Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει η ψυχή σας;

Ρωτήστε το δαίμονα που αγωνίζεται κάθε μέρα να σας την κλέψει


–Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει η ψυχή σας; Ρωτήστε το δαίμονα που αγωνίζεται κάθε μέρα να σας την κλέψει.

-Ρωτήστε τον Χριστό που κατήλθε από τον ουρανό στη γη για να τη σώσει.


Εμείς πόσο την εκτιμάμε όταν:

- Ο υπερήφανος την πουλάει για μια μάταια σκέψη.

- ‘Ο φιλάργυρος για λίγο χρήμα.

- Ο ασελγής για μια στιγμή ηδονής.

- Ο μέθυσος για ένα ποτήρι κρασί.

- Ο βλάσφημος για ένα ξέσπασμα θυμού.

- Ο θυμώδης για ένα ξέσπασμα εκδίκησης.

Να πλουτίσουμε την ψυχή μας με προσευχή, μελέτη Αγίας Γραφής και τακτική Θεία κοινωνία…

Είναι ανεκτίμητη η αξία της ψυχής.

Ας το αναγνωρίσουμε και ας εργαστούμε να αποκτήσουμε μία άγια χριστιανική ψυχή.


Γερόντισσα Αγαθαγγέλη


proskynitis/simeiakairwn

[XAPA]

Ο φύλακας Άγγελος της οικογένειας



Ο μακαριστός γέροντας Ιωσήφ ο Σπηλαιότης (†1959), προσπαθώντας να στήρίξει ένα νέο μοναχό,

που τον πολεμούσαν λογισμοί φυγής κι επιστροφής στους γονείς του, διηγήθηκε το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός:


Έτυχε κάποιος στις ημέρες μας εδώ στα Κατουνάκια,

που εγώ δεν τον πρόφθασα, γιατί πριν από λίγο καιρό είχε πεθάνει.

Αυτός ήταν υποτακτικός σε ένα Γέροντα τυφλό.


Λοιπόν μία ημέρα ήλθε ένας πτωχός κοσμικός, περαστικός από το Κελλί του. Και τον ρωτά ο νέος μοναχός:

- Από πού είσαι;

Και αυτός ήταν χωριανός του.


Λοιπόν δεν του έδωκε γνωριμία, μόνον του είπε τί κάμνει ο τάδε - για τον πατέρα του.

Του λέει ο ξένος, ότι αυτός πέθανε και άφησε τη γυναίκα του και τρία κορίτσια στους δρόμους ορφανά και πτωχά.

Είχαν και έναν υιό, λέει, που έφυγε από χρόνια και δεν γνωρίζουν τι έγινε.


Λοιπόν σαν να τον κτύπησε κεραυνός τον μοναχό. Και αμέσως τον προσέβαλε η πάλη των λογισμών.

- Θα φύγω, λέει στο Γέροντά του. Θα φύγω να πάω να τους προστατεύσω!

Ζητά ευλογία. Δεν του δίνει ο Γέροντας. Αυτός συνεχώς επιμένει.


Και συμβουλεύοντάς τον ο Γέροντας κλαίει για τον εαυτό του, κλαίει και για εκείνον.

Αλλά στάθηκε αδύνατον να τον μεταπείσει. Τέλος τον άφησε στο θέλημά του, και έφυγε ο υποτακτικός.

Αφού βγήκε έξω από το Όρος κάθισε να συνέλθει κάτω από τη σκιά ενός δένδρου.


Εν τω μεταξύ έφθασε εκεί ιδρωμένος και ένας άλλος μοναχός κάθισε και αυτός κάτω από την ιδία σκιά.

Και άρχισε να του λέει:

- Σε βλέπω, αδελφέ, ταραγμένο. Δεν μου λες τί έχεις;

- Άφησε, Πάτερ, του λέει· έπαθα μεγάλο δυστύχημα.


Και του διηγείται με λεπτομέρεια όλη την ιστορία του, Ο δε αγαθός οδοιπόρος του λέει:

- Αν θέλεις, αγαπητέ αδελφέ, άκουσέ με·

γύρισε πίσω στο Γέροντά σου και ο Θεός θα προστατεύσει το σπίτι σου.

Συ να υπηρετείς το Γέροντά σου, αφού μάλιστα είναι και τυφλός.

Αλλ’ αυτός δεν τον άκουε.

Κυριευμένος από τους λογισμούς του φαίνονταν σαν παραλήρημα τα λόγια του άλλου.


Και, αφού του έφερε πολλά παραδείγματα, σηκώθηκε ο ανυπάκουος μοναχός

να συνεχίσει το δρόμο του προς τον κόσμο.

Ο μοναχός εν τέλει του λέει:

- Λοιπόν δεν με ακούς να γυρίσεις πίσω;

-Όχι! αντιλέγει εκείνος.


- Ε τότε λέει ο μοναχός.

Εγώ είμαι Άγγελος Κυρίου και εμένα πρόσταξε ο Θεός, αμέσως όταν πέθανε ο πατέρας σου

να πάω κοντά τους να τους φυλάω και να γίνω προστάτης τους.

Αφού λοιπόν τώρα εσύ πηγαίνεις αντί για μένα,

εγώ τους αφήνω και φεύγω, εφ’ όσον δεν με ακούς.

Και έγινε άφαντος.

Τότε λοιπόν συνήλθε ο μοναχός και γύρισε αμέσως στο Γέροντα και τον βρήκε γονατιστό, να προσεύχεται γι’ αυτόν.


- Κατάλαβες, τέκνο μου; Έτσι γίνεται, όταν εμείς τα αφήνουμε όλα στο Θεό.

Αφού πολύ καλά τα οικονομεί Εκείνος ως αγαθός κυβερνήτης και κανένα σφάλμα δεν υπάρχει στο θέλημά του.

Αλλά χρειάζεται να έχει υπομονή εκείνος που ζητά να σωθεί.

Αν δε ζητούμε εμείς να τα κάνει ο Θεός, όπως αρέσουν στη δική μας διάκριση, τότε αλλοίμονο στο χάλι μας.



Γέροντος Ιωσήφ, «Έκφρασις Μοναχικής Εμπειρίας»

«Εμφανίσεις και θαύματα των Αγγέλων»


agiameteora

[XAPA]

Χρόνια πολλά! Καλή χρονιά! με ένα …απλό ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη


Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα και με τα πιο μικρά.. Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.

Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.

Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.


Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.

Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.

Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι. Πολύ… Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους. Πολύ…


Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.

Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι. Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.

Που μπορώ και κλαίω ακόμα. Και που τραγουδάω… μερικές φορές…


Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.

Και ευωδιές που με γοητεύουν…



Οδυσσέας Ελύτης

Πηγή: blogs.sch

[XAPA]

Μια νέα αρχή...


ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ .......καλή ΝΕΑ ΑΡΧΗ!!!!

Με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο,

που θα έρθει από ένα παρόν με τον Χριστό...

Kαλή Χρονιά με ελπίδα και αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο και με τον Χριστό παρών στις καρδιές μας.



*****

[XAPA]

Εμφάνιση αγίου Νικηφόρου του Λεπρού - Φανέρωσε το φάρμακο για τον κορωνοϊό!


Η μνήμη του αγίου Νικηφόρου του Λεπρού τιμάται στις 4 Ιανουαρίου


Ο άγιος εμφανίστηκε του στην Βουλγαρία, σε μια ευσεβή γυναίκα στην περιοχή της Φιλιππούπολης, η οποία έμαθε για τον Άγιο

από έναν νεαρό ευσεβή δημοσιογράφο, παρουσιαστή ειδήσεων και συγγραφέα, τον Angel Bonchev, που έγραφε ακριβώς βιβλίο

για την μαρτυρική ζωή του Αγίου Νικηφόρου!


ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

Στην εμφάνισή του αυτή ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός αναφέρει ρητά και ονομαστικά ποιο είναι το ακριβές φάρμακο

για τον Κορωνοϊό και δίνει κατά γράμμα σχετικές οδηγίες στους πιστούς!

Το θαύμα έχει καταγραφεί στο υπό έκδοση βιβλίο του Μπόντσεφ, όπου θα αναφερθεί το όνομά της γυναίκας και ο ακριβής τόπος

διαμονής της. Το προδημοσιεύει πάντως μια βουλγαρική, ορθόδοξη, ειδησεογραφική σελίδα, μετά από άδεια του συγγραφέα

και έχει ως εξής:


ΓΥΝΑΙΚΑ: "...Έμαθα από το διαδίκτυο ότι ο Δημοσιογράφος Άνγκελ Μπόντσεφ ετοίμαζε ένα βιβλίο για τον άγνωστο για εμάς

τον Άγιο Νικηφόρο Λεπρό, σε μια κρίσιμη στιγμή όταν ο κόσμος ήταν καλυμμένος από κορωνοϊό και χιλιάδες πέθαναν,

αποδεκατίστηκαν από αυτήν την "νέα πανούκλα".


Του τηλεφώνησα και μου είπε εν συντομία για τη δυστυχισμένη ζωή του και για το βαρύ σταυρό που είχε δοθεί στον Άγιο.

Ήμουν πολύ ανήσυχη και ενοχλημένη τις προηγούμενες εβδομάδες από όλα όσα ακούστηκαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης,

αλλά εκείνη τη στιγμή ένιωσα παρηγοριά, ειδικά όταν έμαθα ότι ο Άγιος Νικηφόρος είχε εμφανιστεί σε έναν άνθρωπο στην Ελλάδα

για να εμπνεύσει το θάρρος και την προθυμία να βοηθήσει τους ανθρώπους ενάντια σε αυτό το κακό.


Δεδομένου ότι μέχρι τότε δεν είχα πολλές πληροφορίες για τη ζωή του, την παράκληση, τις προσευχές του, βρήκα παρηγοριά

στα λίγα που ήδη ήξερα και είπα ότι ο Άγιος θα βοηθούσε, πίστευα ότι θα ήταν μαζί μας, τον αισθάνθηκα κοντά μου.

Έκλαιγα όλη τη νύχτα, προσευχήθηκα σε αυτόν, σκεπτόμενη τι συνέβαινε στον κόσμο και τις περιπτώσεις των μολυσμένων

ανθρώπων που αυξάνονταν καθημερινά στη Βουλγαρία.


Στις 4.00 εκείνο το βράδυ κοιμήθηκα εξαντλημένη. Στο όνειρό μου με επισκέφθηκε ο Άγιος Νικηφόρος Λεπρός.

Τον αναγνώρισα αμέσως. Τον είδα με μαύρο ράσο, να στέκεται όρθιος, κρατώντας ένα χρυσό σταυρό στο δεξί του χέρι.

Μου απευθύνθηκε με τις λέξεις:


"Προειδοποιήστε όλους τους χριστιανούς να προσεύχονται σε μένα, αλλά κατ΄ επανάληψη.

Ας διαβάζουν επίσης και τον 90ο Ψαλμό. Υπάρχει μία θεραπεία και αυτή είναι η Θεία Κοινωνία. Υπάρχει επίσης ένα βότανο

για να πίνετε, είναι το θυμάρι, που σκοτώνει τους ιούς. Και σε κάθε περίπτωση, μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε

τον οίκο του Θεού σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, επειδή δεν υπάρχει καμία μόλυνση και κανείς δεν μπορεί να μολυνθεί"!


Πηγή: Νοιάζομαι

[XAPA]

Ονομάζομαι Νικηφόρος, παιδί μου, και είμαι στους Αγίους Αναργύρους!


Ονομάζομαι Λ.Γ.*, είμαι 22 ετών και είμαι τελειόφοιτος της Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αγίου Όρους.

Θα ήθελα να σας διηγηθώ με φόβο Θεού ένα θαυμαστό γεγονός, το οποίο μου είχε συμβεί πριν λίγο καιρό

με τον ευλαβέστατο όσιο Νικηφόρο (Όσιος Νικηφόρος ο λεπρός).


Ένα βράδυ, καθώς πήγαινα για τον κανόνα μου, μέσα στην εκκλησία της Σχολής, την στιγμή που προσκυνούσα,

αντίκρυσα σ’ ένα στασίδι έναν Μοναχό, ο οποίος προσευχόταν με ένα πολύ μεγάλο κομβοσχοίνι.


Αφού έκανα το σημείο του σταυρού, πήγα κοντά του και, βάζοντας μετάνοια, του είπα:

– Ευλογείτε, Πάτερ.

Εκείνος μου απάντησε:

– Ο Κύριος, παιδί μου.

Την στιγμή εκείνη ανασηκώθηκε και μ’ ένα γαλήνιο χαμόγελο με κοίταξε μέσα στα μάτια. Δεν μπορώ να εκφράσω

το τι παράξενα αισθήματα ένιωθα μέσα μου. Άρχισα να κάνω κάποιες ερωτήσεις στον Γέροντα.


Τον ρώτησα:

– Γέροντα, πώς ονομάζεσθε;

Εκείνος μου απάντησε:

– Ονομάζομαι Νικηφόρος, παιδί μου, και είμαι στους Αγίους Αναργύρους.


Έπειτα άρχισε να μου δίνη απαντήσεις σε κάποια πράγματα που με απασχολούσαν. Ήξερε ακόμη και τους λογισμούς μου.

Έμεινα έκπληκτος από αυτά τα οποία μου έλεγε.

Ακόμη με συμβούλεψε να λέω πάντα την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό», να κάνω υπακοή

στον πνευματικό μου, να ασκηθώ στην ταπείνωση, και στην υπομονή.


Έπειτα τον ρώτησα αν έχη ευλογία να πάω κάποια στιγμή να τον συναντήσω και μου είπε:

– Ναι, παιδί μου, να έρθης. Θα σε περιμένω με μεγάλη χαρά, να με χαιρετήσης. Να ξέρης πως θα προσεύχομαι πάντα για σένα.


Αφού με ευλόγησε στο κεφάλι, μου ευχήθηκε:

– Η Παναγία να είναι μαζί σου. Και μην φοβάσαι, παιδί μου.

Τους πειρασμούς να τους αντιμετωπίζεις με πίστη και υπομονή και εγώ θα είμαι δίπλα σου.


Έβαλα μετάνοια, τον ευχαρίστησα με δάκρυα στα μάτια και, αφού με αγκάλιασε, μου είπε:

– Μην κλαις, διότι θα είμαι πάντα δίπλα σου.


Αποχώρησα από την εκκλησία πιστεύοντας πως είναι κάποιος γνωστός του σχολάρχη μας.

Μετά από μισή ώρα κάτι με τραβούσε να μπω ξανά μέσα στην Εκκλησία.

Μόλις μπήκα, το μόνο που υπήρχε ήταν μια πολύ έντονη ευωδία. Δεν είπα σε κανέναν τίποτε.


Μετά από λίγες μέρες, κάποιος μοναχός μου έκανε δώρο ένα βιβλίο.

Μόλις αντίκρυσα την φωτογραφία και το όνομα στο εξώφυλλο, ξέσπασα σε λυγμούς,

διότι ο εικονιζόμενος, ήταν ο όσιος Νικηφόρος.

Ευχαριστώ τον Θεό, που με αξίωσε, να αντικρύσω αυτόν τον Άγιο. Από τότε τον αγαπώ και τον ευλαβούμαι πάρα πολύ.

Πολλές φορές νοιώθω ζωντανή την παρουσία του κοντά μου.



* Ολόκληρο το όνομα αναφέρεται στο πιο κάτω βιβλίο.

Μαρτυρία από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος, ο “Άγιος Νικηφόρος ο λεπρός, ο θαυματουργός”.

iconandlight

[XAPA]

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ, ΣΧΕΔΟΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ

Ο ΆΓΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ, ΜΙΑ «ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»…


Υπάρχει μια παλιά, σχεδόν ξεχασμένη αλήθεια που μας άφησε ο Άγιος Αυγουστίνος, μια «Γεωμετρία της Αγάπης»

που μοιάζει με ψίθυρο παρηγοριάς.


Φανταστείτε, έλεγε, πως ο κόσμος είναι ένας απέραντος κύκλος.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε μικρές, διάσπαρτες κουκκίδες στην περιφέρειά του, που τρέχουμε λαχανιασμένοι

να προλάβουμε τη ζωή.

Όσο μένουμε στις «άκρες», αγαπάμε τους άλλους μόνο για να γεμίσουμε τα δικά μας κενά.

Όμως στο κέντρο αυτού του κύκλου, εκεί που η σιωπή γίνεται φως, βρίσκεται ο Χριστός, η ίδια η πηγή της Αγάπης.


Το μυστικό που κάνει την ψυχή να ραγίζει από ανακούφιση, είναι ότι όσο πιο πολύ πλησιάζουμε προς το κέντρο,

τόσο πιο κοντά ερχόμαστε ο ένας στον άλλον.

Ίσως γι’ αυτό πονάμε τόσο πολύ μερικές φορές.


Γιατί ζούμε στον παγωμένο θόρυβο του «εγώ», εκεί που οι αποστάσεις ανάμεσα στους ανθρώπους μοιάζουν με ωκεανούς.

Γι’ αυτό, ας αφήσουμε για λίγο την «πανοπλία» μας.

Όσο πιο αληθινοί γινόμαστε, τόσο λιγότερο φοβόμαστε.


Εκεί, στο κέντρο, οι ξένοι γίνονται αδέλφια και οι πληγές μας γίνονται παράθυρα για να μπει το φως.

Αυτός ο κόμπος στο λαιμό που νιώθουμε καμιά φορά, δεν είναι θλίψη.

Είναι το εσωτερικό μας ραντάρ που μας δείχνει τον δρόμο της επιστροφής.


Είναι η φωνή που μας λέει «Αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις».

Γιατί αν βρεις το κέντρο σου, τον Θεό εντός σου, κάθε σου ανάσα θα είναι μια προσευχή καλοσύνης.

Για το 2026, εύχομαι να βρούμε το θάρρος να ξεκινήσουμε το ταξίδι προς τον πυρήνα.


Εκεί που κανείς δεν είναι μόνος.

Εκεί που η αγάπη δεν ζητάει, αλλά ξεχειλίζει.

Καλή και ευλογημένη χρονιά!

Ας επιστρέψουμε, επιτέλους, δυνατοί και όρθιοι, στην Αγάπη!



Maria Stathi

ΠΗΓΗ simeiakairwn

[XAPA]

ΆΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ – ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΚΑΙ ΤΟ «ΦΛΟΥΡΙ»


Κάποια χρονιά, όταν ο Άγιος Παΐσιος ήταν ακόμη στην Κόνιτσα ή στα πρώτα χρόνια του μοναχισμού, βρισκόταν με άλλους

αδελφούς και πιστούς για την κοπή της βασιλόπιτας.

Όπως είναι το έθιμο, όλοι περίμεναν με αγωνία ποιος θα κερδίσει το φλουρί, θεωρώντας το σημάδι τύχης.


Ο Άγιος Παΐσιος, με το γνωστό του χιούμορ αλλά και τη βαθιά του διάκριση, είπε τότε κάτι που έμεινε σε όσους ήταν παρόντες:


«Μην ψάχνετε την ευλογία στο νόμισμα. Η πραγματική “τύχη” και η πραγματική ευλογία για τον νέο χρόνο είναι να μας βρει

ο θάνατος σε κατάσταση μετανοίας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο φλουρί που μπορεί να κερδίσει ο άνθρωπος.»


Τι μας διδάσκει αυτή η ιστορία:

Η ανατροπή της κοσμικής λογικής:

Για τον Άγιο, η χαρά της Πρωτοχρονιάς δεν ήταν στα υλικά αγαθά ή στην τύχη, αλλά στην πνευματική ετοιμότητα.


Η σημασία της κάθε στιγμής:

Μας θυμίζει ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος όχι για να μαζεύουμε πλούτη, αλλά για να “καθαρίζουμε” την ψυχή μας.


Το αληθινό δώρο:

Το δώρο που ζητούσε από τον Άγιο Βασίλειο δεν ήταν κάτι υλικό, αλλά η φώτιση να βλέπει τα λάθη του και να διορθώνεται.


Μια ακόμη σκέψη του Αγίου για την ημέρα:

Έλεγε επίσης ότι την Πρωτοχρονιά, αντί να δίνουμε απλώς ευχές “στα λόγια”, θα ήταν καλό να κάνουμε μια μυστική προσευχή

για όσους είναι μόνοι, άρρωστοι ή πονεμένοι εκείνη τη νύχτα. Έτσι, η δική μας χαρά γίνεται “φως” και για τους άλλους.


ΠΗΓΗ


simeiakairwn

[XAPA]

Ρώτησαν κάποτε την Αγία Συγκλητική: Τι διαφέρει ο άλλος κόσμος από τούτον εδώ οπού ζούμε τώρα;


Αγία Συγκλητική – Η μνήμη της τιμάται στις 5 Ιανουαρίου



Ερώτησαν κάποτε την Αγία Συγκλητική· τι διαφέρει ο άλλος κόσμος από τούτον εδώ οπού ζούμε τώρα;


Και η μακαρία Συγκλητική αποκρίθηκε:


Το παιδί ενόσω βρίσκεται μέσα στην κοιλιά της μάνας του, ζει πολύ στενοχωρημένο,

όντας ανακατωμένο μέσα στη λάσπη της μήτρας, ωσάν τυφλό.

Όταν όμως έλθει η ώρα του και γεννηθεί, λευτερώνεται από την στενοχώριαν εκείνη, όπου ήτανε κλειδωμένο,

και χωρίς να το καταλάβει έρχεται σε ένα καινούριο κόσμο γεμάτον φως, ευρυχωρία και απόλαυση.


Ένα τέτοιο πράμα γίνεται και με την ψυχή του ανθρώπου.

Στενοχωριέται μέσα στην κοιλιά τούτου του ψεύτικου κόσμου,

έως ότου έβγει απ’ αυτόν και πάει στην άλλη ζωή την αιώνιο,

όπου, αντί ήλιος βλέπει ν’ αστράφτει η όψη του Χριστού,

αντί αέρα αναπνέει το Άγιο Πνεύμα

και αντί τροφή γεύεται την Δόξα του Θεού.


Η πρώτη γέννα μας έχει και πείνα.

Η δεύτερη γέννα είναι Ανάστασις και Χόρτασις.

«Χορτασθήσομαι εν τω οφθήναι μοι την δόξαν Σου».


Ρόδος, Αρχιμ. Χρυσόστομος Μουστάκας

Περιοδικό Κιβωτός
Απρίλιος 1953 – ΑΦ 16

πηγή: saint.gr

[XAPA]

Το Θαύμα που συνέβη στην Ρουμανία με τον Αγιασμό των Ορθοδόξων

και των Καθολικών!



«Αγιασμό» κάνουν και οι ιερείς των Καθολικών χριστιανών.

Όμως το νεράκι, που αγιάζουν οι ιερείς τους, δε διαφέρει από το κοινό νερό. Φθείρεται και αλλοιώνεται.


~ Κατά τον 18ο περίπου αιώνα, συνέβη στη Ρουμανία ένα γεγονός, που τάραξε τους εκεί χριστιανούς.

Οι Καθολικοί έλεγαν στους Ορθοδόξους: «εμείς έχουμε την αλήθεια, εσείς την πλάνη».

Το ίδιο έλεγαν και οι Ορθόδοξοι στους Καθολικούς.

Ξέσπασαν μεγάλες έριδες.


Συναντήθηκαν οι δυο αρχηγοί των ‘Εκκλησιών (ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος και ο Καρδινάλιος) και είπαν:

«Κάτι πρέπει να κάνουμε για να ηρεμήσουν τα πνεύματα».

Αποφάσισαν και οι μεν και οι δε, να κάνουν την ακολουθία του Αγιασμού.

Έκαναν (ο καθένας ξεχωριστά) την ακολουθία. Σφράγισαν τις δυο κολυμβήθρες με τους «Αγιασμούς».


Ο Ορθόδοξος είπε στον Καθολικό:

Αν χαλάσει ο δικός μας Αγιασμός και δε χαλάσει ο δικός σας,

τότε εμείς είμαστε σε πλάνη και εσείς στην Αλήθεια.

Αν όμως χαλάσει ο δικός σας, τότε εσείς είσθε σε πλάνη».

Ο Καθολικός το δέχθηκε.


Συμφώνησαν ν’ ανοίξουν τις «κολυμβήθρες» μετά από σαράντα ημέρες.

Δεν πέρασαν δέκα ημέρες και φανερώνεται η Παναγία στον Ορθόδοξο Αρχιεπίσκοπο, και του λέει:

«Τρέξε! Πάρε και τον Καρδινάλιο, πηγαίνετε στην εκκλησία να ελέγξετε τον Αγιασμό».

Πήγαν. Και τι είδαν; Ο Αγιασμός των Καθολικών μύριζε ανυπόφορα.

Των Ορθοδόξων ήταν πεντακάθαρος.

Το μεγάλο αυτό γεγονός παριστάνεται σε τοιχογραφία στο Πατριαρχείο Ρουμανίας, στο Βουκουρέστι.



πηγή: users.sch.gr