Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ο άγιος Αντώνιος λέει,

«ούτε εγώ σ` ελεώ ούτε ο Θεός σ` ελεεί, αν δεν ελεήσεις πρώτα εσύ τον εαυτό σου»


Σε μια μικρή συνάθροιση με λαϊκούς, ένας ευλαβής νέος είπε στο γέροντα Αρσένιο:

- Παππού, σε παρακαλώ να εύχεσαι για μένα.

- Πώς σε λένε; Με λένε Ανδρέα.

Εγώ να εύχομαι για τον Ανδρέα, αλλά για να πιάσει η δική μου προσευχή

πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται κι ο Ανδρέας για τον εαυτό του.

Ο άγιος Αντώνιος λέει, «ούτε εγώ σ` ελεώ ούτε ο Θεός σ` ελεεί, αν δεν ελεήσεις πρώτα εσύ τον εαυτό σου».

- Δηλαδή, Γέροντα;

- Μα δεν το καταλαβαίνεις;

Καλά, τότε να σου πω κάτι που συνέβη επί των ημερών μου.


Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους, όπως και εσύ τώρα, για να του κάνουν προσευχή.

Βρίσκει ένα ασκητή και του λέει: «σε παρακαλώ γέροντα, προσευχήσου για μένα, έχω σοβαρά προβλήματα».

Ο ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία, δώστου προσευχή για τον κοσμικό.

Μια νύχτα ενώ προσευχόταν, βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά, να γελά σαρκαστικά και να κοροϊδεύει.

Του λέει ο Μονάχος. «γιατί ρε καταραμένε μου χαλάς την ησυχία;»,

κι ο σατανάς, «χα, χα, χα γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη).

Κι αυτός αγρυπνά αλλά στα στέκια τα δικά μου (εννοώντας ασφαλώς τα κέντρα διαφθοράς)».

Ε, τώρα κατάλαβες τι θέλω να πω;

-Ναι , Γέροντα, τώρα κατάλαβα ότι πρέπει κι εμείς να ζούμε χριστιανικά και να προσπαθούμε όσο μπορούμε



Ο ΓΕΡΩΝ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ(1886 – 1983) ΣΥΝΑΣΚΗΤΗΣ
ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ

[XAPA]

Oλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού


Αγιος Λουκάς ο Ιατρός († 11 Ιουνίου):



Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας

είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού.

Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε.

Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι.

Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε

ένα τεράστιο όφελος : τον ταπεινό λογισμό.


Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση.

Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου.


Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή

όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο,

προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων…

Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου,

να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά …




Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο.

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος.

Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που

χρειάζεται για να μη καταρρεύσει.


Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο.

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου…


Θάρρος, θάρρος , το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις , όταν θα ψάξεις με λαχτάρα,

όταν θα ματώσεις , ίσως θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του.

Μην θλίβεσαι , μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει,

γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…


Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι.

Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία,

θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές.

Ο Θεός είναι δίπλα σου … ''



agathan

[XAPA]

Γέρων Θαδδαίος : Όποιος περιφρονεί τον κόσμο, είναι πάντα χαρούμενος

Ταπείνωσε τον εαυτό σου και θα δεις τη δόξα του Θεού μέσα σου

Για τις καταστάσεις της ψυχής



Για να φυλαχθεί η ηρεμία της ψυχής, πρέπει να απομακρύνουμε την οκνηρία,

πρέπει να φροντίζουμε να έχουμε χαρούμενο πνεύμα και όχι θλιμμένο,

πρέπει να μην κατακρίνουμε και με σιωπή να φυλάσσουμε την ηρεμία της ψυχής.

Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, τότε λαμβάνει τη Θεία αποκάλυψη.

Ο θλιμμένος μοναχός δεν σηκώνει τον νου προς τη θεωρία και ποτέ δεν μπορεί να κάνει καθαρή προσευχή.


Όποιος νίκησε τα πάθη, νίκησε και τη θλίψη, ενώ όποιος έχει νικηθεί από τα πάθη,

δεν μπορεί να αποφύγει τα δεσμά της θλίψης.

Όποιος αγαπά τον κόσμο, του είναι αδύνατο να μη θλίβεται,

ενώ όποιος περιφρονεί τον κόσμο, είναι πάντα χαρούμενος.


Όποιος είναι απασχολημένος με το να γνωρίσει τον εαυτό του, δεν έχει χρόνο να κοιτά τους άλλους.

Να κατακρίνεις τον εαυτό σου και θα σταματήσεις να κατακρίνεις τους άλλους.

Για να λυτρωθείς από το να κατακρίνεις τους άλλους, πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου, και από κανέναν

δεν πρέπει να δέχεσαι τις σκέψεις και πρέπει προς όλα να είσαι νεκρός.


Όταν οι άνθρωποι μας επαινούν, πρέπει να μας γίνει σαφές ότι δεν αξίζουμε τον έπαινο.

Εμείς πάντα πρέπει να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας μπροστά σε όλους,

όπως λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος:

«Ταπείνωσε τον εαυτό σου και θα δεις τη δόξα του Θεού μέσα σου».


Στις ικεσίες του οσίου Παϊσίου του Μεγάλου για να απελευθερωθεί από την οργή, ο Κύριος του είπε:

«Εάν θέλεις να νικήσεις την οργή και τη μανία,

μην επιθυμήσεις τίποτα άσχημο, ούτε να μισείς κάποιον,

και κανέναν να μην ταπεινώνεις».




apantaortodoxias

[XAPA]

Οι ξύπνιοι έμποροι του χρόνου


του Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς



Ρωτάς τι σημαίνουν τα λόγια: «Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν».

Ο μακάριος Ιερώνυμος ερμηνεύει ως εξής:

«Όταν χρησιμοποιούμε τον χρόνο σε καλές πράξεις, τότε τον εξαγοράζουμε».

Ο μακάριος Θεοφάνης ο Έγκλειστος λέει:

«Να στρέφουμε τον χρόνο σε όφελος μας για τους αιώνιους στόχους μας».

Τα λόγια του απόστολου του Θεού έχουν παρόμοια σημασία με τα λόγια του Θεού:

«Πραγματεύσασθε εν ώ έρχομαι» (Λουκ. 19,13).


Και όταν Αυτός επιστρέψει, δηλαδή όταν ο Χριστός ξαναέρθει για να κρίνει τον κόσμο,

θα μας ρωτήσει πώς πραγματευόμασταν με τα δοσμένα μας τάλαντα.

Πώς χρησιμοποιούσαμε τον καιρό της ζωής μας.

Εάν δίναμε το φθηνό για να κερδίσουμε το ακριβό, όπως ο Ιακώβ,

ή αντίθετα το ακριβό για να αποκτήσουμε το φθηνό, όπως ο Ησαύ.

Εάν υποκύψαμε στους σκανδαλισμούς αυτού του εφήμερου αιώνα

και πουλήσαμε την ψυχή μας για τις «γλυκές» γήινες πικρίες

ή αν δώσαμε τα πάντα για την ψυχή μας;


Γι' αυτό να εκτελείς τις εντολές του Χριστού κάθε μέρα όπως οι περιστάσεις ζητούν.

Με τούτο θα εξαγοράζεις τις χαρισμένες μέρες σου από τον Θεό.

Αφού στην αλήθεια το να εξαγοράζουμε σημαίνει κυριολεκτικά να πληρώνουμε.

Πλήρωνε με τα λίγα, για να λάβεις το μεγάλο.

Εργάσου λίγο, για να βασιλεύεις αιώνια.

Αφού ο Δημιουργός μας, μας υποσχέθηκε την αιώνια βασιλεία στην αιώνια ζωή.


Εάν κάποιος είναι δεμένος σκλάβος στη φυλακή, να μην τεμπελιάζει και να μην λέει:

«εγώ δεν είμαι σε θέση τίποτα να κάνω»!

Ας μετανοεί και ας προσεύχεται στον Θεό από το πρωί έως το βράδυ στο σκοτάδι του κελιού του.

Και αυτό θα το μετρήσει ο Θεός το ίδιο όπως και σε εκείνον πού χτίζει εκκλησίες με τον πλούτο του.

Ο Δημιουργός μας βλέπει τις συνθήκες του καθενός,

και ζητά από τον κάθε άνθρωπο να κάνει εκείνο πού μπορεί αναλόγως με τις συνθήκες.


Σκύψε το κεφάλι κάθε μέρα για να διακονήσεις την ψυχή σου.

Πλήρωσε την με την πνοή του Πνεύματος του Θεού μέσα σου, το οποίο σε κινεί προς κάθε καλό.

Εάν δεν το κάνεις, θα σε τσαλακώσει σαν πανί και θα σε πάει στην καταστροφή.

Παρόμοια με το ορμητικό ποτάμι, στο οποίο οι αδέξιοι δεν ξέρουν να στρέψουν τον δικό τους νερόμυλο

αλλά κατεβαίνουν μαζί του στην άβυσσο.


Έτσι είναι και ο χρόνος της ζωής μας εδώ στη γη.

Τους έλλογους σώζει και σηκώνει επάνω στα φτερά,

ενώ τους άφρονες παρασύρει και κατρακυλά ως την κατάρρευση.

Τους πρώτους διακονεί, στους δεύτερους κυριαρχεί.

Ο καιρός για τους πρώτους είναι σέλα, για τους δεύτερους αναβάτης.

Το φως του Χριστού να σε φωτίσει.



agkyra

[XAPA]

Παραπονιέσαι ότι δεν σου συμπεριφέρονται καλά αυτοί με τους οποίους συναναστρέφεσαι



Παραπονιέσαι ότι δεν σου συμπεριφέρονται καλά αυτοί με τους οποίους συναναστρέφεσαι.

Άκου τη συμβουλή μου:

Εάν κάποιος δεν σου συμπεριφέρεται καλά, εσύ να του συμπεριφέρεσαι με καλωσύνη.

Όλη η υπόθεση θέλει ταπείνωση.


Ας πούμε ένα παράδειγμα: Σου λέγει κάποιος πως η δουλειά σου δεν είναι καλή.

Να του πης: “Ευχαριστώ, που με συμβουλεύεις. Βοήθησε με να γίνω καλύτερος.

Λέγε μου τα λάθη μου, για να τα διορθώσω”.


Να δέχεσαι απ’ όλους συμβουλές, από ταπείνωση όμως και όχι από δειλία.

Έτσι θα διατηρής στην ψυχή σου την ουράνια χαρά και την ειρήνη.

Σου είπε ο αδελφός σου ότι είσαι ύπουλος! Πάρε το για αστείο, και μη σου κακοφανεί!


Αλλά, κι άν ακόμη το εννοούσε, σε ερωτώ: Μήπως στην πραγματικότητα δεν είμαστε όλοι ύπουλοι;

Ποιός μπορεί να ισχυρισθεί πως είναι παντού και πάντοτε ευθύς και ειλικρινής;

Πες ότι σου το είπε αυτό ο αδελφός σου κατά παραχώρηση Θεού, για να ταπεινωθείς και να διορθωθείς.


Και εσύ να νοιώθεις όχι αντιπάθεια, αλλά αγάπη και ευγνωμοσύνη για τον αδελφό σου,

που, έστω και μ’ αυτό τον τρόπο, σε βοηθά να διορθωθείς και να σωθείς!

Όταν σε λυπούν ή όταν σε προσβάλλουν, τότε να ενθυμήσαι τα Πάθη του Κυρίου μας:


Όταν τον ύβρισαν, αυτός δεν ύβριζε,

όταν τον ειρωνεύονταν, αυτός δεν ειρωνευόταν,

όταν τον κτυπούσαν, αυτός δεν κτυπούσε,

όταν τον κακολογούσαν, αυτός δεν κακολογούσε,

αλλά σ’ όλα αυτά ανταποκρινόταν με ηρεμία: “Ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί του κακού” (Ιω. ιη’ 23).


Και προσευχόταν για τους σταυρωτές Του.

Να ζούμε, όπως έζησε ο Χριστός, δηλαδή με ταπείνωση, με υπακοή, με ανεξικακία.

Να φροντίζουμε να Τον μιμούμαστε, όσο γίνεται, σε όλα.


Μετά χαράς να βαδίζουμε τη στενή και τεθλιμμένη οδό, και να μισούμε τον φαρδύ και αστόχαστο βίο.

Πρόσεξε να μη σου κακοφαίνεται, όταν σου πουν λόγο σκληρό.

Οι λόγοι οι σκληροί, οι υβρισιές, οι καταφρονήσεις απαλλάτουν τον άνθρωπο από τους κακούς λογισμούς,

και μάλιστα τους αισχρούς.


Τον απαλλάτουν απ’ όλα τα πάθη, αρκεί να υπομένει.

Αν σε κοροϊδεύουν, εσύ κάνε καλούς λογισμούς, παίρνε το π.χ. για αστείο, και έτσι φεύγει εύκολα

η παρεξήγηση και το σκάνδαλο.


Ο Κύριος μακαρίζει τους πραείς. Λέγει ότι “αυτοί κληρονομήσουσι την γην” (Ματθ. ε’ 5).

Αυτός, που είναι πραγματικά πράος, όχι μόνο εξωτερικά δεν οργίζεται, αλλ’ ούτε και μέσα στην ψυχή του.

Την ώρα του παροξυσμού να προτιμάς τη σιωπή, την προσευχή και τη φυγή, και ποτέ σου δεν θα το μετανοιώσης.


Πολλοί οργίζονται όχι μόνον εναντίον ανθρώπων, αλλά και εναντίον αψύχων πραγμάτων, και αρχίζουν

να σπάνε αντικείμενα και να χτυπούν τα ζώα, που νομίζουν ότι τους έφταιξαν.

Όμως ο αληθινά πράος και ανεξίκακος δεν οργίζεται με τίποτε και είναι πάντοτε ειρηνικός.


Το Πνεύμα το Άγιο κατοικεί μέσα στην ψυχή του.

Η πραότης, όταν είναι κατά Θεόν, δεν είναι ούτε δειλία, ούτε αδυναμία,

αλλά είναι δύναμη πνευματική και πίστη στον Θεό αληθινή.


Ο πράος παραμένει ανεπηρέαστος στον νου και στην καρδιά του.

Δεν ταράσσεται, ούτε όταν τον κατηγορούν, ούτε όταν τον επαινούν ούτε όταν τον υπολογίζουν,

ούτε όταν τον αγνοούν, ούτε όταν τον εξυψώνουν, ούτε όταν τον ταπεινώνουν.


Αυτή όμως η αρετή είναι καρπός μεγάλης πίστης στον Θεό, βαθιάς ταπείνωσης και καθαρής προσευχής.

Ο πράος επηρεάζει και τους άλλους γύρω του.

Ειρηνεύει αυτούς, που διαπληκτίζονται, γαληνεύει αυτούς, που έχουν ταραχή και σύγχυση.



Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης


πηγή: proskynitis

[XAPA]

ΓΕΡΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ:

Όταν ξεκινάς να πηγαίνεις κάπου, θα σταυρώνεις το τιμόνι 3 φορές και θα λες: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».
Δεν θα παθαίνετε τίποτα...


Τον Μάιο του 2005 ένα ζευγάρι πού πολύ αγαπούσε τον Γέροντα πήγαιναν προς το Μοναστήρι.

Η γυναίκα του έφερνε από τα Ιεροσόλυμα ένα σταυρό, τον οποίο της είχαν δώσει Αγιοταφίτες.

Ο σύζυγος της όμως οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα και στην Εθνική Οδό, στο Ύψος της Θήβας, κινδύνεψαν σοβαρότατα.

Το αυτοκίνητο τους βρισκόταν ανάμεσα σε δύο νταλίκες, όταν ο άνδρας ήταν έτοιμος να προσπεράσει.

Άλλα εκείνη την ώρα ανασηκώθηκε το καπό, ακούστηκε ένας θόρυβος σαν έκρηξη,

ράγισε το παρμπρίζ και βούλιαξε ο ουρανός του αυτοκινήτου.

Ξαφνικά, δεν έβλεπε μπροστά του σχεδόν τίποτα.

Η γυναίκα κραύγασε «Παναγία μου!»

και, χωρίς να το καταλάβουν, βρέθηκαν δεξιά.

Πίσω τους ακριβώς είδαν ένα όχημα Οδικής Βοήθειας, λες και τους περίμενε.

Στην καφετέρια πού ήταν κοντά, οι άνθρωποι με τους οποίους μίλησαν τούς είπαν πώς «είχαν άγιο».

Τηλεφώνησαν στο Μοναστήρι, για να πουν το γεγονός και να μην τους περιμένουν γρήγορα.

Άκουσαν τότε τη μοναχή να τους λέει:

-- Ά, γι' αυτό ο Γέροντας ήταν ανήσυχος και έλεγε:

«Τρέξε, Κύριε! Τρέξε, Κύριε!».

Όταν έφτιαξαν το αμάξι, πήγαν στο Μοναστήρι και διηγήθηκαν με λεπτομέρειες όσα πέρασαν.

Ό Γέροντας είπε:

-- Πρόσεξε τι θα σου πω.

Όταν ξεκινάς να πηγαίνεις κάπου, θα σταυρώνεις το τιμόνι 3 φορές και θα λες:

«Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Δεν θα παθαίνετε τίποτα.

Άκου τώρα τι έγινε.

Την ώρα πού συνέβη αυτό, εγώ το είδα.

Και είδα την Υπεραγία Θεοτόκο να φεύγει απ' το Μοναστήρι, να πιάνει το τιμόνι και αυτός να σκάει.

Δεν την είδες εσύ την Υπεραγία Θεοτόκο;



πηγή:ΒΙΒΛΙΟΓ. ΓΕΡΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΑΖΑΡΗΣ. Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΑΔΙΟΥ.(1912 - 2006)
ΤΟΜΟΣ Β. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

[XAPA]

Άγιος Αντώνιος: Ο αληθινά λογικός άνθρωπος και τι κάνει





Ο ΑΛΗΘΙΝΑ ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Ο αληθινά λογικός άνθρωπος ένα μόνο ζήλο έχει: να πείθεται και να αρέσει στο Θεό των όλων.

Σ’ αυτό και μόνον πρέπει να εκπαιδεύει την ψυχή του, ώστε ν’ αρέσει στο Θεό,

ευχαριστώντας για την τόσο μεγάλη Του πρόνοια και ρύθμιση των όλων, οτιδήποτε κι’ αν του τύχη στη ζωή του.

Γιατί είναι άτοπο, τους μεν Ιατρούς, που μας δίδουν και πικρά και δυσάρεστα φάρμακα,

να τους ευχαριστούμε για την υγεία του σώματός μας, προς τον Θεόν δε να είμαστε αχάριστοι,

για τα πράγματα που μας φαίνονται δυσάρεστα και δύσκολα και να μην ξέρομε ότι όλα γίνονται

όπως πρέπει και προς το συμφέρον μας κατά την Πρόνοιά Του.

Η γνώσις (του θελήματος του Θεού) και η πίστη στο Θεό, είναι η σωτηρία και η τελειότης της ψυχής.


ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Ο λογικός άνθρωπος εξετάζοντας τον εαυτό του, δοκιμάζει ποια πράγματα του πρέπουν και τον συμφέρουν,

ποια είναι ζητήματα της ψυχής και ωφέλιμα και ποια ξένα προς την ψυχή.

Έτσι αποφεύγει όσα βλάπτουν την ψυχή, διότι του είναι ξένα και τον χωρίζουν από την αθανασία.


ΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ


Ο άνθρωπος, κατά το λογικό μέρος, συνδέεται με την ανείπωτη (την ανέκφραστη) και θεία δύναμη

και κατά το σωματικό συγγενεύει προς τα ζώα.

Κάτι λίγοι όμως, όσοι είναι τέλειοι άνθρωποι και λογικοί, επιδιώκουν σοβαρά

νάχουν και την γνώμη και την (παραπάνω) συγγένεια προς τον Θεό και Σωτήρα.

Κι αυτό το δείχνουν με τα έργα και την ενάρετη πολιτεία (τους).


Η ΑΛΟΓΗ ΨΥΧΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΟΥΛΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ


Η ψυχή, της οποίας το λογικό (η ορθή σκέψης) νικήθηκε και παρεσύρθη (από τις ηδονές),

ενώ είναι αθάνατη και (πρέπει να είναι) κυρία του σώματος, γίνεται δούλη στο σώμα της με τις ηδονές,

χωρίς να καταλαβαίνει ότι η καλοπέραση και η πολλή φροντίδα του σώματος, βλάπτει (θανάσιμα) την ψυχή.

Αναίσθητη τότε (στο καλό) και σαν μωρή (πλέον) φροντίζει (μόνον) για την τροφή του σώματος.



απόσπασμα από: «ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΗΘΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ»


simeiakairwn

[XAPA]

Γέροντας Θαδδαίος:

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού δεν ανησυχεί για τίποτα!


Οι ασθένειες προκαλούνται από την πτώση των σκέψεων.

Όλοι συνήθως σκέπτονται το καλό και το κακό.

Με ότι είδους σκέψεις ασχολούμαστε, τέτοια είναι κι η ζωή μας.

Το πνεύμα τρέφεται με τις σκέψεις, ενώ το σώμα με τη φυσική τροφή.

Όποιες, λοιπόν, οι σκέψεις σου, τέτοια είναι και η ζωή σου.


Πώς μπορούμε να γνωρίζουμε αν ζούμε σύμφωνα με το θέλημα τον Θεού ή όχι; Να πώς.

Αν θλίβεσαι για οποιοδήποτε λόγο, σημαίνει ότι δεν έχεις παραδοθεί πλήρως στο θέλημα του Θεού,

ακόμα κι αν εξωτερικά φαίνεται ότι έχεις.

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, εκείνος δεν ανησυχεί για τίποτα.

Όταν κάτι χρειάζεται, παρακαλεί τον Θεό γι’ αυτό, αν δεν το λάβει, παραμένει γαλήνιος σαν να το έλαβε.

Η ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα τον Θεού δεν φοβάται τίποτα,

ούτε την απειλή ούτε τους ληστές, κανέναν, και για ό,τι τη βρει λέει:

«Έτσι ήθελε ο Θεός».

Αν πρόκειται για ασθένεια, σκέπτεται, η ασθένεια μου δόθηκε για κάποια χρησιμότητα, αλλιώς ο Θεός δεν θα μου την έστελνε.

Έτσι διαφυλάττεται η ειρήνη στην ψυχή και το σώμα…



Απόσπασμα Από Το Κεφάλαιο «Για Την Ασθένεια», Από Το Βιβλίο «Γέρων Θαδδαίος, Ένας Πνευματικός Της Εποχής Μας», Των Εκδόσεων Πορφύρα.

elromio.gr

[XAPA]

Γέροντας Πορφύριος: "Μοναστήρι εἶναι καὶ τὸ σπίτι σου, ἂν θές "



Γιὰ ἀρκετὸ καιρὸ μὲ βασάνιζαν λογισμοί, γιατί νὰ μὴ γίνω κι ἐγὼ μοναχὸς νὰ ἀφιερωθῶ τελείως στὸν Θεό,

ἀλλὰ παντρεύτηκα καὶ μὲ τὰ παιδιὰ ποὺ ἔκανα δεσμεύτηκα καὶ δὲν μπορῶ νὰ κάνω τίποτα καλὸ γιὰ τὸν Θεό.

Μὲ αὐτὲς καὶ περισσότερες σκέψεις, πῆγα μιὰ μέρα στὸν Παππούλη καὶ ἀφοῦ ἐξομολογήθηκα

τὶς διάφορες ἁμαρτίες ποὺ εἶχα, γιατὶ ὅλο ἁμαρτίες ἔκανα καὶ κάνω, μοῦ λέει, χωρὶς νὰ τοῦ πῶ τίποτα γι’ αὐτὸ τὸ θέμα:

“Ἄντε φύγε τώρα καὶ μὴ τὰ σκέπτεσαι αὐτά. Ἄσ’ τα, δὲν εἶναι γιὰ σένα.

Μοναστήρι εἶναι καὶ τὸ σπίτι σου, ἂν θές.

Δὲν διαφέρει σὲ τίποτα ἀπ’ αὐτό. Ἀρκεῖ νὰ κάνεις αὐτὰ ποὺ σοῦ λέω.

Δὲν εἶναι ὁ χῶρος ποὺ κάνει τὸ Μοναστήρι. Εἶναι ὁ τρόπος.

Πήγαινε, νὰ προσεύχεσαι καὶ νὰ κάνεις ὑπομονὴ σὲ ὅλα”.



xristianos.blogspot

[XAPA]

«Έχουμε αδιαλείπτως έναν πειρασμό μπροστά μας»


Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης



Το να γνωρίζουμε την πονηρία των ανθρώπων, δηλαδή το κακό που κάνουν οι άλλοι, μικρό ή μεγάλο,

μας αλλοιώνει την λογική, μας εξασθενίζει τις δυνάμεις μας, διότι δεν συμμαρτυρεί με τον Θεό.

Τελικά έχουμε αδιαλείπτως έναν πειρασμό μπροστά μας. Γι’ αυτό δεν πρέπει να θέλουμε να μαθαίνουμε,

να γνωρίζουμε τί κάνει ο άλλος.


Αν έρθουν, αν μου μιλήσουν για άλλους, θα τους κλείσω το στόμα ή θα σηκωθώ να φύγω.

Και αν κάποιος έρθει να μου πει τον πόνο του, θα του πω, δεν έχεις Γέροντα; Στον Γέροντά σου να μιλήσεις.

Και αν μου απαντήσει ότι δεν έχει, θα του πω: Να βρεις! Εγώ δεν είμαι Πνευματικός … πήγαινε να βρεις

έναν Πνευματικό που θα μπορεί να σε παρακολουθεί.


Ξέφυγε δηλαδή εσύ την αμαρτία του άλλου. Όσο μένεις άτρωτος από τα κακά του άλλου, τον βοηθάς.

Διότι, μόλις ο άλλος σου πει κάτι κακό, αμέσως ξεπέφτει στα μάτια σου και μειώνεται η αγάπη σου,

όσο και αν νομίζεις ότι τον βοηθάς.


Έτσι είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Καταστρέφεται όλως διόλου η αγάπη μας και προς τον Θεόν και προς

τους ανθρώπους, εφ’ όσον αναμειγνυόμεθα στην ιδιωτική ζωή τους. Αυτή είναι υπόθεση μόνο του αρμοδίου

προσώπου και ποτέ εμού του μοναχού ή λαϊκού.


Το να αγαθοποιώ όσους με κακοποιούν, με οδηγεί στην ειρήνη. Διότι όλοι οι άνθρωποι τελικώς μας βάζουν

προσκόμματα. Με έναν λόγο, με ένα βλέμμα, με το περπάτημά τους, με την χαρά τους, με την λύπη τους,

παρεμβαίνουν στην πορεία μας.


Γι’ αυτό χρειάζεται φόβος και τρόμος, μην τυχόν και αντιδράσωμε στα προσκόμματα που μας βάζουν και

διασαλευθή η ειρήνη του νου και της καρδιάς μας, μήπως δηλαδή προκαλέσωμε τον χωρισμό από τον Θεόν.

Χρειάζεται φόβος και τρόμος, μην τυχόν και περιφρονήσω τον αδελφό μου, μην τυχόν νομίζω ότι αυτός είναι

υπεύθυνος για τις συμφορές μου, διότι αυτό είναι ξεπεσμός μου από τον Θεόν.


Ο άγιος Ισαάκ τονίζει:

«Ουδέποτε φταίει ο άλλος για κάποιο παράπτωμα, πάντοτε φταις εσύ».

Δεν σου φταίει ο άλλος επειδή εσύ κουράσθηκες, αμάρτησες, δυσπίστησες, αλλοιώθηκες.


Βλέπεις κάποιον να τρώη με τα χέρια του και αγανακτείς. Αυτό δείχνει σαφώς ότι δεν άρχισες ακόμη την

πνευματική σου ζωή. Η άσκησίς σου είναι στα προοίμια.

Για να μπορέσης να ξεπεράσης αυτούς του σκοπέλους, να αγαθοποιής όποιον σε κακοποιεί σκόρπα,

όσο μπορείς, αγαθότητα.


Είσαι στον κόσμο; Μπορείς να του βρεις δουλειά. Είσαι στο μοναστήρι; Εάν σε καταρασθή, να τον ευλογήσης,

εάν σε χτυπήση από την δεξιά σιαγώνα, να του πης, χτύπα με και από την άλλη.

Δείξε την αγάπη σου, ανάλογα με το πώς σου ανοίγει δρόμο ο ίδιος ο Θεός. Όμως διαρκώς συμβαίνουν

στην ζωή μας απρόοπτα.


Έρχεσαι στο μοναστήρι για να βρης πνευματική ζωή, και συναντάς κακούς. Είναι απρόοπτο.

Ζητάς κελλί από την πλευρά του μοναστηριού που δεν έχει υγρασία, το αποκτάς, διαπιστώνει όμως ότι

η θάλασσα σου προκαλεί αλλεργία, οπότε δεν μπορείς να χαρής ούτε την ημέρα ούτε την νύχτα.

Αμέσως θα σου πη ο λογισμός, σήκω να φύγης. Είναι απρόοπτο. Σε πλησιάζω με την ιδέα ότι είσαι καλός

άνθρωπος και βλέπω ότι είσαι ανάποδος. Απρόοπτο.


Παρουσιάζονται συνεχώς απρόοπτα ενώπιόν μας, διότι έχομε θέλημα και επιθυμίες.

Τα απρόοπτα είναι αντίθετα προς το θέλημα και την επιθυμία μας, γι’ αυτό και μας φαίνονται απρόοπτα,

στην ουσία όμως δεν είναι. Διότι άνθρωπος που αγαπά τον Θεόν προσδοκά τα πάντα και λέγει πάντοτε

«γενηθήτω το θέλημά σου».


Θα έρθη βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον». Επειδή αυτά κοστίζουν

στην σαρκικότητά μας, γι’ αυτό εμείς τα βλέπομε ως απρόοπτα.

Για να μην ταράσσεσαι λοιπόν κάθε φορά και στεναχωριέσαι, για να μην αγωνιάς και προβληματίζεσαι,

να τα περιμένης όλα, να μπορής να υπομένης ότι έρχεται.


Πάντα να λες, καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο.

Αυτό φέρνει την πραότητα, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρχη καμία πνευματική ζωή.




Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΔΙΑΚΟΝΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΜΠΕΡΙΑΣ ΧΑΝΙΩΝ
ΕΤΟΣ 16ο – ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 765 – ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015