Michalis wrote:Υπαρχει μια φραση που μου εχει καρφωθει στο μυαλο και στην καρδια τις τελευταιες μερες και που απεφυγα να την μοιραστω μαζι σας.
Σημερα αποφασισα να το πραξω.
Ο Κύριος μας αξιωσε να γεννηθουμε ΕΛΛΗΝΕΣ, ευχομαι ολοψυχα να μας αξιωσει να ζησουμε το υπολοιπο της ζωης μας ή και να κλεισουμε τα ματια ως ΡΩΜΙΟΙ.
Πάντα ένιωθα υπερήφανη που γεννήθηκα ελληνίδα και πάντα ήλπιζα να ζήσω ως ρωμιά. Νιώθω ευλογημένη που γεννήθηκα ΕΔΩ και γνώρισα το Χριστό απο τα γεννοφάσκια μου, γιατί κάποιοι άλλοι συνάνθρωποί μας δεν είχαν αυτή την ευκαιρία ή ο τόπος που τους γέννησε δεν επιτρέπει τη διάδοση του ευαγγελίου.
Όταν στο σχολείο διαβάζαμε την ιστορία της Πόλης, δάκρυα ξεπηδούσαν στα μάτια μου, που τα έκρυβα επιμελώς, και κρυφά προσευχόμουν "κάνε Θεέ μου να τα ζήσω, κάνε το θαύμα Σου και να γίνουν πάλι δικά μας! Οχι για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για να πιστέψουν και οι πλέον δύσπιστοι, για να αποδειχθεί ότι αυτό που αποκαλούσαν οι περισσότεροι "ευσεβείς πόθοι", δεν είναι παρά η δική Σου επιθυμία και εντολή."
Δεν είχα συνειδητοποιήσει ποτέ για ποιό λόγο θέλω να αναγεννηθεί η ρωμιοσύνη, ίσως επειδή ήταν το σύνθημα καθαρών ανθρώπων που έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα, ίσως γιατί βαθιά μέσα μου πιστεύω πως αυτό θέλει και ο Θεός, για να μαζέψει το κοπάδι του ξανά στο μαντρί, για να γλιτώσουν όσο το δυνατό περισσότερα ζωντανά.... Πραγματικά δεν ξέρω!
Χαίρομαι όμως που βλέπω να γίνονται κινήσεις, που κάποιοι άνθρωποι πήραν την ευλογία από το Θεό και τους Αγίους πατέρες και ξεκίνησαν την μάχη.
Θέλω να πεθάνω ρωμιά!!!
Και ο λόγος είναι βαρύς. Γιατί ο ρωμιός είχε θυσία, είχε αγάπη, είχε πίστη, είχε ηρωισμό, είχε Θεό!
Δεν ξέρω αν εγώ τα έχω όλα αυτά για να κερδίσω τον τίτλο. Πολλές φορές φοβάμαι μήπως αγγίξω τα όρια του εθνικισμού, μήπως η επιθυμία μου να πάρουμε την Πόλη, να αναγεννηθεί το Βυζάντιο κρύβει εγωισμό, υπερηφάνεια και φιλαυτία...
Εύχομαι να μην πλανηθώ, να μην πλανηθούμε όλοι μας. Θέλει αγώνα, και ο αγώνας μας δεν είναι η οικονομική κρίση, αυτό είναι μικρή δοκιμασία μπροστά στα θηρία του μυαλού που μας κυνηγάνε κάθε μέρα για να κερδίσουν κομμάτι κομμάτι την ψυχή μας.
Πριν κλείσω, ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και ένα επίσης μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε εκείνους τους ανθρώπους γνωστούς μου και αγνώστους που αγωνίζονται να κερδίσει ο κόσμος τη ρωμιοσύνη του για να σωθεί.