Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Κάποιος παπάς, με τους λογισμούς που του έβαζε ο εχθρός, είχε αμφιβολίες ότι το

»ΨΩΜΑΚΙ» της θείας κοινωνίας είναι ο Χριστός


Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα



Εάν κάποιος δεν Κοινωνεί συνεχώς και τακτικά, δεν μπορεί να νικήσει τους εχθρούς (δαίμονες) και

δεν θα μπορέσει να προοδεύσει πνευματικά.

Ακούω μερικούς να λένε:

– Να εγώ Κοινώνησα και δεν αισθάνομαι τίποτα…

Οι αλλαγές που γίνονται μέσα μας, είναι αργές και »μυστικές» και αυτό γιατί η πίστη μας είναι μικρή…

Κάποιος παπάς, με τους λογισμούς που του έβαζε ο εχθρός, είχε αμφιβολίες ότι το »ψωμάκι» της Θείας Κοινωνίας είναι ο Χριστός.


Μια μέρα κατέλυσε τη Θεία Κοινωνία και μέσα του κατακάηκε!

Και άρχισε να φωνάζει:

– Είναι Χριστός! Βοήθεια είναι Χριστός!

– Τί έπαθες, πάτερ, τον ρώτησαν κάποιοι.

– Είναι Χριστός, βοηθείστε με! Καίγομαι, βοηθείστε με, ανοίξτε με! Κάρβουνα αναμμένα νιώθω μέσα μου. Δεν είναι »ψωμάκι»…!


ΠΗΓΗ

dogma.gr

[XAPA]

Πέντε από τους καλύτερους «γιατρούς» στον κόσμο


Ο Charlie Chaplin έζησε μέχρι τα 88 του χρόνια.

Άφησε τέσσερα γνωμικά για τη ζωή:


1) Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματα μας.

2) Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυα μου.

3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε.

4) Πέντε από τους καλύτερους γιατρούς στον κόσμο:

Ήλιος

Χρόνος ξεκούρασης

Άσκηση

Αυτοεκτίμηση

Φίλοι


Κράτα το για μια ζωή και απόλαυσε .

Αν δεις το φεγγάρι, θα δεις την ομορφιά του Θεού .

Αν δεις τον ήλιο, θα δεις τη δύναμη του Θεού.

Αν δείτε έναν καθρέφτη, θα δείτε την καλύτερη δημιουργία του Θεού.


Είμαστε όλοι τουρίστες .

Η ζωή είναι απλά ένα ταξίδι!

«Ζήσε λοιπόν το σήμερα, αύριο βλέπουμε»!!!


ΠΗΓΗ

leimwnas.blogspot

[XAPA]

Τότε λέει ο πατήρ Παΐσιος:

«Μην στεναχωριέστε! Θα βάλουμε το Χατζηεφεντή να τη σβήσει!


π. Αθανάσιος Μητροπολίτης Λεμεσού



Το 1978 όταν έγιναν οι μεγάλοι σεισμοί στη Θεσσαλονίκη και έπεσαν οι πολυκατοικίες και σκοτώθηκε κόσμος, αν θυμάστε,

εγώ ήμουν τότε φοιτητής και έτυχε να είχε έρθει ο πατήρ Παΐσιος στη Σουρωτή, στο μοναστήρι αυτό στο οποίο ετάφη.

Και πήγα την προηγούμενη μέρα και τον είδα και του λέω:

«Γέροντα, γίνονται συνέχεια σεισμοί».


Γινόντουσαν μέχρι 1.500 σεισμοί την ημέρα. Φανταστείτε τι γινόταν. Έφτασε να έχει 1.500 σεισμικές δονήσεις το εικοσιτετράωρο.

Κάθε λίγο κουνιόταν όλη η πόλη. Και όχι για μια μέρα, επί πέντε-έξι μήνες γινόντουσαν αυτά τα πράγματα.

Ο πατήρ Παΐσιος είχε κατέβει τότε στη Θεσσαλονίκη -και πιστεύω ότι κατέβηκε διότι ο Θεός τον φώτισε να κατέβει

γιατί ο κόσμος ήταν πολύ τρομαγμένος- και έτρεχαν όλοι να τον δουν.


Πήγα και εγώ και του λέω:

«Γέροντα, πολλοί σεισμοί. Δεν μπορούμε ούτε να διαβάσουμε ούτε τίποτα». Και πράγματι είχαμε κατατρομάξει.

Λέω: «Τι θα γίνει; θα σταματήσουν οι σεισμοί;»


Μου λέει: «Να προσεύχεσαι να λυπηθεί ο Θεός τον κόσμο.

Και τα μικρά παιδιά να προσεύχονται. Αν προσεύχονται και τα μικρά παιδιά ο Θεός θα βοηθήσει.

Και μη φοβάσαι, μου λέει, ο Θεός θα τα οικονομήσει τα πράγματα».


Αλλά ήταν πολύ λυπημένος και λέει: «Ακόμα δεν τελειώσαμε, έχουμε ακόμα μπρος μας..»

Και το ίδιο βράδυ εκείνο έγινε ο μεγάλος σεισμός και έπεσαν οι πολυκατοικίες και σκοτώθηκε ο κόσμος. Παρά πολύς κόσμος.


Την επόμενη μέρα κατατρομαγμένοι όλοι μας τρέξαμε στην ύπαιθρο και εμείς που να πάμε, πήγαμε στο μοναστήρι.

Ήταν Ιούνιος, ήταν πολύς κόσμος στο μοναστήρι ίσως και 500 άτομα. Τότε γύρω-γύρω από το μοναστήρι ήταν χωράφια.


Όταν είδαμε τον Γέροντα τού λέμε έγινε σεισμός μεγάλος κλπ. Λέει: «Μη φοβάστε!» Μου λέει εμένα:

«Τι φοβάσαι; όταν ήσουνα μικρός εσύ, δεν σε κουνούσε η μάνα σου στην κούνια; ε, τώρα που μας κουνάει ο Θεός, φοβάσαι;

Δεν είναι τίποτα». Έλεγε στον κόσμο έτσι για να τον ενθαρρύνει.


Αλλά ξαφνικά ενώ εκείνος ήταν στο κελλάκι του και δεν δεχόταν κανέναν, προσευχόταν, πήρε φωτιά η περιοχή γύρω.

Άρπαξαν τα χωράφια που ήταν σιτηρά φωτιά, και κύκλωσε η φωτιά το μοναστήρι.


Εν τω μεταξύ που να έρθει η πυροσβεστική εκεί, ήταν αδύνατο. Διότι έτρεχαν όλοι κάτω στη Θεσσαλονίκη αφού έσπασαν όλες

οι βιτρίνες, έπεσαν πολυκατοικίες, παγιδεύτηκε κόσμος στο ασανσέρ. Παντού γινόταν χαλασμός Κυρίου!


Άναψε η φωτιά γύρω-γύρω από το μοναστήρι και ερχόταν προς τα πάνω μας.

Όλος ο κόσμος κατατρόμαξε διότι έτσι όπως πηγαίναν τα πράγματα και με τον αέρα που φυσούσε, σε 5-10 λεπτά

θα καιγόταν και το μοναστήρι και εμείς όλοι. Μας κύκλωσε η φωτιά. Τρέξανε όλοι στον πατέρα Παΐσιο και του λένε:


«Γέροντα, θα καούμε εδώ! Πήρε φωτιά!»

Στην αρχή δεν δώσαμε σημασία αλλά μετά που είδαμε ότι μας έζωσε η φωτιά ήταν αδύνατο να φύγουμε, πού να πάμε!

Τότε λέει ο πατήρ Παΐσιος: «Μην στεναχωριέστε! Θα βάλουμε το Χατζηεφεντή να τη σβήσει!» Δηλαδή τον Άγιο Αρσένιο.

Και έβγαλε τα λείψανα του Οσίου Αρσενίου, την τίμια κάρα, και έτσι από ψηλά εκεί που ήταν σταύρωσε

τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος και σε 10 λεπτά, το πολύ 10 λεπτά, φύσηξε ο άνεμος αντίθετα και έσβησε μόνη της η φωτιά

μπροστά στα μάτια μας χωρίς να χρειαστεί ούτε πυροσβεστική ούτε τίποτα! Τέτοια θαύματα από τον Άγιο Αρσένιο πάμπολλα.



proskynitis

[XAPA]

Γέροντας Σίμων Αρβανίτης:

«Να έχεις μέσα σου ειρήνη, να διαβάζεις πολύ τα πατερικά βιβλία, και να κάνεις τα καθήκοντά σου»


Πάντα μου έλεγε ο Γέροντας (ο Γέροντας, π. Σίμων Αρβανίτης):


– Παιδί μου, να εξομολογείσαι τους λογισμούς σου, να καθαρίζεσαι, να μην κατηγορήσεις κανέναν άνθρωπο,

ο,τιδήποτε και να είναι αυτός και να μην οργίζεσαι.


– Να έχεις μέσα σου ειρήνη, να διαβάζεις πολύ τα πατερικά βιβλία, και να κάνεις τα καθήκοντά σου.

– Να αγαπάς τους φτωχούς και να παρέχεις τη φιλοξενία· να τους προσφέρεις από όλα τα καλά.


– Πάντα να σκέφτεσαι το καλό, να λες το καλό, και να κάνεις το καλό.

– Εδώ στη γη που ήρθαμε, παιδί μου, πρέπει να ξέρεις, ότι ήρθαμε μόνο και μόνο, για να πάμε στον Παράδεισο.

– Εάν θυμώσεις καμιά φορά και δεν σε αφήνει ο λογισμός σου να πας να ζητήσεις συγγνώμη, εσύ να μην τον ακούς,

γιατι είναι ο σατανάς, που σε εμποδίζει.


Εσύ να τρέξεις πρώτος και ας έχεις δίκιο. Να βιάσεις τον εαυτό σου, να πας πρώτος να ζητήσεις συγγνώμη,

για να μη προλάβει ο άλλος και έρθει και σου αρπάξει το στέφανο.

Διότι εκεί είναι ο Χριστός και σε περιμένει με τον στέφανο, για να σε στεφανώσει.


Όταν προσέξεις σε αυτά που σου λέω, ο σατανάς δεν μπορεί να σε πειράξει και ο Χριστός θα είναι πάντα μαζί σου.

– Να είσαι πάντα στην υπακοή. Υπακοή στον Γέροντα σημαίνει υπακοή στον Χριστό.


– Παιδί μου, όλα τα πάθη προέρχονται από την κατάκριση. Αν κόψεις την κατάκριση, κόβονται και τα πάθη.

– Παιδί μου, όταν περπατάς, οι κινήσεις σου να είναι ήρεμες, όχι γρήγορες και νευρικές, διότι αυτά είναι της υπερηφανείας.

– Παιδί μου, όταν έχεις δοκιμασίες και πειρασμούς, να μην έχεις αγωνία πότε θα ελευθερωθείς,

αλλά να ξέρεις ότι κάνοντας υπομονή τότε τελειοποιείσαι!



Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, «Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1988), Μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του», τόμος β’, Αθήναι.

ΠΗΓΗ
pemptousia.gr

[XAPA]

Γερόντισσα Γαλακτία: «Έρχεται μπόρα αλλά και δόξα…»


Οἱ Ἅγιοι ξερίζωναν καὶ μετὰ φύτευαν. Ἂν φυτέψεις μέσα στὰ ζιζάνια, θὰ πνιγεῖ τὸ φυτό, δὲν θὰ εὐδοκιμήσει…

Θὰ ἔρθει μεγάλη δυσκολία στὴν ἀνθρωπότητα! Αἰτία ἡ ἁμαρτία!

Ἂν δὲν ἐπιτρέψει αὐτὸν τὸν πόλεμο ὁ Θεός, τὸ εἶδος μας δὲν θὰ ἔχει λόγο ὑπάρξεως στὴ γῆ, ἐκεῖ ποὺ κατήντησε…»


«Πολλά… Νά… Χθές ήρθαν οι Όσιοι Παρθένιος και Ευμένιος του Κουδουμά. Μου είπαν:

“Θεία Κοινωνία να λες στον κόσμο… Να παίρνει δύναμη… Να αντέξουν αυτά που έρχονται… Όχι, όμως ξεκάρφωτα”.

Έδειξαν ένα πετραχήλι. “Μεγάλη εξομολόγηση” είπαν. Και ό,τι πει το πετραχήλι”. Και ένα κομβοσχοίνι έδειξαν. “Να λες έτσι.

Με αυτά θα αντέξει ο κόσμος. Να μην κατακρίνουν οι άλλοι αυτούς που θα βλέπουν να κοινωνούν συχνά”. Το είπαν κι αυτό».


– π. Αντώνιος: «Είδες δυσκολίες;»

– Γερόντισσα: «Μεγάλες! Αναστατώσεις, πολέμους, πείνα. Δεν ξέρω να τα πω. Δεν ξέρω να τα εκφράσω.

Δεν με βοηθά πια η κεφαλή μου. Πέφτω κάθε μέρα.

Όλα όμως θα είναι υπέρ της Ελλάδος. Υπέρ της πίστεως. Δόξα μεγάλη.

Έρχεται μπόρα αλλά και δόξα. Όλα υπέρ της Ελλάδος. Αυτό να το τονίζεις». (σελ.147)



Πηγή: «Ἡ ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης» ἐκδόσεις «Θεομόρφου» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου Σελ.108



ΠΗΓΗ iconandlight

[XAPA]

Να τα δέχεστε και να τα υπομένετε όλα σαν σταυρό


Ένας από τους τελεταίους λόγους του Αγίου Λουκά Κριμαίας , στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Συμφερουπόλεως , Κριμαίας .



“Εἶναι εὔκολο νά εἶσαι καταδιωγμένος;

Εἶναι εὔκολο νά περνᾶς ἀπό τή στενή πύλη καί ἀπό τό δρόμο μέ ἀγκάθια;” Θά μέ ρωτήσετε μέ ἀπορία.

Στήν καρδιά σας ἴσως φωλιάσει ἡ ἀμφιβολία, ἄν εἶναι ἐλαφρύς ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ.


Ἐγώ ὅμως θά σᾶς πῶ: “Ναί, ναί! Εἶναι ἐλαφρύς, ἐξαιρετικά ἐλαφρύς.”

Καί γιατί εἶναι ἐλαφρύς;

Γιατί εἶναι εὔκολο νά τόν ἀκολουθεῖς σ΄αὐτό τόν ἀγκαθωτό δρόμο;

Διότι δέν θά προχωρᾶς μόνος σου. Θά σέ συνοδεύει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.


Διότι τό ἄπειρο ἔλεός Του θά σέ ἐνδυναμώνει, ὅταν θά λυγίζεις ἀπό τό βάρος τοῦ σταυροῦ.

Διότι ὁ ἴδιος θά σέ στηρίζει, θά σέ βοηθάει νά σηκώνεις τό σταυρό σου.

Δέν μιλάω μόνο ἀπό γνώση, ἀλλά καί ἀπό προσωπική ἐμπειρία.


Πρέπει νά σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι ὅταν προχωροῦσα σ΄αὐτόν τόν δύσκολο δρόμο, ὅταν σήκωνα τό βαρύ σταυρό τοῦ Χριστοῦ,

δέν τόν ἔνιωθα βαρύ καί ὁ δρόμος αὐτός ἦταν ὁ δρόμος τῆς χαρᾶς, ἐπειδή τό ἔνιωθα ἀπόλυτα καί τό διαισθανόμουν

ὅτι δίπλα μου πορεύεται ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός καί ὅτι μέ βοηθάει νά σηκώνω τό σταυρό μου.


Ἦταν βαρύ τό φορτίο ἀλλά τό θυμᾶμαι σά νά ἦταν λαμπρή χαρά, σά νά ἦταν εὐλογία τοῦ Κυρίου.

Διότι ὁ Κύριος εἶναι ἐλεήμων γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους πού σηκώνουν τό σταυρό τους…

δέν θά ἐγκαταλείψει μόνο του ἐκεῖνον πού πῆρε τό σταυρό του καί Τόν ἀκολούθησε, ἀλλά θά πορεύεται δίπλα του,

θά εἶναι στήριγμα στό δρόμο του καί θά τόν ἐνδυναμώνει μέ τή χάρη Του.


Νά θυμᾶστε τά ἅγια λόγια Του, διότι κρύβεται μεγάλη ἀλήθεια σ΄ αὐτά:

“Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς.

Ἄρατε τόν ζυγόν μου ἐφ΄ ὑμᾶς καί μάθετε ἀπ΄ ἐμοῦ, ὅτι πρᾶός εἰμι καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ καί εὑρήσετε

ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν.

Ὁ γάρ ζυγός μου χρηστός καί τό φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν’’.


Ὅλους ἐσᾶς, ὅλους πού πίστεψαν στόν Κύριο καλεῖ νά Τόν ἀκολουθήσετε, νά σηκώσετε τό φορτίο του, τό σταυρό Του.

Μή φοβᾶστε, λοιπόν. Προχωρεῖτε μέ θάρρος.

Μή σᾶς φοβίζουν οἱ ἐπιθέσεις τοῦ διαβόλου, πού σᾶς ἐμποδίζει νά προχωρεῖται στό δρόμο αὐτό.

Φτύστε τό διάβολο, διῶξτε τον μέ τό σταυρό τοῦ Κυρίου, στό ὄνομά Του.»



Ἅγιε τῆς Κριμαίας πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν. Ἀμήν.


ayioi-pantes

[XAPA]

[XAPA]

Εμείς δεν είμαστε μόνοι. Ο Θεός είναι μαζί μας


Ο Κύριος δε θεραπεύει συνεχώς.

Μερικούς τους αφήνει να υποφέρουν για το καλό των ιδίων και των ανθρώπων του περιβάλλοντός τους.

Διαπίστωσα συχνά ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν ή πέρασαν μεγάλες δοκιμασίες είναι άνθρωποι δυνατοί.


Απέκτησαν μια άλλη θεώρηση της ζωής , μερικές δεξιότητες τις οποίες δεν έχουν οι άνθρωποι

που δεν πέρασαν δοκιμασίες. Η δοκιμασία μπορεί να γίνει δεκτή και ως ένα δώρο, ως ένας εμπλουτισμός.

Μερικοί εκλαμβάνουν τη δοκιμασία ως μια αδικία, σαν κάτι που δε θα έπρεπε να τους είχε συμβεί.

Αυτό συμβαίνει, γιατί αυτοί συγκρίνονται με τους άλλους. Όμως αυτό δεν έχει κανένα νόημα.


Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να διάγει τη ζωή που του δόθηκε.

Ο καθένας έχει τη δική του σχέση με τη δοκιμασία.

Ο καθένας μπορεί να κερδίσει κάτι από τη δοκιμασία.


Πιστεύω ότι αυτό που πρέπει να μας βοηθά είναι η συνείδηση

ότι ο Θεός επιτρέπει αυτή τη δοκιμασία και ότι αυτή έχει κάποιο σκοπό,

έστω κι αν δεν τον γνωρίζουμε.

Αυτή η συνείδηση, ή καλύτερα αυτή η εμπιστοσύνη,

μας βοηθά να σηκώσουμε το σταυρό μας με γαλήνη.


Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η πίστη στο Θεό μας βοηθά να σηκώσουμε μία μεγάλη δοκιμασία.

Να ξαναθυμηθούμε όμως ότι, αν περάσαμε μια δοκιμασία, δεν επιθυμούμε να είμαστε μέσα στη δοκιμασία,

γιατί ούτε η Εκκλησία και ούτε οι άνθρωποι το επιθυμούν. Να απομακρύνουμε ,αν μπορούμε, τη δοκιμασία;

Ναι! Αλλά να μην αποφύγουμε το σταυρό που μας σώζει. Ο Κύριος δεν ευλογεί μια παρόμοια στάση.

Δηλαδή ο Κύριος μας ζητεί να σηκώνουμε ο καθένας το σταυρό , το σταυρό της αυταπαρνήσεως του εαυτού.


Χωρίς σταυρό δεν υπάρχει σωτηρία.

Η σωτηρία δεν μας δίνεται μόνο με το Σταυρό του Κυρίου, αλλά και με την άρση του προσωπικού σταυρού∙

όταν περνάμε δια μέσου ενός πειρασμού, μιας αρρώστιας, ενός πόνου, μιας συμφοράς, συναντιόμαστε με το σταυρό

που πρέπει να σηκώσουμε και αυτός γίνεται αληθινά ο σταυρός της σωτηρίας μας.


Να είμαστε πεπεισμένοι ότι ο σταυρός μας είναι απαραίτητος για να σωθούμε.

Να ζητάμε από τον Κύριο υγεία και καθετί καλό, αλλά να του ζητάμε και τη δύναμη ν’ αποδεχθούμε τη δοκιμασία,

όταν μας αποστέλλεται.


Να ζητάμε από τον Κύριο να μας ενισχύει στην πίστη, για να μπορέσουμε

να ανταποκριθούμε απέναντι σε όλους τους πειρασμούς που μας συμβαίνουν. Να του ζητάμε να μας βοηθήσει

να βαστάζουμε με χαρά τη δοκιμασία. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος έλεγε: «Ψάξε να βρεις ένα γιατρό πριν αρρωστήσεις

και προσευχήσου πριν την έλευση του πειρασμού».


Να προετοιμαζόμαστε να υποφέρουμε τη φυσική ή ηθική δοκιμασία. Όμως για να μπορέσουμε να υπομείνουμε

τη δοκιμασία και να ωφεληθούμε από αυτήν, πρέπει να ταπεινωθούμε. Να μην ταρασσόμαστε, βλέποντας ότι

η δοκιμασία είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε ν’ αποφύγουμε , ένα πρόβλημα που δεν μπορούμε

να επιλύσουμε , ένα μυστήριο για το καλό μας, για την πνευματική μας πρόοδο, που μας ενώνει με

τη δοκιμασία του Κυρίου ο οποίος είχε έλεος για μας και μας έσωσε, γιατί μας αγαπάει. Είναι ένα μυστήριο που

μας ενώνει με τον Κύριο ακόμη και τότε, όταν μας αφήνει να υποφέρουμε , και που μας σκουπίζει τα δάκρυα τότε,

όταν γνωρίζει ότι υποφέρουμε για το καλό μας.


Εμείς δεν είμαστε μόνοι. Ο Θεός είναι μαζί μας. Να πιστεύουμε ότι ο φύλακας άγγελός μας, μας συνοδεύει παντού,

ότι η μητέρα του Κυρίου μας προστατεύει και στις καλές περιστάσεις και στις κακές.

Να πιστεύουμε ότι το έλεος του Κυρίου μας συνοδεύει παντού.



Γέρων Θεόφιλος Παραϊάν

diakonima.gr

[XAPA]

Η διαθήκη της μάνας.

Μία συγκινητική αληθινή ιστορία.



Αγαπημένα μου παιδιά, (και τους αναφέρει έναν έναν, τά παιδιά της,

τους γαμπρούς, την νύφη και όλα τα εγγονάκια, 25 ονόματα).

Σας φιλώ και σας αποχαιρετώ.

Αυτό το γράμμα θα το ανοίξετε και θα το διαβάσετε μετά τον θάνατό μου…


Η πρώτη σας δουλειά, μόλις σηκωθήτε το πρωί, είναι να πλυθήτε,

να ανάψετε το καντηλάκι σας και να θυμιάσετε όλο το σπίτι.

Κατόπιν θα κάνετε την προσευχή σας, όπως σας την έμαθα από τον Συνέκδημο.

Το ίδιο θα κάμουν - αν θέλουν - και οι άνδρες σας και η νύφη μου και όλα τα εγγονάκια μου.

Κι ύστερα όλοι στις δουλειές σας.

Μόνο έτσι θα σκεπάζει και θα ευλογή ο Θεός και την δουλειά και την οικογένειά σας.


Κάθε Κυριακή πρωί όλοι σας στην Εκκλησία, το ίδιο και κάθε μεγάλη γιορτή.

Κάθε βράδυ, μικροί-μεγάλοι, πρίν από τον ύπνο θα διαβάζετε το Απόδειπνο, τους Χαιρετισμούς,

την Καινή Διαθήκη, το Ψαλτήρι και την “Αμαρτωλών Σωτηρία”.


Μην ξεχνάτε και τις νηστείες, να τις κρατάτε όλες, όπως σας τις βαστούσα κι εγώ, από 6 χρονών και μετά.

Όλα αυτά, αγαπημένα μου παιδιά και εγγόνια, όταν θα τα κρατάτε, θα είναι σαν να μου ανάβετε

κάθε μέρα ένα κεράκι.

Θα είναι για μένα το καλύτερο καθημερινό μνημόσυνο.


Να τηρήτε τα θρησκευτικά έθιμα της πατρίδας μας και να ακολουθήτε τα ουράνια,

γιατί όλα τα εγκόσμια είναι πρόσκαιρα και μάταια.

Τα καλά έργα και τις κρυφές ελεημοσύνες θα τα έχετε στην αιωνιότητα.

Όλα τα άλλα σαν όνειρο θα σβήσουν.

Μαζί σας δεν θα πάρετε τίποτε, ούτε πλούτη, ούτε δόξες, ούτε σπίτια.

Μόνο τα καλά σας έργα και την υπομονή.


Να έχετε την ευχή μου και να είστε αγαπημένοι, πρώτα μεταξύ σας ως αδέλφια και ύστερα με τις οικογένειές σας,

αλλά και με τους συγγενείς και με τους γείτονες και με τον κόσμο όλο.


Όσο μπορείτε καλά έργα να κάμετε και από την Εκκλησία να μη λείπετε.

Κι αυτούς που θέλουν το κακό σας, να τους συγχωράτε.

Αυτά θα μείνουν κι εδώ κάτω στην γή και στον ουρανό.

Όσα χρόνια κι αν ζήσουμε, θα είναι σαν χθές.

Γι’αυτό έργα καλά και κρυφά.

Αδικίες και ψέματα σε κανέναν, ούτε και στον εχθρό σας.

Την Εκκλησία και τον καλό Πνευματικό να μην αφήσετε.


Όλα αυτά θα τα διαβάζετε όλοι σας καί μπροστά στά παιδιά σας,

κάθε φορά που θα συμπληρώνεται χρόνος από τον θάνατό μου,

μετά απο το Τρισάγιο που θα κάνετε.

Αυτό θα είναι και το μνημόσυνό μου.

Σας δίνω την ευχή μου, σας φιλώ, σας αποχαιρετώ και καλήν αντάμωση στον Παράδεισο.



ahdoni

[XAPA]

Ο σοφός βασιλιάς - Μια αλληγορική ιστορία


Διδαχή του Γέροντος Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ:



Σε κάποια πόλη οι πολίτες είχαν έθιμο να επιλέγουν για βασιλιά τους έναν άγνωστο που δεν ήξερε τους νόμους και τα έθιμά τους.

Αφού τον έστεφαν βασιλιά, τον έντυναν με πανέμορφα ρούχα, τον έτρεφαν αφειδώς και τον περιέβαλαν με κάθε πολυτέλεια.


Ωστόσο μόλις περνούσε ένας χρόνος από τη στέψη του , τον εκθρόνιζαν, του έπαιρναν πίσω τα ρούχα και

όλες τις ανέσεις που του έδωσαν και τον οδηγούσαν τελείως γυμνό σε κάποιο απομακρυσμένο νησί,

όπου μπορούσε να πεθάνει από τις κακουχίες και τη δυστυχία.


Ύστερα, οι πολίτες αυτής της πόλεως διάλεγαν άλλον ξένο για βασιλιά τους, μόνο για ένα χρόνο πάλι,

κατόπιν διάλεγαν έναν τρίτο ξένο, ύστερα έναν τέταρτο, πέμπτο, έκτο κ.ο.κ.


Κάποτε συνέβη να επιλέξουν έναν πολύ σοφό και προσεκτικό άνθρωπο για βασιλιά τους.

Αυτός πληροφορήθηκε από τους υπηρέτες του το τι είχε συμβεί στους προηγούμενους βασιλείς , μετά την ετήσια θητεία τους.

Έτσι, λοιπόν, στη διάρκεια της δικής του θητείας συγκέντρωνε επιμελώς προμήθειες τροφίμων και αγαθών και

τα έστελνε καθημερινά σ’ εκείνο το νησί.


Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος του και ήρθαν και του πήραν όλα όσα είχε, αγαθά και ρούχα, οδηγώντας τον ύστερα

στο νησί της εξορίας, εκείνος βρέθηκε με τεράστια αποθέματα φαγητών, πολύτιμων λίθων, ασημιού και χρυσού,

κι έτσι συνέχισε να ζει εκεί ακόμη καλύτερα απ’ ό,τι είχε ζήσει στην πόλη!


Η ερμηνεία αυτής της ιστορίας;


Η πόλη αντιπροσωπεύει τον κόσμο,

οι πολίτες τα πονηρά πνεύματα

και οι βασιλείς είναι οι άνθρωποι, άφρονες ή σοφοί.


Οι άφρονες σκέπτονται μόνο τις απολαύσεις της παρούσας ζωής, σαν να ήταν αιώνιες˙

στο τέλος έρχεται ο θάνατος και τους στερεί όλες τις απολαύσεις και τότε,

απογυμνωμένοι από κάθε αγαθό, πηγαίνουν στην κόλαση.

Απεναντίας , οι σοφοί επιτελούν πολλά καλά έργα και στέλνουν τα καλά έργα

τους να προπορεύονται στον άλλο κόσμο.


Στην κοίμησή τους, οι σοφοί βασιλείς – οι αγαθοί άνθρωποι- αναχωρούν για εκείνο τον κόσμο, όπου τους περιμένουν

συσσωρευμένοι θησαυροί και όπου βασιλεύουν με ακόμη μεγαλύτερη δόξα και ομορφιά απ’ ό,τι βασίλευαν εδώ στη γη!



Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς - Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος - Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ


paterikos