Η καταστροφική νοοτροπία μας Η δουλειά μου με υποχρεώνει να συναναστρέφομαι με ανθρώπους κάθε κατηγορίας, ανεξαρτήτως ηλικίας, κοινωνικής θέσης, επαγγέλματος και μορφωτικού επιπέδου.
Όλη τη μέρα συνομιλώ με ανθρώπους. Λέω πολλά, αλλά κυρίως ακούω περισσότερα. Ακούω για να μάθω, ακούω για να πάρω ερεθίσματα, ακούω για να βγάλω συμπεράσματα, ακούω γιατί έτσι πρέπει.
Αυτό που μου έχει κάνει απέραντη εντύπωση είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των συμπατριωτών μας ουδόλως άλλαξε μυαλά μετά τα όσα πάθαμε.
Δεν πάει να πέρασε από πάνω μας η κρίση ωσάν οδοστρωτήρας, δεν πάει να χάσαμε το όποιο λίπος και τη σιγουριά για το αύριο, δεν πάει να βλέπουμε την απόγνωση των παιδιών μας που δεν ξέρουν αν έχουν πιθανότητα επιβίωσης στον τόπο τους, η νοοτροπία και η μαγκιά μένουν ίδιες κι απαράλλαχτες. Όλα τα ξέρουμε, όλα τα καταλαβαίνουμε, όλα είναι στημένα, όλα είναι ψέματα, όλα είναι στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού που προσπαθεί να μας εξαπατήσει και να μας εγκλωβίσει στο γήπεδό του, αλλά εμείς -ως γατόνια- δεν μασάμε και δεν πέφτουμε στην παγίδα.Όσα χρόνια δεν έβγαζαν λίστες με φοροκλέφτες, το έκαναν γιατί μαζί τα έτρωγαν. Τώρα που βγάζουν, το κάνουν για να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια και να μας αποπροσανατολίσουν προκειμένου να περάσουν τα νέα μέτρα.
Τα παραδείγματα αυτού του είδους δεν έχουν τέλος και ακούγονται με την ίδια ευκολία στα καφενεία, στα τηλεοπτικά πάνελ, στις αίθουσες συσκέψεων, σε συνέδρια.Το συμπέρασμα είναι ένα:
όλα τα ξέρουμε, όλα τα καταλαβαίνουμε, για όλα φταίνε οι άλλοι, που μας ζηλεύουν, που μας φθονούν, που θέλουν να μας καθυποτάξουν επειδή εμείς είμαστε ο περιούσιος λαός του Θεού.
Κι αν κάποιος από εμάς -αρκεί να μην είναι πολιτικός- πιαστεί στα πράσα να παρανομεί σκανδαλωδώς, η απάντηση είναι αυτονόητη: «έπιασαν το μικρό ψάρι για να αφήσουν το μεγάλο», ή «αυτόν τον φουκαρά έπιασαν».