Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Jul 18, 2026 6:10 pm

Image

19 Ιουλίου - Ανάμνηση θαύματος Αγίου Χαράλαμπου στα Φιλιατρά Μεσσηνίας


Ὁ Γερμανός ἀξιωματικός που εἶδε τον Ἅγιο Χαράλαμπο στά Φιλιατρά και σταμάτησε το ἀποφασισμένο ὁλοκαύτωμα της πόλης!


Γράφει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π.Δανιήλ Γούβαλης



Ἰδιαίτερα ἐντυπωσιακό εἶναι κάποιο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπου πού συνέβη τό 1944.

Στήν νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στήν ἐπαρχία Τριφυλίας, ὑπάρχει μία γραφική πόλις μέ 9.000 κατοίκους, τά Φιλιατρά.

Πολιοῦχος τῆς πόλεως εἶναι ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, καί κάθε χρόνο στίς 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι πρός τιμήν του,

καί κατεβαίνουν σ' αὐτό καί οἱ Φιλιατρινοί πού μένουν στήν Ἀθήνα.


Σ' αὐτό τό πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο καί ἕνας ἡλικιωμένος Γερμανός, ὀνόματι Κοντάου, μέ τήν οἰκογένειά του.

Ἔρχεται ἀπό μακρυά.

Καί θά ἔλεγε κανείς: «Τί τοῦ ἦρθε, ὥστε ἔτσι στά καλά καθούμενα νά ξεκινᾶ ἀπό τήν Γερμανία γιά ἕνα τόσο μακρινό ταξείδι»!



Ο ἄνθρωπος αὐτός στήν περίοδο τῆς κατοχῆς ἦταν ἀξιωματικός του Γερμανικοῦ στρατοῦ,

καί γιά ἕνα διάστημα χρημάτισε φρούραρχος Φιλιατρῶν.

Ἐκεῖνο τόν καιρό — βρισκόμαστε στό 1944 — μερικοί Ἕλληνες ἀντάρτες ἔκαναν κάποιο σαμποτάζ,

φονεύοντας σέ ἐνέδρα ἀρκετούς Γερμανούς.


Ἐξαγριώθηκαν τότε οἱ κατακτητές καί ἀπό τό στρατηγεῖο τῆς Τριπόλεως δόθηκε ἐντολή στόν Κοντάου,

τήν ἡμέρα πού θά ξημέρωνε, στίς 6 τό πρωί, νά καοῦν τά μισά Φιλιατρά καί νά ἐκτελεσθοῦν ἑκατό περίπου Φιλιατρινοί.


Ὅπως ἦταν φυσικό, τρόμος καί πανικός κατέλαβε ὅλους τους κατοίκους.


Ἤξεραν ὅτι...οἱ Γερμανικές διαταγές ἦταν ἀμετάκλητες.

Τίποτε δέν τούς ἔσωζε ἀπό τόν ὄλεθρο καί τήν συμφορά.

Τό πρωί (19 Ἰουλίου) ὅμως ἐνῶ ἔφθασε ἡ κανονισμένη ὥρα δέν ἔβλεπαν καμμία κίνησι. Ἀπόρησαν. Τί ἄραγε νά εἶχε συμβῆ;


Ἐκείνη τήν νύχτα οἱ πιστοί ἐζήτησαν μέ καυτά δάκρυα τήν προστασία τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπου.

Καί ἐκεῖνος ἐνήργησε θαυμαστά.


Παρουσιάσθηκε στόν Γερμανό φρούραρχο, τόν Κοντάου, καί τοῦ εἶπε νά μήν ἐκτέλεση τήν διαταγή.

Τοῦ ὑποσχέθηκε ἀκόμη πώς δέν θά τιμωρηθῆ ἀπό τόν ἀνώτερό του

καί ὅτι θά ἐπιστρέψη καί αὐτός καί οἱ στρατιῶτες τοῦ σῶοι στήν πατρίδα τους.

Ὁ Κοντάου, στήν ἀρχή ἔδειχνε ψυχρός καί ἀσυγκίνητος.

Συνολικά ὁ Ἅγιος του ἐμφανίσθηκε τρεῖς φορές γιά νά τόν πείση πώς πρόκειται γιά κάτι τό ὑπερφυσικό

καί πρέπει νά ὑπακούση.



Τό ἀξιοθαύμαστο εἶναι ὅτι ὁ Ἅγιος παρουσιάσθηκε καί στόν Γερμανό στρατηγό στήν Τρίπολι.

Τό πρωί ὁ Κοντάου ἐζήτησε τούς ἱερεῖς τῶν τεσσάρων ἐνοριῶν τῆς πόλεως.

Ἐκεῖνοι παρουσιάσθηκαν ἔντρομοι ἐμπρός του. Ποῦ νά ἤξεραν τό τί εἶχε μεσολαβήσει ἐκείνη τήν νύχτα!


Μαζί τους ἐγύρισε στίς Ἐκκλησίες τῶν Φιλιατρῶν καί παρατηροῦσε τίς εἰκόνες.

Στήν τέταρτη Ἐκκλησία, στά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου, στήν ἐπιλεγόμενη «Γουβιώτισσα»

βλέποντας μία εἰκόνα — ἕνα γέροντα μέ κάτασπρη γενειάδα, ντυμένο ἱερατικά ἄμφια — ἀνεφώνησε:

«Νά! αὐτός εἶναι!» καί ἔπεσε ἐμπρός του νά τόν προσκυνήση.

Μόλις σηκώθηκε λέει στούς ἔκπληκτους ἱερεῖς: «Σᾶς ἔσωσε ὁ Ἅγιος αὐτός, πού ἔσωσε κι' ἐμένα ἀπό βαρύ κρίμα».




Ἔτσι μέ τήν ἐπέμβασι τοῦ πολιούχου ἡ πόλις ἐγλύτωσε ἀπό τήν φωτιά καί τήν σφαγή.

Θαῦμα ὁλοζώντανο καί συγκλονιστικό. Οἱ ψυχές ὅλων τῶν Χριστιανῶν βυθίσθηκαν σέ βαθειά συγκίνησι.


Τό 1945 ἐνῶ πιά ὁ πόλεμος εἶχε λήξει, οἱ ἐπίσημοι τῶν Φιλιατρῶν εἰδοποιήθηκαν ἀπό τόν Κοντάου,

νά τόν περιμένουν κι' αὐτόν στήν πανηγύρι τοῦ Ἁγίου.

Θά ἐρχόταν μέ τήν οἰκογένειά του νά εὐχαριστήση τόν Ἅγιο πού, ὅπως τοῦ ὑποσχέθηκε, τόν ἐπέστρεψε σῶο στήν πατρίδα του.


Ἔτυχε μάλιστα λόγω βλάβης τοῦ αὐτοκινήτου του καί μερικῶν ἄλλων ἐμποδίων νά φθάση στίς 12 Φεβρουαρίου.

Οἱ Φιλιατρινοί καί ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας τοῦ ἐπεφύλαξαν ἐνθουσιώδη ὑποδοχή.


Πρός χάρι τοῦ ἐπανέλαβαν τήν πανηγύρι. Ἐκεῖνος ἀνέβηκε σ' ἕναν ἐξώστη καί μίλησε ἑλληνικά πρός τά πλήθη.

Τούς εἶπε μάλιστα ὅτι πρίν ἀναχώρηση γιά τήν Ἑλλάδα εἶδε πάλι στόν ὕπνο τοῦ τόν Ἅγιο Χαράλαμπο καί τοῦ εἶπε:

«Σέ περιμένω στά Φιλιατρά, ὅπου ἔδειξες τήν πίστι σου. Ὅλοι θά σέ ὑποδεχθοῦν μέ μεγάλη χαρά».


Συγκίνησις καί ἱερός ἐνθουσιασμός εἶχε καταλάβει τούς πάντες.


Καί τό τοπικό ἁγιολόγιο σημειώνει:

«Τή αὐτή ἡμέρα, δεκάτη ἐνάτη Ἰουλίου, μνήμην ποιούμεθα τοῦ ἐξαισίου θαύματος τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου

Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους, ὅς ταῖς πρός Θεόν πρεσβείαις πολλοί τῶν πολιτῶν τῆς Ἐράνης ἐσώθησαν

ἐκ βεβαίας εἰς θάνατον καταδίκης ὑπό τῶν Γερμανικῶν δυνάμεων κατοχῆς ἐν ἔτει 1944».



Πράγματι, «θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ».




egolpion
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Jul 18, 2026 6:28 pm

Image


ΚΑΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΚΑΤΙ ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟ ΓΕΡΟΝΤΑ…


Αββά Δωροθέου



Και σας λέω κάτι αξιοθαύμαστο που άκουσα για κάποιον μεγάλο και διορατικό Γέροντα,

ότι, ενώ στεκόταν στην εκκλησία, μόλις άρχισαν να ψέλνουν οι αδελφοί, έβλεπε έναν λαμπροφορεμένο να βγαίνει

από το Ιερό, κρατώντας ένα μικρό στρογγυλό σκεύος με αγίασμα και μια μίλη (μικρή λαβίδα με μορφή σμίλης).



Τη μίλη αυτή τη βουτούσε στο σκεύος και πέρναγε από όλους τους αδελφούς και τους σφράγιζε σε σχήμα σταυρού.

Τις θέσεις δε όσων έλειπαν, άλλοτε τις σφράγιζε και άλλοτε πέρναγε χωρίς να τις σφραγίσει.

Και πάλι, όταν επρόκειτο να σχολάσει η εκκλησία, τον έβλεπε να βγαίνει από το Ιερό και να ξανακάνει το ίδιο.


Μια μέρα λοιπόν τον σταματάει ο Γέροντας και πέφτει στα πόδια του, παρακαλώντας τον να του εξηγήσει ποιος ήταν

και τι νόημα είχε αυτό που έκανε.

Και του λέει εκείνος ο λαμπροφορεμένος:

«Εγώ είμαι Άγγελος Κυρίου, και πήρα εντολή να σφραγίζω όσους βρίσκονται στην εκκλησία από την αρχή της ακολουθίας

και όσους παραμένουν μέχρι το τέλος της, για την προθυμία και την επιμέλεια και την καλή προαίρεσή τους».



Του λέει ο Γέροντας:

«Και τότε γιατί σφραγίζεις τις θέσεις μερικών που λείπουν»;

Του απαντάει ο άγιος Άγγελος λέγοντας:


«Όσοι από τους αδελφούς είναι επιμελείς και με καλή προαίρεση,

από κάποια όμως ανάγκη ή αρρώστια απουσιάζουν, με ευλογία των Πατέρων,

ή πάλι, υπακούοντας σε κάποια εντολή, είναι κάπου απασχολημένοι και για αυτό το λόγο απουσιάζουν,

αυτοί, παρόλο ότι λείπουν, σφραγίζονται, επειδή με τη διάθεσή τους βρίσκονται μαζί μ’ αυτούς που ψέλνουν.


Και μόνο όσους μπορούν να παρευρίσκονται και από αμέλεια απουσιάζουν, έχω εντολή να μη σφραγίζω,

γιατί αυτοί γίνονται μόνοι τους ανάξιοι».



Αββά Δωροθέου


simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Jul 18, 2026 6:34 pm

Image


ΠΡΟΣΕΧΕ, ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΟΥ ΑΕΡΑ


Ἅγιος Ἀντώνιος τῆς Ὄπτινα


~ Ἄκουσα, ὅτι ἡ οἰκογενειακή σας ζωή, τό σπίτι σας, δέν εἶναι ἔξω ἀπό ἀρρώστιες καί ἀπό ἄλλες λυπηρές καταστάσεις,

καί λυπήθηκα πολύ.

Καί παρακάλεσα τόν Κύριο, νά σᾶς ἐπισκεφθῆ μέ εὐσπλαχνία καί ἔλεος· καί νά θεραπεύσει τίς ἀσθένειές σας.

Τί νά κάμωμε;

Ἔτσι τό θέλησε ὁ Κύριος: νά μή περνάει ἡ πρόσκαιρη αὐτή ζωή χωρίς πίκρες καί θλίψεις.

* * *

Ἡ ἁγία Γραφή λέγει: «πᾶσα κεφαλή εἰς πόνον καί πᾶσα καρδία εἰς λύπην» (Ἠσ. 1,5).

Δηλαδή: Δέν θά βρεῖς στόν κόσμο κεφάλι χωρίς σκοτοῦρες- καρδιά χωρίς πόνο καί στενοχώριες.

Καί αὐτό ἰσχύει ὄχι ἁπλά γιά κάθε ἄνθρωπο· ἀλλά καί γιά τούς ἁγίους!

Δέν ὑπάρχει ἅγιος, ποὺ – ὅσο ἅγιος καί τέλειος καί ἄν ἦταν – νά πέρασε στή ζωή του χωρίς πόνο καί θλίψη, χωρίς νά ὑποφέρει.



Γιατί ὅμως; γιατί;

Ἀπαντάει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Ἵνα μή ὑπεραίρομαι». Γιά νά μή πάρουν τά μυαλά μου ἀέρα!

Γιατί, ὁ ἄνθρωπος, ὅταν τά ἔχει ὅλα καλά, μεγαλοπιάνεται (Β’ Κορ. 12,7).


Καί ὅποιος μεγαλοπιάνεται, σκέφτεται ἀπάνθρωπα· καί μιλάει καί ἐνεργεῖ ἀπάνθρωπα!



Ἄν λοιπόν ἅγιοι σάν τόν ἀπόστολο Παῦλο ὑπόφεραν πολλά, γιά νά μήν πάρουν τά μυαλά τους ἀέρα,

πόσο πιό πολύ εἶναι γιά μᾶς εὐεργεσία θεϊκή, ὅταν ὑποφέρουμε!

Πότε εἶναι γιά μᾶς ὁ πόνος εὐεργεσία;

Ὅταν μᾶς κάνει καί ψάχνουμε νά ἰδοῦμε, πῶς περπατᾶμε».

Ὅταν αὐτό δέν τό κάνουμε, ἀπό μόνοι μας, μᾶς χρειάζονται οἱ θλίψεις· γιατί εἶναι ὁ μόνος τρόπος ποὺ μπορεῖ νά μᾶς κάμει

νά ξυπνήσουμε.



Μετάφραση: +ὁ Ν. Μ.

agiazoni.gr
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Jul 18, 2026 6:46 pm

Image


Οι νεκροί μας ζούν και μας κοιτάζουν να δούν εάν εμείς τους μνημονεύουμε.


Εάν νιώθουμε την ανάγκη ο ένας να μιλάει εις τον άλλον, ο ένας να φροντίζει διά τον άλλον,

κατανοείτε πόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχουν οι νεκροί να επικοινωνούμε μαζί τους;



Οι νεκροί μας παρακαλούν συνεχώς να έχουμε τον νού μας εις αυτούς.

Οι νεκροί μας ζούν και μας κοιτάζουν να δούν εάν εμείς τους μνημονεύουμε.


Υπάρχει μεγάλη ανάγκη δι᾽αυτήν την επικοινωνία.

Την προσευχή μας να την αναπέμπουμε και γι᾽ αυτούς.


Την ελπίδα μας εις τον Χριστό να την έχουμε και γι᾽ αυτούς.

Τις λειτουργίες μας να τις κάνουμε και γι᾽ αυτούς.


Σαρανταλείτουργα να κάνουμε και γι᾽ αυτούς, ελεημοσύνες, μνημόσυνα, τρισάγια.

Όλα αυτά βοηθούν πραγματικά τους νεκρούς μας.



Όχι μόνον τους βοηθούν, αλλά είναι και δική μας επικοινωνία με όλον τον άλλον κόσμο,

με τους αγγέλους και τους αγίους.


Ακόμη πρέπει να σας πω ότι, όταν εμείς τους ενθυμούμεθα και τους μνημονεύουμε, τότε εκείνοι αγάλλονται, χαίρονται,

ελπίζουν, προσμένουν, προχωρούν συνεχώς προς την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας, καλλιεργώντας μέσα τους την ελπίδα.


Και όσοι από αυτούς δεν αντιδρούν, όσοι από αυτούς δεν απορρίπτουν τον Θεόν εκεί επάνω, αυτοί όλο και περισσότερο

τον πλησιάζουν και μας στέλνουν διαρκώς μηνύματα να τους μνημονεύωμε.



Να ξέρετε πόσην ευγνωμοσύνη μας χρεωστούν και πόσο μας την ανταποδίδουν, όταν εμείς τους μνημονεύουμε!


Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Εκοιμήθη 9 Μαΐου 2019


psigmataorthodoxias
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Jul 18, 2026 6:49 pm

Image


Την ιερή στιγμή του «Αξιόν έστι» ο Θεός αποκαλύπτει πολλά πράγματα

κι η Παναγία όλα τα εξορκίζει είτε πειρασμό είτε αρρώστια.



Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς



Θέλω και κάτι επί πλέον να επισημάνω γιά την Θεία Λειτουργία, γιά τη στιγμή του «Αξιόν έστι».

Εκείνη την ώρα να προσέχουμε τον λογισμό μας και να σταυρώνουμε όλο το σώμα μας, διότι είναι παρών ο Θεός.


Εκείνη την ώρα αποκαλύπτει πολλά πράγματα ο Θεός και πολύ μας ενισχύει.

Εκείνη την ώρα επισκιάζει η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος.

Η δέ Παναγία όλα τα εξορκίζει είτε πειρασμό είτε αρρώστια.


Στο «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» να σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε καί να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων,

αμαρτωλών, φυλακισμένων καί όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη.



Την ώρα πού εύχεται ο ιερεύς καί λέει:

«Μνήσθητι Κύριε… ζώντων καί τεθνεώτων» να γονατίζουμε, αν μπορούμε - καί οι εκκλησιαστικές -

καί να προσευχώμαστε γιά όλους τους άνθρώπους.


Κάποτε είχε έρθει ο κύριος, πού χάρισε στο Μοναστήρι τα βιβλία του αγίου Ίωάννου του Χρυσοστόμου.

Είχε ένα επίμονο πονοκέφαλο καί είχε ξοδέψει πολλά χρήματα στους γιατρούς, χωρίς να βρη θεραπεία.

Ακούσε λοιπόν σε μία Θεία Λειτουργία φωνή πού του είπε:

«Την ώρα πού θα λέη ο ιερεύς το “εξαιρέτως”, να σταυρώσης τον πόνο σου».

Αυτό ήταν, σταυρώθηκε καί πέρασε.



Λόγια Καρδιάς · Γερόντισσα Μακρίνα Βασοπούλου (1921-1995). Εκδόσεις: Ι.Μ. Παναγιάς Οδηγήτριας Πορταριά Βόλου

iconandlight
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jul 19, 2026 4:57 pm

Image


Το Μεγαλείο του Έλληνα



Ήταν το καλοκαίρι του 1974…

Τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο. Και σκορπούν το θάνατο.

Στην Μόρφου συμβαίνει ένα συνταρακτικό γεγονός.

Τούρκοι στρατιώτες συλλαμβάνουν 15 χριστιανούς.

Τους φέρνουν στην αυλή του σπιτιού ενός Ελληνοκυπρίου δασκάλου…. και τους καταδικάζουν σε θάνατο.

Ετοιμάζουν τα όπλα.


Στρέφουν τους αιχμαλώτους (άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά) στον τοίχο.

Θρήνος, κλαυθμός, οδυρμός.


Τραγικές στιγμές για τους μελλοθάνατους.

Περιμένουν μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας τον Τούρκο αξιωματικό να έλθει και να διατάξει «πυρ».

Στρέφουν τότε το νου τους και την καρδιά τους στην Ελπίδα των Απελπισμένων.

Και προσεύχονται όλοι τους θερμά για το τελευταίο τους ταξίδι και ιδιαίτερα ο δάσκαλος:

«Θεέ μου, συγχώρεσέ μας και δέξου μας κοντά Σου. Μνήσθητι ημών, Κύριε, εν τη Βασιλεία Σου».


Ο Τούρκος αξιωματικός έρχεται.

Κοιτάζει τους στρατιώτες του με τα όπλα, κοιτάζει βλοσυρός και τους μελλοθάνατους. Ρίχνει μια ματιά προς τα πάνω.

Μια κληματαριά απλώνεται και σκεπάζει την αυλή. Ζητάει ένα τσαμπί σταφύλι…….

….. για να παρατείνει έτσι σκόπιμα την αγωνία των αιχμαλώτων….

Παίρνει το τσαμπί. Μα, ενώ ετοιμάζεται να το φάει, ακούγεται δυνατή η φωνή του δασκάλου:

Μην το φας!

Προχτές το ράντισα με φάρμακο.

Είναι ισχυρό δηλητήριο! Θα πεθάνεις!



Ο αξιωματικός μένει άναυδος. Και γεμάτος κατάπληξη ρωτάει:

Καλά, αφού ξέρεις, ότι σε λίγο θα δώσω διαταγή να σας σκοτώσουν, γιατί δεν με άφησες να το φάω και έτσι να με εκδικηθείς;

Του απάντησε ο δάσκαλος, με ειρήνη και γαλήνη:

Είμαι χριστιανός.

Και τώρα που πρόκειται να φύγω από τον κόσμο αυτό και να παρουσιασθώ ενώπιον του Θεού,

δεν θα ήθελα να βαρύνω την ψυχή μου με μια αμαρτία τόσο βαρειά.


Ο Τούρκος αξιωματικός συγκλονίζεται, για μια ακόμα φορά.


Στρέφεται και λέει στους στρατιώτες του:

Αν έβρισκα έναν τέτοιο Τούρκο, θα έδινα και τη ζωή μου ακόμα!

Μαζέψτε τα όπλα και αφήστε τους ελεύθερους όλους!


Χρειάζονται σχόλια ;

Η Δύναμη της Χριστιανικής Αγάπης, είναι ισχυρότερη από τα όπλα.

νικάει ΤΑ ΠΑΝΤΑ …..



Αρχιμ. Γρηγόριος Λίχας Ι. Μ. Προφήτου Ηλίου Πρεβέζης.
Περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ Ιούλιος Σεπτέμβριος 2005, ΤΕΥΧΟΣ 40


anaplastiki.blogspot
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jul 19, 2026 5:01 pm

Image


Ένας άγνωστος ομολογητής τον καιρό της εισβολής


Το βιβλίο του Ρόνι Αλασόρ έφερε στην επικαιρότητα ο καθηγητής Γιαλτσίν Κιουτσούκ

μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή για το «φίλο» του Αττίλα Ολγκάτς,

ο οποίος ομολόγησε κυνικά ότι σκότωσε 10 Ελληνοκύπριους κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής.


Ακολουθούν συγκλονιστικά αποσπάσματα από το βιβλίο που έχει ως τίτλο

«Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους».


Σφαγές αμάχων, εκτελέσεις αιχμαλώτων και κάθε είδους αισχρότητες περιγράφουν σε μαρτυρίες τους

βετεράνοι του τουρκικού στρατού. Μία απ΄ αυτές αναφέρει:



Ο «δικός» μου ήταν ένας ξανθός σγουρομάλλης νεαρός με γαλάζια μάτια.

Αν και πριν από λίγο είδε τον άλλο συγχωριανό του να πεθαίνει, δεν ήταν καθόλου ταραγμένος.

Τον πήρα και τον πήγα λίγα μέτρα πιο εκεί, ήμουν σε αδιέξοδο και σε αμηχανία.


Ο αξιωματικός περίμενε να μας δει να γινόμαστε εκτελεστές. Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.

Όμως, παρ΄ όλα αυτά δεν μπορούσα να τον σκοτώσω εν ψυχρώ.

Έψαχνα μια δικαιολογία για να τον σκοτώσω.

Τον κοίταξα στα μάτια και τον ρώτησα:

-Γίνεσαι μουσουλμάνος;

Εκείνος στεκόταν όρθιος με τα χέρια δεμένα και με κοίταζε στα μάτια.

Έδειξε να κατάλαβε και σχεδόν χαμογελώντας, κούνησε δεξιά αριστερά το κεφάλι του

και μου είπε μια λέξη άγνωστη σ’ εμένα:

-Όι, όι.



Κατάλαβα την άρνησή του, η οποία και ήταν η αφορμή που ζητούσα για να σηκώσω το όπλο μου.

Έτσι απλά για να μην πέσω στα μάτια του αξιωματικού και των συναδέλφων μου,

άδειασα μια ολόκληρη γεμιστήρα πάνω του.

Τώρα όμως με τύπτει η συνείδηση και βασανίζομαι γι΄ αυτό το έγκλημα.


Τα μάτια αυτού του παιδιού και το χαμόγελό του δεν φεύγουν ποτέ από τη σκέψη μου.

Τους άλλους δύο Ελληνοκύπριους τους σκότωσαν οι δύο λοχίες.

Αφήνοντας τα πτώματα άταφα, γυρίσαμε στο χωριό.

Όπως έλεγε ο λοχαγός μας, είχαμε γίνει πια «άνθρωποι του παραδείσου».




Από το βιβλίο του Ρόνι Αλασόρ «Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους»


Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

oikohouse
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jul 19, 2026 5:15 pm

Image


Ας μας δώσει ο προφήτης Ηλίας λίγο από το ζήλο, για να ανοίξουμε δρόμο μετανοίας

στις ζωές μας.



Η μνήμη του προφήτη Ηλία τιμάται στις 20 Ιουλίου


Μνήμη του προφήτη Ηλία.

Τα εκκλησάκια στις κορυφές των λόφων και των βουνών μας θυμίζουν ότι αυτός ο άνθρωπος κοιτούσε ψηλά.

Πατρίδα του ήταν ο ουρανός. Από κει αντλούσε νόημα και ταυτότητα.

Αξιώθηκε να δει το Θεό σαν αεράκι που γλυκαίνει και δροσίζει. Και υπήρξε ζηλωτής.


Ο ζηλωτισμός θεωρείται σήμερα φανατισμός και ακρότητα.

Ο ζηλωτισμός του Ηλία όμως δεν ήταν μία έκρηξη φονταμενταλισμού.

Δεν ήθελε οπαδούς ο Ηλίας, ούτε κουβαλούσε μαζί του μουτζαχεντίν, για να τους στέλνει να δολοφονούν αθώους και αμάχους.

Δεν ήταν ένας θρησκευτικά ακραίος και φανατικός, που δεν έβλεπε πώς πορευόταν ο κόσμος.


Ο Ηλίας υπήρξε ερωτευμένος με το Θεό.

Και δεν μπορούσε να βλέπει την ειδωλολατρία να θριαμβεύει στον κόσμο του Ισραήλ.


Ο Ηλίας αγαπούσε την παράδοση της πίστης. Και δεν άσκησε εύκολη κριτική.

Πήγε στον ίδιο τον βασιλιά Αχαάβ. Τόλμησε να του υποδείξει την υποδούλωσή του στις ειδωλολατρικές ιδέες,

την ακολασία και την αθεία της γυναίκας στην οποία εκείνος είχε τυφλή εμπιστοσύνη.

Και δεν συμβιβάστηκε διαλέγοντας μια ζωή μοιρολατρίας.


Εξορίστηκε. Προσευχόταν σε καιρό ανομβρίας. ¨Εζησε δίπλα σε μια απλή γυναίκα του λαού, με λίγο λάδι και λίγο αλεύρι.


Εμπιστεύθηκε το Θεό και περίμενε την κλήση Του για να δώσει στο λαό το μήνυμα της Αλήθειας.

Και μπήκε μπροστά ζώντας το θαύμα με την κάθοδο της φωτιάς από τον ουρανό που έδειξε Ποιος είναι ο Αληθινός Θεός

στην καύση ενός μοσχαριού, που γελοιοποίησε τους ιερείς της αισχύνης του ειδωλολάτρη Βάαλ.


Ζηλωτισμός της Αλήθειας.

Ζηλωτισμός της Αγάπης προς το Θεό.

Ζηλωτισμός της τόλμης.

Τρία στοιχεία που μας λείπουν.



Όπως και η προσμονή του ευπρόσδεκτου καιρού.

Ίσως γιατί μας λείπει η κοινωνία με το Θεό και ζούμε την θρησκευτική μας πίστη ως μία παράδοση που δεν μεταμορφώνει

τη ζωή μας.

Ή ως ένα ακόμη βόλεμα μέσα στα πολλά που ζούμε.

Ίσως γιατί μας λείπει η προσευχή και η ασκητική λιτότητα.

Ας μας δώσει ο προφήτης λίγο από το ζήλο, για να ανοίξουμε δρόμο μετανοίας στις ζωές μας.


πρωτ.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

proskynitis
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jul 19, 2026 5:27 pm

Image



Θαύμα του Προφήτη Ηλία: Ο βλάσφημος στρατιώτης!


Συνομιλώντας στις 20 Ιουλίου 1972 με τον αδελφό Θεόκτιστο από την Ήπειρο,

με ρώτησε αν άκουσα ένα αξιόλογο θαύμα που έγινε πριν δεκαπέντε χρόνια στα Γιάννενα από τον προφήτη Ηλία

σε ένα στρατιώτη που φύλαγε σκοπός σε ένα στρατώνα.

Του είπα ότι δεν το άκουσα και τον παρακάλεσα να μου το διηγηθεί να το σημειώσουμε σε δόξα του προφήτη Ηλία.



– Άκουσε μου, λέγει.

Ένας στρατιώτης φύλαγε σκοπός σε ένα στρατώνα και τα μεσάνυχτα περίπου άκουσε βήματα ανθρώπου που τον πλησίαζε.

Ο στρατιώτης υπέθεσε ότι ήταν έφοδος αξιωματικών και, όπως είναι συνήθεια, πήγαιναν να δουν αν είναι ξύπνιος ή κοιμάται κ.λπ.

Ο σκοπός φώναξε: Αλτ!

Αλλά πάλι τα βήματα ακούονταν και τον πλησίαζαν.


Για δεύτερη φορά φωνάζει: Αλτ, τις ει;

Έχοντας το όπλο στα χέρια του, καμία απάντηση δεν έλαβε.

Αναγκάζεται να επαναλάβει το: αλτ και πυροβολώ!

Μόλις είπε, πυροβολώ, του φεύγει το όπλο από τα χέρια, ως πενήντα μέτρα μακριά,

και βλέπει ξαφνικά, αντί του αξιωματικού, όπως νόμιζε,

ένα παπά μέσα σε αστραπόμορφη λάμψη φωτός!



Και όπως τον είδε, πολύ φοβήθηκε. Του λέει ο φαινόμενος παπάς:

«Μη φοβάσαι, παιδί μου, μη φοβάσαι, αλλά, πες μου, γιατί ευλογημένε βλασφημείς τα θεία;

Το Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους;».



«Συγχώρησέ με, άγιε πάτερ,

(ήλθε σε κατάνυξη, δάκρυσε και ζητούσε συγχώρηση για την αμαρτία του αυτή)

γιατί από κακή και πολυχρόνια συνήθειαν γίνεται αυτό. Συγχώρησέ με».


Του λέει ο άγιος: «Να κηρύξεις σε όλους να μετανοήσουν, να μη βλασφημούν.


Να το ανακοινώσεις στη Μητρόπολη και σε όλους να το γράψουν και οι εφημερίδες».

Του λέγει ο στρατιώτης: «Δεν με πιστεύουν, άγιε. Αλλά πες μου ποιος είσαι;»

«Είμαι ο προφήτης Ηλίας».

Και για να πιστέψουν περισσότερο, να πεις ότι σ’ εκείνη τη κορυφή (και του έδειξε το μέρος) να σκάψουν

και να βρουν εκκλησία μου παλαιά και πάνω σ’ αυτή να κτίσουν Ναό».



Αυτό ανακοινώθηκε σε όλη την πόλη και δημοσιεύτηκε στις τοπικές εφημερίδες πολλοί πίστεψαν και άλλαξαν ζωή,

ο δε σύλλογος των αρτοποιών που τιμούν τον προφήτη Ηλία ως προστάτη τους, έσκαψαν στη κορυφή που τους υποδείχθηκε,

ανακάλυψαν την παλαιάν εκκλησία και έκτισαν νέα σε δόξα και τιμή του πανένδοξου προφήτη Ηλία.


Ο στρατιώτης άλλαξε τρόπους και παλαιές συνήθειες και έζησε την υπόλοιπη ζωή του ως υπόδειγμα καλού χριστιανού.




pentapostagma
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Jul 19, 2026 6:06 pm

Image


Κι όμως, ο Θεός είναι αλλού....



Ανάμεσα στα πολλά θαυμαστά που σημάδεψαν τον σπουδαίο βίο αυτού του μεγίστου Προφήτου,

του Ηλία του Θεσβίτου, του ένσαρκου Αγγέλου, του Προδρόμου της Δευτέρας Παρουσίας,

του ασκητή που ανέβηκε ζωντανός στους ουρανούς,

υπάρχει μία στιγμή που αξίζει να σταθούμε, μία στιγμή που δεν μοιάζει με καμία άλλη.

Όχι επειδή είναι πιο εντυπωσιακή.

Αλλά επειδή είναι άκρως αληθινή:

Είναι η ώρα που ο Θεός δεν φανερώνεται όπως Τον περίμενε..!



Ο Ηλίας είχε δει πολλά.

- Τον έτρεφε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ένας κόρακας.

- Είχε κατεβάσει φωτιά από ψηλά.

- Είχε κλείσει τους ουρανούς για μη βρέξει για τρία χρόνια.

- Είχε νικήσει τους ψευδοπροφήτες.


Παρ' όλ' αυτά… στο τέλος, κουρασμένος, μόνος, απογοητευμένος, ανεβαίνει στο όρος Χωρήβ.

Κι εκεί, ο Θεός δεν του φανερώνεται αμέσως. Δεν μιλά από την αρχή.

Του δείχνει πρώτα όλα όσα δεν είναι Εκείνος.



- Έρχεται πρώτα άνεμος δυνατός. Μα ο Θεός δεν είναι εκεί.

- Μετά σεισμός. Ούτε εκεί.

- Φωτιά. Όχι.

- Και τότε.. «φωνή αύρας λεπτής».

Μια ανάσα, ένα δροσιστικό άγγιγμα, μια γαλήνη. Και τελικά, να που εκεί κατοικεί ο Θεός..!


Και ο Ηλίας σκεπάζει το πρόσωπό του. Δεν αντέχει να Τον αντικρίσει. Γιατί καταλαβαίνει ότι Τον είχε παρεξηγήσει.


Σκεφτόμουν, πως αν υπάρχει μια φράση που να μιλά στην εποχή μας πιο καθαρά από κάθε άλλη, είναι αυτή:

Ο Θεός δεν ήταν στον άνεμο, ούτε στον σεισμό, ούτε στη φωτιά.

Ήταν στην λεπτή αύρα..



Κι αυτό γιατί εμείς σήμερα ζούμε ακριβώς το αντίθετο.

- Ζητάμε συνεχώς σεισμούς και φωτιές.

- Θέλουμε να δούμε εικόνες που δακρύζουν,

- Σταυρούς που κολλάνε σε πλάτες, φανερώσεις, εντυπωσιακά γεγονότα.

- Σκυμμένοι πάνω από σημεία, μετρώντας φαινόμενα.

- Μήπως φανερώθηκε; Μήπως κινήθηκε το βλέφαρο; Μήπως άλλαξε κάτι στο φωτοστέφανο;


Κι όμως, ο Θεός είναι αλλού..:

- Στη λεπτή αύρα.

- Στην ησυχία.

- Στην ευχή που λέγεται χωρίς ν' ακούγεται.

- Στο κεράκι που ανάβει σιωπηλά.

- Στη μετάνοια που γίνεται χωρίς να τη γνωρίζει κανείς.



Και να σας πω και κάτι;

Πόσοι αλήθεια αντιλαμβανόμαστε το μεγαλύτερο θαύμα που συντελείται καθημερινά, σε κάθε Θεία Λειτουργία;

Όταν ο άρτος και ο οίνος γίνονται Σώμα και Αίμα Χριστού και κανείς δεν το βλέπει;


Να λοιπόν που το μεγαλύτερο και το πιο συχνό θαύμα είναι ο ίδιος ο Χριστός που κατεβαίνει στα δισκοπότηρα.

- Και δεν Τον βλέπει κανείς.

- Δεν κουνιέται τίποτα.

- Δεν πέφτει φωτιά.

- Δεν αλλάζει χρώμα το ψωμί και το κρασί.

- Δεν αναβοσβήνει φως.

- Κι όμως, ο Θεός είναι εκεί! Έρχεται όπως στον Ηλία. Όχι για να εντυπωσιάσει. Για να σώσει!



Ο κόσμος περιμένει εντυπωσιασμούς. Ο Θεός έρχεται με ταπεινότητα.

- Ο κόσμος ψάχνει σεισμούς, αστραπές και βροντές.

- Ο Θεός αναπαύεται στην αύρα.

- Ο κόσμος ζητά απτές αποδείξεις.

- Ο Θεός ζητά καθαρή καρδιά, γεμάτη αληθινή πίστη.


Κι ο Ηλίας, αυτός ο Προφήτης του πυρός, σώθηκε όχι γιατί κατέβασε φλόγες. Αλλά γιατί κάποια στιγμή έμαθε να σωπαίνει.

Και στην σιωπή του, του φανερώθηκε ο Θεός.


Έτσι γίνεται και με εμάς:

Όσο μιλάμε, δεν Τον ακούμε.

Όσο περιμένουμε φανερώσεις, χάνουμε την παρουσία.


Όσο κυνηγάμε τα θαυμαστά, ξεχνάμε το μόνο αληθινό θαύμα:

'Ο,τι Εκείνος έρχεται σε κάθε Θεία Λειτουργία και κανείς δεν Τον καταλαβαίνει..

Γιατί δεν έρχεται με δόξα. Έρχεται με «φωνή αύρας λεπτής».

Κι εκείνοι που κοινωνούν, τον Ηλία θυμίζουν. Όχι γιατί κατέβασαν φωτιά.


Αλλά γιατί γνώρισαν την παρουσία Του.

Μέσα στο απλό. Στο ταπεινό. Στο αφανές. Στο Άγιον.



π. Αυγουστίνος Βλάχος

proskynitis
XAPA
 
Posts: 24825
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Previous

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 4 guests

cron