "ΠΡΟΦΗΤΗ ΜΩΑΜΕΘ, ΑΛΛΑΧ ΚΑΙ ΚΕΜΑΛ", ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΚΤΙΝΟΔΕΜΕΝΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!
Το παραδοσιακό τραγούδι της Ανατολικής Θράκης που φέρνει ρίγη συγκίνησης, προσφέρει αληθινή ΠΑΙΔΕΙΑ και πρέπει να διδάσκεται στα Ελληνικά Σχολειά!

Να και οι στίχοι του:

ΑΚΤΙΝΟΔΕΜΕΝΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό
μες στην Εκκλησιά την τρισυπόστατη,
ήταν το χρυσό και τ’ αργυρό
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Ήταν μια φορά κι ένα καιρό, μια φορά κι έναν καιρό.

Κι όταν λειτουργούσε ο παπάς
τη στιγμή που μόνος επροσκόμιζε
κάποιος του το πήρε – που το πας
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο;
Στράφηκε και ρώτησε ο παπάς, ναι που το πας;

Που το πας μ’ ολάνοιχτα φτερά,
μόνο ο βασιλιάς μας εκοινώνησε
κοίταξε τι πλήθος καρτερά
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Που το πας μ’ ολάνοιχτα φτερά, ναι μ’ ολάνοιχτα φτερά;

Έτσι με τη Θεία Κοινωνιά
θα το κρύψω μέσα στον Παράδεισο
και στην πιο κρινόσπαρτη γωνιά
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Έτσι με τη Θεία Κοινωνιά, με τη Θεία Κοινωνιά;

Θα μεταλαβαίνουν οι ψυχές
των μαρτύρων που ‘χυσαν το αίμα τους
και θα ακούει ανήκουστες ευχές
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο
από των μαρτύρων τις ψυχές, των μαρτύρων τις ψυχές;

Ώσπου να’ ρθει η ώρα κι η στιγμή
που ‘θε ν’ ακουστούν ευχές ανήκουστες
θα το ξαναφέρω με τιμή
τ’ ακτινοδεμένο δισκοπότηρο.
Ώσπου να’ ρθει η ώρα κι η στιγμή, να ‘ρθει η ώρα κι η στιγμή;

Κι όμως....όταν φέτος η κατηχήτρια (άνεργη -αναπληρώτρια δασκάλα ) μέσα στη Σαρακοστη ,έκανε το μάθημα του Ακαθιστου Υμνου ,με προεκτασεις για την άλωση και τον μαρμαρωμένο βασιλιά , μειναμε
έκπληκτοί απ τις αντιδρασεις των παιδιών!Δονήθηκαν οι μικρές ψυχές ...απίστευτα,ετσι που μέχρι το τέλος της χρονιάς σε κάθε μάθημα το θέμα έμπενε σφήνα σε κάθε συζήτηση.Ερωτήσεις ατελείωτες...δίψα για τους θρύλους και τις παραδόσεις της φυλής μας...ανάγκη να κρατηθουν, να πιστεψουν , να ελπίζουν και φυσικά στο τέλος το τραγουδι ,που ξεσικώνει ολα τα συναισθήματα...μονο ..που στο τελος το΄αλλάζαμε λιγάκι (ηρθε η ωρα κι η στιγμή!!!!)Οσο κι αν αυτοί κλεινουν σχολεία και στέλνουν δασκάλους στο περιθώριο,η μαγιά υπάρχει!Κιόταν η μαγιά ειναι παιδιά που αναπεμπουν προσευχές ,έχουμε ελπίδα να σπλαχνιστεί ο Κύριος!

[nikolar]

Καταφτάνουν οι "κομάντος" του Θεού

Στο ναό της ενορίας μου έχουν μεταφερθεί τα λείψανα των τοπικών Αγίων. Δεν πήγα αλλά θα πάω να προσκυνήσω.
Σε άλλη ενορία της πόλης, την ερχόμενη εβδομάδα, φέρνουν το χαριτόβρυτο χέρι του Αγίου Νεκταρίου, του Αη Νεκταράκη μου, που πολύ ευλαβούμαι και πολύ μας έχει παρασταθεί στον βίο μας.
Όλα ετούτα με έχουν γεμίσει με μιαν ευφορία που κοντράρεται με την οργή μου για τα διάφορα Ρεπούσεια (και άλλα) άγη και άλγη, που μας έχουν πλήξει.
Η αλήθεια είναι πως φτάνω στα όρια του μίσους για όλους αυτούς τους -από τον κόπο μας και την φτώχεια μας- καλοπληρωμένους πολέμιους της χριστιανικής μας πίστης και της εθνικής μας αξιοπρέπειας αλλά, μετά, λέω πάλι: " Ε, αυτοί θα παρέλθουν και θα εξαφανιστούν, όπως και όλοι οι προδότες της ιστορίας. Η Εκκλησία θα είναι πάντα στο "εδώ" των ανθρώπων, όπως 2013 χρόνια τώρα, και η Ελλάδα επίσης, όπως τόσες δεκάδες αιώνων...Υπομονή, μέχρι να περάσει η δοκιμασία, έως ότου γίνει ξαστεριά στις ασέληνες νύχτες μας".
Ονειρεύομαι τις αγρυπνίες που θα γίνουν για την έλευση του λειψάνου του Αη Νεκταράκη, είμαι απόλυτα σίγουρη πως μας σπλαχνίστηκε -πάλι- ο Άγιος και έρχεται και επίσης είμαι πεπεισμένη πως εκείνης της βραδιάς οι προσευχές θα εισακουστούν.
Από κοντά γιορτάζει, στις 11 του μήνα, ο Άγιος Λουκάς ο επίσκοπος Κριμαίας, άλλο προσκύνημα λειψάνων, άλλες ακολουθίες, άλλες χαρές...
Τί να μας πουν τώρα οι "πολυδημοκράτες" μας, οι ψεύτες, οι βέβηλοι όταν -με το που σκάνε μύτη τα αισχρά τους- καταφτάνουν οι χάρες των Φίλων και τα αγήματα των αγγέλων;
Εμείς είδαμε (και βλέπουμε) θαύματα από τους Αγίους μας, οπότε ο λόγος και τα έργα των αθλίων απλά το ασθενές θυμικό μας ταράζουν και αυτό μέχρι να ανάψουμε το πρώτο κερί, μέχρι να αρχίσει να θυμιατίζει ο παπάς.
Μετά χάνεται ο κόσμος της δολιότητάς τους, αποσύρονται με τον πατέρα τους τον εξαποδώ -λυσσασμένοι αλλά νικημένοι- και όλα γίνονται αυτό το απλωμένο Χέρι από την Αίγινα, εκείνο το χαμόγελο από την Κριμαία, το ρούχο Της που φουριόζο σέρνεται από τον θρόνο του Γυιού Της προς την γη....
Κι' εμείς οι μικροί και ζαρωμένοι άνθρωποι των ταλαίπωρων ημερών -θεία χάριτι- ντυνόμαστε την στολή την πρώτη, την στολή του γυρισμού στα πατρώα εδάφη του ελέους Του.
Κάτι σαν προσφυγόπουλα, λέω εγώ, που με τα ματωμένα μας πόδια τρέχουμε να χωθούμε στις ανοιχτές αγκαλιές Φίλων και Συγγενών, για να ξεκουραστούμε στον γλυκό ύπνο που ανήκει στους πονεμένους και να ονειρευτούμε τους ήλιους που ανατέλλουν στις αυριανές των επιστροφών, μέρες. http://anazhthseis-elena.blogspot.gr/20 ... ost_3.html

[nikolar]

Η Καινή Διαθήκη σε "παραλλαγή"!
http://www.onalert.gr/stories/i-kaini-d ... -parallagi