Δημιουργείται η εντύπωση ότι τα πλάσματα του Θεού υπάρχουν ως ιδέες στο νού του Θεού προτού δημιουργηθούν. Δεν είναι έτσι όμως, οι άνθρωποι δεν προϋπάρχουν σαν ιδέες μέσα στο νού του Θεού.
Και να γιατί: ο Θεός είναι αδημιούργητος και δεν ενεργεί μέσα σε χρονικά πλαίσια. Το "πρίν" και το "μετά" υφίστανται στις κτιστές διαστάσεις της δημιουργίας, αλλά όχι για τον Θεό. Η διάσταση του Θεού είναι το αιώνιο, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, κάτι που είναι έξω από την ανθρώπινη εμπειρία. Ο Θεός ενεργεί με άκτιστες ενέργειες, δηλαδή με ενέργειες που δεν είναι σαν τις ενέργειες των ανθρώπων. Οι ενέργειες του Θεού δεν έχουν αρχή και τέλος (λειτουργούν έξω από τον ανθρώπινο κοσμικό χρόνο). Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και κάθε άνθρωπο με τις άκτιστες ενέργειες του και με αυτές τον συντηρεί και τον κρατά σε υπόσταση συνεχώς και αδιάλλειπτα. Ο Θεός δεν σκέφτεται και δεν αποφασίζει σύμφωνα με τον τρόπο που το κάνει ένας άνθρωπος. Ο Θεός δεν ενεργεί σύμφωνα με επιλογές που είτε απορρίπτει είτε αποδέχεται.
Ο Θεός δημιουργεί δημιουργήματα άψογα και τέλεια λόγω της αγαθότητας του. Αν σκεφτούμε ότι "ο Θεός δεν θα δημιουργήσει κάποιον άνθρωπο που δεν θα σωθεί", τότε σκεφτόμαστε ανθρωπομορφικά. Κάνουμε τον Θεό να σκέφτεται σαν άνθρωπος, να ενεργεί με σκοπιμότητες και εισάγουμε στον τρόπο ζωής του Θεού "επιλογές".
Λέγει ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή προς Κορινθίους Β:
Μ’ αυτή την πεποίθηση ήθελα την προηγούμενη φορά να έρθω κοντά σας, για να χαρείτε άλλη μια φορά. Από σας θα ανέβαινα στη Μακεδονία κι από κει θα ερχόμουνα πάλι σ’ εσάς κι εσείς θα με ξεπροβοδίζατε για την Ιουδαία. Μήπως άραγε αυτό το σχέδιό μου ήταν επιπόλαιο; ή μήπως αυτά που σκέφτομαι είναι σκέψεις ανθρώπινης αδυναμίας, ώστε στη σκέψη μου να μπερδεύεται το ναι και το όχι; Ο Θεός είναι αξιόπιστος μάρτυρας, ότι αυτά που σας είπαμε δεν είναι ναι και όχι ταυτόχρονα. Γιατί ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, που σας κηρύξαμε εγώ, ο Σιλουανός και ο Τιμόθεος, δεν ήταν ναι και όχι ταυτόχρονα, αλλά πραγματοποίησε το ναι του Θεού. Δηλαδή στο πρόσωπό του εκπληρώθηκαν όλες οι επαγγελίες του Θεού· είναι το ναι του Θεού.
Στο απόσπασμα αυτό φαίνεται ότι, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, στον Άγιο Θεό δεν υπάρχει ναι και όχι, παρά μόνο το ναί.
Είναι ανθρώπινο ιδίωμα να επιλέγει ο άνθρωπος αν θα κάνει κάτι, ή όχι. Αλλά, στον Θεό δεν συμβαίνει αυτό. Οπότε όταν δημιουργείται οποιοδήποτε δημιούργημα του Θεού, η δημιουργία δεν είναι αποτέλεσμα επιλογής, αλλά αποτέλεσμα βούλησης. Ο Θεός "θέλει" να δημιουργήσει τα πλάσματα του δεν "αποφασίζει" να τα δημιουργήσει. Ανάμεσα στο "θέλω" και στο "αποφασίζω" υπάρχει τεράστια διαφορά.
"Θέλω" σημαίνει ότι βούλωμαι κάτι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες χωρίς να επιδιώκω κάτι άλλο.
"Αποφασίζω" σημαίνει ότι επιλέγω κάτι λόγω συγκεκριμένων συνθηκών επιδιωκοντας κάτι άλλο.
Στην Παλαιά Διαθήκη ο Χριστός είχε τα ονόματα "άγγελος Κυρίου", "Κύριος της δόξης", "Κύριος Σαβαώθ", "Μεγάλης βουλής Άγγελος". Αυτό το τελευταίο όνομα του Χριστού, "Μεγάλης βουλής Άγγελος", σημαίνει ακριβώς αυτό που έγραψε ο Ιωάννης στο ευαγγέλιο "τα πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν". Δηλαδή, ότι ο Χριστός εκφράζει την βούληση του Πατέρα, ώστε "τα πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν". Η έκφραση της βούλησης του Πατέρα από τον Υιό δεν γίνεται με απόφαση που λαμβάνεται επιλέγοντας κάποια από επιλογές, αλλά "ο Υιός του Θεού... δεν ήταν ναι και όχι ταυτόχρονα, αλλά πραγματοποίησε το ναι του Θεού". Σαν κατάφαση και μόνο ο Θεός δια του Υιού δημιουργεί τα πάντα.
Το ερώτημα που θέτει ο φίλος Στέλιος είναι σαφές και μοιράζει τους ανθρώπους, σαν δημιουργήματα, σε δύο κατηγορίες. Με το ερώτημα του ο Στέλιος, με την μία κατηγορία (όσων σωθούν) δικαιώνει την δημιουργική ενέργεια του Θεού και με την άλλη (όσων δεν σωθούν) αφήνει αδικαίωτη την δημιουργική ενέργεια του Θεού. Αλλά, προσέξτε, τόσο όσοι ζήσουν αιώνια ζώη στον Παράδεισο όσο και όσοι ζήσουν αιώνια Κόλαση δικαιώνουν την δημιουργική ενέργεια του Θεού. Όχι βέβαια γιατί δικαιώνεται η Κόλαση, αλλά γιατί μέσα από τους κολασμένους και τους αγιασμένους φαίνεται η άπειρη αγαθότητα του Θεού, η Τριαδική αγάπη του Θεού και η Σοφία του Θεού, ώστε να δοξάζεται το Όνομα της Αγίας Τριάδας.