Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Κατακρίσεις και κουτσομπολιά (Αληθινή Ιστορία)


Ήταν κάποτε μία κυρία η οποία προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα.

Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της.

Η γυναίκα κόμπιαζε.


Μετά από λίγη ώρα και μετά από τα πειστικά λόγια του ιερέως ότι δεν χρειάζεται να ντρέπεται ή να φοβάται

να ομολογήσει τα λάθη της, η γυναίκα άρχισε να του διηγείται τα λόγια, τις κατακρίσεις και τα κουτσομπολιά

που σε όλη της την ζωή έλεγε για ανθρώπους που είτε τους γνώριζε είτε δεν τους είχε συναντήσει ποτέ.


Ο ιερέας την άκουσε υπομονετικά. Όταν τελείωσε ο ιερέας σηκώθηκε όρθιος.

Της διάβασε την συγχωρητική ευχή. Η γυναίκα νόμιζε τελείωσαν και πήγε να φύγει.

Ο ιερέας όμως την είπε:


«Μην βιάζεσαι, θέλω να πας στο σπίτι σου, να πάρεις το μαξιλάρι σου και να ανέβεις στην στέγη.

Εκεί, να πάρεις ένα μαχαίρι και να ανοίξεις στα δυο το μαξιλάρι.

Θέλω να το κάνεις αυτό και να παρατηρήσεις τι θα γίνει. Έλα αύριο να μου πεις τι έγινε.


Η γυναίκα πήγε και έκανε ότι της είπε ο ιερέας.

Την επαύριον η γυναίκα ξαναπήγε στον ιερέα.

«Έκανα ότι μου είπατε», είπε η γυναίκα. Ο ιερέας λοιπόν την ρώτησε: «Τι παρατήρησες καθώς έσκιζες το μαξιλάρι»;


Η γυναίκα χωρίς δισταγμό είπε: «Με το που άρχισα να σκίζω το μαξιλάρι άρχισαν να βγαίνουν τα πούπουλα

που υπήρχαν μέσα του και να γεμίζουν τον τόπο…κάποια τα έπαιρνε ο αέρας και τα πήγαινε πολύ μακριά».

Ο ιερέας μετά την σύντομη αυτή περιγραφή της είπε:


«Τώρα λοιπόν, θέλω να πας σπίτι σου και να μαζέψεις όλα εκείνα τα πούπουλα που υπήρχαν μέσα στο μαξιλάρι σου»!

Η γυναίκα τα έχασε. «Μα, τι λέτε πάτερ, πώς να τα μαζέψω όλα εκείνα τα πούπουλα;

Ένας Θεός ξέρει που έχουνε πάει τώρα με τον αέρα. Αυτό που λέτε είναι αδύνατο να το κάνω».

Ο ιερέας την κοίταξε στα μάτια γεμάτος ηρεμία και τις είπε: «Να λοιπόν τι είναι το κουτσομπολιό»!!!

Η γυναίκα σάστισε.


Κατάλαβε ότι αν και μετάνιωσε γι’ αυτά που είπε,

τα λόγια της ακόμα και τώρα πληγώνουν ανθρώπους

και γίνονται αιτία σκανδαλισμού κι άλλων.



ekklisiaonline

[XAPA]

" Δώρησαι μοί μετάνοιαν ... ’"


Μετάνοια ...

Διάρρηξη της καρδιάς... Άνθιση του Θεού !

Δώρησε μου Κύριε αυτό το ξεχωριστό Δώρο της Μετάνοιας !






Δός μοι μετανοίας λογισμόν,

δὸς καὶ κατανύξεως πόθον,

τῇ ταπεινῇ μου ψυχῇ ...



Κύριε εγώ σ’ ἐγκατέλειψα, μά ἐσύ μή μ’ ἀφήσεις .

Εγώ ἔφυγα ἀπό κοντά Σου, μά ἐσύ βγές νά μέ ἀναζητήσεις.


Βάλε με πάλι στήν αὐλή σου, μαζί μέ τ’ ἄλλα πρόβατα τῆς ἐκλεκτῆς Σου ποίμνης .

Δέν ἔχω δάκρυα παρακλήσεως, Δέσποτά μου.


Ὁ νοῦς μου ἔχει σκοτιστεῖ, βυθισμένος στά βιοτικά καί τά ὑλικά, καί δέν μπορεῖ νά Σέ ἀτενίσει .

Η καρδιά μου ἔχει παγώσει ἀπό τούς πολλούς πειρασμούς καί δέν μπορεῖ νά ζεσταθεῖ ἀπό τά δάκρυα τῆς ἀγάπης της γιά Σένα.


Ὅμως, Εσύ Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, πού εἶσαι ὁ θησαυρός ὅλων τῶν ἀγαθῶν,

δώρισέ μου ὁλοκληρωτική μετάνοια καί καρδιά ὑπομονετική στούς κόπους,


γιά νά μπορῶ νά βγαίνω στήν ἀναζήτησή Σου ὁλόψυχα ,

γιατί χωρίς Εσένα εἶμαι ἀποξενωμένος ἀπό κάθε ἀγαθό .


Xάρισέ μου, λοιπόν, ὤ Ἀγαθέ, Tή Θεία χάρη Σου.





odevontas

[XAPA]

Η αγάπη και η συγχωρητικότητα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού:

μια συγκινητική ιστορία


Από ομιλία του πατρός Μεθοδίου Κρητικού



Ένας Ρουμάνος γέροντας μου διηγήθηκε την εξής ιστορία:

Κάπου στην Ισπανία σε ένα εξομολογητήριον υπάρχει ένας Εσταυρωμένος με περίεργη στάση,

με το ένα χέρι καρφωμένο στο Σταυρό και το άλλο κατεβασμένο παράλληλα με το σώμα.

Τον συνοδεύει μια μικρή ιστορία.


Παλιά βρισκόταν σε ένα εξομολογητήριον όπου εξομολογούσε ένας πνευματικός.

Μία ημέρα,πήγε για εξομολόγηση ένας πιστός, ο οποίος με πόνο ψυχής του εξομολογήθηκε ένα βαρύτατο αμάρτημα.

“Πω πω παιδάκι μου πώς το έκανες αυτό το πράγμα!


Σε παρακαλώ να μην το ξανακάνεις” είπε ο ιερέας ο οποίος του διάβασε τη συγχωρητική ευχή

έχοντας αποσπάσει την υπόσχεσή του ότι δε θα ξαναπέσει σε αυτό το μεγάλο αμάρτημα.

Μετά από κάποιο καιρό, ξαναήρθε ο πιστός.

Μη μπορώντας να σηκώσει το βλέμμα του από το έδαφος αποκάλυψε στον εξομολόγο

ότι ξανάπεσε στο ίδιο αμάρτημα παρόλες τις προσπάθειές του.


Ο εξομολόγος αρχικά δεν ήθελε να συγχωρέσει τον πιστό.

“Είναι πολύ μεγάλο το αμάρτημά σου, πήρα μεγάλη ευθύνη διαβάζοντάς σου τη συγχωρητική ευχή.

Δεν ξερω αν πρέπει να σε ξανασυγχωρέσω.


” Επειδή όμως ο πιστός έδειχνε μεγάλη μεταμέλεια, έκλαιγε, παρακαλούσε και έδινε υποσχέσεις

ότι θα προσπαθήσει περισσότερο και δε θα ξαναπέσει στο αμάρτημα αυτό, πείστηκε και τον συγχώρεσε.

Μετά από αρκετό καιρό φάνηκε πάλι ο πιστός εκείνος.


“Μη μου πεις!” Αναφώνησε ο ιερέας! Και όμως το είχε ξανακάνει.

Όσα παρακάλια και αν έκανε με συντριβή ψυχής ο πιστός ο ιερέας δε δέχτηκε να τον συγχωρέσει.

“Έχω πάρει ήδη μεγάλη ευθύνη, ρισκάρω την ψυχή μου και εσύ δε δείχνεις ότι θα μπορέσεις να μην το ξανακάνεις.

Δε μπορώ να σε συγχωρέσω.”

Ο πιστός επέμενε με κλάματα αλλά ο πνευματικός έμεινε ανένδοτος.


Και αφού σηκώθηκε να φύγει απογοητευμένος ο πιστός,

ο πνευματικός δέχτηκε ένα ισχυρό χτύπημα στην πλάτη και ακούστηκε μια αυστηρή φωνή:

“ΔΕ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕΣ ΕΣΥ ΓΙ’ΑΥΤΟΝ!”


Τη συνέχεια την καταλαβαίνετε τόσο για τον πνευματικό όσο και για τον πιστό,

που ένιωσε πραγματικά την αγάπη και τη συγχωρητικότητα του Χριστού μας.

Ο Εσταυρωμένος έμεινε σ’αυτή τη στάση για να θυμίζει αυτό το περισταστικό σε όσους Τον προσκυνούν μέχρι και σήμερα.

Η αγάπη του Χριστού μας μας καταδιώκει, ας ανταποκριθούμε, ας εξομολογηθούμε με ειλικρινή μετάνοια

και ας κάνουμε φέτος την αρχή για να ζήσουμε την πραγματική Ανάσταση!


Αμήν!



pentapostagma

[XAPA]

Η Ευχή στην γλώσσα των αγγέλων…


«Πρίν μερικά χρόνια, κάποιος Ἄγγλος γιατρός βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί ἔμαθε νά λέη τήν Εὐχή “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ,

ἐλέησόν με” στά ἀγγλικά.


Ἔτσι, ἄρχισε σιγά-σιγά νά τή λέη συστηματικά ὅλη τήν ἡμέρα, μέχρι πού γλυκάθηκε τόσο πολύ, ὥστε νά ἀφιερώνη σ᾽ αὐτή

τήν ἐργασία καί κάποιες ὧρες ἀπ᾽ τή νύχτα.

Μέ τόν καιρό, ὅμως, ὅσο χρόνιζε αὐτή ἡ ἀδολεσχία μέσα στήν ψυχή του, σέ μία στιγμή ἄρχισε ν᾽ ἀκούη τήν καρδιά του νά κτυπᾶ, νά

πάλλεται, μέ τό ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἀλλά… στά ἑλληνικά!


Ὁ ἴδιος μέ ἀπορία τό περιέγραψε περίπου ὡς ἑξῆς:

– Ἀκούω μέσα μου greek (ἑλληνικά): “Γκύριε, Ἰησοῦ Κριστέ, ἐλέησόν με”.

Ἐγκώ λέω μέ τό στόμα english (ἀγγλικά), καί ἡ καρντιά ἀπαντᾶ greek!


Αὐτό τό ἔκτακτο γεγονός τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι καί ἀπετέλεσε τήν ἀφορμή νά ἀρχίση νά μαθαίνη τήν ἑλληνική γλῶσσα.

Μάλιστα, κατάφερε νά τή μάθη ἀρκετά γρήγορα, ὥστε νά μελετᾶ πνευματικά βιβλία σχετικά μέ τό θέμα τῆς προσευχῆς.


Ἔτσι, ἡ Εὐχή ἄλλαξε τή ζωή του, ὁδηγώντας τον σταδιακά στήν κάθαρσι ἀπ᾽ τά πάθη καί στό φωτισμό τοῦ νοός.

Ἀλλά καί τό περιβάλλον του δέν ἔμεινε ἀνεπηρέαστο, καθώς τό παράδειγμά του ἐνέπνευσε πολλούς συμπατριῶτες του

νά ἀσπασθοῦν τήν Ὀρθοδοξία.

Κι ὅλα αὐτά, σέ μία χώρα προτεσταντική, χωρίς ἠθικούς φραγμούς καί παραδοσιακές ἀξίες».



~ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος

inpantanassis

[XAPA]

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ…

Μεγάλου Βασιλείου


Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς, ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι

ότι θα έπρεπε να έχεις.

Ζήσε την κάθε σου μέρα απλά, ευχαριστιακά, χωρίς αγωνιώδη μέριμνα για το μέλλον.


Μή φαντάζεσαι τα ανύπαρκτα, αλλά φρόντισε να αξιοποιήσεις τα παρόντα.

Να είσαι νηφάλιος, συνετός, εργατικός και προνοητικός. Πρόσεχε τον εαυτό σου.

Απόθεσε με εμπιστοσύνη τη ζωή σου στην πρόνοια Εκείνου που η αγάπη Του και εκ του μη όντος σου χάρισε ύπαρξη και ζωή.


Για σένα η θάλασσα και η γη και ότι υπάρχει επάνω σε αυτήν.

Σε σένα φανερώνουν ο αέρας, ο ουρανός και τ’ άστρα την τάξη και την αρμονία τους.

Για σένα η ενανθρώπιση του Υιού Του.


Για σένα η διανομή των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Για σένα η κατάργηση του θανάτου και η ελπίδα της Αναστάσεως.

Για σένα η πανευφρόσυνος Βασιλεία Του και τα στεφάνια της δικαιοσύνης αν για την αρετή κοπιάσεις.


romioitispolis.gr/simeiakairwn

[XAPA]

ΚΑΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΚΑΤΙ ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟ ΓΕΡΟΝΤΑ…


Αββά Δωροθέου


Και σας λέω κάτι αξιοθαύμαστο που άκουσα για κάποιον μεγάλο και διορατικό Γέροντα,

ότι, ενώ στεκόταν στην εκκλησία, μόλις άρχισαν να ψέλνουν οι αδελφοί, έβλεπε έναν λαμπροφορεμένο να βγαίνει

από το Ιερό, κρατώντας ένα μικρό στρογγυλό σκεύος με αγίασμα και μια μίλη (μικρή λαβίδα με μορφή σμίλης).


Τη μίλη αυτή τη βουτούσε στο σκεύος και πέρναγε από όλους τους αδελφούς και τους σφράγιζε σε σχήμα σταυρού.

Τις θέσεις δε όσων έλειπαν, άλλοτε τις σφράγιζε και άλλοτε πέρναγε χωρίς να τις σφραγίσει.

Και πάλι, όταν επρόκειτο να σχολάσει η εκκλησία, τον έβλεπε να βγαίνει από το Ιερό και να ξανακάνει το ίδιο.


Μια μέρα λοιπόν τον σταματάει ο Γέροντας και πέφτει στα πόδια του, παρακαλώντας τον να του εξηγήσει ποιος ήταν

και τι νόημα είχε αυτό που έκανε.

Και του λέει εκείνος ο λαμπροφορεμένος:

«Εγώ είμαι Άγγελος Κυρίου, και πήρα εντολή να σφραγίζω όσους βρίσκονται στην εκκλησία από την αρχή της ακολουθίας

και όσους παραμένουν μέχρι το τέλος της, για την προθυμία και την επιμέλεια και την καλή προαίρεσή τους».


Του λέει ο Γέροντας:

«Και τότε γιατί σφραγίζεις τις θέσεις μερικών που λείπουν»;

Του απαντάει ο άγιος Άγγελος λέγοντας:


«Όσοι από τους αδελφούς είναι επιμελείς και με καλή προαίρεση,

από κάποια όμως ανάγκη ή αρρώστια απουσιάζουν, με ευλογία των Πατέρων,

ή πάλι, υπακούοντας σε κάποια εντολή, είναι κάπου απασχολημένοι και για αυτό το λόγο απουσιάζουν,

αυτοί, παρόλο ότι λείπουν, σφραγίζονται, επειδή με τη διάθεσή τους βρίσκονται μαζί μ’ αυτούς που ψέλνουν.


Και μόνο όσους μπορούν να παρευρίσκονται και από αμέλεια απουσιάζουν, έχω εντολή να μη σφραγίζω,

γιατί αυτοί γίνονται μόνοι τους ανάξιοι».


Αββά Δωροθέου


simeiakairwn

[XAPA]

Λέγε μου, πάτερ… πότε θα έλθει το τέλος του κόσμου;


Mια φορά συνάντησε ο Γέροντας (Κλεόπας) στο δάσος έναν άγιο Ερημίτη και τον ερώτησε:

- Λέγε μου, π ά τ ε ρ, πότε θα έλθη το τέλος του κόσμου;

Και ο όσιος Ησυχαστής στενάζοντας του είπε:


- Γνωρίζεις πότε θα ελθη το τέλος του κόσμου;

Όταν δεν θα ύπάρχη δρόμος από την μια γειτονιά στην άλλη!

Δηλαδή, όταν θα έκλειψη η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. (σελ. 165)


Όταν προ ολίγων ετών οι άνθρωποι ήσαν ταραγμένοι ότι ο Αντίχριστος έρχεται,

ότι θα έλθουν πόλεμοι και άλλα παρόμοια ο π. Κλεόπας τους έλεγε με δυνατή φωνή:

«Ο Πατήρ είναι στο τιμόνι!» Πάρτε και διαβάστε τους στίχους 10 -11 του ψαλμού 32:

«Κύριος διασκεδάζει βουλάς εθνών, αθετεί δε λογισμούς λαών και αθετεί βουλάς αρχόντων,

η δε βουλή του Κυρίου εις τον αιώνα μένει, λογισμοί της καρδίας αυτού εις γενεάν και γενεάν».


Κατόπιν τους ενεθάρρυνε λέγοντας:

«Μη ταράζεσθε και μη φοβείσθε, διότι δεν θα γίνει, όπως θέλουν αυτοί.

Ότι θέλουν αυτοί ας κάνουν!

Εσείς να μη φοβείσθε. Προσεύχεσθε και κάνετε το σημείο του Σταυρού με πίστη και θα φύγουν οι δαίμονες!» (σελ. 169)


…Μία φορά κάποια γυναίκα ερώτησε τον Γέροντα:

«Πάτερ, πώς ξέρετε κάθε τι πού θα συμβή; Και ο Γέροντας της απήντησε σύντομα:

«Η προσευχή σε ανεβάζει σε βαθμίδες γνώσεως. Όσο περισσότερο προσεύχεσαι,

τόσο περισσότερα γνωρίζεις και ακόμη καλλίτερα είναι.

Μη φοβάσαι ποτέ κανέναν και για κανένα πράγμα. Μόνο προσεύχου!

Ο Θεός και η Μητέρα του σε βλέπουν και σε ακούνε!». (σελ. 184)


Άλλοτε έλεγε ό π. Κλεόπας: «Μάθετε να νηστεύετε διότι θα έλθει καιρός, που θα τρώτε μια πατάτα την εβδομάδα!». (σελ. 181)

Ένας πατήρ ερώτησε τον Γέροντα: «Τι θα γίνει Γέροντα, μετά την αναχώρησή σου προς τον Κύριο; Και εκείνος απήντησε:

«Θα έλθουν δυνατότερα κρύα και σκληρές παγωνιές». (σελ .184)

-Εδώ εννοεί βέβαια το πνευματικό κρύο, από την ενασχόληση όλων με τα γήινα,

την έλλειψη ενδιαφέροντος για τα πνευματικά, και την μεγαλύτερη υποδούλωση στα πάθη.-


Λίγο πριν αναχωρήσει από τα επίγεια ο π. Κλεόπας, τον επισκέφθηκαν δύο γυναίκες

από την Κοινότητα Ποϊάνα Τεΐου και πήραν την ευλογία του.

Κατόπιν του εζήτησαν πνευματικό λόγο και εκείνος τους είπε:

«Εγώ πηγαίνω στον Κύριο τώρα, αλλά εσείς να περιμένετε δύσκολους καιρούς!» (σελ.184)



«Η ζωή και οι αγώνες του Γέροντος Κλεόπα, Ρουμάνου Ησυχαστού καί Διδασκάλου».

agioritikovima.gr

[XAPA]

Nηστεία και προσευχή, σ’ αυτό βρίσκω την απόλυτη ευτυχία».


ΔΙΗΓΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ



Αναρωτιέστε γιατί τόσος κόσμος δεν κρατά τη νηστεία!

Επειδή δεν γνωρίζει τους καρπούς της νηστείας.

Τα ιδρύματα υγείας στη χώρα μας θα έπρεπε να συνιστούν τη νηστεία κατά τον ίδιο τρόπο που κάνει και η Ορθόδοξη Εκκλησία.


Διότι οι καρποί της νηστείας είναι μεγάλοι και θαυμαστοί όχι μόνο από άποψη πνευματική αλλά και σωματική.

Για απόδειξη θα μπορούσα να σας αναφέρω αμέτρητα παραδείγματα, όμως εγώ θα κρατηθώ σ’ ένα, το πιο πρόσφατο.

Τούτο είναι το παράδειγμα μιας χήρας γυναίκας από το Μπέτσεγι:


«Άρχισα να νηστεύω πέρσι την Πεντηκοστή», μου αφηγήθηκε εκείνη η χήρα.

«Έτσι, μου ήρθε ότι πρέπει να νηστεύω, εφόσον πηγαίνω στην Εκκλησία και προσεύχομαι στον θεό.

Όσο ζούσε ο άνδρας μου δεν ξέραμε για τη νηστεία. Και αρρωσταίναμε συχνά και οι δυο μας.


Μόλις ο ένας σηκωνόταν από το κρεβάτι, ο άλλος έπεφτε. Κι έτσι πέρασε για μας σχεδόν όλος ο καιρός.

Εγώ ήμουν συνέχεια θυμωμένη. Η ελάχιστη προσβολή απ’ οποιονδήποτε μ’ έφερνε στα όριά μου.

Είχα φόβο απ’ όλα στον κόσμο. Ακόμα και από τις σκέψεις μου και τις προαισθήσεις.


Από τότε που άρχισα να νηστεύω- ένα χρόνο τώρα- είμαι ήρεμη και ήσυχη, χαρούμενη πνευματικά και ελαφριά στο σώμα.

Κανείς και τίποτα δεν μπορούν να με αγριέψουν.

Και στην ψυχή μου ηχούν εκκλησιαστικά άσματα και προσευχές. Τα όνειρά μου είναι όμορφα και απαλά.


Τίποτα στον κόσμο δεν έχω. Ζω σε μια ευκατάστατη φίλη. Αλλά αισθάνομαι σαν να είναι ολόκληρος ο κόσμος δικός μου.

Είμαι εντελώς υγιής, αν και είμαι γριά. Τίποτα δεν φοβάμαι∙ ούτε τον θάνατο.

Το μόνο που αχόρταγα θέλω είναι η ησυχία, η νηστεία και η προσευχή και σ’ αυτό βρίσκω την απόλυτη ευτυχία».


Έτσι μιλά για τον εαυτό της η γερόντισσα από το Μπέτσεγι.

Και μ’ αυτή την εμπειρία της εκείνη βεβαιώνει στις μέρες μας την ευαγγελική διδαχή και την εμπειρία αιώνων της Εκκλησίας.



Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ
Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…
ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Α΄»
Εκδόσεις «εν πλώ»
Σελ. 281-282

inpantanassis

[XAPA]

” …ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΟΥ…”

Μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης και Σισανίου κ. Παύλος Ιωάννου


«…Το να πάω στο απόδειπνο,

το να πάω στην προηγιασμένη,

το να πάω στους χαιρετισμούς,

το έχει ανάγκη το σπίτι μου,

το έχουν ανάγκη τα παιδιά μου,

το έχει ανάγκη η ειρήνη του σπιτιού μου,

το έχει ανάγκη η δουλειά μου,

το έχει ανάγκη η γειτονιά που κάθομαι.


Ο Θεός το έργο το δικό Του το έκανε,

τώρα μένει η δική μας ελευθερία

να συναντήσει την αγάπη του Θεού

και αυτό θα σημαίνει τη σωτηρία μας!

Καλή και ευλογημένη Τεσσαρακοστή σε όλους…»



πηγή: amfoterodexios

[XAPA]

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΒΑΛΣΑΜΟ ΟΧΙ ΒΑΣΑΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ


Είναι εύκολο να διορθώνεις τους άλλους, να τους κουνάς «δασκαλίστικα» το δάχτυλό σου.

Είναι εύκολο να παραμονεύεις για να παρατηρήσεις και να κατακρίνεις.

Είναι εύκολο αλλά όχι ψυχωφέλιμο.


Δεν ήρθαμε σ’αυτήν την ζωή για να γίνουμε ένα βάσανο για τους άλλους, ακόμα κι αν είναι «για το καλό τους»,

όπως πολλές φορές υποστηρίζουμε.

Το θέμα είναι να γίνουμε βάλσαμο όχι βάσανο για τους άλλους.


Και αυτό θα γίνει όταν έχουμε συγκατάβαση και ταπεινωση, τότε ο λόγος μας γεμίζει γλυκάδα· ποτίζεται το βλέμμα μας

με μια γοητεία που μόνο η αγάπη μπορεί να εκπέμψει.


Ας σταματήσουμε να ψάχνουμε αφορμές για να ξεσπάσουμε με κακία και εμπάθεια πάνω στους άλλους λόγο της δικής μας

ανικανοποίητης ματαιοδοξίας και των ψυχονευρωτικών καρπών του εγωισμού μας.

Ας αναζητούμε ευκαιρίες για να ξεσπάσουμε πάνω στους άλλους φιλιά και αγκαλιές.


Υ.Γ. ακόμα κι αν οι άλλοι στέκονται μακρυά σου (για τους δικούς τους λόγους) εσύ να στέλνεις τα φιλιά σου·

κάποιο απ’ όλα θα καρποφορήσει μέσα τους.


Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

ΠΗΓΗ melissoules