Παραθετω την επιστολη της Ατζολετακη που εστειλε στον Σαμαρα. Στην αρχη οταν διαβασα τον τιτλο του αρθρου διατεθηκα αρνητικα καθως καποιοι ηθοποιοι κατασκευασματα της Showbiz επιμενουν να μας ταϊζουν μεσω των ΜΜΕ με την ψευτογκλαμουρια που μας ποτισαν τις τελευταιες δεκαετιες.
Ακομα και σημερα στην Ελλαδα των σισσιτιων των 3000 αυτοκτονιων των παιδιων που πηγαινουν νηστικα στα σχολεια των συμπατριωτων μας που ψαχνουν τροφιμα στα σκουπιδια συνεχιζουν να υπαρχουν εκπομπες με το καθε τσοκαρο ( συγχωρηστε μου τις απρεπεις εκφρασεις) να παρουσιαζει ρουχα για το χριστουγεννιατικο ρεβεγιον μαγευτικα ταξιδια στο εξωτερικο κλεινοντας τα ματια υποκριτικα στουςι μισους και παραπανω ελληνες που θα βιωσουν τα πιο δυσκολα Χριστουγεννα μετα την κατοχη.
Ετσι λοιπον σκεφτηκα αρχικα διαβαζοντας τον τιτλο...οτι η κ.Ατζολετακη διεκδικουσε 15 λεπτα δημοσιοτητας ..ομως δοκιμασα μεγαλη εκπληξη οταν διαβασα οτι εχει δημιουργησει ομαδα δρασης οπου....
Παραθετω ενα αποσπασμα απο την επιστολη της....
........Πρόσφατα, στην περιοχή που μένω, δημιουργήσαμε μια ομάδα δράσης για βοήθεια σε άπορες οικογένειες και ιδρύματα. Κάνουμε κάτι πολύ απλό : Παραλαμβάνουμε από μερικούς φούρνους ψωμί και αρτοσκευάσματα που δεν διατέθηκαν στη διάρκεια της ημέρας, και τα προωθούμε σε ανθρώπους που δυσκολεύονται ακόμα και για το ψωμί, καθώς και σε ιδρύματα που παρέχουν συσσίτια σε δυσπραγούντες και άστεγους. Κάθε βράδυ γίνεται η ίδια διαδικασία. Η ομάδα μου -και εγώ προσωπικά- εργαζόμαστε μέχρι αργά τη νύχτα, ώσπου να γίνει ο διαχωρισμός των προϊόντων και η παράδοση σ” αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε για μια φρατζόλα ψωμί… Και ξέρετε, κύριε Πρωθυπουργέ, με τι αγωνία περιμένουν τη σακκουλίτσα τους ; Άνθρωποι νοικοκυραίοι μέχρι χθες, γυναίκες με άνεργους άντρες που μεγαλώνουν παιδιά με 300 και 400 ευρώ, παππούδες που φυλάνε το κουλούρι ή το κέικ για να το δώσουν την άλλη μέρα στο εγγόνι κολατσιό για το σχολείο… Τους ξέρετε αυτούς τους ανθρώπους, κύριε Πρωθυπουργέ της Ελλάδας ; Ζουν εδώ, είναι ΕΛΛΗΝΕΣ ! Τους έχετε συναντήσει ποτέ ; Και το σπουδαιότερο : Αν τους συναντήσετε, ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΞΕΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ;… Γιατί εγώ τους κοιτώ κατάματα κάθε βράδυ, κύριε Σαμαρά. Και βλέπω στο βλέμμα τους να λαμπυρίζει η χαρά για μια φρατζόλα και ένα σταφιδόψωμο...
Τελειωνοντας θα σχολιασω οτι αυτο πρεπει να κανουμε....να κινητοποιηθουμε να βοηθησουμε οσο μπορουμε αυτους που πλήττονται περισσοτερο. Να γινουμε Ενα ή μαλλον ο ενας για τον αλλο.....