Άπαντες υπέρ της απομάκρυνσης του Μπασάρ Άσαντ. Εκτός του ιδίου.

Η Μόσχα αντιμετωπίζει τις συζητήσεις για παραχώρηση ασύλου στον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ Άσαντ στη Ρωσία ως αστείο. Αυτό ξεκαθάρισε με επαρκή σαφήνεια την Πέμπτη ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στη Μόσχα. Την ίδια στιγμή ο Λαβρόφ άφησε να εννοηθεί ότι και ο Άσαντ, προφανώς, αποκλείει για τον εαυτό του την περίπτωση φυγής του στο εξωτερικό.Μιλώντας ενώπιον των δημοσιογράφων μετά τις συνομιλίες με τον ομόλογό του από τη Γερμανία Γκίντο Βεστερβέλε, ο Λαβρόφ αποκάλυψε σημαντικές λεπτομέρειες των συνομιλιών του προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν με την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, που έγιναν πριν από ένα μήνα στο Βερολίνο: «Οι Γερμανοί συνάδελφοι είπαν ότι τους φαίνεται, πως θα ήταν καλό, εάν η Ρωσία παρείχε άσυλο στον Άσαντ.
Η δική μας πλευρά αντιμετώπισε την πρόταση ως αστείο και απαντήσαμε με ανάλογο αστείο: “Καλύτερα εσείς οι Γερμανοί να παραλάβετε τον κ. Άσαντ, εάν επιθυμήσει να φύγει για κάπου”».
Είναι σαφές ότι η Μόσχα δεν προτίθεται να ενωθεί με την πολυμερή καμπάνια άσκησης ψυχολογικής πίεσης στη συριακή ηγεσία. Η επίσημη θέση του Κρεμλίνου είναι αρκετά απλή: οι Σύροι πρέπει μόνοι τους να επιλύσουν τα εσωτερικά τους πολιτικά προβλήματα σύμφωνα με τη θεμελιώδη αρχή της μη εμπλοκής στις εσωτερικές υποθέσεις κυρίαρχων κρατών. Η αλλαγή αυτής της θέσης θα σήμαινε διαγραφή ολόκληρης της γραμμής της εξωτερικής πολιτικής της χώρας τα τελευταία χρόνια.
Κρίνοντας από τις διατυπώσεις Λαβρόφ και ο ίδιος ο Σύρος πρόεδρος προφανώς δεν έχει διάθεση να εγκαταλείψει τη χώρα του. Ο Άσαντ δεν μπορεί να μην θυμάται την τύχη του Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος τερμάτισε τη γήινη ζωή του στο ικρίωμα. Και του προέδρου της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση μετά τη νίκη της αντιπολίτευσης. Και του συνταγματάρχη Καντάφι, ο οποίος λιντσαρίστηκε από τους εξεγερθέντες της Λιβύης.
Υπάρχει και το προηγούμενο του προέδρου της Υεμένης Αλί Αμπντάλα Σάλεχ, ο οποίος μετά από απόπειρα δολοφονίας εναντίον εγκατέλειψε το αξίωμά του και τη χώρα. Και αυτή παρουσιάζεται ως εναλλακτική λύση, η οποία υποτίθεται ότι συζητείται με τη Μόσχα. «Πρόκειται είτε για κακοπροαίρετη απόπειρα να παραπλανηθούν σοβαροί άνθρωποι, οι οποίοι ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική, είτε απλώς έλλειψη κατανόησης των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης και της θέσης της Ρωσίας σχετικά με το ζήτημα», σχολίασε ο Λαβρόφ.
Από την άλλη πλευρά ο Σύρος πρόεδρος εξηγεί ως εξής την επιμονή του σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Ντζουμχουριέτ»: «Εάν πίσω μου δεν στεκόταν ο συριακός λαός κι εγώ επίσης δεν θα μπορούσα να σταθώ. 15 μήνες η Συρία υφίσταται σκληρότατες στιγμές, όλοι προέβλεπαν ότι δεν θα κρατήσω γαι πολύ. Ωστόσο οι προγνώσεις δεν επιβεβαιώθηκαν».
Ο Σ.Λαβρόφ διευκρίνισε: «πολύ μεγάλο τμήμα του συριακού πληθυσμού συνδέει την ασφάλειά του με το σημερινό πρόεδρο της Συρίας». Οι περισσότεροι εμπειρογνώμονες είναι βέβαιοι ότι η εσωτερική συριακή σύγκρουση θα μετεξελιχθεί σε εμφύλιο πόλεμο, όπου οι πλευρές θα χωριστούν με βάση τις δογματικές αρχές: σουνίτες εναντίον των αλαουιτών-μουσουλμάνων σιιτικής κατεύθυνσης, οι οποίοι αποτελούν το στήριγμα του καθεστώτος. Την ίδια στιγμή η παροχή οπλισμού στην αντιπολίτευση γίνεται με εξαιρετική προσοχή: η λιβυκή εμπειρία δείχνει ότι συχνά πέφτει στα χέρια εξτρεμιστών. Υπ’ αυτές τις συνθήκες ο Άσαντ τουλάχιστον δεν χάνει. Και δεν φαίνεται ότι τον τρομάζουν ιδιαίτερα οι απειλές ξένης εισβολής.
Την Πέμπτη ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ Άντρες Φογκ Ράσμουσε σε ομιλία του στο Λονδίνο δήλωσε ότι το ΝΑΤΟ δεν σκοπεύει να εμπλακεί στη σύγκρουση στη Συρία. Επεσήμανε την ουσιαστική διαφορά μεταξύ της κατάστασης στη Λιβύη, όπου η στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ επέτρεψε να ανατραπεί το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι και της σύγκρουσης στη Συρία.
Στη περίπτωση της Λιβύης υπήρχε σαφής και ισχυρή υποστήριξη από πλευράς ΟΗΕ και των χωρών της περιοχής. Αυτή τη φορά όμως δεν υπάρχει έκκληση προς το ΝΑΤΟ από πλευράς του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας για να εμπλακεί στη συριακή σύγκρουση. Κατά δεύτερον στη Συρία δεν υπάρχει ενιαία αντιπολίτευση, ενώ μέρος των αντιπολιτευόμενων ομάδων δεν αποδέχεται την ξένη επέμβαση στη σύγκρουση, σημείωσε ο Ράσμουσεν. Για τον Σύρο πρόεδρο αυτό είναι επίσης ολοφάνερο. Υπάρχουν όμως και άλλα επιχειρήματα.
Ήδη κατά τη διάρκεια της λιβυκής καμπάνιας οι ΗΠΑ πήραν επιδεικτικά αποστάσεις από τις άμεσες εχθροπραξίες στη Λιβύη. Τώρα μάλιστα ένας νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή με ασαφή έκβαση και πρόσθετα έξοδα είναι το λιγότερο, που χρειάζεται στον Μπαράκ Ομπάμα παραμονές των εκλογών στις ΗΠΑ.
Πέραν αυτού ακόμη και μια μικρή κλιμάκωση της πολεμικής έντασης στην περιοχή είναι ικανή να αποσταθεροποιήσει τις τιμές στο πετρέλαιο, πράγμα, που σημαίνει και στη βενζίνη για τους Αμερικανούς καταναλωτές. Αυτό είναι επίσης μια κάθε άλλο παρά ασήμαντη προϋπόθεση ενόψει των εκλογών. Γι’ αυτό και τη μεγαλύτερη ζήτηση έχουν οι μέθοδοι πληροφοριακού-ψυχολογικού πολέμου και διπλωματικής πίεσης στο καθεστώς του Μπασάρ Άσαντ.
Σ’ αυτό το κλίμα διεξάγεται και η τωρινή συνάντηση των «Φίλων της Συρίας» στο Παρίσι. Η απαίτηση της παραίτησης του Άσαντ είναι το μοναδικό, που ενώνει τώρα τη συριακή αντιπολίτευση. Ωστόσο είναι δύσκολο να αγνοηθεί ότι με την αλλαγή καθεστώτος στη Συρία, μπορούν να έρθουν στην εξουσία οι υποστηρικτές του πολιτικού Ισλάμ, όπως ήδη αυτό συμβαίνει στην Αίγυπτο και η «αραβική άνοιξη» να βαφτεί όλο και περισσότερα σε πράσινα χρώματα.
Ο Άσαντ δεν αποχωρεί και κανείς δεν αναλαμβάνει να φανταστεί τί θα συμβεί εάν φύγει.
Πηγή:
http://greek.ruvr.ru/2012_07_07/80560012/ ( Ιστοσελίδα του ΡΣ "Η Φωνή της Ρωσίας" )