Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: Πρέπει να βλέπουμε το κάθε τι με αγαθό τρόπο.


Πρέπει να βλέπουμε το κάθε τι με αγαθό τρόπο. Τίποτα το κακό να μην σκεπτόμαστε για τους άλλους.

Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας.

Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό.

Να έχουμε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη· αυτά να μεταδίδουμε.


Να προσέχουμε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν,

μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη.

Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπός μας, ποτέ να μην σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν.

Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.

Βλέπετε τον πρωτομάρτυρα Στέφανο.

Ευχόταν: «Κύριε, μὴ στήσης αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην». Το ίδιο πρέπει να κάνουμε κι εμείς.


από το βιβλίο: Βίος και Λόγοι γέροντος Πορφυρίου, Ι. Μ. Χρυσοπηγής, σελ. 489.



iconandlight

[XAPA]

Εφτά λόγοι για τους οποίους υπάρχει έχθρα στο σπίτι

ΤΟΥ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ (1910-1989)



Ή έχθρα στό σπίτι προέρχεται άπό τήν άμαρτία. Ό­λα έχουν τήν προέλευσή τους άπό τήν άμαρτία.

Όπωσδήποτε έρχεται ή έχθρα στό σπίτι:


α. Έάν ό γάμος άρχισε μέ προγαμιαίες σχέσεις καί δέν άκολούθησε μετάνοια.

β. Έάν οί σύζυγοι ζουν χωρίς εκκλησιαστικό γάμο. Αύτή είναι ή πρώτη άμαρτία τήν όποία πληρώνουν όλοι με την αμοιβαία έχθρα. Γι αυτό όλοι πρέπει νά γίνουν φρόνιμοι καί νά συνδεθούν έκκλησιαστικά μέ τήν ευλογία του γάμου.

γ. Έάν υπάρχουν άνεξομολόγητες πορνικές πράξεις πού έγιναν πρίν ή καί μετά τόν γάμο. «Ετσι, εισήλθαν σ’ ένα νέο σπίτι μέ τήν δαιμονική σφραγίδα τής άμαρτίας στό σώμα τους καί στήν ψυχή τους.

δ. Έάν ό γάμος έγινε γιά τήν προίκα. Ό γάμος αύτός δέν είναι τού Θεού και ή συμβίωσις δέν θά είναι ειρηνι­κή.

ε. Έάν ύπάρχη μεγάλη διαφορά ήλικίας. Υπάρχουν γονείς πού ύπανδρεύουν τά κορίτσια τους στήν ήλικία τών 14-16 έτών,
ένώ στά 18-19 οί κόρες τους είναι ζωντοχήρες καί μάλιστα μέ παιδιά. Τί ημπορεί νά κάνη μία νεαρή κόρη μπροστά σ’ ένα εύρωστο άνδρα, ό ό­ποιος θά τήν ύποτάξη τελείως και δεν θα την σέβεται; Ή μεγάλη διαφορά ήλικίας είναι άμαρτία ένώπιον του Θεού. Καί έξ αιτίας αύτού του λόγου τό σπίτι δέν κρα­τιέται, άλλά διαλύεται, καί σ’ αύτές τίς περιπτώσεις οι γονείς να άναγνωρίζουν και να ομολογούν τή δική τους ευθύνη.

στ. Άπό τήν άδιαφορία πού έχουν οί σύζυγοι για την έξομολόγηση, την Θεία Κοινωνία καί τήν όλη τάξη της Εκκλησίας, πού είναι έντολές του Θεού. Έάν δέν έφαρμόζουν αύτές τίς έντολές, έφαρμόζουν τίς εντολές του διαβόλου και δεν ημπορούν πλέον να ζουν μέ ειρήνη καί ήσυχία.

ζ. Έξ αιτίας τής καταργήσεως της νηστείας. Αυτοί που γεμίζουν από οργή είναι ήδη γεμάτοι από χολή, η οποία πολλαπλασιάζεται στο σώμα του άνθρώπου, ό­ταν τρώγη πολύ κρέας και δεν νηστεύη. «Ετσι, και για ένα ασήμαντο λόγο, επειδή, επί παραδείγματι, το τάδε πράγμα δεν είναι στην θέση του, σηκώνει ο ένας το ξύ­λο και το φέρνει στο κεφάλι του άλλου.



από το βιβλίο: «ΒΙΟΣ, ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΙΙΟΚΑ» (1910-1989) – Μετάφρασις άπό τά ρουμανικά ύπό μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου


ekklisiaonline

[XAPA]

Γέροντα, είμαι ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο μάρτυρας και σε προσέχω εδώ και πολλά χρόνια…!


Ο π. Γαβριήλ Μάϊνας, αγιορείτης από την Σαντορίνη, ζούσε σε ένα κελάκι μέσα στην χαράδρα της Καψάλας

λίγο πιο κάτω από το ιερό κελί του ”Άξιον Εστίν”.


Ήταν ένας γέροντας παραδοσιακός με σπλαχνική καρδιά. Τα τελευταία χρόνια φιλοξενήθηκε στο ιερό κελί του Αγίου Νικολάου

στο Μπουραζέρι στο Άγιον Όρος, έως την τελευτή του στις 22 Ιανουαρίου 2021.

Πριν χρόνια και πριν τον γηροκομήσουν οι Πατέρες, μας έστειλαν στο κελλάκι του γιατί ο Γέροντας τότε είχε πολλά ιατρικά

προβλήματα που τα βάσταζε με καρτερία..


Αφού μιλήσαμε για την διαδρομή του στο Άγιον Όρος (συγκινηθήκαμε όταν μας είπε, ότι προερχόταν από τα δικά μας μέρη κοντά),

μας έδειξε τον όμορφο λαχανόκηπο και ανθόκηπο που καλλιεργούσε στο αίθριο της καλύβας του.

Μιλήσαμε για λίγο όσο αφορά το θέμα της υγείας του που δεν τον απασχολούσε και τόσο καθότι αφέθηκε στα χέρια του ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ.

ΚΑΙ μετά μας κέρασε γλυκό κολοκύθι. Γέροντα, του είπαμε ” μην μπαίνεις σε κόπο”


ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΑΣ ΕΙΠΕ:

–“εδώ που κάθεσαι εσύ, κάθισε ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ και τον κέρασα γλυκό του κουταλιού που φτιάχνω μόνος μου”


Αποσβολωθήκαμε και τον παρακαλέσαμε να μας πει περισσότερα.

– ” να παιδί μου μια περίοδο δύσκολη για μένα, χτύπησε η πόρτα της καλύβας μου και όταν την άνοιξα είδα ένα όμορφο νέο

αξιωματικό “

-” είπα μέσα μου ..να κάποιος προσκυνητής είναι και φοράει την στολή του”

– ” μπήκε μέσα και σαν να γνώριζε καλά τον χώρο πήγε και κάθισε εκεί που κάθισες και εσύ “.


– ” ήταν στην αρχή αμίλητος, τον κέρασα δροσερό νερό και γλυκό του κουταλιού που φτιάχνω από τις κολοκύθες μου”

– ” μετά άρχισε να μιλάει και να μου περιγράφει όσα προβλήματα είχα και πως θα έλυνα όλες αυτές τις δυσκολίες “

– ” τον άκουγα αμίλητος γιατί το μυαλό μου είχε σταματήσει “

– ” όταν σηκώθηκε να φύγει ψέλλισα

“Ποιος είσαι αδελφέ;


Και αυτός μου απάντησε:

–Γέροντα, είμαι ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο μάρτυρας και σε προσέχω εδώ και πολλά χρόνια

-” λέγοντας αυτά εξαφανίστηκε από μπροστά μου, ενώ η Εικόνα του ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ που έχω..

να εκεί στο εικονοστάσι κρότισε με δυνατό ήχο”

-” ζωντανός ο ΘΕΟΣ παιδί μου μέσω των Αγίων Του”



simeiakairwn

[XAPA]

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς λέει τί εἶναι οἱ ἄλλες θρησκεῖες καί τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία μας!



Ἡ θρησκεία μας εἶναι ἡ θρησκεία τῶν θρησκειῶν, ἡ ἐξ ἀποκαλύψεως ἡ πραγματική, ἡ ἀληθινή θρησκεία.

Οἱ ἄλλες θρησκεῖες εἶναι ἀνθρώπινες κούφιες.

Δέν γνωρίζουν τό μεγαλεῖο τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Δέν γνωρίζουν ὅτι ὁ σκοπός μας, ὁ προορισμός μας, εἶναι νά γίνομε θεοί κατά χάριν, νά ὁμοιωθοῦμε μέ τόν

Τριαδικό Θεό, νά γίνομε ἕνα μέ Ἐκεῖνον καί μεταξύ μας.


Αὐτά οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν τά γνωρίζουν.

Ὁ ἀπώτερος σκοπός τῆς θρησκείας μας εἶναι τό "ἵνα ὦσιν ἕν". Ἐκεῖ ὁλοκληρώνεται τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ θρησκεία μας εἶναι ἀγάπη, εἶναι ἔρωτας, εἶναι ἐνθουσιασμός, εἶναι τρέλα, εἶναι λαχτάρα τοῦ θείου.

Εἶναι μέσα μας ὅλ' αὐτά. Εἶναι ἀπαίτηση τῆς ψυχῆς μας ἡ ἀπόκτησή τους.


Στήν πραγματικότητα ἡ χριστιανική θρησκεία μεταβάλλει τόν ἄνθρωπο καί τόν θεραπεύει.

Ἡ κυριότερη, ὅμως, προϋπόθεση γιά νά ἀντιληφθεῖ καί νά διακρίνει ὁ ἄνθρωπος τήν ἀλήθεια,

εἶναι ἡ ταπείνωση.

Ὁ ἐγωισμός σκοτίζει τό νοῦ τοῦ ἀνθρώπου, τόν μπερδεύει, τόν ὁδηγεῖ στήν πλάνη, στήν αἵρεση.

Εἶναι σπουδαῖο νά κατανοήσει ὁ ἄνθρωπος τήν ἀλήθεια!


Ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία πρός τόν Θεό, ἡ λαχτάρα, ἡ ἕνωσις μετά τοῦ Θεοῦ, ἡ ἕνωσις μετά τῆς Ἐκκλησίας εἶναι

ὁ ἐπί γῆς Παράδεισος.

Ἄν ἀποσπάσομε τήν θεία χάρι, ὅλα εἶναι εὔκολα, χαρούμενα κι εὐλογία Θεοῦ.

Ἄντε νά μοῦ βρεῖς μιά θρησκεία νά κάνει τόν ἄνθρωπο τέλειο κι εὐτυχισμένο.

Κι αὐτό τό μεγαλεῖο κρίμα νά μήν τό καταλαβαίνομε!





"Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς

καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή•

οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ" (Ἰωά. 14, 6)



Ἀπό τά βιβλία: "Βίος καί Λόγοι", καί "Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν".


kaiomenivatos

[XAPA]

Διάλογος ἑνός ζητιάνου καί ἑνός διάσημου θεολόγου

Ἡ ἀποδοχή μέ εὐχαριστία τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤῼ Τῼ ΘΕῼ ΠΑΡΑΘΩΜΕΘΑ



«Στο βιβλίο του αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς υπάρχει ένας διάλογος ενός ζητιάνου μέ ένα διάσημο θεολόγο.

Ο θεολόγος επί οκτώ έτη ακατάπαυστα παρακαλούσε το Θεό να του φανερώσει κάποιον άνθρωπο,

που θα μπορούσε να του δείξει τον πιό σίγουρο δρόμο για τη Βασιλεία των Ουρανών.


Κάποια μέρα που έφθασε στο αποκορύφωμα της προσευχής άκουσε μιά φωνή

«Πήγαινε και στην έξοδο της Εκκλησίας θα βρεις τον άνθρωπο που ζητάς».

Πηγαίνει βιαστικά στην Εκκλησία, όπου βρίσκει ένα γέρο ζητιάνο μέ κουρελιασμένα ρούχα

και πληγωμένα γόνατα και τον χαιρετά.


- «Καλό καί ευτυχισμένο πρωινό, γέροντα».

- «Ποτέ δέν είχα κακό καί δυστυχισμένο πρωινό». (ο άλλος εν αμηχανία διορθώνει)

- «Είθε να σου στείλει ο Θεός κάθε αγαθό»!

- «Ουδέποτε μου εστάλη κάτι μη αγαθό»!

(ο θεολόγος παραξενεύεται και του λέει)

- «Τι συμβαίνει με σένα, γέροντα; Εγώ σου εύχομαι κάθε ευτυχία».

- «Μά ποτέ δέν είμαι δυστυχής. Ζω σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Γιά το ζυγό που μου έδωσε ο Θεός ποτέ δεν δυσανασχέτησα και είμαι πάντοτε ευχαριστημένος».

- «Από που ήλθες εσύ, γέροντα, εδώ»;

- «Από τον Θεό».

- «Και που Τον βρήκες»;

«Εκεί που Τον άφησα στην αγαθή θέληση».

- «Ποιός είσαι, γέροντα, και σε ποιά τάξη ανήκεις»;

- «Οποιος κι αν είμαι, είμαι ικανοποιημένος μέ την κατάστασή μου,

γιατί βασιλεύς είναι αυτός που κυβερνά και διευθύνει τον εαυτό του».


Ο θεολόγος αποδέχθηκε τελικά πως ο δρόμος του ζητιάνου ήταν ο μόνος σίγουρος για τον Ουρανό,

δηλ. η τελεία παράδοση στό θέλημα του Θεού»



apantaortodoxias

[XAPA]

Η εμφάνιση της αγίας Βαρβάρας, στον άγιο Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη


Μόλις ο π. Σίμων ανέλαβε καθήκοντα στην ενορία της Αγίας Βαρβάρας (στην Λυκόβρυση Αττικής), κάλεσε μερικά

πνευματικά του παιδιά και σχημάτισε μία επιτροπή τέτοια, που να παίρνει εντολές από τον ίδιο και να προχωράει το έργο

που σκεπτόταν να κάνει χωρίς καθυστερήσεις και δυσκολίες.


Αμέσως όμως άρχισε ο πόλεμος. Κάποιοι που δεν ήθελαν να γίνει τίποτε εκεί, πήγαν στα μέλη της επιτροπής και διέβαλαν το έργο.

Προσπάθησαν να παρουσιάσουν το έργο που θα γινόταν ως ιδιαιτέρως δύσκολο, ότι θα έμπλεκαν με δικαστήρια και θα έβγαιναν

εκτεθειμένοι στην κοινή γνώμη και άλλα παρόμοια.


Οι επίτροποι του Γέροντα φοβήθηκαν μην έχουν φασαρίες και περιπέτειες και ένας-ένας άρχισαν να αποχωρούν και άφησαν μόνο του

τον π. Σίμωνα.

Ο π. Σίμων στενοχωρήθηκε πάρα πολύ. Έπεσε λοιπόν μπρος στην εικόνα της Αγίας Βαρβάρας και έλεγε:

– Αγία μου Βαρβάρα, θέλεις να κάνω την εκκλησία σου; Ασφαλώς ναι… Πώς όμως να προχωρήσω μόνος μου;

Δεν βλέπεις πως οι πάντες με εγκατέλειψαν;


Την ώρα που το έλεγε αυτά στην Αγία, παρουσιάστηκε μπροστά του η Αγία ολοζώντανη, όχι σαν σε όραμα, αλλά πρόσωπο προς

πρόσωπο, όπως μας έλεγε αργότερα ο Γέροντας, και του είπε δείχνοντας με το χέρι τον εαυτό της:

– Εγώ θα κάνω την εκκλησία μου. Εσύ μη σταματήσεις καθόλου, αλλά προχώρα άφοβα μπροστά.


Η Αγία μετά τα λόγια αυτά εξαφανίστηκε από μπροστά του. Ο π. Σίμων σηκώθηκε αμέσως με νέο κουράγιο και ενθουσιασμό,

όλος χαρά, και ανακοίνωσε στα πνευματικά του παιδιά τι είδε και γιατί τους κάλεσε όλους κοντά του.

Όταν τα άκουσαν αυτά τα πνευματικά του παιδιά, χάρηκαν υπερβολικά και πήραν τέτοια δύναμη, που αμέσως άρχισαν

με ανανεωμένες τις δυνάμεις και τον ενθουσιασμό το έργο.


Σε όλους έδωσε ο Γέροντας από έναν κουμπαρά για να μαζεύουν εκεί τα χρήματα για την εκκλησία όσα θα μπορούσε ο καθένας

και αυτοί ακόμα που δεν είχαν πολλά.


Βιβλίο: Μοναχού Ζωσιμά, «Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1988), Η ζωή και το έργο του».

simeiakairwn

[XAPA]

Αν είχα αγάπη…

Αββά Δωρόθεου, περί του μη κρίνειν τον πλησίον



Αν είχα αγάπη και συμπαθούσα και πονούσα το πλησίον μου, δεν θα είχα το νου μου στα ελαττώματα του πλησίον…

η αγάπη θα σκέπαζε κάθε σφάλμα, όπως ακριβώς έκαναν οι άγιοι, όταν έβλεπαν τα ελαττώματα των ανθρώπων.


Διότι μήπως είναι τυφλοί οι άγιοι και δεν βλέπουν τα αμαρτήματα;

Και ποιος μισεί τόσο πολύ την αμαρτία όσο οι άγιοι;

Και όμως δεν μισούν εκείνον που αμαρτάνει, ούτε τον κατακρίνουν,

Ούτε τον αποστρέφονται, αλλά υποφέρουν μαζί του, τον συμβουλεύουν, τον παρηγορούν,

τον γιατρεύουν σαν άρρωστο μέλος του σώματός τους,

Κάνουν τα πάντα για να τον σώσουν…


Με τη μακροθυμία και την αγάπη τραβούν (ελκύουν) τον αδελφό και δεν τον απωθούν ούτε τον σιχαίνονται,

Όπως η μητέρα που έχει άσχημο παιδί δεν το σιχαίνεται, ούτε το αποφεύγει, αλλά μ’ ευχαρίστηση το στολίζει

και κάνει ο,τι μπορεί για να το ομορφύνει, έτσι και οι άγιοι πάντοτε σκεπάζουν, στολίζουν, φροντίζουν,

ώστε και αυτόν που αμαρτάνει να διορθώσουν την κατάλληλη στιγμή… και να μην αφήσουν να πάθει κανένας

άλλος κακό εξαιτίας του, αλλά και οι ίδιοι να προκόψουν περισσότερο στην αγάπη του Χριστού…



Αββάς Δωρόθεος ~ Έργα Ασκητικά (Ομιλία ΣΤ΄, Περί του μη κρίνειν τον πλησίον, ΕΠΕ, Φιλοκαλία 12, 393-5).
Την ευχή του Αγίου να ΄χουμε και τη μνήμη του λόγου και του βίου του


το «σπιτάκι της Μέλιας»

[XAPA]

Αν με ρωτούσε σήμερα ένας νεαρός άνθρωπος πώς να σώσει την ψυχή του θα του απαντούσα..


Αν με ρωτούσε σήμερα ένας νεαρός άνθρωπος πώς να σώσει την ψυχή του θα του απαντούσα:

“Πάρε πάνω σου τη φροντίδα κάποιου άλλου».

Κάθε ανθρώπινη ψυχή που δεν γνωρίζει τη μέριμνα για τον άλλο παρά αποκλειστικά τη μέριμνα για τον εαυτό της,

ή έχει χαθεί ή βρίσκεται ήδη στο χείλος της απωλείας.

Τα πάντα δώσε για την ψυχή, την ψυχή σου όμως για τίποτα στον κόσμο.»



Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς


psigmataorthodoxias3

[XAPA]

Κάποιος σου μιλά . . . αφουγκράσου ...



" Σε κοίταξα όταν ξύπνησες το πρωί.

Περίμενα να μου πεις δύο-τρεις λέξεις,
ευχαριστώντας με για όσα σου συνέβαιναν,
ζητώντας τη γνώμη μου για ό,τι πρόκειται να κάνεις σήμερα.

Παρατήρησα ότι ήσουν πολύ απασχολημένος
προσπαθώντας να βρεις τα κατάλληλα ρούχα
για να πας στη δουλειά σου.

Ήλπιζα να βρεις κάποιες στιγμές να μου πεις μια καλημέρα!
Αλλά ήσουν πολύ απασχολημένος.

Για να δεις ότι είμαι κοντά σου,
έφτιαξα για σένα τον πολύχρωμο ουρανό
και το κελάηδημα των πουλιών.

Κρίμα όμως που δεν παρατήρησες ούτε τότε την Παρουσία μου.

Σε ατένιζα όταν έφευγες βιαστικός προς τη δουλειά σου
και πάλι περίμενα. . .

Υποθέτω ότι εξαιτίας της απασχόλησης σου,
δεν είχες χρόνο ούτε τότε να μου πεις δύο λόγια.

Όταν γυρνούσες από τη δουλειά
είδα τη κούραση και το στρες σου
και σου έστειλα ένα ψιλόβροχο
για να σε απαλλάξει από την πίεση της ημέρας.

Νόμιζα ότι κάνοντας σου αυτή τη χάρη θα με θυμηθείς.
Ως αντάλλαγμα όμως στενοχωρημένος, με έβρισες.

Επιθυμούσα τόσο πολύ να μου μιλήσεις.
Οπωσδήποτε η ημέρα ήταν ακόμα μεγάλη.

Άνοιξες μετά την τηλεόραση,
και όταν παρακολουθούσες την αγαπημένη σου εκπομπή,
εγώ περίμενα . . .

Έπειτα δείπνησες με τους δικούς σου
και για άλλη μια φορά δεν με θυμήθηκες.

Βλέποντας σε τόσο κουρασμένο
κατάλαβα τη σιωπή σου
και έσβησα τη λαμπρότητα του ουρανού
για να μπορείς να ξεκουραστείς,

αλλά δεν σε άφησα σε σκοτάδι πίσσα ,
άφησα ξάγρυπνα για σένα πλήθος από αστέρια.

Ήταν τόσο όμορφα, κρίμα που δεν τα παρατήρησες...
αλλά δεν πειράζει!

Μήπως πράγματι συνειδητοποίησες ότι Εγώ είμαι εδώ για σένα ;
Έχω περισσότερη υπομονή από ότι εσύ μπορείς ποτέ να φανταστείς.
Θέλω να σου το δείξω αυτό, για να το δείξεις και εσύ με τη σειρά σου στους γύρω σου.

Σ' αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι , όσο χρειαστεί , για να με αισθανθείς ότι είμαι δίπλα σου .

Τώρα από στιγμή σε στιγμή θα ξυπνήσεις πάλι.
Δεν Μου μένει παρά να σ' αγαπώ και να ελπίζω
ότι τουλάχιστον σήμερα θα Μου χαρίσεις λίγο χρόνο από το χρόνο σου ,
και θα μιλήσεις λίγο μαζί μου . . . "



Πηγή : Ψήγματα Ορθοδοξίας

[XAPA]

Άγιος Κοσμάς Αιτωλός: «Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται»

Στις 24 Αυγούστου τιμάται η μνήμη του αγίου Κοσμά του Αιτωλού



Οι Θεομάχοι σε όλο το ρου της ιστορίας είχαν την ίδια κατάληξη.

Ο Θεός επιτρέπει τις δυσκολίες επειδή προγνωρίζει ότι μέσα από αυτές θα βγει κάτι καλό.

Οι δοκιμασίες του τόπου θα φέρουν καλούς καρπούς στο τέλος γιατί μπορεί να οργώνει τώρα ο διάβολος, στο τέλος θα σπείρει ο Χριστός.


Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός έλεγε:

«Τούτο σας λέγω και σας παραγγέλω· καν ο ουρανός να κατεβή κάτω, καν η γη να ανεβή επάνω, καν όλος ο κόσμος να χαλάση, σήμερον, αύριον, να μη σας μέλλη τι έχει να κάμη ο Θεός.

Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν· τα πράγματά σας ας σας τα πάρουν· μη σας μέλλει· δώσατέ τα· δεν είνε ιδικά σας.

Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται .

Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέση, δεν ημπορεί να σας τα πάρη, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας.

Αυτά τα δύο να τα φυλάγετε, να μη τα χάσετε».


Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

simeiakairwn