Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 15, 2025 4:55 pm

Image


Παναγία, η Φιλόστοργη Μητέρα μας

Η ευλάβεια προς την Παναγία



Πέστε μας, Γέροντα, κάτι για την Παναγία.


– Τί να σας πω; Με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση. Για να μιλήση κανείς για την Παναγία, πρέπει να Την ζήση.


– Γέροντα, και το όνομα της Παναγίας έχει δύναμη πνευματική, όπως το όνομα του Χριστού;


– Ναί. Όποιος έχει πολλή ευλάβεια στην Παναγία, ακούει το όνομά Της και αλλοιώνεται.

Ή, αν το βρη κάπου γραμμένο, το ασπάζεται με ευλάβεια και σκιρτάει η καρδιά του.

Μπορεί να κάνη ολόκληρη Ακολουθία με έναν συνεχή ασπασμό στο όνομα της Παναγίας (1) .

Και όταν προσκυνά την εικόνα Της, δεν έχει την αίσθηση ότι είναι εικόνα, αλλά ότι είναι η ίδια η Παναγία,

και πέφτει κάτω λειωμένος, διαλυμένος από την αγάπη Της.



– Γέροντα, να μας λέγατε κάτι από το προσκύνημά σας στην Παναγία της Τήνου.

– Τί να πώ; Μια τόσο μικρή εικόνα κι έχει τόση Χάρη!

Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από κοντά της.

Παραμέρισα λίγο, για να μην εμποδίζω τους άλλους που ήθελαν να προσκυνήσουν.


– Μερικοί, Γέροντα, σκανδαλίζονται από τα πολλά αφιερώματα που έχουν οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας.

– Να σάς πω τί έπαθε μια φορά ένας πολύ απλός και ευλαβής προσκυνητής.

Πήγε στην Μονή Ιβήρων και προσκύνησε την Παναγία την Πορταΐτισσα.

Εκεί η εικόνα είναι γεμάτη φλουριά.

Στον γυρισμό, πηγαίνοντας για την Μονή Σταυρονικήτα, μπήκε σε λογισμούς.

«Παναγία μου, είπε, εγώ ήθελα να Σε δώ αλλιώς· απλή, όχι με φλουριά».


Τί παθαίνει εν τω μεταξύ; Τον έπιασε ένας πόνος δυνατός, ζαλίστηκε και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου.

Άρχισε λοιπόν να ζητάη βοήθεια από την Παναγία:

«Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα σού φέρω δυο φλουριά!».

Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία και του είπε:

«Έτσι μου τα έφεραν τα φλουριά. Μήπως εγώ τα ζήτησα; Μήπως τα ήθελα εγώ;».

Και αμέσως ο πόνος σταμάτησε.


Βλέπετε, επειδή είχε καλή διάθεση, πολλή πίστη, τον βοήθησε η Παναγία.

Εγώ μερικές φορές εκεί στο Καλύβι, όταν θέλω να προσευχηθώ στην Παναγία, σκέφτομαι:

«Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;».

Κόβω λίγα αγριολούλουδα, τα πηγαίνω στην εικόνα Της και λέω:

«Παναγία μου, πάρε αυτά τα λουλούδια από το Περιβόλι Σου».


Πριν πάω στο Άγιον Όρος, άκουγα να λένε ότι είναι «τό Περιβόλι της Παναγίας»

και περίμενα να δώ λουλούδια, δένδρα οπωροφόρα κ.λπ.

Όταν πήγα και είδα άγριες καστανιές, κουμαριές, κατάλαβα ότι είναι πνευματικό το Περιβόλι της Παναγίας.

Αργότερα ένιωσα μέσα σε αυτό και την παρουσία Της.



– Πώς θα αισθανθώ, Γέροντα, την παρουσία της Παναγίας, για να μου θερμάνη την καρδιά;

– Μια που φέρεις το όνομα της Μεγάλης Μητέρας του Χριστού και κατά χάριν Μητέρας όλων των ανθρώπων,

να Την επικαλήσαι συνέχεια:

«Παναγία μου, να λές, Εσύ που καταδέχτηκες να έχω το όνομά Σου, βοήθησέ με να ζήσω όπως είναι ευάρεστο σ’ Εσένα.

Άλλοι μόνον το όνομά Σου ακούνε και συγκινούνται, κι εγώ τί κάνω;».

Εύχομαι η Παναγία να μένη συνέχεια κοντά σου και να σε σκεπάζη σαν το κλωσσοπούλι

κάτω από τα Αγγελικά φτερά Της.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012

(1) Ο Γέροντας από πολλή ευλάβεια στην Παναγία κάποιες φορές ασπαζόταν διαρκώς το όνομά Της.
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 15, 2025 4:59 pm

Image


Λουλούδια για την Παναγία μας


Ο Άγιος Παΐσιος, όταν ήθελε να πάει να προσευχηθεί στην Παναγία, έκοβε λίγα αγριολούλουδα έξω από

την καλύβη του και τα πήγαινε στην Εικόνα Της.

«Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;», έλεγε.


Ήθελε, ο άγιος Γέροντας, να πηγαίνουμε αφιερώματα στην Παναγία, ό,τι έχει ο καθένας.

Έλεγε μάλιστα για κάποιον που πήγε στην Μονή των Ιβήρων, για να προσκυνήσει την Παναγία την Πορταΐτισσα.


Η Εικόνα αυτή είναι γεμάτη με φλουριά.

Σκανδαλίσθηκε κάπως ο προσκυνητής και είπε, όταν έφευγε:

«Παναγία μου, εγώ ήθελα να σε δω απλή και όχι με φλουριά».



Στο δρόμο όμως τον έπιασε ένας πόνος δυνατός και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου,

ζητώντας βοήθεια από την Παναγία.

«Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα Σου φέρω δυο φλουριά».

Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία, τον έκανε καλά και του είπε:

«Έτσι μου τα φέραν τα φλουριά, δεν τα ζήτησα εγώ»!


Ο Άγιος γέροντας Παΐσιος ήθελε να «συγγενεύουμε» με την Παναγία.

Και συγγενεύουμε με την Παναγία – έλεγε –, με την ταπείνωση, γιατί η Παναγία ήταν ταπεινή.



Ας σκεφθούμε:

Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ Της είπε ότι θα γεννήσει τον Υιόν του Θεού, τον Μεσσία,

Αυτή ονόμασε τον Εαυτό Της «δούλη Κυρίου».

«Ιδού η δούλη Κυρίου – είπε στον αρχάγγελο –, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»!

Και η Ίδια πάλι εμεγάλυνε τον Κύριο λέγοντας, «ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού».

Για την ταπείνωσή Της η Παναγία κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος.....


Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε σε κάποια Μοναχή: «Να διαβάζεις κάθε μέρα το Θεοτοκάριο.

Αυτό θα σε βοηθήσει πολύ να αγαπήσεις την Παναγία.

Και να δεις η Παναγία μετά!...Θα σου δώσει μεγάλη παρηγοριά»!


«Και πότε να διαβάζω το Θεοτοκάριο», τον ρώτησε αυτή η Μοναχή.

«Το βράδυ ή το πρωί;».

«Καλύτερα τις πρωινές ώρες – της απήντησε ο Γέροντας –, ώστε αυτά που διαβάζεις, να τα έχεις στο νου σου

όλη την ημέρα.


Το Θεοτοκάριο πολύ βοηθάει. Θερμαίνεται η καρδιά και συγκινείται».

Και μνημόνευε ο άγιος Γέροντας Παΐσιος τον Αγιορείτη παπα-Κύριλλο, τον Ηγούμενο της Μονής

Κουτλουμουσίου, που δεν μπορούσε να συγκρατηθεί από τους λυγμούς και τα δάκρυα, όταν

διάβαζε το Θεοτοκάριο!




o-nekros.blogspot
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 15, 2025 5:00 pm

Image


Λουλούδια για την Παναγία μας


Ο Άγιος Παΐσιος, όταν ήθελε να πάει να προσευχηθεί στην Παναγία, έκοβε λίγα αγριολούλουδα έξω από

την καλύβη του και τα πήγαινε στην Εικόνα Της.

«Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;», έλεγε.


Ήθελε, ο άγιος Γέροντας, να πηγαίνουμε αφιερώματα στην Παναγία, ό,τι έχει ο καθένας.

Έλεγε μάλιστα για κάποιον που πήγε στην Μονή των Ιβήρων, για να προσκυνήσει την Παναγία την Πορταΐτισσα.


Η Εικόνα αυτή είναι γεμάτη με φλουριά.

Σκανδαλίσθηκε κάπως ο προσκυνητής και είπε, όταν έφευγε:

«Παναγία μου, εγώ ήθελα να σε δω απλή και όχι με φλουριά».



Στο δρόμο όμως τον έπιασε ένας πόνος δυνατός και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου,

ζητώντας βοήθεια από την Παναγία.

«Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα Σου φέρω δυο φλουριά».

Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία, τον έκανε καλά και του είπε:

«Έτσι μου τα φέραν τα φλουριά, δεν τα ζήτησα εγώ»!


Ο Άγιος γέροντας Παΐσιος ήθελε να «συγγενεύουμε» με την Παναγία.

Και συγγενεύουμε με την Παναγία – έλεγε –, με την ταπείνωση, γιατί η Παναγία ήταν ταπεινή.



Ας σκεφθούμε:

Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ Της είπε ότι θα γεννήσει τον Υιόν του Θεού, τον Μεσσία,

Αυτή ονόμασε τον Εαυτό Της «δούλη Κυρίου».

«Ιδού η δούλη Κυρίου – είπε στον αρχάγγελο –, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»!

Και η Ίδια πάλι εμεγάλυνε τον Κύριο λέγοντας, «ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού».

Για την ταπείνωσή Της η Παναγία κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος.....


Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε σε κάποια Μοναχή: «Να διαβάζεις κάθε μέρα το Θεοτοκάριο.

Αυτό θα σε βοηθήσει πολύ να αγαπήσεις την Παναγία.

Και να δεις η Παναγία μετά!...Θα σου δώσει μεγάλη παρηγοριά»!


«Και πότε να διαβάζω το Θεοτοκάριο», τον ρώτησε αυτή η Μοναχή.

«Το βράδυ ή το πρωί;».

«Καλύτερα τις πρωινές ώρες – της απήντησε ο Γέροντας –, ώστε αυτά που διαβάζεις, να τα έχεις στο νου σου

όλη την ημέρα.


Το Θεοτοκάριο πολύ βοηθάει. Θερμαίνεται η καρδιά και συγκινείται».

Και μνημόνευε ο άγιος Γέροντας Παΐσιος τον Αγιορείτη παπα-Κύριλλο, τον Ηγούμενο της Μονής

Κουτλουμουσίου, που δεν μπορούσε να συγκρατηθεί από τους λυγμούς και τα δάκρυα, όταν

διάβαζε το Θεοτοκάριο!




o-nekros.blogspot
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 15, 2025 5:05 pm

Image

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Μην ξεθαρρεύεις στους λογισμούς – Λέγε διαρκώς την ευχή


Η μνήμη του τιμάται στις 16 Αυγούστου



Λοιπόν βιάσου. Λέγε διαρκώς την ευχή. Να μη σταματά καθόλου το στόμα.

Έτσι θα την συνηθίσεις μέσα σου και κατόπιν θα την παραλάβει ο νους.

Μη ξεθαρρεύεις στους λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακός και μολύνεσαι.


«Ευχή, βία φύσεως διηνεκής», και θα δεις πόση Χάρη θα λάβεις.


Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητείς τελεία ανάπαυση.

Ο Χριστός μας σήκωσε το σταυρό, και μεις θα σηκώσουμε.

Όλες τις θλίψεις εάν τις απομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρά Κυρίου.

Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να δοκιμάζει το ζήλο και την αγάπη που έχουμε προς αυτόν.

Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή. Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά,

δεν φθάνει σε μέτρα αρετής και τελειώσεως.


Αγάπα τον Ιησού και λέγε αδιάλειπτα την ευχή και αυτή θα σε φωτίζει στο δρόμο του.

Πρόσεχε να μην κατακρίνεις. Διότι από αυτό παραχωρεί ο Θεός και φεύγει η Χάρη και σε αφήνει ο Κύριος να πέφτεις,

να ταπεινώνεσαι, να βλέπεις τα δικά σου σφάλματα.

Αλλ’ όταν υποχωρεί η Χάρη για να δοκιμαστεί ο άνθρωπος, τότε γίνονται όλα σαρκικά και πέφτει η ψυχή.

Συ όμως τότε μη χάνεις την προθυμία σου, αλλά φώναζε διαρκώς την ευχή με βία, με το ζόρι, με πόνο πολύ.

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Και πάλι και πολλές φορές, το ίδιο συνεχώς.

Και σαν να ατενίζεις νοερά τον Χριστό να του λέγεις·

«…Δόξα σοι, δόξα σοι, ο Θεός μου». Και υπομένοντας, πάλι θα έλθει η Χάρη, πάλι η χαρά.

Όμως και πάλι ο πειρασμός και η λύπη, η ταραχή και τα νεύρα. Αλλά και πάλιν αγώνας, νίκη, ευχαριστία.

Και αυτό γίνεται μέχρις ότου σιγά-σιγά καθαρίζεσαι από τα πάθη και γίνεσαι πνευματικός…



Η άσκηση, παιδί μου, θέλει στερήσεις. Θέλει αγώνα και κόπο πολύ. Θέλει να φωνάζεις μέρα και νύκτα στον Χριστό.

Θέλει υπομονή σε όλους τους πειρασμούς και τις θλίψεις. Θέλει να πνίξεις θυμό και επιθυμία.

Θα κουρασθείς πολύ, μέχρι να καταλάβεις ότι προσευχή χωρίς προσοχή και νήψη είναι χάσιμο χρόνου· κόπος χωρίς πληρωμή.

Πρέπει σε όλες τις αισθήσεις μέσα έξω να βάλεις άγρυπνο φύλακα την προσοχή διότι χωρίς αυτήν ο νους

και οι δυνάμεις της ψυχής διαχέονται στα μάταια και συνήθη, σαν το άχρηστο νερό που τρέχει στους δρόμους.

Ποτέ κανένας δεν βρήκε προσευχή χωρίς προσοχή και νήψη.

Κανένας ποτέ δεν αξιώθηκε να ανεβεί προς τα άνω χωρίς πρώτα να καταφρονήσει τα κάτω.




(«Έκφρασις Μοναχικής εμπειρίας», εκδ, Ι.Μ.Φιλοθέου, Άγ. Όρος-αποσπάσματα σε νεοελληνική απόδοση)

simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 15, 2025 5:10 pm

Image



Η Παναγία στον Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή:

«Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε εμένα; Να, πάρε τον Χριστό! »




…Την ημέρα αυτή βρίσκομαι στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου και στο μυαλό μου ήρθε κάτι που είχα διαβάσει προ ετών,

από τον βίο του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή.

Αφορούσε ένα θαυμαστό γεγονός όταν ο Γέροντας Ιωσήφ βίωνε ένα μεγάλο πειρασμό, που είχε ως αποτέλεσμα να εξαντληθεί

η υπομονή του.



Συγκεκριμένα στο εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου στην Σκήτη της Μικρής Αγίας Άννας, εμφανίστηκε

στον γέροντα Ιωσήφ η Παναγία κρατώντας τον Χριστό στην αγκαλιά της.

Μεταξύ άλλων η Παναγία που εορτάζουμε, του είχε πει χαρακτηριστικά:

“Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε εμένα; Γιατί αποθαρρύνεσαι;”.


Σήμερα, το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων βιώνουν καθημερινά δυσκολίες, θλίψεις, πειρασμούς,

ενώ και η υπομονή τους έχει εξαντληθεί.

Το θαυμαστό γεγονός του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή με την Παναγία είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού τα λόγια της

πρέπει να μας παραδειγματίσουν και να σκεφτούμε που πρέπει να έχουμε στραμμένη την ελπίδα μας….


Με αφορμή την ημέρα των Εισοδίων στο Άγιον Όρος, παραθέτω το σχετικό γεγονός με την εμφάνιση της Παναγίας

στον Άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή.



*****


«Στο παρελθόν με την εικόνα Της αυτή η Δέσποινά μας πολύ με είχε παρηγορήσει, όταν είχα πειρασμούς.

Αυτά τώρα θυμάμαι και Την παρακαλώ.

Κάποτε, όταν ήμουν στην Μικρή Αγία Άννα, πριν να έρθετε εσείς, πλήθυναν οι πειρασμοί και οι θλίψεις και η μόνη μου παρηγοριά

ήταν η Παναγία μας.


Πήγαινα στο εκκλησάκι μας, όπου είχα αυτή την εικόνα στο τέμπλο.

Εκεί μπροστά Της προσευχόμουν και Την παρακαλούσα, καθώς μόνη Της μου είχε υποσχεθεί να έχω την ελπίδα μου σε Αυτήν.

Όταν κατά την διάρκεια των πειρασμών κρύψει η Χάρις την αισθητή παρουσία Της, τότε αυξάνει η αγωνία και ο άνθρωπος

με περισσότερο δέος παρακαλεί· “τάχυνον ως οικτίρμων και σπεύσον ως ελεήμων εις την βοήθειαν ημών, ότι δύνασαι βουλομένη”

έκραζα “και που λοιπόν εύροιμεν άλλην αντίληψιν, ει μη προς Σε την εύσπλαγχνον, την ψυχών και σωμάτων ιατρόν;”.


Και ενώ βρισκόμουν συγκεντρωμένος και έκλαια μπροστά στην εικόνα Της αυτή, αισθάνθηκα όπως και άλλοτε την παρουσία της

αντιλήψεώς Της.

Ο χώρος στο εσωτερικό της εκκλησίτσας εκείνης ήταν στενός (η απόσταση από το τέμπλο ως το στασίδι που στεκόμουν

ήταν μόλις ένα μέτρο).


Τότε είδα την εικόνα Της που άστραψε φως και η θεία μορφή Της πήρε κανονικές διαστάσεις.

Η Παναγία μας δεν ήταν πλέον εικόνα, αλλά ζωντανή, ολόσωμη, υπέρφωτη, ηλιόμορφη, με την διπλή Της πάντοτε ιδιότητα:

Μητροπαρθενική.



Είδα δε ο ταπεινός τόσο, όσο επέτρεπε η θνητότητά μου και με σεβασμό γύρισα το πρόσωπό μου προς την γη.

Δεν μπορούσα άλλο να κοιτάξω, γιατί το πανάγιο Βρέφος Της, ο γλυκύτατος Ιησούς μας τον οποίο κρατούσε στην αγκαλιά Της,

άστραφτε περισσότερο από τον ήλιο, κατά το θεοπρεπές μεγαλείο Του.

Γέμισε τόσο την ευτέλειά μου με την αγάπη Του, ώστε αγνοούσα εντελώς τον εαυτό μου και μόνο θαύμαζα.



Τότε άκουσα την μυρίπνοη και γλυκύτερη από μέλι φωνή Της να μου λέει:

“Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε μένα; γιατί αποθαρρύνεσαι;

Να, πάρε τον Χριστό!”.


Άπλωσε την μακαρία αγκαλιά Της προς εμένα και το πανάγιο Βρέφος με πλησίασε,

όσο που να μπορεί ο άνθρωπος να το φτάσει!

Εγώ επειδή από την έκπληξή μου δεν τολμούσα να κάνω καμία κίνηση, άπλωσε ο πανάγαθος Ιησούς μας το χεράκι Του

και με χάιδεψε τρεις φορές στο μέτωπο και στο κεφάλι!



Γέμισε η ψυχή μου αγάπη αμέτρητη και φως, που δεν μπορούσα να σταθώ πλέον στα πόδια μου.

Έπεσα κάτω και με πόθο και δάκρυα φιλούσα το μέρος, όπου στεκόταν η Βασίλισσα των όλων, γιατί επανήλθε πάλι πίσω

στην εικόνα Της και άφησε σε μένα την παρηγοριά και την ευωδία Της.

Ευωδίαζε για πολύ καιρό το μέρος αυτό που είχε πατήσει, θυμίζοντας συνεχώς την μακαρία υπόσχεσή Της!


Να, αυτά τώρα Της ενθυμίζω και ότι δεν ξέχασα την επαγγελία Της, που δεν είναι άλλη πιά παρά να με πάρει από αυτή την ζωή

στην βασιλεία του Υιού της Αγάπης Της!».





*Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, έκδ. Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Άγιον Όρος 112016, σσ. 155-157.


romfea.gr
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Aug 16, 2025 5:25 pm

Image

Ένας γέροντας, δέχονταν σφοδρό πόλεμο από τον διάβολο, παρότι προσευχόταν συνεχώς με το “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με..!”


Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα


Ένας γέροντας, δέχονταν σφοδρό πόλεμο από τον διάβολο, παρότι προσευχόταν συνεχώς με το:

– Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με! Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με!…

”Καλά, το όνομα του Ιησού Χριστού, δεν διώχνει τον διάβολο…;” αναρωτήθηκε.

Κατάλαβε όμως, ότι η προσευχή πρέπει να συνοδεύεται από ταπείνωση. Προφανώς έλεγε την ευχή χωρίς ταπείνωση. Διότι ο εχθρός δεν είναι βλάκας. Γνωρίζει ποιά προσευχή γίνεται με ταπείνωση και ποιά όχι…

Θυμήθηκε τότε τα λόγια κάποιου άλλου γέροντα, που του είχε πει κάποτε:

– Το να προσεύχεται κάποιος γονατιστός, ταπεινώνεται και η προσευχή αυτή φέρνει αποτελέσματα!

Πράγματι, το να γονατίσει κάποιος και να προσευχηθεί, αυτό είναι μια μορφή ταπεινώσεως, διότι το σώμα παίρνει ένα ταπεινό σχήμα. Και επειδή η ψυχή παίρνει το σχήμα του σώματος, ταπεινώνεται μαζί μ’ αυτό.

Η ταπείνωση αυτή ενεργεί υποστατικά στο νου του διαβόλου και τον καίει και μη αντέχοντας αυτό το ”κάψιμο”, υποχωρεί…



ΠΗΓΗ

simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Aug 16, 2025 5:27 pm

Image

Γέροντας Σίμων Αρβανίτης:

«Να έχεις μέσα σου ειρήνη, να διαβάζεις πολύ τα πατερικά βιβλία, και να κάνεις τα καθήκοντά σου»



Πάντα μου έλεγε ο Γέροντας (ο Γέροντας, π. Σίμων Αρβανίτης):



– Παιδί μου, να εξομολογείσαι τους λογισμούς σου, να καθαρίζεσαι, να μην κατηγορήσεις κανέναν άνθρωπο,

ο,τιδήποτε και να είναι αυτός και να μην οργίζεσαι.


– Να έχεις μέσα σου ειρήνη, να διαβάζεις πολύ τα πατερικά βιβλία, και να κάνεις τα καθήκοντά σου.

– Να αγαπάς τους φτωχούς και να παρέχεις τη φιλοξενία· να τους προσφέρεις από όλα τα καλά.


– Πάντα να σκέφτεσαι το καλό, να λες το καλό, και να κάνεις το καλό.

– Εδώ στη γη που ήρθαμε, παιδί μου, πρέπει να ξέρεις, ότι ήρθαμε μόνο και μόνο, για να πάμε στον Παράδεισο.

– Εάν θυμώσεις καμιά φορά και δεν σε αφήνει ο λογισμός σου να πας να ζητήσεις συγγνώμη, εσύ να μην τον ακούς,

γιατι είναι ο σατανάς, που σε εμποδίζει.


Εσύ να τρέξεις πρώτος και ας έχεις δίκιο. Να βιάσεις τον εαυτό σου, να πας πρώτος να ζητήσεις συγγνώμη,

για να μη προλάβει ο άλλος και έρθει και σου αρπάξει το στέφανο.

Διότι εκεί είναι ο Χριστός και σε περιμένει με τον στέφανο, για να σε στεφανώσει.



Όταν προσέξεις σε αυτά που σου λέω, ο σατανάς δεν μπορεί να σε πειράξει και ο Χριστός θα είναι πάντα μαζί σου.

– Να είσαι πάντα στην υπακοή. Υπακοή στον Γέροντα σημαίνει υπακοή στον Χριστό.


– Παιδί μου, όλα τα πάθη προέρχονται από την κατάκριση. Αν κόψεις την κατάκριση, κόβονται και τα πάθη.


– Παιδί μου, όταν περπατάς, οι κινήσεις σου να είναι ήρεμες, όχι γρήγορες και νευρικές, διότι αυτά είναι της υπερηφανείας.

– Παιδί μου, όταν έχεις δοκιμασίες και πειρασμούς, να μην έχεις αγωνία πότε θα ελευθερωθείς,

αλλά να ξέρεις ότι κάνοντας υπομονή τότε τελειοποιείσαι!




Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, «Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1988), Μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του», τόμος β’, Αθήναι.

ΠΗΓΗ
pemptousia.gr
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Aug 16, 2025 5:29 pm

Image


MΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ, ΑΠΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΑΠΕΙΝΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΟΥ…



Δεν χρειάζεται να παραπονιέσαι για τίποτα και για κανέναν.

Δεν χρειάζεται να γίνουμε ζητιάνοι αγάπης και ενδιαφέροντος. Άφησε τον άλλον να εκφράζεται όπως νιώθει.

Είτε σε θέλει, είτε δεν σε θέλει. Μην ρωτήσεις γιατί, μην ζητήσεις εξηγήσεις.


Όταν ο άλλος έχει πάρει τις αποφάσεις του, σεβάσου τις απλά, με αγάπη και προχώρα παρακάτω.

Μας απογοητεύουν οι άνθρωποι, όπως άλλωστε κάνουμε σίγουρα κι εμείς, αλλά ευτυχώς έχουμε έναν ήλιο

που λάμπει πάντα στη ζωή μας και αυτός είναι ο Χριστός, η εσταυρωμένη αγάπη.



Μην περιμένουμε τίποτα από τους ανθρώπους, εξάλλου δεν χρειάζεται.

Ο δρόμος της ζωής θα είναι μοναχικός, ακόμα κι αν παντρευτείς, κάνεις παιδιά και δεις εγγόνια.

Την ημέρα της απολογίας θα είσαι μόνος. Κανείς δεν θα είναι εκεί. Θα είσαι εσύ και ο Χριστός. Πρόσωπο με πρόσωπο.


Άφησε λοιπόν τους ανθρώπους στην ηρεμία τους. Μην τους κρίνεις και μην παραπονιέσαι.

Κάνε εσύ αυτό που νιώθεις και αισθάνεσαι και άφησε τα υπόλοιπα στον Θεό.


Όλοι μας βαθιά μέσα μας ξέρουμε ποιοι μας αγαπούν πραγματικά, ακόμα και αν δεν τηλεφωνιόμαστε καθημερινά.


Από την άλλη, μπορεί να έχεις καθημερινή επαφή με κάποιον αλλά η σχέση να είναι νεκρή.

Ξέρουμε ότι πάντα οι άνθρωποι θα θέλουν κάτι από ’σένα και όχι εσένα αδερφέ μου.

Οι περισσότεροι προσπαθούν να ικανοποιήσουν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους και πολλές φορές σε βάρος των άλλων.

Ελάχιστοι είναι αυτοί που ζουν τη ζωή και τις σχέσεις των ανθρώπων όπως είναι . Όλοι βάζουν πολλά αλλά, γιατί και διότι.


Δεν έχει σημασία να κυνηγάς απατηλά ματαιόδοξα όνειρα, διότι πολλές φορές σε αυτό το τρέξιμο

χάνεις την ομορφιά της διαδρομής.

Δεν χρειάζεται να κυνηγήσουμε κάτι. Απλά να ζήσουμε με πληρότητα την καθημερινότητά μας, με Χριστοκεντρικότητα.

Και οι επιλογές μας να έχουν μπόλιασμα αγάπης και σωτηρίας.

Τότε πραγματικά ζεις, χαμογελάς, βοηθάς, αγαπάς, συγχωρείς και νιώθεις πλήρης.



Η ζωή είναι μικρή, θα φύγει γρήγορα. Δεν θα το πάρουμε χαμπάρι. Θα αγωνιούμε για τη ζωή μετά το θάνατο αλλά τελικά

πριν το θάνατο θα είμαστε ήδη νεκροί.


Ας ζήσουμε λοιπόν με πληρότητα και αγάπη, όχι όμως με συναισθηματικές απάτες, αλλά σε σχέση με το πρόσωπο της αγάπης

και της Αλήθειας που είναι ο Χριστός. Όχι με την θρησκευτική τυπολατρική έννοια , αλλά με μια βαθιά ερωτική οντολογική σχέση.

Να αντλείς ζωή από το πρόσωπο του Χριστού και να το μοιράζεις στον αδερφό σου.



π. Σπυρίδων Σκουτής

euxh.gr
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Aug 16, 2025 5:36 pm

Image


Η αγάπη της μάνας ενεργεί και απο τον παράδεισο…


Δημητρίου Ντούντκο


~ Βρισκόμαστε στη Μόσχα, στη δεκαετία του 1980.

Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα, χτύπησαν την πόρτα στην Εκκλησία.

Ήταν μια γριούλα. Και ζητούσε παπά, να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο.

Ο παπάς ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας…


Η γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον ιερέα σε ένα δωμάτιο.

Καί να ξαφνικά ο παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με μόνο τον άρρωστο.

Ο άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.

– Φύγε από εδώ! Ποιος σε εκάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.


Ο παπάς τα έχασε…

– Μα δεν ήλθα από μόνος μου! Με εκάλεσε η γριά..!

– Ποια γριά; Εγώ δεν ξέρω καμμιά γριά..!


Ο παπάς, καθώς στέκει απέναντί του, βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου, μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον εκάλεσε.


Του λέει, ενώ του δείχνει το πορτραίτο.

– Να αυτή!

– Ποια αυτή, Ξέρεις, τί λες, παπά;

– Αυτή είναι η μάνα μου. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα!



Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Αισθάνθηκαν δέος. Ο άρρωστος άρχισε να κλαίει…

Καί αφού έκλαψε, ζήτησε να εξομολογηθεί.

και μετά, εκοινώνησε…

Η μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό, να του δείξει τον δρόμο της σωτηρίας…




Από το βιβλίο »Στο σταυροδρόμι», Δημητρίου Ντούντκο, Μόσχα 1994


Πηγή: Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
(Υπεύθυνος Αντιαιρετικού Γραφείου Ι. Μητρ. Πατρών Ἀντιαιρετική Δρᾶσις: Ὁμάς κληρικῶν καί λαϊκῶν.)

pneumatoskoinwnia
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Aug 16, 2025 5:38 pm

Image


Κάποτε ένας φτωχός άνθρωπος ρώτησε τον γέροντα. Γιατί είμαι τόσο φτωχός;


Κάποτε ένας φτωχός άνθρωπος ρώτησε τον γέροντα. Γιατί είμαι τόσο φτωχός;

Ό σοφός γέροντας του απάντησε: Γιατί δεν έχεις μάθει να δίνεις..

Αφού δεν έχω τίποτα να δώσω..


Ό γέροντας απάντησε: Και όμως έχεις κάτι να δώσεις:

Το πρόσωπο, μπορείς να δώσεις στους άλλους ένα χαμόγελο.

Το στόμα, μπορείς να επαινέσεις ή να παρηγορήσεις τους άλλους.

Την καρδιά, μπορείς να »ανοίξεις» τήν καρδιά σου να σταθείς στους άλλους.

Τα μάτια, μπορείς να κοιτάξεις με τα μάτια της αγάπης της καλοσύνης.

Το σώμα, μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να βοηθήσεις ανήμπορους και άλλους.


Επομένως, στην πραγματικότητα δεν είσαι φτωχός!!!

Ή »φτώχεια» της καρδιάς, μόνο αυτή είναι η πραγματική φτώχεια!!!



simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 23998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests