Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος: Με ποιούς πρέπει να κάνουμε παρέα.



Η εμφάνιση είναι, θα λέγαμε, τα φύλλα, ενώ τα έργα οι καρποί.

Μη δώσεις λοιπόν σημασία στην εξωτερική εμφάνιση και θελήσεις να μιμηθείς τέτοιους ανθρώπους,

με τη δικαιολογία ότι τάχα δεν είσαι εσύ καλύτερος απ᾿ αυτούς που πέφτουν στα πάθη.


Στοχάσου αυτά που λέει η Γραφή, ότι «εν μεγάλη οικία ουκ έστι μόνον σκεύη χρυσά και αργυρά,

αλλά και ξύλινα και οστράκινα, και α μεν εις τιμήν, α δε εις ατιμίαν» (Β´ Τιμ. 2:20).


Αν λοιπόν παρακούσεις τον Κύριο και εκτελέσεις τα έργα της αμαρτίας, θα είσαι σκεύος χωρίς αξία.

Αν όμως εκτελέσεις τα έργα του Κυρίου, θα είσαι εκλεκτό σκεύος «εις τιμήν, ηγιασμένον και εύχρηστον

τω δεσπότη, εις παν έργον αγαθόν ητοιμασμένον» (Β´ Τιμ. 2:21).


Αγάπα την καλή συναναστροφή και απόφευγε την κακή.

Γιατί ούτε ο μάγος ούτε ο ληστής ούτε ο τυμβωρύχος γεννήθηκαν τέτοιοι, αλλά έμαθαν τα εγκλήματα από

ανθρώπους, που ο διάβολος τους διέστρεψε τη διάνοια. Ο Θεός όλα τα έκανε πολύ καλά (Γεν. 1:31).


Να δέχεσαι χωρίς δυσφορία τις εντολές του Θεού και να αποκρούεις έξυπνα τα τεχνάσματα του διαβόλου.

Να κόβεις τις βλαβερές συναναστροφές για να έχεις εσωτερική ηρεμία.


Ο εχθρός φροντίζει να οπλίζει τους αμελέστερους αδελφούς εναντίον των αγωνιστών.

Οι αγωνιστές όμως, αν προσέχουν, βρίσκουν ωφέλεια μέσω των αμελεστέρων,

σηκώνοντας τις αδυναμίες τους για χάρη του Κυρίου.


Εκείνος που σπλαγχνίζεται τον πλησίον, θα βρεί σπλαγχνικό τον Κύριο απέναντί του.

Αντίθετα «η κρίσις» θα είναι «ανέλεος τω μη ποιήσαντι έλεος» (Ιακ. 2:13).

Να μη συνεργήσεις με κανέναν αδελφό σου στη διάπραξη αμαρτίας.

Φρόντισε μάλιστα, αν μπορείς, να λυτρώσεις κι εκείνον απ᾿ αυτή,

για να ζήσει (αιώνια) η ψυχή σας μαζί με τον Κύριο.


Ας είναι ο φόβος του Θεού συνεχώς μπροστά στα μάτια σου, και η αμαρτία δεν θα σε νικήσει.

Αδελφοί, πρέπει να προσέχουμε από κακή συμβουλή.


Γιατί σήμερα με τους περισσότερους ανθρώπους συμβαίνει ο,τι με δυό λαμπροφορεμένους,

που βαδίζουν μαζί στην αγορά, και που απ᾿ αυτούς ο ένας σκοντάφτει από απροσεξία, πέφτει στη λάσπη,

καταλερώνει την υπέροχη στολή του, κι έπειτα, κινημένος από το φθόνο, επιδιώκει να ρίξει και τον άλλο στο

βούρκο, ώστε να μην έχει μόνο αυτός άσχημη εμφάνιση.


Έτσι και όσοι έπεσαν από την αρετή, αγωνίζονται να ρίξουν και τους άλλους,

για να μη ζούν μόνο αυτοί μέσα στο βούρκο.

Μιλούν μάλιστα ταπεινά και απαντούν γλυκά, για ν᾿ απομακρύνουν σιγά-σιγά από τη σωφροσύνη αυτούς που

τους ακούνε, και να τους ρίξουν σε όμοιο με τον δικό τους βόθρο.


Καί όχι μόνο δεν διστάζουν να κάνουν οι ίδιοι αισχρά έργα, αλλά και τον πλησίον τους προτρέπουν σ᾿ αυτά,

λέγοντας: «Γιατί μας αποφεύγεις; Επειδή είμαστε αμαρτωλοί;

Δεν ξέρεις, ότι η ζωή αυτή είναι ένα «πέσε-σήκω;»

Καί δεν ντρέπονται να λένε τέτοια λόγια και άλλα παρόμοια.


Γιατί; Επειδή αυτοί έχουν πέσει πιά στην αμαρτία και δεν θέλουν να σηκωθούν, όπως είπα.

Αλλά και σκάνδαλο γίνονται στους πολλούς και αιτία πτώσεως και διαφθοράς και χρησιμοποιούνται σαν

δόλωμα στο αγκίστρι του διαβόλου.


Επιδιώκουν να εξαπατήσουν τις αστήρικτες ψυχές και να τις παρασύρουν στην ίδια καταστροφή.

Γι᾿ αυτό να φυλάγεσαι από κάτι τέτοιους τύπους, αγαπητέ μου, μην τυχόν σε ελκύσουν με τα γλυκά τους λόγια

και σε στείλουν στην αιώνια κόλαση, όπου θα πάνε και οι ίδιοι.


agioritikovima.

[XAPA]

Γιατί ξαναγύρισα σ` αυτό το κόσμο; (Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης)

Διηγείται ο Γέροντας


Κάποτε διάβαζα το βίο του Άγιου Σεραφείμ του Σαρώφ και στο σημείο που έλεγε ο Άγιος

ότι είδε τα σκηνώματα του Παραδείσου, «εν τη οικία του Πατρός μου πολλαί μοναί εισί»,

τότε λέω πώς να είναι άραγε Θεέ μου, αυτές οι Μονές;



Ξαφνικά μου έπεσε το βιβλίο από τα χέρια και βρέθηκα σ` ένα ωραίο μέρος.

Μπροστά μου ήταν ένας δρόμος κατάφυτος με βιολέτες, όλες το ίδιο ύψος και πυκνοφυτεμένες,

ευωδιαστές και δίπλα μου στεκόταν ένας Γέροντας, ο Άγιος Δαβίδ ήταν.

Ήθελα να προχωρήσω και δίσταζα να μην σπάσω τα λουλούδια.

Έλεγε μάλιστα ποιος τα φύτεψε τόσο πυκνά.

Αν ήταν λίγο αραιότερα θα έβαζα το πόδι μου ανάμεσα και δε θα τα έσπαζα και δίσταζα να προχωρήσω.


Τότε μου λέει ο Γέροντας.

Προχώρα, προχώρα, προχώρα, πάτερ Ιάκωβε,

μη φοβάσαι τα λουλούδια αυτά δεν είναι σαν και εκείνα που ξέρεις , δεν σπάζουν.

Καθώς προχωρούσα λοιπόν πατούσα και δεν σπάζανε.

Βλέπω δεξιά μου, ένα απότομο κατήφορο, χωματόδρομο πολύ επικίνδυνο και λέω.

Τι δρόμος κατηφορικός είναι αυτός; Αν περάσει κανένα αυτοκίνητο θα κινδυνεύσει.


Μου λέει τότε ο γέροντας.

Εδώ πάτερ Ιάκωβε δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, ας` τον αυτόν τον δρόμο μην τον κοιτάζεις καθόλου,

εσύ βάδιζε το δρόμο που βαδίσεις.

Βαδίζαμε λοιπόν στο ανθισμένο αυτό δρόμο και λέω. «ας κοιτάξω τι υπάρχει γύρω».

Βλέπω κάτι ωραιότητα σπιτάκια, αραιοκατοικημένα, σαν παλατάκια, με τις περιφράξεις τους

με τις εξώπορτες τους, γεμάτα λουλούδια και ομορφιά και φως, αλλά ήταν εντελώς άδεια,

δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος μέσα.


Λέω τότε στον Γέροντα που με συνόδευε.

Γέροντα, τι ησυχία και τι ομορφιά είναι αυτή;

Ας είχα και εγώ ένα τέτοιο σπιτάκι να κάθομαι στην ησυχία, να κάνω την προσευχή μου,

γιατι εγώ είμαι άνθρωπος της ησυχίας.

Τότε σήκωσε ο Γέροντας το χέρι του και μου έδειξε το σπιτάκι του που ήταν για μένα.

Αμέσως όμως βρέθηκα στο κελί μου και είπα.

Γιατί ξαναγύρισα σ` αυτό το κόσμο;

Αχ να μην ξαναγύριζα, αλλά να έμενα για πάντα εκει!



Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

agapienxristou

[XAPA]

Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης:

Όλους ν' αγαπάς, άλλα και κανένα "μη αγαπάς"!


Το Πνεύμα δεν αγαπά Ούτε πολλές συναναστροφές, Ούτε φιλίες! Όλα αυτά να τα αποφεύγεις.

Θέλεις να αγαπάς πολύ τους ανθρώπους;

Αγάπησε πολύ τον Χριστό μας και θα δεις πόσο θα αγαπάς και τους ανθρώπους και ας μη τους βλέπεις.


Πάντοτε και τον κάθε άνθρωπον, ολίγον σε απόστασιν να κρατάς.

Ήλθε; Καλώς ήλθε! Δεν ήλθε; Καλώς δεν ήλθε. Δηλ. να είσαι απαθής.


Σε κανέναν μη λες το μυστικό σου ή τι κάνεις.

Με δύο τρία λόγια, Όταν σε ρωτούν, να κόβεις, να τελειώνεις.

Μη δένεις τον νου σου με άνθρωπο.

Μη λέγεις τους λογισμούς σου και το μυστικό σου εις κανένα!

Οι άνθρωποι μεταβολή παίρνουν.

Το μυστικό σου σε κανέναν! Διότι οι άνθρωποι μεταβάλλονται.


Μη θυμώνετε, θα σας ειρωνευτούν, θα υποφέρετε. Εσείς μη φοβάσθε.

Σάς προσφέρουν δηλ. πιπέρι, να δίδετε ζάχαρη.

Εγώ πιπέρι δεν έχω να σκέπτεστε, ζάχαρη έχω, ζάχαρη δίδω.

Αυτό πού λείπει σήμερα γενικά, είναι ή γνώσις, ή λογική, ή ευσέβεια.

Ό κόσμος σήμερα είναι ξετρελαμένος. Δεν γνωρίζει τι κάνει, δεν γνωρίζει τι θέλει!

Σήμερα ένας φαίνεται καλός, αύριο πίπτει, χαλάει, δεν αναγνωρίζει και ό ίδιος τον εαυτό του.

Δύσκολα να βρεις άνθρωπο αμετάβλητον.


Άλλοι πάλι, παντού, αλλού τρέχουν για να βρουν χαρά και ηρεμία, μόνον στον Χριστόν μας δεν τρέχουν.

Πάντως βέβαια, λέγουν οί Πατέρες, μηδένα προ του τέλους μακάριζε άλλα και μηδένα προ του τέλους

απέλπιζε! Να παρακαλέσωμεν τον Θεόν να μας λυπηθεί και να μας ελεήσει.


Επικοινωνίες κόψε! Σε φθάνουν τα δικά σου!

Οι άλλοι, ότι γράμματα ξέρουν, αυτά και σου λένε.

Τα δικά τους ζουν, τα δικά τους ξέρουν, αυτά σου λένε.

Τα δικά σου δεν τα ζουν, δεν τα ξέρουν, δεν τα αγαπούν!

Πώς λοιπόν Αφού δεν γνωρίζουν τη γλώσσα σου, θέλεις να σου μιλήσουν!


Μη υποδεικνύεις, διότι, διδασκαλία δίχως θέλησιν του άλλου, έχθρα είναι

και γίνεται αμαρτία και σε κείνον πού ακούει και δεν κάνει και εσύ στεναχωρείσαι και ταράζεσαι.

Στον άλλο να λέγεις τόσα, όσα νομίζεις ότι θα σηκώσει, όχι περισσότερα.


Να μη θυμώνετε. Να γλυκαίνετε με την ζάχαρή σας, δηλ. με τον καλόν σας λόγο τον άλλο.

Κάθε άνθρωπος έχει κάποιο χάρισμα. Βρες το χάρισμά του και επαίνεσέ τον.

Χρειάζεται και ό έπαινος (προς τόνωσιν) και ή καλοσύνη και ή αγάπη

Τότε ό άλλος και πολύ καλός να μη είναι, δια την τιμήν,

τον έπαινο, την αγάπη πού του εκδηλώνουν ελέγχεται και γίνεται καλύτερος.


Αγάπησε την ησυχία και την σιωπή. Ν' αποφεύγεις κατά το δυνατόν τους ανθρώπους.

Όλους ν' αγαπάς, άλλα και κανένα "μη αγαπάς", δηλαδή με κανένα μη δένεται ό νους σου

εκτός του Χριστού μας.



gerontas.gr

[XAPA]

Γερόντισσα Γαβριηλία: Τα νεύρα είναι εγωισμός



Όταν αγαπάς τον Κύριο, τότε έχεις υπομονή στο Άγιο Θέλημα Του.

Αν έχεις όμως υπομονή χωρίς αγάπη, τότε είσαι σαν Στρατιώτης του Χίτλερ.


Μόνο…

Χρειαζόμαστε Υπομονή στα βέλη του πονηρού,

Επιμονή στο σπάσιμο του Εγώ

και Υποταγή στο Άγιο Θέλημα Του Θεού.

Μόνο μ’αυτά μπορούμε να προχωρήσουμε.

Τα νεύρα είναι Εγωισμός.


Μόνο οι κομπλεξικοί θέλουν πάντα να επιβάλλονται.

Από την κουταμάρα καλύτερη η βουβαμάρα.

Η δύναμη του σκότους περιμένει ευκαιρία.


Ας μη μιλούμε, για να μην μετανοιώνουμε.

Όταν μιλάμε και μας διακόπτουν να μην συνεχίζουμε.

Θα πει ότι δεν έπρεπε να ακουστεί αυτό που θα λέγαμε.

Το κάνουν οι Άγγελοι.


Ένα πράγμα που δεν είναι ωραίο,

ούτε να το ξανασκεφτείς ούτε να το πεις σε κανένα…

Όσο συζητάμε ένα γεγονός, τόσο αυτό μένει στην ζωή μας,

ενώ κανονικά θα έφευγε στην ώρα του…

Πρέπει να ξέρουμε πότε να σωπαίνουμε και πότε να φεύγουμε από εκεί που είμαστε…


Να αγαπήσεις τον άλλον χωρίς να τον κρίνεις,

όπως σου τον παρουσιάζει κι όπως τον αγαπά Εκείνος.

Τότε, θα σε βοηθήσει ο Θεός και θα παραβλέψει τα δικά σου παραπτώματα.


Ο κόσμος είναι φτωχός σε αγάπη.

Όλοι ψάχνουν την αγάπη, αλλά όταν τους πλησιάζει, δεν την αναγνωρίζουν

γιατί ποτέ τους δεν την αισθάνθηκαν.

Φτωχέ Κόσμε!



Γερόντισσα Γαβριηλία

iliaxtida

[XAPA]

Ας αισιοδοξούμε όλοι μας και ως λαός!

Δεν μας ξέχασε αυτός που δημιουργεί την Ιστορία...



Αδελφοί μου, ας είμαστε αισιόδοξοι.

Ας ατενίσουμε τον κόσμο μας την ημέρα, ας δούμε ψηλά στον ουρανό την νύχτα

και ας έχουμε πίστη στον Θεό.

Υπάρχει ο Δημιουργός, ο Πλάστης του κόσμου και Πατέρας μας.

Η σκέψη αυτή, ας είναι η βάση της αισιοδοξίας μας.

Κάθε σπόρος αφού σαπίσει, τότε βλαστάνει και γίνεται λουλούδι.

Με τον θάνατο εμείς σαπίζουμε για να βλαστήσουμε στην άλλη ζωή.

Επειδή είμαστε παιδιά ενός αθάνατου Πατέρα, γι' αυτό είμαστε και εμείς οι ίδιοι αθάνατοι.

Τι είδους Πατέρας θα ήταν αυτός που δεν θα δημιουργούσε παιδιά όμοια μ' Αυτόν;

Ποιος Πατέρας θα ζούσε δισεκατομμύρια χρόνια και θα είχε γιους των οποίων η ζωή δεν διαρκεί ούτε εκατό χρόνια;


Ας είμαστε αισιόδοξοι επειδή κανείς δίκαιος δεν θα πάει στην κόλαση

και ούτε ένας μη μετανοιωμένος αμαρτωλός στον παράδεισο.

Ο άνθρωπος όμως για να κατορθώσει να εισέλθει στον παράδεισο,

πρέπει πρώτα ο παράδεισος να εισέλθει μέσα του.

Στην κόλαση οδηγείται αυτός που η κόλαση υπάρχει ήδη μέσα στην ψυχή του.

Ο παράδεισος είναι αθάνατη χαρά και θεϊκή ανύψωση.

Η κόλαση είναι αιώνια λύπη και η γεμάτη ενοχές και τύψεις συνείδηση.

Η τιμωρία των αμαρτωλών και η ανταμοιβή των Δικαίων

είναι οι υψηλότεροι μαθηματικοί νόμοι της οικουμένης. [...]


Ας είμαστε αισιόδοξοι, ακόμη και όταν ζημιωνόμαστε,

γιατί η ζημιά μας δεν είναι ποτέ άστοχη και χωρίς λόγο.

Τα βάσανά μας είναι σημαντικός παράγοντας στην συνολική πορεία ζωής της ανθρωπότητος.

Τα βάσανά μας είναι μισθός με τον οποίο πληρώνουμε εισιτήριο

για να εισέλθουμε στον τόπο τον οποίο φωτίζει ο Θεός με πολλούς ήλιους.


Ας είμαστε αισιόδοξοι ως Χριστιανοί, γιατί στην πίστη μας βρήκαν παρηγοριά και οι πιο απελπισμένοι.

Ας αισιοδοξούμε όλοι μας και ως λαός.

Δεν μας ξέχασε αυτός που δημιουργεί την Ιστορία.

Ο ρόλος μας στην Ιστορία είναι σημαντικός και εξελίσσεται σε ακόμη πιο σημαντικό.

Όταν παλεύουμε για την ελευθερία, αγωνιζόμαστε για κάτι θεϊκό,

γιατί ο Θεός είναι Πατέρας των ελεύθερων και όχι των υποδουλωμένων ψυχών και σωμάτων.

Ας σκεφτόμαστε αισιόδοξα, επειδή μόνον η αισιόδοξη σκέψη φθάνει μέχρι τον Θεό.



Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Αγίου Νικολάου Αχρίδος, "ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ". Εκδ.: Κυψέλη


synaxipalaiochoriou

[XAPA]

Νουθεσίες Πατέρων !

" Λες: Με βρήκαν πολλές συμφορές.



" Λες: Με βρήκαν πολλές συμφορές.

Εγώ, όμως, θα σου πω ή μάλλον ο Κύριος ο Ίδιος λέει:

Ταπεινώσου και θα δεις πώς όλες οι συμφορές σου

θα μετατραπούν σε ανάπαυση, έτσι πού εσύ ο ίδιος έκπληκτος θα λες:

Γιατί λοιπόν πριν βασανιζόμουν και στενοχωριόμουν τόσο;

Τώρα, όμως, χαίρεσαι, γιατί έχεις ταπεινωθεί και ήρθε η χάρη του Θεού.

Τώρα, και αν ακόμη μείνεις μόνος εσύ , και φτωχότερος στον κόσμο,

δεν θα σε εγκαταλείψει η χαρά ,

γιατί δέχθηκες στην ψυχή σου τήν ειρήνη εκείνη,

για τήν οποία λέει ο Κύριος:

« Ειρήνην τήν Εμήν δίδωμι υμίν ».

Έτσι δίνει ο Κύριος σε κάθε ταπεινή ψυχή τήν ειρήνη Του,

που ξεπερνά τον ανθρώπινο νου. "



Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης


odevontas

[XAPA]

Εκεί που δεν υπάρχει η αγάπη βρίσκεται η κόλαση.



Εκεί που δεν υπάρχει η αγάπη βρίσκεται η κόλαση.

Ο Κύριος σου δείχνει τη δυστυχία του άλλου για να δει πώς θα αντιδράσεις.

Θα προσευχηθείς για τον πλησίον σου;

Θα τον βοηθήσεις;

Και με αυτό τον τρόπο σε καλεί να εκπαιδεύεσαι στην αγάπη και να την καλλιεργείς.



Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής


trelogiannis.blogspot

[XAPA]

Η δύναμη του χριστιανού



Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποιον υπερήφανο και εγωιστή άνθρωπο;

Προσπάθησα να απαντήσω σ' αυτήν την ερώτηση που μου διατυπώθηκε.

Και είπα στον εαυτό μου "Τί το καλύτερο, από το να δω τον ίδιο τον Κύριο.

Το δικό του παράδειγμα, την δική του ζωή..."

Και ταπεινά κατέληξα στο εξής: Μία είναι η λύση.

Μόνο με έναν τρόπο μπορεί κάποιος να "αντιμετωπίσει" και να "νικήσει"

κάποιον υπερήφανο και εγωιστή άνθρωπο....

με το να ηττηθεί.

Η λύση είναι να χάσεις εκούσια, να ανέβεις στον σταυρό όχι γιατί σε ανεβάζουν οι άλλοι

αλλά γιατί εσύ το θέλεις για χάριν των άλλων...


Διότι τελικά δυνατός είναι ο ταπεινός, είναι αυτός που δεν κοιτά την επίγεια δικαίωση,

αλλά αγαπά τον συνάνθρωπό του

και ότι κάνει το κάνει μέσα από το πρίσμα των εσχάτων.

Θέλεις να νικήσεις κατα κόσμον; Μόλις έχασες κατα Θεόν....

Η δύναμη του χριστιανού δεν φαίνεται από τα "Ωσαννα" του κόσμου.

Η δύναμη του χριστιανού φαίνεται στο "Άρον, άρον σταύρωσον αυτόν...".



αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος


imverias

[XAPA]

Το νόημα των θλίψεων.


Άγιος Λουκάς ο Ιατρός



Συχνά ρωτούν οι άνθρωποι γιατί, για ποιο λόγο, Κύριος ο Θεός

τους στέλνει θλίψεις και πολλές φορές και πολύ σοβαρές δοκιμασίες;

Είναι πολύ σημαντικό για τον κάθε χριστιανό να καταλάβει ότι οι θλίψεις

μας αποστέλλονται κατά το θέλημα του Θεού, το πάντοτε αγαθό και σωτήριο.

Τις περισσότερες φορές μάλιστα στέλνονται όχι σαν τιμωρίες, για τις αμαρτίες μας,

αλλά για να επαναπροσδιορίσουμε τους δρόμους μας και τις καρδιές μας

ή σαν απάντηση στα αιτήματα που απευθύνουμε στο Θεό.


Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από το Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που ζητούν

στις προσευχές τους με ένα τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος.

Ο Θεός, όμως, συχνά άπαντα στις δεήσεις τους με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο

και όχι μ’ αυτόν που θα ήθελαν ή θα φαντάζονταν.

Αν ζητάνε, για παράδειγμα, να τους χαρίσει ο Θεός ταπείνωση,

φαντάζονται ότι σιγά-σιγά μέρα με τη μέρα η ταπείνωση

υπό την ευεργετική επίδραση του Θεού θα μεγαλώνει στις καρδιές τους.


Ο Κύριος όμως συχνά το κάνει με έναν διαφορετικό τρόπο•

τους στέλνει ένα απροσδόκητο σκληρό χτύπημα το οποίο πληγώνει την υπερηφάνεια

και τον εγωισμό τους και τους ταπεινώνει.


Συχνά ο Θεός μάς στέλνει κάποια ασθένεια και εμείς παραπονιόμαστε και καθόλου δεν σκεφτόμαστε

ότι τις περισσότερες φορές αυτή είναι μια μεγάλη ευεργεσία του Θεού,

είναι ίσως η απάντηση του Θεού στις προσευχές μας,

με τις οποίες τον παρακαλούμε να δυναμώσει την πίστη μας.


Δεν γνωρίζετε ότι πολλές φορές ο Κύριος μάς στέλνει φοβερές σωματικές ασθένειες

και πληγώνει το σώμα μας για να μας δυναμώσει πνευματικά;

Αυτό έγινε και με τον όσιο Ποιμένα τον Πολύαθλο, ο οποίος ασκήτευε

στη μονή των Σπηλαίων και όλη τη ζωή του βρισκόταν στο κρεββάτι του πόνου

υποφέροντας από μία αθεράπευτη ασθένεια και μ’ αυτό τον τρόπο έφτασε στην αγιότητα.


Άλλοι άνθρωποι, οι οποίοι δίνουν μεγάλη σημασία στα γήινα αγαθά,

ζητάνε από τον Κύριο να αυξηθούν τα πλούτη τους.

Και ο Κύριος τους απαντά με την καταστροφή των κτημάτων τους ή με πυρκαγιές

και μ’ αυτόν τον τρόπο τους αποστρέφει από την προσκόλληση στα γήινα

και από τη φιλαργυρία και έτσι διορθώνει τις αποκλίσεις τους από τη σωστή οδό,

την οποία μας διδάσκουν οι μακαρισμοί.

Ο Θεός φέρεται σε μας σαν σε πραγματικούς υιούς Του, τους οποίους τιμωρεί για το καλό τους.


Τις θλίψεις που μας στέλνει ο Κύριος εμείς πρέπει να τις υποδεχόμαστε

έτσι όπως μας το λέει ο άγιος απόστολος Πέτρος:

«Ταπεινώθητε ουν υπό την κραταιάν χείρα του Θεού, ίνα υμάς υψώση εν καιρώ.» (Α’ Πετρ. 5, 6).

Αν δεν μπορούμε, παρ’ όλες τις προσπάθειές μας, να κατανοήσουμε για ποιο λόγο μάς στέλνονται

από το Θεό οι θλίψεις, τότε ας ταπεινωθούμε κάτω από το δυνατό χέρι του Θεού

και θα μας ανυψώσει στον κατάλληλο καιρό, για να καταλάβουμε τους δρόμους Του

με τους οποίους μας οδηγεί σ’ αυτόν το σκοπό.


Πρέπει με πολλή ταπείνωση και χωρίς τον παραμικρό γογγυσμό να δεχόμαστε όλες τις δοκιμασίες

και τις θλίψεις, που μας στέλνονται από το Θεό, έχοντας την ταπεινή πεποίθηση

ότι μ’ αυτά ο Θεός μας κατευθύνει και όχι ότι ξεσπά επάνω μας την οργή Του.

Διότι ο ίδιος διά του στόματος του προφήτη Ησαΐα είπε:

«Δεν είμαι πια μ’ αυτό οργισμένος» (Ήσ. 27, 4).

Ενώ εμείς, συνήθως, νομίζουμε ότι ο Κύριος είναι οργισμένος μαζί μας

και γι’ αυτό μας στέλνει τις θλίψεις. Όχι.

Πάντοτε να θυμάστε ότι στο Θεό δεν υπάρχει οργή. «Ο Θεός αγάπη εστίν» (Α’ Ίω. 4, 8).

Και η τέλεια αγάπη είναι ξένη προς την οποιαδήποτε αδικία.


Αλλά πολλές φορές, όταν ο Θεός μάς δίνει ένα σοβαρό χτύπημα,

διά του οποίου μάς ταπεινώνει για να μάς υψώσει αργότερα,

εμείς γογγύζουμε κατά του Θεού.

Καταλαβαίνετε, όμως, πόσο βαριά αμαρτία είναι ο γογγυσμός κατά του Θεού;

Όταν γογγύζουμε κατά του Θεού, αυτό σημαίνει ότι Τον θεωρούμε άδικο,

θεωρούμε ότι Αυτός δεν μάς φέρεται σωστά και θα έπρεπε να μάς φερθεί κατά έναν διαφορετικό τρόπο.


Όμως δεν είναι βαριά αμαρτία να κατηγορούμε το Θεό για αδικία και να Τον συκοφαντούμε;

Βλέπετε, λοιπόν, πόσο βαριά αμαρτία είναι ο γογγυσμός κατά του Θεού.

Γι’ αυτό «εν φόβω τον της παροικίας υμών χρόνον αναστράφητε» (Α’ Πέτρ. 1, 17).

Πρέπει να προσέχουμε πολύ τα λάθη και τα εμπόδια στην πορεία μας προς τη Βασιλεία των Ουρανών.


Αλλά περισσότερο απ’ όλα τα άλλα πρέπει να φοβόμαστε να μην παραβαίνουμε τη μεγάλη εντολή του Χριστού:

«Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» (Μτ. 7, 1).

Και γογγυσμός κατά του Θεού δεν είναι μόνο κρίση του Θεού αλλά και κατάκρισή Του.

Ας αφήσουμε την κρίση αυτή σ’ εκείνους τους δυστυχείς ανθρώπους που εκούσια καταστρέφουν τον εαυτό τους.

Τους οποίους ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός δεν τους διορθώνει ούτε τους τιμωρεί,

επειδή είναι αδιόρθωτοι και αθεράπευτοι.

Εμείς μόνο να ζητάμε την βοήθειά Του για το δρόμο της σωτηρίας μας,

να Τον δοξολογούμε και να Τον τιμούμε πάντοτε μαζί με τον άναρχο Πατέρα Του και το Άγιο Πνεύμα. Αμήν.



imverias

[XAPA]

Τα χαζοπούλια και τα πρόβατα



Ο μεγάλος Τσέχος συγγραφέας Φραντς Κάφκα,

μιλώντας κάποτε για τους εχθρούς της ανθρώπινης ελευθερίας, χρησιμοποίησε την πετυχημένη εικόνα:

«Ένα κλουβί βγήκε σε αναζήτηση πουλιού».


Μία προσεκτική ματιά στο σύγχρονο κόσμο αρκεί,

για να διακρίνει κανείς τεράστιο πλήθος «κλουβιών» που αναζητούν…«χαζοπούλια».

Το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, η σαρκολατρεία και ο τζόγος αποτελούν

τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα τέτοιων «κλουβιών».

Πόσοι άνθρωποι αυτοφυλακίζονται σε αυτά τα πάθη και σιγοπεθαίνουν,

στερημένοι από το οξυγόνο της αληθινής ελευθερίας.


Εκτός όμως από τα φανερά «κλουβιά» υπάρχουν και τα καμουφλαρισμένα.

Τέτοια είναι οι διάφορες αρρωστημένες ιδέες και σάπιες «φιλοσοφίες ζωής»,

που σερβίρονται με το χρυσό περιτύλιγμα της δήθεν απελευθερωμένης και προοδευτικής νοοτροπίας.

Σ’ αυτά τα «κλουβιά» πιάνονται οι εξυπνάκηδες, που νόμισαν ότι γκρεμίζοντας κάποια σωτήρια «μη»

ξανοίχτηκαν επιτέλους σε πελάγη δήθεν ελευθερίας και αυτονομίας.


Οι πραγματικά έξυπνοι, οι πραγματικά φιλόσοφοι αναζητώντας την Αλήθεια δεν αιχμαλωτίζονται

από κάποιο «κλουβί που είχε βγει σε αναζήτηση πουλιού»

αλλά εισέρχονται εκούσια μέσα σε «ένα μαντρί

που είχε βγει σε αναζήτηση λογικών προβάτων». Το «Μαντρί της Εκκλησίας».

Και θα πει κάποιος: Τι διαφέρει το κλουβί από το μαντρί;

Και τα δύο έχουν την ίδια γεύση. Και τα δύο περιορίζουν την ελευθερία.


Όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας κατάλαβαν ότι η «Μάνδρα» του Χριστού

δεν έχει καμία σχέση με τα «μαντριά» του κόσμου.

Γιατί απλούστατα, Ποιμένα έχει κάποιον που έδωσε την ζωή Του,

για να απελευθερώσει τα «πρόβατά» Του από την σκλαβιά της αμαρτίας, από τον φόβο του θανάτου.





Ένας τέτοιος λοιπόν Ποιμένας δεν μπορεί ποτέ να είναι τύραννος.

Αντίθετα είναι κάτι πολύ περισσότερο από στοργικός πατέρας.

Και γι’ αυτό, η εμπιστοσύνη σε τέτοιο Πατέρα δεν μπορεί ποτέ

ούτε να προέρχεται από καταπίεση, ούτε να οδηγεί σε καταπίεση.

Έναν τέτοιο Πατέρα, τον εμπιστεύεσαι ελεύθερα.


Η αγάπη Του σε «σκλαβώνει» τελείως ελεύθερα!

Και συγχρόνως μέσω αυτής της εκούσιας σκλαβιάς…ελευθερώνεσαι, μεταμορφώνεσαι, αγιάζεσαι.

Αυτήν την ελευθερία ο Απόστολος Παύλος την ονομάζει: «ελευθερία της δόξης των τέκνων του Θεού».

Η επιλογή είναι πάντα δική μας:

κοσμική ελευθερία μερικών ετών,

ή αιώνια εκούσια σκλαβιά στην πληρότητα της Βασιλείας του Θεού;


Μικρά και μεγάλα κλουβιά παθών και κακών συνηθειών ή πέταγμα προς την απεραντοσύνη της αγάπης του Χριστού;

Οι άνθρωποι σήμερα ζώντας φιλελεύθερα είναι σκλαβωμένοι όσο ποτέ άλλοτε μέσα στην ευμάρεια,

μέσα στην φθαρτότητα, μέσα στην στιγμιαία απόλαυση επίγειας ηδονής.


Οι άγιοι της Εκκλησίας μας,

που είναι τα αιώνια παραδείγματα ζωής

για όλους τους χριστιανούς,

μας κραυγάζουν ότι:

Για να είστε ελεύθεροι, «σκλαβωθείτε».

Για να ζήσετε αιώνια, «πεθάνετε».

Για να γίνεται θεοί (κατά χάριν), ταπεινωθείτε.

Για να τα κάνετε όλα αυτά…τολμήστε!

Ας αφουγκραστούμε... και ας τολμήσουμε.



Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

imverias