Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Μία όμορφη ιστορία του Paulo Coelho με πολλά νοήματα.....



Ένας άντρας , το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε έναν δρόμο.

Και καθώς περνούσαν κάτω από ένα τεράστιο δέντρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε και τους τρεις στάχτη.

Όμως ο άντρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο , και συνέχισε την πορεία του με τα δυο του ζώα .

Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο.

Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός κι αυτοί ίδρωναν και διψούσαν.

Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μία πανέμορφη μαρμάρινη πύλη που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη

με πλάκες από χρυσάφι.

Ο διαβάτης μας κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο και είχε μαζί του τον εξής διάλογο:


-Καλημέρα

– Καλημέρα , απάντησε ο φύλακας

– Πώς λέγεται αυτό το τόσο όμορφο μέρος;

- Αυτός είναι ο παράδεισος

- Τι καλά που φτάσαμε στον Παράδεισο , γιατί διψάμε


- Μπορείτε Κύριε να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε. Και ο φύλακας του έδειξε την πηγή

- Ναι , μα το άλογο και ο σκύλος μου διψούν επίσης…

- Λυπάμαι πολύ, είπε ο φύλακας αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα.

- Ο άντρας αρνήθηκε με μεγάλη δυσκολία , μιας και διψούσε πολύ , αλλά δεν σκεφτόταν να πιει μόνο αυτός.

- Ευχαρίστησε τον φύλακα και συνέχισε την πορεία του.


- Αφού περπάτησαν για αρκετή ώρα στην ανηφοριά , εξαντλημένοι πλέον και οι τρεις , έφτασαν σε ένα

άλλο μέρος , η είσοδος του οποίου ξεχώριζε από μια παλιά πόρτα που οδηγούσε σε έναν χωματόδρομο

περικυκλωμένο από δέντρα…


- Στη σκιά ενός δέντρου καθόταν ένας άντρας , και είχε το κεφάλι σκεπασμένο με ένα καπέλο.

- Μαλλόν κοιμόταν. Καλημέρα – είπε ο διαβάτης.

Ο άντρας έγνεψε σε απάντηση με το κεφάλι του. Διψάμε πολύ , το άλογό μου , ο σκύλος μου κι εγώ.

- Υπάρχει μια πηγή ανάμεσα σε εκείνα τα βράχια – είπε ο άντρας, δείχνοντας το μέρος.

Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε.


- Ο άνθρωπος , το άλογο και ο σκύλος πήγαν στην πηγή και κατεύνασαν τη δίψα τους.

- Ο διαβάτης γύρισε πίσω να ευχαριστήσει τον άντρα.

- Μπορείτε να ξανάρθετε όποτε θέλετε , του απάντησε εκείνος.

- Επί τη ευκαιρία , πώς ονομάζεται αυτό το μέρος ; ρώτησε ο άντρας.

- ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.


- O Παράδεισος ;

- Μα , ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μου είπε ότι εκείνο ήταν ο Παράδεισος.

- Εκείνο δεν ήταν ο παράδεισος. Ήταν η Κόλαση , απάντησε ο φύλακας.


- Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος. Θα έπρεπε να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας.

- Αυτή η λάθος πληροφορία μπορεί να προκαλέσει μεγάλο μπέρδεμα, είπε ο διαβάτης.

- Σε καμιά περίπτωση – αντέτεινε ο άντρας.

- Στην πραγματικότητα, μας κάνουν μεγάλη χάρη , διότι εκεί παραμένουν όλοι όσοι είναι ικανοί να εγκαταλείψουν

τους καλύτερούς τους φίλους…


Ποτέ να μην εγκαταλείπεις τους πραγματικούς σου φίλους ακόμη

κι αν αυτό σου προκαλεί δυσκολίες.

- Εάν αυτοί σου προσφέρουν την αγάπη τους και τη συντροφιά τους

έχεις ένα χρέος :


- Να μην τους εγκαταλείψεις ποτέ. Διότι:

Το να κάνεις ένα φίλο είναι ευλογία ,

το να έχεις ένα φίλο είναι δώρο ,

το να κρατήσεις ένα φίλο είναι αρετή ,

το να είναι κάποιος φίλος σου … είναι τιμή…



• Tokandylaki

[XAPA]

Ανεξιχνίαστες οι βουλές του Θεού



Κάποιος αββάς που ασκήτευε και είχε παρρησία στο Θεό, τον παρακαλούσε με δάκρυα να του φανερώσει

τον τρόπο που ο Θεός κρίνει και αποφασίζει σε κάποιες περιπτώσεις και που οι άνθρωποι δεν τον κατανοούν,

αλλά νομίζουν ότι πρόκειται για παράξενα πράγματα.


Ο Θεός όμως για πολύ καιρό δεν ήθελε να του φανερώσει τίποτα,

επειδή ο άνθρωπος ποτέ δεν μπορεί να γνωρίσει και να καταλάβει τα μυστήρια του Θεού.

Ο ασκητής πάλι δεν έπαυε νύχτα και μέρα να κάνει τη σχετική δέηση.

Μια μέρα λοιπόν ο Θεός, θέλοντας να τον πληροφορήσει, έβαλε στην καρδιά του τον λογισμό να πάει να δει

ένα γέροντα ασκητή, που βρισκόταν σε άλλο τόπο, όπου για να φτάσει κανείς έπρεπε να περπατήσει πολλές μέρες.


Σαν άρχισε την πορεία ο ασκητής, έστειλε ο Θεός στον δρόμο του έναν άγγελο με μορφή νέου καλογήρου,

που τον χαιρέτησε με το «ευλόγησον πάτερ». Ο γέρων ασκητής αποκρίθηκε: «ο Θεός να σε συγχωρέσει, τέκνον μου».

Τότε ο άγγελος ρώτησε τον γέροντα: «που πηγαίνεις, αββά;» και ο γέρων απάντησε:

«πηγαίνω στον τάδε ασκητή να τον δω». Κι ο άγγελος είπε: «κι εγώ εκεί πηγαίνω και ας προχωρήσουμε μαζί».


Αφού περπάτησαν οι δυό τους την πρώτη μέρα, έφθασαν το βράδυ σ΄ένα χωριό και κατέλυσαν στο σπίτι

ενός ευλαβούς και φιλόξενου ανθρώπου, που τους φιλοξένησε. Μάλιστα έφερε στην τράπεζα έναν ασημένιο δίσκο.

Την ώρα που επρόκειτο να αναχωρήσουν, πήρε ο άγγελος τον δίσκο κρυφά, τον πέταξε στον αέρα και ο δίσκος χάθηκε.

Ο γέρων σαν το είδε αυτό λυπήθηκε, όμως δεν είπε τίποτα.


Την δεύτερη μέρα έφθασαν σε ένα άλλο χωριό, όπου τους περιποιήθηκε φιλόξενα ένας ευλαβής χριστιανός.

Αυτός είχε ένα μονάκριβο γιό και τον έφερε να τον ευλογήσουν και να του δώσουν την ευχή τους.

Ο άγγελος όμως την ώρα που επρόκειτο να φύγει μαζί με τον ασκητή, έπιασε το παιδί από το λαιμό και το έπνιξε.

Μπροστά σ΄αυτό το θέαμα ο γέρων δοκίμασε μεγάλη έκπληξη και τρόμαξε, αλλά και πάλι δεν μίλησε.


Αφού περπάτησαν και την Τρίτη μέρα, έφθασαν σ΄ένα άλλο μέρος, αλλά επειδή δεν βρήκαν κανένα

να τους υποδεχθεί κάθισαν σε μια αυλή που είχε έναν τοίχο έτοιμο να πέσει. Ο άγγελος σηκώθηκε,

ανασκουμπώθηκε, τον γκρέμισε και τον ξαναέκτισε αμέσως από τα θεμέλια.


Αντικρύζοντας κι αυτό το τελευταίο ο γέροντας δεν μπόρεσε πλέον να σιωπήσει, αλλά άρχισε να του λέει:

σε εξορκίζω στο όνομα του Θεού του Υψίστου να μου πεις την αλήθεια. Τι είναι αυτά που έκανες;

Άγγελος είσαι ή δαίμονας; Αυτά που έκανες δεν είναι έργα ανθρώπου.


Κι όταν ο άγγελος ρώτησε «τι έκανα;», ο γέροντας είπε: «χθες και προχθές που μας δέχθηκαν εκείνοι

οι φιλόχριστοι άνθρωποι και μας φιλοξένησαν, εσύ του μεν ενός πήρες τον ασημένιο δίσκο και τον πέταξες

στον αέρα και εξαφανίσθηκε, του Δε άλλου έπνιξες τον γιο. Και εδώ που ήρθαμε δεν μας πρόσφεραν

καμμιά περιποίηση ή φιλοξενία, καταπιάστηκες με το κτίσιμο και τους ευεργετείς».


Τότε του αποκρίθηκε ο άγγελος: «άκουσε αββά, κι εγώ θα σου φανερώσω την αλήθεια των πραγμάτων.

Ο πρώτος που μας δέχθηκε είναι άνθρωπος θεοφιλής και δίκαιος και διοικεί τα υπάρχοντά του κατά τις εντολές

του Θεού. Εκείνος όμως ο ασημένιος δίσκος προέρχονταν από άδικη κληρονομιά και για να μην χάσει κοντά

σ΄αυτόν και τον μισθό από τα καλά του έργα, με πρόσταξε ο Θεός να τον εξαφανίσω, ώστε να είναι η φιλοξενία

του καθαρή και απαλλαγμένη από ανομία.


Ο άλλος πάλι που μας φιλοξένησε, είναι ευλαβής και ενάρετος άνθρωπος και αν ζούσε ο γιος του,

επρόκειτο να γίνει όργανο του σατανά και να διαπράξει πολλά κακά που θα έκαναν να λησμονηθούν

τα καλά έργα του πατέρα του.Γι΄αυτό όρισε ο Θεός να πεθάνει κι εκείνος έτσι μικρός, για να σωθεί

και η δική του ψυχή και του πατέρα του».


Τότε ο γέροντας είπε: «όλα αυτά τα έκανες καλά, τι έχεις όμως να πεις για την τελευταία περίπτωση;»

και ο άγγελος απάντησε: « μάθε, πάτερ, και γι΄αυτό, ότι ο νοικοκύρης αυτής της αυλής είναι κακός και άδικος

και θέλει να βλάψει πολλούς, αλλά δεν το μπορεί εξαιτίας της φτώχιας του. Ο παππούς του όταν έκτιζε

αυτόν τον τοίχο, έκρυψε μέσα σ΄αυτόν χρήματα πολλά, κι αν τον είχα αφήσει να πέσει, ο κακότροπος αυτός

ιδιοκτήτης, θέλοντας να τον κτίσει, θα εύρισκε μέσα στα κατεδαφισμένα υλικά αυτά τα χρήματα

και θα τα χρησιμοποιούσε για να κάνει το κακό που ήθελε. Γι αυτό με πρόσταξε ο Θεός να στερεώσω τον τοίχο,

για να μη βρει τα χρήματα ο κακός αυτός άνθρωπος, που επρόκειτο να τα χρησιμοποιήσει στις κακές του επιθυμίες

και να βλάψει τους ανθρώπους. Και ξέρει ο Θεός πότε θα τον φανερώσει, σε άνθρωπο που πρέπει

και θα τον χρησιμοποιήσει σε καλά έργα.


Είδες, λοιπόν πως κρίνει ο Θεός σε κάποιες περιπτώσεις, όπως ζητούσες να μάθεις.

Γι αυτό πήγαινε στο κελί σου και μη σε μέλει για τα πράγματα του κόσμου, πως και γιατί γίνονται.

Διότι τα κρίματα του Θεού είναι απροσμέτρητη άβυσσος, όπως είπε ο προφήτης,

και οι ενέργειές Του ανεξιχνίαστες και ακατανόητες και δεν μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίζει τα πάντα με ακρίβεια.

Πίστευε λοιπόν, πάτερ, ότι ο Θεός είναι δίκαιος και δεν κάνει καμμία αδικία.

Όσα επιτρέπει να γίνονται, όλα δικαίως γίνονται.

Όταν άκουσε αυτά από τον άγγελο ο ασκητής, δόξασε τον Θεό και, αφού αποσύρθηκε στο κελλί του,

στο εξής δεν εξέταζε τίποτα.



από το περιοδικό Θεοδρομία


Πηγή: Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

[XAPA]

Ο Θεός σου έδωσε αυτό που δεν μπορείς να αγοράσεις



Ένας νεαρός είπε για τη ζωή του:

- Άλλοι έχουν χρήματα, όμορφη κατοικία, αυτοκίνητα και εγώ; !

Αλλά είμαι υγιής και ισχυρός ...

Ο γέροντας άκουσε τις καταγγελίες του και ρώτησε:

- Συμφωνείτε να αφαιρέσετε το χέρι σας για ένα εκατομμύριο;

- Δεν υπάρχει τρόπος!


- Ένα πόδι ή, για παράδειγμα, ένα μάτι;

- Και για εκατό εκατομμύρια δεν θα συμφωνούσα!


- Βλέπεις! Ο Θεός σου έδωσε αυτό που δεν μπορείς να αγοράσεις για εκατό εκατομμύρια

και διαμαρτύρεσαι για τη φτώχεια και την ατυχία!

Απλά πρέπει να είσαι σε θέση να διαθέσεις σωστά τον πλούτο που έχεις!

Τολμήστε και ο Θεός να σας βοηθήσει!


yiorgosthalassis

[XAPA]

2Ο απλές συμβουλές για να αποκτήσουμε την ταπείνωση



1.Σε ξέχασαν; Δε σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο;
Δεν πειράζει. Και προπαντός μην παραπονείσαι.

2.Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το.

3.Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι.

4.Σε κατηγορούν; Μην αντιλέγεις.

5.Σε κοροϊδεύουν; Μην απαντάς.

6.Σε βρίζουν; Σιωπή και προσευχή.

7.Σου αφαιρούν το λόγο; Σε διακόπτουν; Μη λυπάσαι.

8.Σε κακολογούν; Μην αντιμάχεσαι.

9.Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου; Οι συγγενείς σου, οι δικοί σου οι άνθρωποι; Μη διαμαρτύρεσαι.

10.Θυμώνουν μαζί σου; Να παραμένεις ήρεμος.

11.Σου κλέβουν φανερά; Κάνε τον τυφλό.

12.Σε ειρωνεύονται; Να μακροθυμείς.

13.Δεν ακούνε τις συμβουλές σου; Ιδίως δεν ακούνε τις συμβουλές σου τα παιδιά σου; Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή.

14.Εκνευρισμός στο αντρόγυνο; Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος.

15.Έφταιξες; Ζήτησε συγγνώμη.

16.Δεν έφταιξες; Πάλι ζήτησε συγγνώμη.

17.Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεόν.

18.Έχεις αρρώστια; Έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς; Δόξαζε τον Θεόν.

19.Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι; Νήστευσε. Αγρύπνησε. Κάνε προσευχή.
,
20.Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Πολλή προσευχή.

Νηστεία και προσευχή διότι "τούτο το γένος των παθών και των δαιμόνων ουκ εκπορεύεται παρά μόνο με νηστεία και προσευχή".

"Είθε αδελφοί μου, να ακολουθήσουμε όλοι μας, και πρώτος εγώ, τις ταπεινές αυτές συμβουλές, και να είστε βέβαιοι ότι θα σωθούμε."



(πρωτοπρεσβύτερος Στέφανος Κ. Αναγνωστόπουλος )

odevontas

[XAPA]

Η πιο σίγουρη μέθοδος για να ξαναβρείς τη χαρά σου.



Μια απ΄τις μεγαλύτερες "επεξεργασίες θλίψης", είναι να σκαλίζουμε συνεχώς τα κακά

που μας έχουν κάνει ή τα καλά που δε μας έχουν κάνει οι γύρω μας.

Είναι απ'τις πιο δημοφιλείς σκέψεις, όταν καθόμαστε μόνοι και η οργή που σιγά-σιγά ανάβουν.

Το σαράκι του ναρκισσιστικού παραπόνου, η αρνητική ένταση και, ...στο τέλος, η κατάπτωση δεν έχουν τελειωμό.


Θυμάμαι τον π. Μάρκελλο Καμπάνη να λέει:

Μη θέλεις και μη λες τι πρέπει οι άλλοι να κάνουν για σένα.

Πρώτα εσύ κάνε αυτό που πρέπει οι άλλοι να κάνουν για σένα.

Το Ευαγγέλιο δε μας λέει τι πρέπει να κάνουν οι άλλοι για μας,

ο Χριστός μας μας λέει, τι πρέπει να κάνουμε εμείς καθημερινά στους άλλους.

Και θα'ρθει η ώρα που αυτό που δίνεις θα σου επιστραφεί.


Ότι και όσο έδωσες, θα το εισπράξεις.

Να είστε σίγουροι!

Μπορεί να μην το εισπράξεις από εκείνον που θέλεις εσύ, θα το εισπράξεις, όμως, από αλλού και με άλλο τρόπο.

Να προσφέρω μια μικρή χαρά σε άλλον...

Είναι η πιο σίγουρη μέθοδος να ξαναβρώ κι εγώ τη χαρά μου.



Απόσπασμα απ'το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη: "Χορός μεταμφιεσμένων"


agiosioannisprodromos

[XAPA]

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: Γιατί δεν καταλαβαίνουμε τη βοήθεια του Θεού


Παλιά, θυμάμαι, πήγαιναν οι γονείς στα χωράφια και πολλές φορές μας άφηναν στην γειτόνισσα να μας προσέχη μαζί με τα παιδιά τα δικά της.

Αλλά τότε ήταν ισορροπημένα τα παιδιά.

Μια ματιά έριχνε η γειτόνισσα και έκανε τις δουλειές της και εμείς παίζαμε ήσυχα.

Έτσι και ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι παλιά με μια ματιά παρακολουθούσαν τον κόσμο.

Σήμερα και ο Χριστός και η Παναγία και οι Άγιοι τον έναν πιάνουν από ΄δω, τον άλλον από ΄κει,

γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ισορροπημένοι.


Τώρα είναι μια κατάσταση …; Θεός φυλάξοι!

Σαν μια μητέρα να έχη δυό-τρία προβληματικά παιδιά, το ένα λίγο χαζούλικο, το άλλο λίγο αλλοίθωρο,

το άλλο λίγο ανάποδο, να έχη και κανά-δυό της γειτόνισσας να τα προσέχη, και το ένα να ανεβαίνη ψηλά

και να κινδυνεύη να πέση κάτω, το άλλο να παίρνη το μαχαίρι να κόψη τον λαιμό του, το άλλο να πάη

να κάνη κακό στο άλλο, και αυτή συνέχεια να βρίσκεται σε εγρήγορση, να τα παρακολουθή,

και εκείνα να μην καταλαβαίνουν την αγωνία της.


Έτσι και ο κόσμος δεν καταλαβαίνη την βοήθεια του Θεού.

Με τόσα επικίνδυνα μέσα πού υπάρχουν σήμερα θα είχε σακατευθή, αν δεν βοηθούσε ο Θεός.

Αλλά έχουμε και Πατέρα τον Θεό και Μάνα την Παναγία και αδέλφια τους Αγίους και τους Αγγέλους,

που μας προστατεύουν.


Πόσο μισεί ο διάβολος το ανθρώπινο γένος και θέλει να το εξαφανίση!

Και εμείς ξεχνούμε με ποιόν παλεύουμε.


Να ξέρατε πόσες φορές ο διάβολος τύλιξε την γη με την ουρά του, για να την καταστρέψη!

Δεν τον αφήνει όμως ο Θεός, του χαλάει τα σχέδια.

Και το κακό που πάει να κάνη το ταγκαλάκι, ο Θεός το αξιοποιεί και βγάζει μεγάλο καλό.

Ο διάβολος τώρα οργώνει, ο Χριστός όμως θα σπείρη τελικά”.


Αγιος Παϊσιος


diakonima

[XAPA]

Υπάρχουν τρεις γρήγοροι τρόποι για τον παράδεισο


«Υπάρχουν τρεις γρήγοροι τρόποι για τον παράδεισο.

Τρεις απολύτως αληθινές, ευθείες πορείες προς τον ουρανό.

Το πρώτο είναι να μην αμαρτάνεις ποτέ. Χάσαμε αυτό το μονοπάτι, δεν υπάρχει πια.

Το δεύτερο είναι να μην καταδικάσουμε κανέναν, τότε ο Κύριος δεν θα μας καταδικάσει. Έχουμε χάσει και αυτόν τον δρόμο.


Απομένει μόνο ένα πράγμα – να είμαστε ελεήμονες, τότε ο Κύριος θα είναι ελεήμων μαζί μας.

Αυτό είναι το μόνο που μας μένει.

Πρέπει να είμαστε πράοι, γενναιόδωροι, ευγενικοί, στοργικοί, ελεήμονες.

Αυτός είναι ο δρόμος που μας άφησε. Ας μην τον χάσουμε κι αυτόν.



Γέρων Ακάκιος Άγιον Όρος

PROSKINITIS

[XAPA]

Μη δέχεστε τα σκουπίδια κανενός!


Η αλληγορία του απορριμματοφόρου


Μια μέρα βρισκόμουν σε ένα ταξί και πήγαινα στο αεροδρόμιο.

Το ταξί προχωρούσε στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, όταν ξαφνικά ένα μαύρο αυτοκίνητο πετάχτηκε

από ένα χώρο στάθμευσης ακριβώς μπροστά μας.

Ο οδηγός του ταξί πάτησε το φρένο, γλίστρησε και κατάφερε να μην χτυπήσει το άλλο αυτοκίνητο για λίγα μόλις εκατοστά!


Ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου κούνησε το κεφάλι του και άρχισε να μας φωνάζει.

Ο δικός μου οδηγός απλώς του χαμογέλασε και τον χαιρέτισε. Ήταν πολύ φιλικός απέναντί του.

Έτσι τον ρώτησα: «Γιατί το έκανες αυτό;

Αυτός ο τύπος παραλίγο να καταστρέψει το αυτοκίνητό σου και να μας στείλει στο νοσοκομείο!».

Τότε εκείνος με δίδαξε κάτι που σήμερα πλέον ονομάζω «Η αλληγορία του απορριμματοφόρου».


Ο οδηγός μου εξήγησε ότι πολλοί άνθρωποι μοιάζουν με απορριμματοφόρα.

Περιφέρονται γεμάτοι σκουπίδια, γεμάτοι πίκρα, θυμό και απογοήτευση.

Καθώς τα σκουπίδια τους γίνονται όλο και περισσότερα, χρειάζονται ένα μέρος να τα πετάξουν

και μερικές φορές αυτό το μέρος μπορεί να είστε κι εσείς.

Μην το πάρετε όμως προσωπικά, απλώς χαμογελάστε τους, χαιρετίστε τους, ευχηθείτε τους να είναι καλά και φύγετε.

Δεν αξίζει να κουβαλάτε τα δικά τους σκουπίδια και να τα εξαπλώνετε και σε άλλους ανθρώπους

στη δουλειά σας, στην οικογένειά σας ή και σε αγνώστους.



agiosnikolaosengomis

[XAPA]

Άγιος Νεκτάριος: Οι πειρασμοί φέρνουν ταπεινοφροσύνη.



Οἱ πειρασμοὶ παραχωροῦνται γιὰ νὰ φανερωθοῦν τὰ κρυμμένα πάθη, νὰ καταπολεμηθοῦν κι ἔτσι νὰ θεραπευθεῖ ἡ ψυχή.

Εἶναι καὶ αὐτοὶ δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους.

Γί’ αὐτὸ ἄφησε μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό σου στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ ζήτησε τὴ βοήθειά Του,

ὥστε νὰ σὲ δυναμώσει στὸν ἀγώνα σου.

Ἡ ἐλπίδα στὸ Θεὸ δὲν ὁδηγεῖ ποτὲ στὴν ἀπελπισία. Οἱ πειρασμοὶ φέρνουν ταπεινοφροσύνη.

Ὁ Θεὸς ξέρει τὴν ἀντοχὴ τοῦ καθενός μας καὶ παραχωρεῖ τοὺς πειρασμοὺς κατὰ τὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας.

Νὰ φροντίζουμε ὅμως κι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε ἄγρυπνοι καὶ προσεκτικοί, γιὰ νὰ μὴ βάλουμε μόνοι μας τὸν ἑαυτό μας σὲ πειρασμό.


Ἐμπιστευτεῖτε στὸ Θεὸ τὸν Ἀγαθό, τὸν Ἰσχυρό, τὸν Ζῶντα, καὶ Αὐτὸς θὰ σᾶς ὁδηγήσει στὴν ἀνάπαυση.

Μετὰ τὶς δοκιμασίες ἀκολουθεῖ ἡ πνευματικὴ χαρά.

Ὁ Κύριος παρακολουθεῖ ὅσους ὑπομένουν τὶς δοκιμασίες καὶ τὶς θλίψεις γιὰ τὴ δική Του ἀγάπη.

Μὴ λιποψυχεῖτε λοιπὸν καὶ μὴ δειλιάζετε.

Δὲν θέλω νὰ θλίβεστε καὶ νὰ συγχύζεστε γιὰ ὅσα συμβαίνουν ἀντίθετα στὴ θέλησή σας, ὅσο δίκαιη κι ἂν εἶναι αὐτή.

Μία τέτοια θλίψη μαρτυρεῖ τὴν ὕπαρξη ἐγωϊσμοῦ.

Προσέχετε τὸν ἐγωϊσμό, ποὺ κρύβεται κάτω ἀπὸ τὴ μορφὴ τοῦ δικαιώματος.

Προσέχετε καὶ τὴν ἄκαιρη λύπη, δημιουργεῖται ὕστερ’ ἀπὸ ἕναν δίκαιο ἔλεγχο.

Ἡ ὑπερβολικὴ θλίψη γιὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι τοῦ πειρασμοῦ.

Μία εἶναι ἡ ἀληθινὴ θλίψη. Αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖται, ὅταν γνωρίσουμε καλὰ τὴν ἄθλια κατάσταση τῆς ψυχῆς μας.

Ὅλες οἱ ἄλλες θλίψεις δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ.

Φροντίζετε νὰ περιφρουρεῖτε στὴν καρδιά σας τὴ χαρὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπετε στὸν πονηρὸ νὰ χύνει τὸ φαρμάκι του.

Προσέχετε! Προσέχετε, μήπως ὁ παράδεισος, ποὺ ὑπάρχει μέσα σας, μετατραπεῖ σὲ κόλαση.



«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς.


psigmataorthodoxias

[XAPA]

Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; Ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον Παράδεισο



" Κάποτε σ' ένα χωριό ζούσαν δυο χωριανοί, που ήταν και πολύ φίλοι.

Πάνω στην κουβέντα μια φορά, είπαν και συμφώνησαν, όταν πεθάνουν,

να προσπαθήσουν, απ' όπου κι αν βρίσκονταν, να ανταμώσουν.

Πέθαναν κάποτε ο ένας μετά τον άλλον, κι ό ένας βρέθηκε στην Κόλαση, και ό άλλος στον Παράδεισο.

Και σ' ένα Ψυχοσάββατο, έτυχε να τους κάνουν και τους δύο μνημόσυνο την ίδια μέρα.


Έχουν να πουν πως, όταν γίνονται μνημόσυνα, οι ψυχές αλαφρώνουν τόσο πολύ,

που βγαίνουν απ' όπου κι αν βρίσκονται, κι ανταμώνουν με όποιους φίλους είχαν στη ζωή.

Έτσι αντάμωσαν και οι δυό φίλοι καθώς βγήκαν ό ένας απ' τον Παράδεισο, κι ο άλλος απ' την Κόλαση.


- Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον παράδεισο.

- Πολύ άσχημα.. Ολημερίς κι ολονυχτίς τρωγόμαστε και βριζόμαστε.

- Και τί διαφορές έχετε τώρα;

- Να, ο καθένας μας πιστεύει ότι είναι καλός, και ότι όλοι οι άλλοι είναι κακοί.

- Και ο Θεός ποιά θέση παίρνει; ξαναρωτάει ο πρώτος.

- Ο Θεός μας συγχωρεί όλους, και λέει πως είμαστε καλοί,

ανοίγει μάλιστα και την πόρτα της Κόλασης, για να βγούμε έξω...

- Κι εσείς τί κάνετε; ρωτάει με πολλή απορία ο πρώτος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα, να μη βγει κανένας έξω,

γιατί δεν αντέχουμε την κοροϊδία να γλιτώνουν οι κακοί την Κόλαση..


- Κοίταξε φίλε μου πόσο μοιάζουμε με σας ... λέει τότε ο πρώτος.

Μόνο που εμείς πιστεύουμε ο καθένας μας ότι ο ίδιος είναι κακός και ότι όλοι οι άλλοι είναι καλοί..

Κι ο Θεός μας λέει το ίδιο, όπως και σε σας: πως όλοι είμαστε καλοί! και χαιρόμαστε όλοι...

- Και με την πόρτα τί κάνετε; ξαναρωτάει ο δέυτερος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα ανοιχτή, για να μπαίνουν οι φουκαράδες, που βασανίστηκαν στον απάνω κόσμο.

- Κι άν μπει και κανένας κακός;... ρωτάει ο δεύτερος.

- Έ, και τί μας νοιάζει;! Μήπως κι εμείς δεν είμαστε κακοί; απαντάει ο πρώτος.


- Κοίταξε φίλε μου, λέει τότε αναστενάζοντας ο δεύτερος, πόσο χαζός ήμουνα.

Δεν μου κοψε καθόλου να έρθω κι εγώ στον παράδεισο!... Και πώς βρέθηκα στην Κόλαση δεν το κατάλαβα..

- Δεν το κατάλαβες, του λέει τότε ο πρώτος, γιατί δεν υπάρχει καμία Κόλαση..

Έτσι λένε τον τόπο σας, για να του δώσουν ένα όνομα..

- Και τότε τί είναι;;!

- Είναι ο μαζωμός αυτών, που δεν πιστέυουν στο Θεό.

Κι επειδή έχετε κακία ο ένας στον άλλον, γι' αυτό κάνετε τον τόπο σας Κόλαση...

Και μ' αυτά, τελείωσε το Ψυχοσάββατο, και γύρισαν οι δυο φίλοι ο καθένας στον τόπο του..."



(απ' το βιβλίο του Κωσταντίνου Γανωτή: "Αποκλειστικά για Γονείς", Εκδ. Αρχονταρίκι)


yiorgosthalassis