Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Apr 04, 2025 5:58 pm

Image


Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης: «Με την προσευχή και την πίστη γίνονται όλα»


Οι χωρικοί σχολιάζουν ότι τις συμβουλές που τους έδινε ο Γέροντας δεν τις άκουγες την εποχή εκείνη.

Τα λόγια τον ήταν σταθερά, κοφτά αλλά με πνευματική εξουσία και Θεία Χάρη και όποιος τον άκουγε κατανυσσόταν

στην καρδιά και ερχόταν σε μετάνοια.

Η πρώτη του λέξη ήταν πάντα περί προσευχής.

«Η προσευχή» έλεγε «είναι δύναμη, είναι θεραπεία. Και σε μένα που έρχεσθε να πάρετε ευχή εγώ προσεύχομαι για σας.

Με την προσευχή και την πίστη γίνονται όλα. Άμα δεν πιστεύετε, ό,τι και να κάνετε δεν καρποφορεί. Άδικα κουράζεσθε».



Μια γυναίκα που είχε πολλά εγγόνια του παραπονέθηκε ότι δεν μπορούσε να κάνει προσευχή.

«Παιδί μου,» της είτε «αυτό που κάνεις, να κοιτάζεις τόσα μωρά, τι είναι; Και μεγάλος αγώνας είναι και προσευχή είναι!

Το βράδυ να σηκώνεσαι στις 2.30′ π.μ. που έχεις ησυχία και να κάνεις προσευχή.

Ανοίγουν τα επουράνια εκείνην την ώρα και ό,τι ζητάς το απολαμβάνεις. Εισακούεται η προσευχή».


Έλεγε επίσης ότι από την ημέρα του Πάσχα ως την παραμονή της Αναλήψεως, δηλαδή σαράντα μέρες

οι ουρανοί είναι ανοιχτοί και οι προσευχές εισακούονται πιο πολύ.

Είχε μάλιστα και την Ωραία Πύλη πάντοτε ανοικτή εκείνο το χρονικό διάστημα.


Από το βιβλίο του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, ο «Όσιος Γεώργιος της Δράμας, (1901-1959), έκδοση Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα


simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Apr 04, 2025 6:19 pm

Image


Η βοήθεια του Θεού δεν εμποδίζεται ούτε από ανθρώπους ούτε από δαίμονες. Δεν είναι τίποτε δύσκολο για τον Θεό ούτε για έναν Άγιο. Το εμπόδιο σ' εμάς τους ανθρώπους είναι η ολιγοπιστία, με την οποία εμποδίζουμε τις μεγάλες θείες δυνάμεις να μας πλησιάσουν.




Οι θείες δυνάμεις είναι παντοδύναμες



- Γέροντα, πολλοί ανησυχούν τι θα γίνη με το ένα θέμα, τι θα γίνη με το άλλο.

- Κοίταξε να δής• τώρα ο Θεός, και να ήθελε να μας αφήση, δεν μπορεί.


- Τί εννοείτε, Γέροντα;

- Να, οι γονείς όταν φέρνουν ένα παιδάκι στον κόσμο, όσο αγωνίζονται να το μεγαλώσουν, τόσο περισσότερο το αγαπούν και το πονούν.

Έτσι και ο Θεός, μας έφερε στον κόσμο, αγωνίσθηκε κατά κάποιον τρόπο, μας μεγάλωσε, κουράσθηκε να μας κάνη ό,τι μας έκανε.

Τώρα, και να θέλη να μας αφήση, δεν μπορεί, γιατί μας πονάει, αρκεί εμείς να έχουμε λίγο φιλότιμο.

Αν έχουμε λίγο φιλότιμο, δεν θα χάσουμε τον Παράδεισο.



- Γέροντα, είπατε ότι ο Καλός Θεός δεν θα μας άφήση...


- Ναι, ο Θεός ποτέ δεν μας αφήνει• εμείς Τον αφήνουμε.

Όταν ο άνθρωπος δεν ζη πνευματικά, δεν δικαιούται την θεία βοήθεια.

Όταν όμως ζη πνευματικά και είναι κοντά στον Θεό, την δικαιούται.

Τότε, αν συμβή κάτι και πεθάνη, είναι έτοιμος για την άλλη ζωή, οπότε είναι κερδισμένος και σ' αυτήν

την ζωή και στην άλλη.


Η βοήθεια του Θεού δεν εμποδίζεται ούτε από ανθρώπους ούτε από δαίμονες.

Δεν είναι τίποτε δύσκολο για τον Θεό ούτε για έναν Άγιο.

Το εμπόδιο σ' εμάς τους ανθρώπους είναι η ολιγοπιστία, με την οποία εμποδίζουμε τις μεγάλες θείες δυνάμεις να μας πλησιάσουν.

Και ενώ υπάρχει τόσο μεγάλη δύναμη δίπλα μας, εμείς, επειδή υπάρχει μέσα μας σε μεγάλο βαθμό το

ανθρώπινο στοιχείο, δεν μπορούμε να καταλάβουμε το θείο, που ξεπερνάει όλου του κόσμου τις ανθρώπινες

δυνάμεις, γιατί οι θείες δυνάμεις είναι παντοδύναμες.


Καθόμαστε πολλές φορές άδικα, ώρες ολόκληρες, για να βρούμε μόνοι μας λύση σε ένα θέμα,

χρησιμοποιώντας όλη την απειρία μας.

Το κεφάλι μας γίνεται κουδούνι, τα μάτια μας τσούζουν, ο ύπνος δεν μας πιάνει, γιατί μας έχει πιάσει

το ταγκαλάκι με επίμονες σκέψεις.

Τελικά βρίσκουμε μία λύση, αλλά μετά ο Θεός μας βρίσκει άλλη, καλύτερη λύση, που δεν την είχαμε

σκεφθή εμείς, και μας μένουν ο πονοκέφαλος και τα ξενύχτια.


Όσο και αν είναι σωστή η δική μας σκέψη, όταν δεν είναι ο Θεός μπροστά, το κεφάλι κουράζεται και

έρχεται πονοκέφαλος, ενώ η προσευχή με την εμπιστοσύνη στον Θεό ξεκουράζει.

Γι' αυτό ας αφήνουμε με εμπιστοσύνη στον Θεό τα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως και να μη στηριζώμαστε

στις δικές μας ανθρώπινες προσπάθειες, και Εκείνος θα κάνη ο,τι είναι καλύτερο.


Και πάντα για καθετί που σκέφτεσθε να κάνετε, να λέτε «αν θέλη ο Θεός», μην πάθετε και εσείς ο,τι έπαθε κάποιος μιά φορά.


Είχε αποφασίσει να πάη στο αμπέλι του για δουλειά. «Αύριο πρωί-πρωί, λέει στην γυναίκα του, θα πάω στο αμπέλι».

«Αν θέλη ο Θεός, θα πας», του λέει εκείνη.

«Θέλει-δεν θέλει ο Θεός, λέει εκείνος, εγώ θα πάω».

Την άλλη μέρα ξεκίνησε νύχτα. Στον δρόμο εν τω μεταξύ πιάνει τέτοιος κατακλυσμός, που αναγκάσθηκε να γυρίση πίσω.

Δεν είχε φέξει ακόμη. Χτυπάει την πόρτα.

«Ποιος είναι;», ρωτάει η γυναίκα του.

«Αν θέλη ο Θεός, λέει εκείνος, ο άνδρας σου είμαι»!...




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ B’

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Apr 04, 2025 6:28 pm

Image


Το κολλύριο του Θεού!


Δημήτριος Παναγόπουλος



Οἱ ἄνθρωποι παιδεύονται καί βασανίζονται στή ζωή τους,

διότι πορεύονται στή ζωή μέ τό «ἐγώ» τό δικό τους, χωρίς νά ρωτᾶνε τόν Θεό.

Γι’ αὐτό εἶναι καλό πολλές φορές νά προσευχόμαστε καί νά λέμε στόν Χριστό:

– Χριστέ μου, ἐγώ κάνω αὐτόν τόν μικρό ἀγῶνα. Ἐγώ ἀκολουθῶ αὐτόν τό δρόμο στή ζωή μου.

Μιά μέρα, εἴτε τό θέλω εἴτε ὄχι, θά συναντηθῶ μαζί σου. Πῶς θά Σέ βρῶ ἄραγε; Φώτισέ με Σέ παρακαλῶ!


Μήπως ως ἄνθρωπος σφάλλω καί δέν ἔχω πιάσει σωστά τά πράγματα καί κάνω ἤ λέω λόγια πού δέν εἶναι σωστά…

Ρῖξε στά μάτια μου τό δικό σου «κολλύριο», γιά νά ἰδῶ, αὐτό πού κάνω εἶναι σωστό; Αὐτό πού ὑποστηρίζω εἶναι σωστό;

Ὅπως πολιτεύομαι, πράττω σωστά;

Διότι, εἴτε τό θέλω, εἴτε ὄχι, θά βρεθῶ ἀπέναντί Σου μίαν ἡμέρα καί τί θά γίνει τότε; Δέν θά ἔχω περιθώριο τότε…


Ἔχουμε τήν ταπείνωση νά ποῦμε αὐτά τά λόγια;

Ἄν σκέφτεται ἔτσι ὁ ἄνθρωπος, πολλά πράγματα θά διορθώσει στόν ἑαυτόν του,

διότι τότε ὁ Χριστός ἐν τή ἀγάπη Του, θά τόν βοηθήσει μέσῳ κάποιου ἀνθρώπου

ἤ ἀκόμα καί φρικτό ὄνειρο θά τοῦ δείξει, γιά νά τοῦ δείξει, ὅτι αὐτό πού κάνει καί αὐτό πού πιστεύει δέν εἶναι σωστό…



Γι’ αὐτό ἄν βλέπουμε μερικούς ἀνθρώπους νά ἔχουν περισσότερη ἀντίληψη ἀπό ἐμᾶς σέ πολλά θέματα,

αὐτό ὀφείλεται στό ὅτι αὐτοί προσεύχονται κατ’ αὐτήν τήν ἔννοια καί ὁ Χριστός τούς δίνει φώτιση,

γιά τό πῶς νά πολιτευτοῦνε στή ζωή τους.



agios-dimitrios
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Apr 04, 2025 6:31 pm

Image


Ιεροκήρυκας και ουράνιο σπίτι

Του μακαριστού Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας Χρυσοστόμου


Ένας διάσημος Ιεροκήρυκας με τα πολλά και εκλεκτά κηρύγματα του,

προκαλούσε τον θαυμασμό του εκκλησιάσματος και πολλοί ακροατές μετανοούσαν και επέστρεφαν στο Θεό.

Αυτή όμως η ικανότητά του εδημιούργησε μέσα του μεγάλη έπαρση και αλαζονία, εγωισμό και φιλαυτία στο έπακρο.

Όταν κάποτε πέθανε τον παρέλαβε ο άγγελος του και τον οδήγησε στην άλλη ζωή,

για να τον εγκαταστήσει στην ουράνια κατοικία του.


Προχωρώντας είδε μια πολυτελή βίλα και ρώτησε τον άγγελο τίνος ήτο.

–Είναι της καθαρίστριας του ναού, όπου εκήρυττες, λέγει ο άγγελος.

Εκείνης που καθάριζε και σφουγγάριζε την εκκλησία και που ποτέ σου δεν της είπες ούτε μια καλημέρα…


Κατάπληκτος ο ιεροκήρυκας συνέχισε το δρόμο του, σκεπτόμενος μέσα του ότι το δικό του το σπίτι θα ήτο ασυγκρίτως ανώτερο…

Συνεχίζοντας το δρόμο του συνάντησε άλλο σπίτι πολυτελούς κατασκευής και ρώτησε σε ποιόν ανήκει αυτή η κατοικία.

Ο άγγελος του απάντησε ότι είναι του νεωκόρου του ναού, που περιποιόταν την εκκλησία, φρόντιζε για την καθαριότητα,

την θέρμανση και επί πλέον προσευχόταν για την υγεία σου και την επιτυχία του κηρύγματος σου. Δικό του είναι το σπίτι…



Ο ιεροκήρυκας προχωρώντας έβλεπε κι άλλα σπίτια και συναντούσε εκπλήξεις,

διότι δεν περίμενε τόσο ασήμαντοι και μηδαμινοί άνθρωποι να έχουν τόσον ωραία σπίτια στον ουρανό και άρχισε να ανησυχεί…

Τέλος έφτασαν σε μια αχυρένια και ετοιμόρροπη καλύβα.

-Ξέρεις τίνος είναι αυτή η καλύβα; ρώτησε ο άγγελος.

-Τίνος είναι; ρώτησε με κομμένη ανάσα ο ιεροκήρυκας, κάτι διαισθανόμενος.

-Δική σου είναι, του λέγει ο άγγελος. Αυτή είναι η αιώνια και ουράνια κατοικία σου.

Κάτω στον κόσμο αυτήν έφτιαχνες, τόσα χρόνια.

Αυτά τα υλικά μας έστειλες, αυτό το σπίτι σου φτιάξαμε…



Σχόλια:

«Ου γάρ έκρινα του ειδέναι τι εν ημίν ει μη Ιησούν Χριστόν και τούτον εσταυρωμένον…» (Α΄Κορινθ. 2,2)

Οράτε μη καταφρονήσητε ενός τούτων των ελαχίστων…». (Ματθ.18,10)

«Ος αν ποιήση και διδάξη ούτος μέγας κληθήσεται». (Ματθ.5,19)

«Ουχ ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε εισελεύσεται εις την βασιλεία των ουρανών, αλλ’ο ποιών το θέλημα του Θεού…».
(Ματθ.7, 21-28)

«Ο καυχώμενος εν Κυρίω καυχάσθω…». (Α΄Κορινθ.1,31)

«Σώζων, σώζε πρώτον σεαυτόν…».

«Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση…». (Α΄Κορινθ.10,12)




agioritikovima
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Apr 04, 2025 6:37 pm

Image


Ήταν μια απλή γυναίκα...



Ένα χειμωνιάτικο πρωϊνό ο περίφημος Ρουμάνος ασκητής Κλεόπας Ιλίε βρισκόταν στο Ιερό ενός μοναστηριακού Ναού

και διάβαζε γονατιστός την ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.



Μετά από λίγη ώρα μπήκε στην Εκκλησία για να προσευχηθεί μια γυναίκα που είχε έρθει στο Μοναστήρι από το βράδυ.

«Προσκυνούσε όλες τις εικόνες και έκανε παντού μετάνοιες, διηγείται ο π. Κλεόπας.

Δεν γνώριζε ότι κάποιος ήταν μέσα στην Εκκλησία.

Την παρατηρούσα συνεχώς από την Ωραία Πύλη.

Εκείνη, αφού προσκύνησε τις εικόνες, γονάτισε στο μέσον της Εκκλησίας, ύψωσε τα χέρια της

και έλεγε από την καρδιά της αυτά τα λόγια:

— Κύριε, μη με εγκαταλείπης! Κύριε, μη με εγκαταλείπης!


Είδα τότε ένα λαμπρό κίτρινο φως γύρω της και τρόμαξα!

Η γυναίκα έπεσε με το πρόσωπο στη γη και προσευχόταν σιωπηλά.

Η φωτεινή νεφέλη που την περιέλουζε, μεγάλωσε περισσότερο και μετά σιγά-σιγά εξαφανίστηκε.

Αφού έσβησε το Θείο φως,σηκώθηκε στα πόδια της και βγήκε έξω από την Εκκλησία.

Ηταν μια απλή γυναίκα από τα γειτονικά χωριά μας.

Ιδού λοιπόν, ποιός έχει το δώρο της προσευχής!

Να που οι λαϊκοί ξεπερνούν καμμιά φορά τους Μοναχούς!

Εγώ έκανα μετά προσκομιδή και από την μεγάλη μου συγκίνηση

άρχισα να κλαίω και έτρεμα με τα χαρτιά μνημονεύσεως στο χέρι.

Μόνον ο Θεός γνωρίζει πόσοι υπάρχουν εκλεκτοί σ' αυτόν τον κόσμο !




Μοναχού Σεραφείμ,

«Χαρίσματα και Χαρισματούχοι»


ekklisiaonline
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Apr 05, 2025 4:15 pm

Image


Δύο λυτρωτικές συμβουλές του αγίου Παϊσίου


Θα αναφερθώ σε δύο συμβουλές, που μου έδωσε ο Γέροντας Παΐσιος, όταν τον επισκέφθηκα για την τελική επιβεβαίωση

του θελήματος του Θεού, ως προς την είσοδό μου στην ιερωσύνη.



Ήταν η 1η Νοεμβρίου 1986, κατά την οποία η Εκκλησία τιμά την μνήμη του οσίου Δαβίδ του Γέροντος.

Μέσα στο υγρό φθινοπωρινό απόγευμα κατέβαινα με λαχτάρα από τις Καρυές προς το κελλί του Γέροντος, την Παναγούδα.

Λίγο πιο κάτω από την μονή Κουτλουμουσίου, δύο σκυλιά έγιναν «συνοδοιπόροι» μου.

Προπορεύονταν στο μονοπάτι, το οποίο δεν γνώριζα καλά

. Όταν με οδήγησαν μπροστά στην εξώπορτα της αυλής του κελλιού και βγήκε ο Γέροντας για να με υποδεχθεί,

τους είπε με νόημα «άντε, πηγαίνετε τώρα». Και εκείνα, σαν καλοί «υποτακτικοί», έφυγαν αμέσως,

αφού είχαν εκπληρώσει την αποστολή τους.


Αυτή την φορά με δέχθηκε ο Γέροντας μέσα στο κελλί, όπου έκαιγε η ξυλόσομπα.

Μετά το «κλασικό» κέρασμα, περάσαμε στο εκκλησάκι του κελλιού.

Του ανέφερα τον σκοπό της επισκέψεώς μου και μετά την ανεπιφύλακτη και συγχρόνως συγκλονιστική για μένα απάντησή του

«και βέβαια είναι θέλημα Θεού», συζητήσαμε για διάφορα θέματα.

Εκεί, μεταξύ των άλλων, μου έδωσε τις παρακάτω συμβουλές, τις οποίες αναφέρω ελπίζοντας,

ότι θα βοηθήσουν τους αδελφούς μου, όπως βοήθησαν κι εμένα.


Η πρώτη συμβουλή του ήταν: «Μη βάζεις τα προγράμματά σου μπροστά από τα προγράμματα του Θεού».

Ο λόγος του αυτός υπήρξε λυτρωτικός για μένα. Με ελευθέρωσε από το άγχος και την αγωνία.

Μου δίδαξε να προτάσσω πάντοτε το θέλημα του Χριστού στην ζωή μου από το δικό μου θέλημα, να ζητώ από τον Χριστό

να προπορεύεται καθημερινώς στην ζωή μου και να με κατευθύνει στο κάθε τι.

Και είδα μέσα από την καθημερινή πείρα τόσων χρόνων, ότι ο Χριστός ξέρει και μπορεί να κάνη το «κουμάντο»

κατά τον άριστο τρόπο, όταν ελεύθερα, αβίαστα και ανεπιφύλακτα τον αγαπούμε, τον εμπιστευόμαστε και του το ζητούμε.

Κι όλοι καταλαβαίνουμε την σημασία, που έχει αυτό, ιδιαιτέρως για την διακονία του ποιμένα λογικών προβάτων

και για τους πιστούς, που του εμπιστεύθηκε ο Χριστός.


Η δεύτερη συμβουλή του ήταν: «Για ό,τι είσαι, ό,τι έχεις και ό,τι επιτυγχάνεις να ευχαριστείς τον Θεό· ευχαριστώντας τον Θεό,

θα συνειδητοποιείς, ότι δεν είναι δικά σου κατορθώματα, αλλά είναι δώρα Του και θα ταπεινώνεσαι».


Αντιλαμβάνεται κανείς χωρίς πολλά σχόλια την σημασία της υποθήκης αυτής του Γέροντα, που με ένα απλό,

αλλά «τετράγωνο» τρόπο, οδηγεί τον άνθρωπο στην αυτογνωσία και την ισορροπία, μακριά από τα νοσηρά συμπλέγματα

μειονεξίας και υπεροψίας, καθώς και από τον θανάσιμο εχθρό του ανθρώπου, την υπερηφάνεια.

Τα λόγια αυτά του Γέροντα μου θυμίζουν πάντα αυτό που γράφει ο απόστολος Παύλος «Τι έχεις ο ουκ έλαβες;

Ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;»
(Α’ Κορ. 4:7).



Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Χρ. Ευθυμίου

simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Apr 05, 2025 4:21 pm

Image


Κάθε λύπη που προσφέρεις επιστρέφει ακέραιη σε εσένα



Κάθε λύπη που προσφέρεις επιστρέφει ακέραιη σε εσένα.


Όσο πιο γνωστοί γινόμαστε στο κόσμο αυτόν για τα εγωιστικά μας κατορθώματα,

τόσο πιο λησμονησμένοι θα καταστούμε στην αιώνια ζωή.


Να μην ξεχωρίζεις ανάμεσα στους άλλους για τα ψευτοπροτερήματα σου, για να μην ξε-χωρίσεις από τον Θεό.


Να γίνουμε αφανείς στη ζωή μας για να μείνει και αφανές το βιβλίο των αμαρτιών μας στα μάτια του Θεού.


Πολλοί αγωνιστές της Παρθενιάς η αγωνιστές εναντίον των διαφόρων σαρκικών παθών μπορεί να πάνε στην κόλαση.

Ο αγωνιστής της ταπείνωσης όμως όχι.


-Ἀπὸ τότε ποὺ ἄρχισα νὰ λέω τὴν εὐχὴ πάτερ, ὁ λογισμὸς μοῦ λέει ὅτι εἶμαι ἁμαρτωλὸς τόσο,

ποὺ ἀποκλείεται νὰ σωθῶ καὶ ἀπελπίζομαι!


-Νὰ τοῦ πεῖς τοῦ λογισμοῦ πὼς καὶ μόνο ποὺ μοῦ φέρνεις ἀπελπισία κατάλαβα τὸν ... πατέρα σου!

Ἐγὼ δὲν ἀπελπιζόμουνα τότε ποὺ δὲν φώναζα τὸ Χριστὸ καὶ σὺ μοῦ λὲς ν' ἀπελπιστῶ τὠρα ποὺ Τὸν φωνάζω;


Δηλαδὴ λὲς καὶ ψέματα κιόλας.

Δουλειά σου ἐσύ λογισμέ, καὶ γὼ τὴν εὐχούλα, τὴ δική μου δουλειά! Γάβγιζε ὅσο θές!




yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Apr 05, 2025 4:29 pm

Image


Η αγιότητα υπάρχει εκεί που δεν φαίνεται. Στους μετανοημένους αμαρτωλούς και όχι στους υποκριτικά τέλειους…


*Καταπληκτικό κείμενο που αξίζει να το διαβάσετε και να αφιερώσετε δύο λεπτά από τον χρόνο σας!


Πραγματική ταπείνωση δεν είναι οι μεγάλοι Σταυροί, τα “Εκκλησιαστικά” φαίνεσθαι και οι ψευτοευσέβιες.

Ειλικρινής ταπεινή στάση είναι να αντιλαμβάνεσαι τα λάθη και τις πληγές που προκαλείς στους άλλους

και να τρέχεις για διόρθωση και αλλαγή.

Να σου λέει ο άλλος το παράπονό του για σένα και να λες “Να είναι ευλογημένο, συγγνώμη έκανα λάθος.”


Να μην ψάχνεις δικαιολογίες και όταν ακούς κάτι άσχημο να βάζεις ένα λογισμό που θα λέει

“Μήπως έχει δίκιο και μου τα λέει;” και άρχιζε να ψάχνεις μέσα σου τις δικές σου ευθύνες.


Μας κάνει ο άλλος μία παρατήρηση και γινόμαστε θηρία, δεν θέλουμε καν να ακούσουμε

διότι έχουμε ήδη δώσει στον εαυτό μας το χρυσό μετάλλιο της αγιότητας και της τελειότητας.

Η αγιότητα υπάρχει εκεί που δεν φαίνεται. Στους μετανοημένους αμαρτωλούς και όχι στους υποκριτικά τέλειους

που βλέπουν τον εαυτό τους από χρυσό και τους άλλους από κάρβουνο.

Ο άνθρωπος που θέλει να ακούσει και να δουλέψει την ευθύνη του σε αυτό που θα ακούσει, ακόμα και αν δεν του αρέσει,

σημαίνει ότι έχει τα παράθυρα της καρδιάς του ανοιχτά και περιμένει να μπει ο ήλιος.



Είμαι τελικά προσφερόμενος ή κοιτάω σε κάθε μορφή σχέσης, συνεργασίας πώς να περάσω καλά εις βάρος των άλλων

ή ακόμα και να πατήσω τον άλλον για να ανέβω; Μυρίζουν τα λόγια και οι πράξεις μου θυμίαμα ή τελικά αποπνέω δυσαρέσκεια;

Ο αληθινά ταπεινός ψάχνεται μέσα του συνέχεια, και θεωρεί τον δρόμο της μετάνοιας,

πορεία ζωής και όχι κάποιες ξερές συγγνώμες για τα μάτια του κόσμου.



Μιλάμε για τοξικότητα και τοξικούς ανθρώπους αλλά πάντα τα λέμε για τους άλλους,

δεν βλέπουμε πουθενά τον εαυτό μας σε αυτές τις κριτικές που κάνουμε.

Μην κοιτάς τι κάνεις. Διότι μπορείς να κάνεις τα πάντα ωραία αλλά με λάθος τρόπο

και αυτό που κάνεις να είναι τελικά ένα φαίνεσθαι που θα βγαίνει από ένα “μολυσμένο είναι”.

Κοίτα τι είσαι και να παλεύεις να είσαι ο αγαπημένος όσο και πληγωμένος . Να είσαι αυτό το “είναι” που θα αναβλύζει θυμίαμα.


Ο αληθινά ταπεινός ακόμα και με τη σιωπή του αποπνέει χαρά και ευχαριστία στον άλλον!


Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει αγία σιωπή αλλά και δαιμονική σιωπή.

Η αγία σιωπή μιλάει με τον Χριστό κι ας δεν ακούγεται , η δαιμονική σιωπή είναι εσωτερική κραυγή προς τον διάβολο

και επίθεση προς τον αδερφό…



Στώμεν καλώς αδερφοί μου !



πηγή: euxh.gr
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Apr 05, 2025 4:32 pm

Image


Μία διδακτική ιστορία του π.Μελετίου Αϊβαζίδη



Μία ανέκδοτη ιστορία που μου είπε κάποτε ο π. Μελέτιος. Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε.


‘Κάποτε ένας χωρικός άκουσε στην εκκλησία ότι αν δώσεις ελεημοσύνη θα λάβεις εκατονταπλάσια από τον Θεό.

Είπε λοιπόν στην γυναίκα του να δώσουν ως ελεημοσύνη το μοναδικό βόδι που είχαν

και ο Κύριος θα τους επέστρεφε 100 βόδια για την καλή τους πράξη.


Δεν δίστασε δε καθόλου να δώσει το βόδι του, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον Κύριο.

Έδωσε λοιπόν το βόδι και περίμενε την ανταπόδοση από τον Θεό.


Περνούσε ο καιρός και τα 100 βόδια δεν ερχόνταν.

Ένα πρωί λοιπόν αποφάσισε να ανέβει στο γειτονικό βουνό για να βρει τον Θεό και να τον ρωτήσει

πότε θα του έδινε τα 100 βόδια που άκουσε στο κήρυγμα του ιερέα.


Ανεβαίνοντας στο βουνό συνάντησε έναν ασκητή.

«Πού πηγαίνεις;» ρώτησε ο ασκητής.

«Πάω να βρω τον Θεό να τον ρωτήσω πότε θα μου στείλει τα εκατό βόδια , για την ελεημοσύνη που έκανα».


«Όταν Τον συναντήσεις», είπε ο ασκητής, «ρώτησέ Τον και για μένα.

Είμαι στο βουνό και ζω ασκητικά εδώ και σαράντα χρόνια.

Κέρδισα τελικά την Βασιλεία των Ουρανών;».


«Ευχαρίστως να Τον ρωτήσω» αποκρίθηκε ο χωρικός και συνέχισε τον δρόμο του.


Λίγο πιο πάνω συνάντησε έναν γέρο άντρα με λευκή γενιάδα. «Ποιόν ψάχνεις;» ρώτησε ο γέροντας.

«Άκουσα στην εκκλησία ότι αν κάνω ελεημοσύνη, θα πάρω εκατονταπλάσια από τον Θεό.

Ψάχνω λοιπόν τον Θεό να μου πει πότε θα με ανταμείψει για την ελεημοσύνη μου».

«Γύρνα στο σπίτι σου και σκάψε κάτω από το δέντρο στην αυλή σου. Θα βρεις ένα τσουκάλι με λίρες.


Μη το πεις πουθενά, μόνο συνέχισε να βοηθάς τον κόσμο και δεν θα στερηθείς τίποτα στη ζωή σου».


«Σε ευχαριστώ γέροντα. Και κάτι ακόμα.

Ερχόμενος να σε βρω, συνάντησα έναν ασκητή και μου ζήτησε να σε ρωτήσω

αν μετά από σαράντα χρόνια πνευματικών αγώνων και άσκησης,

κέρδισε τελικά την Βασιλεία των Ουρανών».


«Να πεις σε αυτόν τον ασκητή ότι κι άλλα σαράντα χρόνια να κάτσει στο βουνό

δεν θα κερδίσει την Βασιλεία των Ουρανών.

Τον ασκητή αυτόν του δίνω κάθε μέρα ένα παξιμάδι εδώ και σαράντα χρόνια.

Σήμερα , ξέροντας ότι θα έρθεις του έδωσα δύο παξιμάδια , ένα για αυτόν και ένα για σένα.

Αυτός όμως αντί να σου δώσει το ένα , τα κράτησε και τα δύο για τον εαυτό του ,

χωρίς να έχει εμπιστοσύνη σε μένα.

Εσύ όμως χωρίς δισταγμό έδωσες το βόδι σου πιστεύοντας σε αυτό που άκουσες στην εκκλησία».





ΠΗΓΗ.ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Apr 05, 2025 4:35 pm

Image


Γιατί το κακό στον κόσμο

Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης



Ο Γέροντας θέλοντας να μας δείξει το πώς ο Θεός προνοεί και κρίνει για τα

πλάσματά του, ενώ εμείς πολλές φορές αγανακτούμε και δεν καταλαβαίνουμε

τις ενέργειές Του, μας διηγήθηκε ιστορίες, όπως αυτή:




«Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε

να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα,

ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται.


Ενώ προσευχόταν ο ασκητής να του αποκαλύψει ο Θεός το μυστήριο, άκουσε φωνή που του έλεγε:

- Μη ζητάς εκείνα που δε φτάνει ο νους σου και η δύναμη της γνώσης σου.

Ούτε να ερευνάς τα απόκρυφα, γιατί τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος.



Αλλά, επειδή ζήτησες να μάθεις, κατέβα στον κόσμο και κάθισε σ' ένα μέρος και πρόσεχε αυτά που θα δεις,

για να καταλάβεις από τη μικρή αυτή δοκιμή, ένα μικρό μέρος από τις κρίσεις του Θεού.

Θα γνωρίσεις τότε ότι είναι ανεξερεύνητη και ανεξιχνίαστη η προνοητική διακυβέρνηση του Θεού για όλα.

Ο γέροντας, όταν τ' άκουσε αυτά, κατέβηκε με πολλή προσοχή στον κόσμο κι έφτασε σ' ένα λιβάδι που

το διέσχιζε ένας πολυσύχναστος δρόμος.


Εκεί κοντά ήταν μία βρύση κι ένα γέρικο δέντρο, στην κουφάλα του οποίου μπήκε ο γέροντας και κρύφτηκε καλά.

Μετά από λίγο πέρασε ένας πλούσιος πάνω στο άλογό του.

Σταμάτησε για λίγο στη βρύση, για να πιει νερό και να ξεκουραστεί.

Αφού ξεδίψασε, έβγαλε από την τσέπη του ένα πουγκί με εκατό φλουριά και τα μετρούσε.

Όταν τελείωσε το μέτρημα, θέλησε πάλι να τα βάλει στη θέση τους.

Χωρίς όμως να το καταλάβει, το πουγκί έπεσε στα χόρτα.


Έφαγε, ξεκουράστηκε, κοιμήθηκε και μετά καβαλίκεψε το άλογο κι έφυγε

χωρίς ν' αντιληφθεί τίποτα για τα φλουριά.

Μετά από λίγο ήρθε άλλος περαστικός στη βρύση, βρήκε το πουγκί με τα φλουριά, το πήρε κι έφυγε

τρέχοντας μέσ' απ' τα χωράφια.

Πέρασε λίγη ώρα και φάνηκε άλλος περαστικός.

Κουρασμένος, όπως ήταν, σταμάτησε κι αυτός στη βρύση, πήρε λίγο νεράκι,

έβγαλε και λίγο ψωμάκι από ένα μαντήλι και κάθισε να φάει.


Την ώρα, που ο φτωχός εκείνος έτρωγε, φάνηκε ο πλούσιος καβαλάρης εξαγριωμένος,

με αλλοιωμένο το πρόσωπο από οργή, και όρμισε επάνω του.

Με θυμό φώναζε να του δώσει τα φλουριά του.

Ο φτωχός, μη έχοντας ιδέα για τα φλουριά, διαβεβαίωνε με όρκους πως δεν είδε τέτοιο πράγμα.

Εκείνος όμως, όπως ήταν θυμωμένος, άρχισε να τον δέρνει και να τον χτυπά, μέχρι που τον θανάτωσε.



Έψαξε μετά όλα τα ρούχα του φτωχού, δεν βρήκε τίποτα και έφυγε λυπημένος.

Ο γέροντας εκείνος τα έβλεπε όλα αυτά μέσα άπ' την κουφάλα και θαύμαζε.

Λυπόταν πολύ κι έκλαιγε για τον άδικο φόνο που είδε και προσευχόμενος στον Κύριο, έλεγε:

- Κύριε, τι σημαίνει αυτό το θέλημά Σου;

Γνώρισε μου, Σε παρακαλώ, πώς υπομένει η αγαθότητα Σου τέτοια αδικία.

Άλλος έχασε τα φλουριά, άλλος τα βρήκε κι άλλος άδικα φονεύθηκε!



Ενώ ο γέροντας προσευχόταν με δάκρυα, κατέβηκε ο Άγγελος Κυρίου και του είπε:

- Μη λυπάσαι, γέροντα, ούτε να σου κακοφαίνεται και να νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται τάχα χωρίς θέλημα Θεού.

Αλλά άπ' αυτά πού συμβαίνουν, άλλα γίνονται κατά παραχώρηση,

άλλα για παίδευση κι άλλα κατά οικονομία.


Άκουσε λοιπόν:


Αυτός που έχασε τα φλουριά είναι γείτονας εκείνου που τα βρήκε.

Ο τελευταίος είχε ένα περιβόλι αξίας εκατό φλουριών.

Ο πλούσιος, επειδή ήταν πλεονέκτης, τον εξανάγκασε να του το δώσει για πενήντα φλουριά.

Ο φτωχός εκείνος, μη έχοντας τι να κάνει, παρακαλούσε το Θεό να κάνει την εκδίκηση.

Γι' αυτό και οικονόμησε ο Θεός και του τα έδωσε διπλά.



Εκείνος, πάλι, ο φτωχός, ο κουρασμένος, που δεν βρήκε τίποτα και φονεύτηκε άδικα, είχε κάνει μια φορά φόνο.

Μετανόησε όμως ειλικρινά και σ' όλη την υπόλοιπη ζωή του τα έργα του ήταν χριστιανικά και θεάρεστα.

Διαρκώς παρακαλούσε το Θεό να τον συγχωρέσει για το φόνο που διέπραξε και συνήθιζε να λέει:

«Θεέ μου, τέτοιο θάνατο πού έδωσα, ίδιο να μου δώσεις!».


Βέβαια, ο Κύριός μας τον είχε συγχωρέσει από την πρώτη στιγμή πού εκδήλωσε τη μετάνοιά του.


Συγκινήθηκε όμως ιδιαίτερα από το φιλότιμο του παιδιού του, το οποίο όχι μόνο φρόντιζε για την τήρηση

των εντολών του, αλλά ήθελε και να πληρώσει για το παλιό του φταίξιμο.

Έτσι δεν του χάλασε το χατίρι, επέτρεψε να πεθάνει με βίαιο τρόπο – όπως του το είχε ζητήσει

– και το πήρε κοντά Του, χαρίζοντας του μάλιστα και λαμπρό στεφάνι γι’ αυτό του το φιλότιμο!



Ο άλλος, τέλος, ο πλεονέκτης, που έχασε τα φλουριά κι έκανε το φόνο,

θα κολαζόταν για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία του.

Τον άφησε λοιπόν ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου για να πονέσει η ψυχή του και να έρθει σε μετάνοια.

Με την αφορμή αυτή αφήνει τώρα τον κόσμο και πάει να γίνει καλόγερος!


Λοιπόν, πού, σε ποια περίπτωση, βλέπεις να ήταν άδικος ή σκληρός και άπονος ο Θεός;



Γι’ αυτό στο εξής να μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού,

γιατί Εκείνος τις κάνει δίκαια και όπως ξέρει, ενώ εσύ τις περνάς για άδικες.

Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού

για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν.

Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας:

«Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.» (Ψαλμ. ΡΙΗ, 137).




agioritikovima
XAPA
 
Posts: 25998
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests