Σαν συνέχεια της γενικότερης συζήτησης, και ειδικότερα με αφορμή το παρακάτω ερώτημα που προέκυψε
Το θέμα είναι το άν οι Εβραίοι ώς Εβραίοι ώς Ισραηλινοί Εβραίοι έχουν Βιβλικό δικαίωμα να πάρουν την ολόκληρη την Ιερουσαλήμ γιατί είναι δική τους διώχνοντας τους υπόλοιπους καθώς η ανατολική Ιερουσαλήμ έχει ακόμη άραβες.
Όχι ώς μετανοούντες που πιστεύουν στον Ιησού.
Αλλά ώς Εβραίοι που θα παραμένουν Εβραίοι καθώς η ερώτηση απευθύνονταν στο σήμερα.
έκανα μία προσπάθεια να μελετήσω τα Βιβλικά δεδομένα σχετικά με την Ιερουσαλήμ αλλά και την ευρύτερη περιοχή της σημερινής γης του Ισραήλ.
Η Βίβλος κανει αρκετές αναφορές στη γη αυτή (όχι μόνο με τα σημερινά της σύνορα) στην οποία περιλαμβάνεται και η Ιερουσαλήμ. Η πρώτη αναφορά ξεκινάει από την περίοδο του Αβραάμ όταν και για πρώτη φορά ο Θεός την αναφέρει σαν κομμάτι της συμφωνίας Του μαζί του (Αβράμ ακόμα τότε). Εν συνεχεία μπορούμε να παρακολουθήσουμε την πορεία μέσα στους απογόνους τους Αβραάμ και ίσως να καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα.
Πως ξεκινάει λοιπόν το θέμα της γης αυτής....
Γεν 12 7 Και εφάνη ο Κύριος εις τον Άβραμ και είπεν, Εις το σπέρμα σου θέλω δώσει την γην ταύτην. Και ωκοδόμησεν εκεί θυσιαστήριον εις τον Κύριον, όστις εφάνη εις αυτόν
Γεν 13 15 διότι πάσαν την γην την οποίαν βλέπεις, εις σε θέλω δώσει αυτήν και εις το σπέρμα σου έως αιώνος
Γεν 15 7 Και είπε προς αυτόν, Εγώ είμαι ο Κύριος όστις σε εξήγαγον εκ της Ουρ των Χαλδαίων, διά να σοι δώσω την γην ταύτην εις κληρονομίαν
Γεν 15 18 Την ημέραν εκείνην έκαμε διαθήκην ο Κύριος προς τον Άβραμ, λέγων, εις το σπέρμα σου έδωκα την γην ταύτην, από του ποταμού της Αιγύπτου έως του ποταμού του μεγάλου, του ποταμού Ευφράτου
Γεν 17 8 και θέλω δώσει εις σε, και εις το σπέρμα σου μετά σε, την γην της παροικίας σου, πάσαν την γην Χαναάν, εις κατάσχεσιν αιώνιον· και θέλω είσθαι ο Θεός αυτών
Κάνω εδώ μία παύση, και σημειώνω δύο πράγματα. Πρώτον ότι η συμφωνία του Θεού (μαζί με όλα τα υπόλοιπα που περιλαμβάνει) με τον Αβραάμ είναι άνευ όρων. Σε αντιδιαστολή με τη συμφωνία που κάνει με τον Μωυσή η οποία είναι με όρους. Όποιος θέλει να ψάξει λίγο θα δει ότι στη συμφωνία με τον Μωυσή ο Θεός επαναλαμβάνει το ότι αυτά που υπόσχεται σαν ευλογίες ισχύουν μόνο όσο ο φυσικός Ιραήλ παραμένει πιστός και κοντά στον Θεό. Στην προγενέστερη συμφωνία με τον Αβραάμ δεν υπάρχει κανένας ορος.
Δεύτερον ότι στον τελευταίο στίχο που παρεθεσα αναφέρεται η φράση "εις κατάσχεσιν αιώνιον" κατι που δείχνει ότι δεν υπάρχει ούτε χρονικός περιορισμός στα συμφωνηθέντα. Κανένας απολύτως όρος και για πάντα!
Συνεπώς βλέπουμε ότι η παραχώρηση της γης αυτής από τον Θεό στον Αβραάμ προυπάρχει της διαθήκης με τον Μωυσή, άνευ όρων, και επαναλαμβάνεται σαν κομμάτι και της συμφωνίας με τον Μωυσή.
Σημαντική παρατήρηση εδώ είναι ότι ο Αβραάμ έκανε πολλά παιδιά και δεν είναι πατέρας μόνο των Εβραίων αλλά και των Αράβων και πολλών άλλων λαών πέριξ και μη. Άρα πρέπει να ψάξουμε σε ποιον μεταφέρεται η κυριότητα της γης από τον ίδιο τον Αβραάμ ώστε να βρούμε πως κληροδοτείται αυτό που ο Θεός έδωσε/παραχώρησε στον Αβραάμ σαν αιώνια και ανευ όρων ιδιοκτησία του (εις κατάσχεσιν αιώνιον).
Παρακολουθώντας λοιπόν το παραπάνω κληροδότημα φτάνουμε στο
Γεν 24 36 Και εγέννησε Σάρρα, η γυνή του κυρίου μου, υιόν εις τον κύριόν μου, αφού εγήρασε· και έδωκεν εις αυτόν πάντα όσα έχει.
Γεν 25 5 Έδωκε δε ο Αβραάμ πάντα τα υπάρχοντα αυτού εις τον Ισαάκ
Άρα, η γη την οποία έδωσε ο Θεός στον Αβραμ, Αβραάμ, κληροδοτείται στον Ισαάκ. Άνευ όρων.
Επίσης αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στον γενητορα των αράβων και λοιπών πέριξ λαών, τον Ισμαήλ. Το παιδί της Άγαρ. Τί λέει ο Κύριος γι αυτόν?
Γεν 16 12 και ούτος θέλει είσθαι άνθρωπος άγριος· η χειρ αυτού θέλει είσθαι εναντίον πάντων, και η χειρ πάντων εναντίον αυτού· και κατά πρόσωπον πάντων των αδελφών αυτού θέλει κατοικήσει
Και τί λέει σχετικά με την κληρονομιά του
Γεν 21 10 Και είπε προς τον Αβραάμ, Δίωξον την δούλην ταύτην και τον υιόν αυτής· διότι
δεν θέλει κληρονομήσει ο υιός της δούλης ταύτης μετά του υιού μου, του Ισαάκ
Κλείνουμε λοιπόν και αυτό το σκέλος κληροδότησης, νομικής ιδιοκτησίας της γης, η οποία περιλαμβάνει και την Ιερουσαλήμ. Από τον Θεό στον Αβραάμ και από τον Αβραάμ στον Ισάακ.
Η γραμμή ιδιοκτησίας όπως μπορεί κανείς να βρει και να θυμηθεί, μετά τον Ισαάκ, με μια παράξενη εξέλιξη και ιστορία, αντί για τον πρωτότοκο Ησαύ περνάει στον Ιακώβ. Συνεπώς μηδενιζεται εδώ το όποιο κληρονομικό δικαίωμα προκύπτει και από τους υπόλοιπους λαούς πέριξ, που προκύπτουν σαν απογονοι και από τον Ησαύ (πέραν των εξ Ισμαήλ που είχαν αποκλειστεί νωρίτερα). Και όχι μόνο παίρνει ο Ισαάκ την κληρονομιά, αλλά παίρνει και την ευλογία και την κυριότητα επί αυτών. Γεν 27 29 να ήσαι κύριος των αδελφών σου, και οι υιοί της μητρός σου να σε προσκυνήσωσι· κατηραμένος όστις σε καταράται, και ευλογημένος όστις σε ευλογεί
Εν κατακλείδι, μέχρι στιγμής, σύμφωνα με το τί καταλαβαίνω από τη Βίβλο, η ΓΗ την οποία δίνει ο Θεός άνευ όρων στον Αβραάμ, περνάει νομικά στον Ισαάκ και μετά στον Ιακώβ. Και παραμενει έκτοτε νομικά στην κατοχή του σπέρματος Ιακώβ, δηλαδή στο 12φυλλο του Ισραήλ, μέρος του οποίου είναι και η φυλή του Ιούδα που κυρίως βρίσκουμε σήμερα.
Επιβεβαίωση αυτής της κληρονομικής αλυσίδας βρίσκουμε και στην αρχή αρχή του Δευτερονόμιου...κεφ 1
6 Κύριος ο Θεός ημών ελάλησε προς ημάς εν Χωρήβ λέγων, Αρκεί όσον εμείνατε εν τω όρει τούτω·
7 στρέψατε και ακολουθήσατε την οδόν σας και υπάγετε εις το όρος των Αμορραίων και εις πάντας τους περιοίκους αυτού εις την πεδιάδα, εις το όρος και εις την κοιλάδα και εις την μεσημβρίαν και εις τα παράλια, την γην των Χαναναίων και τον Λίβανον, έως του μεγάλου ποταμού, του ποταμού Ευφράτου·
8 ιδού, εγώ παρέδωκα έμπροσθέν σας την γήν· εισέλθετε και κυριεύσατε την γην, την οποίαν ώμοσε Κύριος προς τους πατέρας σας,
προς τον Αβραάμ, προς τον Ισαάκ και προς τον Ιακώβ, να δώση εις αυτούς και εις το σπέρμα αυτών μετ' αυτούς
Επιβεβαιώνεται λοιπόν ότι
1. Η κατοχή της γης, συμπεριλαμβανομένης και της Ιερουσαλήμ, δίνεται στον Αβραάμ άνευ όρων
2. Η κατοχή αυτή περνάει νομίμως και κληρονομικά στον φυσικό Ισραήλ των δώδεκα φυλών
3. Παρόλο που η Μωσαική διαθήκη περιλαμβάνει πάμπολες κατάρες και ποινές μέχρι και σχεδόν ολοκληρωτικής εξολόθρευσης, αυτό που είναι διαπραγματεύσιμο και με όρους είναι το αν θα μπορούν να κατοικούν στη γη τους με ειρήνη και ασφάλεια ή θα βρίσκονται μακρυά από αυτήν σκλάβοι και διασκορπισμένοι. Όχι το αν θα πάψει η γη να τους ανήκει ή το αν θα χάσουν την κυριότητά της από κάποιον άλλο. Και είναι λογικό μιας και η παραχώρηση της γης είναι άνευ ορων εξ αρχής. Και η παραχώρηση δεν εγινε ποτέ άχρι καιρου. Αντιθέτως εξ αρχής δόθηκε ""
εις κατάσχεσιν αιώνιον".
Και κάπως έτσι (όπως άρχισε) κλείνει κι όλας το Δευτερονόμιο, με την αναφορά στην κληρονομική γραμμή της γης να επαναλαμβάνεται ξανά από τον Θεό. Περιγράφοντας πλέον την γη σύμφωνα με τις επί μέρους πλέον ιδιοκτησίες των 12 φυλών
Δευτ 34
1 Και ανέβη ο Μωϋσής από των πεδιάδων Μωάβ εις το όρος Νεβώ, εις την κορυφήν Φασγά· την κατέναντι της Ιεριχώ. Και έδειξεν εις αυτόν ο Κύριος πάσαν την γην Γαλαάδ έως Δαν,
2 και πάσαν την γην Νεφθαλί, και την γην του Εφραΐμ και του Μανασσή, και πάσαν την γην του Ιούδα, έως της θαλάσσης της εσχάτης,
3 και την μεσημβρίαν και την πεδιάδα της κοιλάδος της Ιεριχώ, πόλεως φοινίκων, έως Σηγώρ.
4 Και ο Κύριος είπε προς αυτόν, Αύτη είναι η γη, την οποίαν εγώ
ώμοσα προς τον Αβραάμ, προς τον Ισαάκ και προς τον Ιακώβ, λέγων, εις το σπέρμα σου θέλω δώσει αυτήν· εγώ σε έκαμα να ίδης αυτήν με τους οφθαλμούς σου, εκεί όμως δεν θέλεις διαπεράσει
Μεσα σε αυτά αναφέρεται όπως βλέπουμε και το μερίδιο της φυλής του Ιούδα
Είναι ένα ερώτημα το κατά πόσο ο Ιούδας δικαιούται να ζητάει και την κληρονομιά των υπολοίπων αδελφών του κατά τα ορισμένα όριά της. Αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη ως προς το Βιβλικά (όχι του ΟΗΕ) νομικό δικαίωμά στην κατοχή/ιδιοκτησία της γης σύμφωνα με τα συμβολαιογραφικά αρχεία που μας παρέδωσε ο Θεός θεωρώ ότι τα πάντα είναι καταγεγραμμένα και τεκμηριωμένα. Η γη είναι του λαού Ισραήλ. Του φυσικού Ισραήλ, του 12φυλου. Του την παραχώρησε ο Θεός μέσω του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ. Αυτός (ο φυσικός Ισραήλ) είναι ο μοναδικός νόμιμος κάτοχος, ασχέτως αν είναι καλό παιδί ή όχι, και είναι και ο μόνος που έχει δικαίωμα να την παραχωρήσει αν θελήσει.
Εν κατακλείδι, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο όπως αυτό ορίζεται από τον ΟΗΕ σήμερα, τα δικαιώματα του φυσικού Ισραήλ όπως υπάρχει σήμερα ξανά, είναι από ανύπαρκτα εως εφάμιλλα με των γύρω λαών, εώς εντελώς αμφισβητίσημα ή ανύπαρκτα.
Σύμφωνα όμως τη Βίβλο, κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν ισχύει, αλλά τεκμηριώνεται ξεκάθαρα πως μονο ο φυσικός Ισραήλ έχει δικαιώματα πάνω στην Ιερουσαλήμ, πάνω στην υπόλοιπη γη που κατέχει αυτή τη στιγμή (από το αρχαίο κατάσχω από το οποιο βγαίνει και η λέξη κατάσχεση που αναφέρεται στον Αβράαμ), αλλά και σε γη που δεν κατέχει αυτή τη στιγμή. Είναι δε ο αποκλειστικός κάτοχος κληρονομιάς που παραχώρησε απαρχής ο ίδιος ο Θεός.
ΥΓ. Παρακαλώ πολύ όποιος επιθυμεί να σχολιάσει να ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ πρώτα κάτι το απολύτως απαραίτητο. Η παραπάνω επιχειρηματολογία σχετίζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με το το τί λέει η Βίβλος σχετικά με το ποιος είναι ο κάτοχος της Ιερουσαλήμ. ΔΕΝ περιλαμβάνει τίποτα υποκειμενικό ούτε αποτελεί την προσωπική μου άποψη επί του θέματος με τα δεδομένα επί του εδάφους σήμερα. Είναι το αποτέλεσμα της μελέτης που έγινε για το
τί λέει η Βίβλος. Αν κάποιος θεωρεί ότι η Βίβλος δεν λέει κάτι τέτοιο, με πολύ μεγάλη χαρά να μελετήσω όποιο Βιβλικό εδάφιο παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό και δείχνει ότι η ΒΙΒΛΟΣ δεν λέει κάτι τέτοιο και ότι πχ η γη ανήκει σε όποιον άλλον λαό.
Σε αυτό το στάδιο σημειώνω επίσης ότι κατά την ταπεινή μου άποψη, πρέπει ο κάθε ένας εδώ μέσα να καταλήξει σε πρώτη φάση σε ένα ξεκάθαρο πρώτο συμπέρασμα μέσα στο νου του. Δεν υπάρχει περιθωριο σε αυτή τη συζήτηση να κάνει κανείς τον αδιάφορο και τον "δεν ξέρω, δεν έχω καταλήξει" όσον αφορά στο ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, αυτό που τεκμηριώνεται σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα από την ίδια την Αγία Γραφή είναι ότι η Ιερουσαλήμ ανήκει αποκλειστικά στον φυσικό Ισραήλ, στο 12φυλλο. Πόσο κομματι από όλα αυτά ανήκει στον Ιούδα και λίγο Βενιαμίν που έχουμε σήμερα, μπορούμε να το συζητάμε παραπάνω. Αλλά σίγουρα σύμφωνα με την Αγία Γραφή και τα λόγια του ίδιο του Θεού, δεν τεκμηριώνεται κάνενας απολύτως άλλος που να έχει οποιοδήποτε βιβλικό δικαίωμα σε αυτή τη γη πέραν του 12φυλλου.
Παρακαλώ επίσης όποιος νιώσει την ανάγκη μέσα του να αποκαθηλώσει το τμήμα της Αγίας Γραφης, όπως ορίστηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, που καλείται Παλαιά Διαθήκη, να την παρουσιάσει σαν αναξιόπιστη, πειραγμένη, ανακριβή ή ότι άλλο, να ανοίξει ένα νέο νήμα και να το συζητήσουμε όλοι μαζί σε όσο βάθος και έκταση επιθυμεί η ψυχή του να την αποδομήσει. Εδώ έχουμε άλλο θέμα, κομμάτι του οποίου είναι και το τί λέει η Αγία Γραφή επ αυτού.
Καλό είναι όμως σαν κατακλείδα να έχει ο κάθε ενας μας σε αυτήν την κοινότητα στο πίσω μέρος του μυαλού του ξεκαθαρισμένο ότι η Αγία Γραφή, μέ όση αξία αυτή έχει για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό και μάλιστα Ελληνα, μας κάνει απολύτως ξεκάθαρο το ποιος είναι ο κάτοχος, (ο κατέχων όπως θα λεγόταν στην αρχαίζουσα κοινή ελληνική του 1ουμ.Χ.αι.), της Ιερουσαλήμ και όλης της υπολοιπης γης. Από εκεί και πέρα ο καθένας σίγουρα έχει και την προσωπική του άποψη επί του θέματος, σαν αναφέρετο δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης που μας έδωσε ο Θεός. Καλό είναι όμως σαν κατακλείδα να έχει ξεκαθαρίσει μέσα του το ποιά ειναι η άποψη και της Αγίας Γραφής.
Εγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους· πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων...