Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Η διαθήκη της μάνας.

Μία συγκινητική αληθινή ιστορία.



Αγαπημένα μου παιδιά, (και τους αναφέρει έναν έναν, τά παιδιά της,

τους γαμπρούς, την νύφη και όλα τα εγγονάκια, 25 ονόματα).

Σας φιλώ και σας αποχαιρετώ.

Αυτό το γράμμα θα το ανοίξετε και θα το διαβάσετε μετά τον θάνατό μου…


Η πρώτη σας δουλειά, μόλις σηκωθήτε το πρωί, είναι να πλυθήτε,

να ανάψετε το καντηλάκι σας και να θυμιάσετε όλο το σπίτι.

Κατόπιν θα κάνετε την προσευχή σας, όπως σας την έμαθα από τον Συνέκδημο.

Το ίδιο θα κάμουν - αν θέλουν - και οι άνδρες σας και η νύφη μου και όλα τα εγγονάκια μου.

Κι ύστερα όλοι στις δουλειές σας.

Μόνο έτσι θα σκεπάζει και θα ευλογή ο Θεός και την δουλειά και την οικογένειά σας.


Κάθε Κυριακή πρωί όλοι σας στην Εκκλησία, το ίδιο και κάθε μεγάλη γιορτή.

Κάθε βράδυ, μικροί-μεγάλοι, πρίν από τον ύπνο θα διαβάζετε το Απόδειπνο, τους Χαιρετισμούς,

την Καινή Διαθήκη, το Ψαλτήρι και την “Αμαρτωλών Σωτηρία”.


Μην ξεχνάτε και τις νηστείες, να τις κρατάτε όλες, όπως σας τις βαστούσα κι εγώ, από 6 χρονών και μετά.

Όλα αυτά, αγαπημένα μου παιδιά και εγγόνια, όταν θα τα κρατάτε, θα είναι σαν να μου ανάβετε

κάθε μέρα ένα κεράκι.

Θα είναι για μένα το καλύτερο καθημερινό μνημόσυνο.


Να τηρήτε τα θρησκευτικά έθιμα της πατρίδας μας και να ακολουθήτε τα ουράνια,

γιατί όλα τα εγκόσμια είναι πρόσκαιρα και μάταια.

Τα καλά έργα και τις κρυφές ελεημοσύνες θα τα έχετε στην αιωνιότητα.

Όλα τα άλλα σαν όνειρο θα σβήσουν.

Μαζί σας δεν θα πάρετε τίποτε, ούτε πλούτη, ούτε δόξες, ούτε σπίτια.

Μόνο τα καλά σας έργα και την υπομονή.


Να έχετε την ευχή μου και να είστε αγαπημένοι, πρώτα μεταξύ σας ως αδέλφια και ύστερα με τις οικογένειές σας,

αλλά και με τους συγγενείς και με τους γείτονες και με τον κόσμο όλο.


Όσο μπορείτε καλά έργα να κάμετε και από την Εκκλησία να μη λείπετε.

Κι αυτούς που θέλουν το κακό σας, να τους συγχωράτε.

Αυτά θα μείνουν κι εδώ κάτω στην γή και στον ουρανό.

Όσα χρόνια κι αν ζήσουμε, θα είναι σαν χθές.

Γι’αυτό έργα καλά και κρυφά.

Αδικίες και ψέματα σε κανέναν, ούτε και στον εχθρό σας.

Την Εκκλησία και τον καλό Πνευματικό να μην αφήσετε.


Όλα αυτά θα τα διαβάζετε όλοι σας καί μπροστά στά παιδιά σας,

κάθε φορά που θα συμπληρώνεται χρόνος από τον θάνατό μου,

μετά απο το Τρισάγιο που θα κάνετε.

Αυτό θα είναι και το μνημόσυνό μου.

Σας δίνω την ευχή μου, σας φιλώ, σας αποχαιρετώ και καλήν αντάμωση στον Παράδεισο.



ahdoni

[XAPA]

Ο ΣΟΦΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ


Του Αγίου Κοσμά Αιτωλού


Ένας άρχοντας πλούσιος εθησαύριζε κατά πολλά, ποτέ δεν ήθελε μήτε να εξομολογηθεί μήτε ελεημοσύνη να κάμει.

Είχεν ένα υιόν έως δέκα χρονών. Ήλθε καιρός και αρρώστησε ο άρχοντας εκείνος.

Του έλεγον οι ιδικοί του να εξομολογηθεί, να κάμη δια την ψυχήν του τίποτε, αυτός τους έλεγεν:

Άς είναι καλά το παιδί μου, εκείνο έχει να κάμη δια την ψυχήν μου.


Όλος με τον διάβολον ήτο, και η γνώμη του δεν ήλλαζεν.

Εις τον τόπον εκείνον ήτο ένας πνευματικός ενάρετος.

Πηγαίνει και ξυρίζει τα γένεια του, ενδύεται φορέματα κοσμικά και πηγαίνει εις το σπίτι του πλουσίου.

Κτυπά εις την πόρταν, βγαίνουν και τον ερωτούν τι γυρεύει.


Απεκρίθη πως είναι ξένος άνθρωπος και έτυχα εδώ, λέγει, εις την χώραν σας, έμαθα πως είναι ο άρχοντας της χώρας

άρρωστος και ήλθα να τον ιδώ και εγώ, επειδή είμαι ιατρός.

Ευθύς τον εδέχθησαν. Ήσαν όλοι οι συγγενείς του γύρω του και τον επαράστεκαν.

Τους λέγει: Πως είναι ο άρρωστος;

Απεκρίθη ο άρρωστος και του λέγει: Αχαμνά είμαι, αφέντη.


Λέγει ο ιατρός: Τι σου λέγουν οι ιατροί της χώρας σας;

Λέγει ο άρρωστος: Με λέγουν πως είμαι αχαμνά δια τον θάνατον.

Τον πιάνει από το χέρι και του λέγει ο πνευματικός ιατρός: Και εγώ το λέγω ότι πεθαίνεις.

Μα ανίσως και ευρίσκετο ένα ιατρικόν οπού γνωρίζω, δεν απέθνησκες.

Του λέγει: Τι ιατρικόν είναι εκείνο οπού χρειάζεται να εύρωμεν;


Καμώνεται πως δεν ηξεύρει και ερωτά: Έχει κανένα παιδί; Του είπαν πως μόνον ένα έχει.

Του λέγει ο πνευματικός: Να μη λυπάσαι, το ιατρικόν σου ευρέθη. Εγώ σου υπόσχομαι πώς δεν αποθνήσκεις.

Γυρεύει να του δώσουν ένα φλυτζάνι νερό και αλεύρι.

Τα ανακατώνει και καμώνεται πώς και κάτι άλλο ιατρικόν βάνει μέσα και λέγει:


Τώρα το ιατρικόν είναι έτοιμον, μόνον χρειάζεται να έλθη το παιδί σου εδώ, να του σπάσω το δάκτυλόν του

το μικρόν με το βελόνι, να στάξει τρεις σταλαγματιές αίμα, να σου το δώσω να το πίης και ευθύς να γίνης καλά.

Το παιδί έπαιζε με τα άλλα παιδία. Στέλλουν ευθύς και του λέγουν:

Έλα, παιδί μου, οπού ήλθεν ένας ιατρός να κάμη τον πατέρα σου καλά.

Το παιδί ήθελε να παίξη, όμως το έφεραν.


Καθώς το βλέπει ο ιατρός του λέγει: Έλα, παιδί μου, να σου σπάσω το μικρόν δάκτυλον μ’ ένα βελόνι,

να στάξη τρεις σταλαγματιές αίμα εδώ μέσα οπού έχω κάτι ιατρικόν, να δώσω να το πίη ο πατέρας σου,

να γίνει ευθύς καλά.

Λέγει το παιδί: Ετρελλάθηκα ή επαλάβωσα να χαλάσω εγώ το δάκτυλόν μου;

Λέγει ο ιατρός: Εις σε, παιδί μου, κρέμαται ή να ζήση ή ν’ αποθάνη.

Δεν βλέπεις πόσα εσύναξε να σου αφήσει;

Λέγει το παιδί: Ζήση δεν ζήση, εγώ δεν χαλώ το χέρι μου. Και έφυγε.


Λέγει ο ιατρός του άρχοντος: Εγώ είμαι ο πνευματικός της χώρας και το έκαμα τούτο,

δια να σου δείξω πώς από το παιδί σου μη ελπίζης τίποτε δια την ψυχήν σου να σου κάμη.

Τότε σηκώνεται ο άρρωστος.

Εγώ, λέγει, εκόλασα την ψυχήν μου δια το παιδί μου, να του αφήσω πολλά,

και εκείνο δεν το εβάσταξε η καρδιά του να δώση τρείς σταλαγματιές αίμα δια την ζωήν μου;

Καλά λέγεις, πνευματικέ μου. Ευθύς γυρεύει τα δευτέρια του, τας ομολογίας του και τα ξεσχίζει.

Εμοίρασεν όλα του τα πράγματα, δεν άφησε τίποτε, και το παιδί του το κατέστησε πάμπτωχον,

και εκέρδισε τον παράδεισον να χαίρεται πάντοτε.

Τώρα όσοι έχετε παιδιά, μη ελπίζετε και λέγετε,

πως είναι καλό το παιδί μου και εκείνο έχει να φροντίσει δια την ψυχήν μου.

Ό,τι κάμνει ο άνθρωπος μόνος του, εκείνο ευρίσκει εις την άλλην ζωήν.



Διδαχαί Αγίου Κοσμά Αιτωλού


yiorgosthalassis

[XAPA]

Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ


Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων.

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:

«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.

Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.

Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.

Άπαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

….Έτσι, το μόνο που μας μένει είναι να τους κλέψουμε το χρόνο τους.

Ας πηγαίνουν στην εκκλησία, δεν πειράζει, ας έχουν εκεί τις συνεστιάσεις τους κι όλα τα υπόλοιπα.

Ας έχουν έργο και δράση. Μόνο να μην έχουν χρόνο να αναπτύξουν αυτή τη ζωντανή σχέση με τον Ιησού.

…Να τι θέλω από σας.

Αποσπάστε τους την προσοχή από τον Σωτήρα τους και εμποδίστε τους από του να έχουν θερμή

και στενή σχέση μαζί Του όλη μέρα.

Ας τους παρασύρουμε σε μια χαλαρή σχέση με τον Ιησού, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη και αγάπη γι’ Αυτόν.

Πώς θα το κάνουμε αυτό; ρώτησαν τότε οι δαίμονες.

Βάλτε τους να ασχολούνται με τα δευτερεύοντα θέματα και βρείτε τρόπους αμέτρητους να κρατάτε απασχολημένο

το μυαλό τους, απάντησε.

Βάλτε μέσα τους τον πειρασμό να ξοδεύουν, να ξοδεύουν, να ξοδεύουν και να δανείζονται χρεώνοντας τις κάρτες τους.

Πείστε τις γυναίκες τους να πάνε να δουλεύουν πολλές ώρες εκτός σπιτιού και τους άνδρες να δουλεύουν 6-7 μέρες

την εβδομάδα, 10-12 ώρες την ημέρα, έτσι ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του τρόπου ζωής τους.

Εμποδίστε τους να ξοδεύουν χρόνο με τα παιδιά τους.

Έτσι, καθώς θα διασπάται η οικογένειά τους, σύντομα το σπίτι δεν θα αποτελεί πια για αυτούς καταφύγιο

από την πίεση της δουλειάς τους.

Κρατάτε πάντα το μυαλό τόσο γεμάτο με ερεθίσματα ώστε να είναι αδύνατο να ακούσουν τη σιγανή

και απαλή φωνή του Θεού.


1. Βάλτε τους να παίζουν το ραδιόφωνο και το κασετόφωνο όποτε οδηγούν.


2. Φροντίστε να έχουν συνεχώς ανοιχτά στο σπίτι τους τα CD, το βίντεο, την τηλεόραση και τους υπολογιστές.


3. Βάλτε σε κάθε κατάστημα κι εστιατόριο που μπαίνουν μουσική που να παίζει ασταμάτητα.

Αυτό θα συννεφιάζει το μυαλό τους και θα αδυνατίζει την κοινωνία τους με τον Χριστό μέσω της προσευχής.


4. Γεμίστε τα τραπέζια τους με περιοδικά και εφημερίδες.

Κάντε τους υπερκαταναλωτικά όντα, να αγοράζουν, να ξοδεύουν χωρίς να έχουν τίποτα από αυτά πραγματική ανάγκη.

Να ασχολούνται, να ταλαιπωρούνται και να απομακρύνονται από τον Ιησού Χριστό.


5. Σφυροκοπάτε τα μυαλά τους ακατάπαυστα με ειδήσεις όλο το 24ωρο.


6. Γεμίστε τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, ώστε να μην τους αφήνετε στιγμή σε ησυχία όσο οδηγούν

ή περπατούν.


7. Πλημμυρίστε τα γραμματοκιβώτιά τους με άχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερών παιχνιδιών

και κάθε τι που προάγει ψεύτικες ελπίδες ευημερίας.


8. Βάλτε κοκαλιάρικα μοντέλα στα εξώφυλλα των περιοδικών και στην τηλεόραση ώστε οι άνδρες να θεωρούν

αυτά ως πρότυπα ομορφιάς και να μην ικανοποιούνται με την εμφάνιση της γυναίκας τους.


9. Δώστε κούραση στις συζύγους ώστε τα βράδια να μην είναι σε θέση να χαρούν σαν ζευγάρια με τους άνδρες τους.

Δώστε τους πονοκεφάλους ώστε οι άνδρες να έχουν παράπονα, πικρίες και να αρχίσουν να ψάχνουν αλλού για ευχαρίστηση.

Αυτό θα διαλύσει γρήγορα τις οικογένειες.


10. Διαφημίστε τον Αϊ Βασίλη ώστε να κλέψετε την προσοχή των παιδιών από το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων.


11. Το Πάσχα διαδώστε τα κουνελάκια και τα κόκκινα αυγά στη θέση του μηνύματος της Ανάστασης και της νίκης

της αμαρτίας.


12. Ακόμα και στη διασκέδασή τους φέρτε τους στα άκρα.

Όταν γυρίζουν από διακοπές να είναι πτώμα στην κούραση και να έχουν μετανιώσει για τις επιλογές τους.


13. Μην τους αφήνετε να βγαίνουν στη φύση και να παρατηρούν ό,τι ο Θεός έφτιαξε.


14. Αντί για αυτό, στέλνετέ τους σε λούνα παρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους και κονσέρτα.


15. Κρατάτε τους πάντα υπεραπασχολημένους. Να μη σκέφτονται, να μην αναζητούν, να μη προβληματίζονται.


16. Και όταν συναντώνται για πνευματική συντροφιά με άλλους πιστούς, κάντε ώστε να φεύγουν από κει

με διαταραγμένη συνείδηση.


17. Δώστε τους να ασχολούνται με τόσους πολλούς ‘καλούς’ στόχους, που να μην έχουν χρόνο ούτε ανάγκη

να εκζητήσουν τη δύναμη του Ιησού στη ζωή τους.


18. Σύντομα θα δουλεύουν ασταμάτητα για αυτόν το καλό σκοπό, που όμως ο Θεός δεν τους ανέθεσε,

θυσιάζοντας την υγεία τους και την οικογένειά τους σ’ αυτόν με μεγάλη πιθανότητα να τα χάσουν και τα δύο.

Θα δουλέψει σίγουρα το σχέδιο αυτό.»


Οι δαίμονες έτρεξαν γρήγορα να βάλουν σε εφαρμογή όλα αυτά,

ώστε οι Χριστιανοί να μην έχουν χρόνο

για τον Σωτήρα τους.

Έχουν πετύχει άραγε τους στόχους τους;

Εσείς κρίνετε!



otheosagapiesti

[XAPA]

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: «Η ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΚΑΝΕΙ ΑΝΩΡΙΜΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!»


Μια μητέρα μου παραπονιόταν ότι το παιδί της, πέντε χρονών, δεν υπάκουε.

Της έλεγα, «εσύ φταίεις», αλλά δεν το καταλάβαινε.

Κάποια φορά επήγαμε με την μητέρα αυτήν ένα περίπατο στη θάλασσα με τ’ αυτοκίνητο της.

Είχε μαζί της και το παιδί. Σε λίγο ο μικρός ξέφυγε απ’ το χέρι της κι έτρεξε προς τη θάλασσα.

Υπήρχε, μάλιστα, ένας σωρός από άμμο κι απ’ την πίσω πλευρά του απότομα απλωνόταν η θάλασσα.

Η μητέρα αγχώθηκε, ήταν έτοιμη να φωνάξει, να τρέξει, διότι είδε τον μικρό στην κορυφή του σωρού,

μ’ απλωμένα τα χέρια να κάνει ισορροπία.

Εγώ την καθησύχασα, της είπα και γύρισε την πλάτη προς το παιδί και λίγο λοξά παρακολουθούσα.

Όταν ο μικρός απελπίσθηκε να προκαλεί την μητέρα του, για να την τρομάξει και να φωνάξει, όπως συνήθως,

σιγά σιγά κατέβηκε ήσυχος και μας επλησίασε. Αυτό ήταν!

Τότε πήρε η μητέρα το μάθημα της σωστής αγωγής.


Μια άλλη μητέρα παραπονιόταν για τον μοναχογιό της ότι δεν έτρωγε όλα τα φαγητά και κυρίως το γιαούρτι.

Ο μικρός ήταν περίπου τριών χρονών και την επαίδευε την μάνα καθημερινά.

Της λέγω: «Θα κάνεις το εξής. Θ’ αδειάσεις το ψυγείο απ’ όλα τα τρόφιμα.

Θα το γεμίσεις με ορισμένη ποσότητα γιαούρτι.

Θα ταλαιπωρηθείτε και οι γονείς για μερικές ημέρες.

Ήλθε η ώρα του φαγητού; Θα δώσεις στον Πέτρο γιαούρτι.

Δεν θα το φάει.

Το βράδυ το ίδιο, την άλλη μέρα το ίδιο.

Ε, μετά θα πεινάσει, κάτι θα δοκιμάσει.

Θα κλάψει, θα φωνάξει. Θα τα υποστείτε. Μετά θα το φάει ευχαρίστως».

Έτσι συνέβηκε κι έγινε το γιαούρτι το καλύτερο φαγητό για τον Πέτρο.


Δεν είναι δύσκολα αυτά.

Κι όμως πολλές μητέρες δεν τα καταφέρνουν και δίδουν πολύ αρνητική αγωγή στα παιδιά τους.

Μητέρες που κάθονται πάνω απ’ τα παιδιά τους συνεχώς και τα καταπιέζουν,

δηλαδή τα υπερπροστατεύουν, απέτυχαν στο έργο τους.

Ενώ πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις.

Όταν κάθεσαι συνεχώς από πάνω τους, τα παιδιά αντιδρούν.

Αποκτούν νωθρότητα, μαλθακότητα και συνήθως αποτυγχάνουν στη ζωή.

Είναι ένα είδος υπερπροστασίας, που αφήνει ανώριμα τα παιδιά.


Πριν από λίγες ημέρες ήλθε απελπισμένη μια μητέρα για τις συνεχείς αποτυχίες του γιου της

στις εισιτήριες εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο.

Άριστος μαθητής στο δημοτικό, άριστος στο γυμνάσιο, άριστος στο λύκειο.

Στη συνέχεια αποτυχίες, αδιαφορία του παιδιού, αντιδράσεις περίεργες.

«Εσύ φταίεις, της λέω της μάνας, κι είσαι και μορφωμένη!

Τι θα έκανε το παιδί; Πίεση, πίεση, πίεση όλα τα χρόνια,

‘’να είσαι πρώτος, να μη μας ντροπιάσεις, να γίνεις μεγάλος στην κοινωνία….’’.

τώρα εκλώτσησε, δεν θέλει τίποτα.

Να σταματήσεις αυτή την καταπίεση και την υπερπροστασία και θα δεις που το παιδί τότε θα ισορροπήσει.

Τότε θα προχωρήσει, όταν τ’ αφήσεις ελεύθερο».



Από το βιβλίο «Βίος και Λόγοι»


yiorgosthalassis

[XAPA]

Θαυμαστό γεγονός με τον Γέροντα Εφραιμ τον Αριζονιτη


Στης 20 Μαρτιου 2018 με πήρε από Ελλάδα ένας άγνωστος νεαρός, νιόπαντρος, μου λεει:

Είμαι Αθήνα για δουλειές, μένω Κρήτη, και το βράδυ που ξάπλωσα να κοιμηθώ

έβαλα στο YouTube να ακούσω μια ομιλία του Γέροντα κ αποκοιμήθηκα.

Τον βλέπω στον ύπνο και μου λέει το παιδί να προσέξεις.

Ξύπνησα με δέος και προβληματισμό για ποιό παιδί.

Σκέφτηκα ότι η γυναίκα μου είναι έγκυος και μου το έκρυψε και ίσως θέλει να κάνει έκτρωση και με ειδοποίησε ο Γέροντας.

Πρωΐ πρωί της τηλεφωνώ και την ρώτησα αν είναι έγκυος

και το παραδέχθηκε και ζητούσε συγγνώμη που το έκρυψε

γιατί είχε σκοπό μόλις έφευγα από Κρήτη να το έκανε έκτρωση για να μη μεγαλώνει παιδί τόσο νέα.

Της είπα σε παίρνω γιατί μου το είπε ο γέροντας Εφραίμ το βράδυ στον ύπνο μου.

Ναι λέει σήμερα στις 7 είχα ραντεβού με τον γιατρό. Τώρα δεν πρόκειται να το κάνω.

Πήρε ο καϋμένος κ΄ έκλαιγε με ευχαριστίες προς τον Θεό που έστειλε τον Γέροντα και γλύτωσε το μωρό τους.



Π.Ιωσηφ

panagia-ierosolymitissa

[XAPA]

Κάποιος Χριστιανός βρέθηκε κάποτε σε ένα κύκλο προτεσταντών, οι οποίοι κατηγορούσαν την Παναγία και έλεγαν, ότι δεν είναι Αγία


~ Κάποιος Χριστιανός βρέθηκε κάποτε σε ένα κύκλο προτεσταντών,

οι οποίοι κατηγορούσαν την Παναγία και έλεγαν, ότι δεν είναι Αγία.


Ο Ορθόδοξος αισθάνθηκε πολύ άσχημα, αλλά δεν ήταν τόσο πνευματικά καταρτισμένος, ώστε να τους απαντήσει καταλλήλως.

Προσευχήθηκε λοιπόν στο Θεό να τον βοηθήσει, έστω κάτι να πει, γιατί ο ίδιος δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει.

Τότε, σαν να άρχισε κάποιος να του μιλάει από μέσα του και ρώτησε τους προτεστάντες:

– Σε ποιό Όρος έγινε η μεταμόρφωση του Χριστού;

– Στο Όρος Θαβώρ απάντησαν εκείνοι.

– Και γιατί ονομάστηκε Άγιο, το Όρος αυτό, ξαναρώτησε ο Ορθόδοξος.

– Γιατί πάτησε εκεί ο Χριστός, απάντησαν εκείνοι.

– Και δεν είναι Αγία η Παναγία, που είχε 9 μήνες τον Χριστό στην κοιλιά της;

Κόκκαλο οι προτεστάντες!

Αυτό είναι! Όταν δεν γνωρίζουμε τι πρέπει να πούμε σε μια περίσταση,

προσευχόμενοι στο Θεό με πίστη και ταπείνωση (κάνοντας μια μικρή προσευχή μέσα μας),

ο Θεός θα σε βάλει λόγια στο στόμα σου και θα μιλήσεις καταλλήλως, ακόμα και για πράγματα που δεν γνωρίζεις!



Δημήτριος Παναγόπουλος

πηγή: leimwnas

[XAPA]

Ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό;

Μόνο ο Θεός το ξέρει!”



Κάποτε ζούσε σ’ ένα χωριό κάποιος φτωχός γέροντας, ο οποίος είχε ένα όμορφο άλογο που τον βοηθούσε στις

γεωργικές του ασχολίες και το οποίο ήταν τόσο όμορφο και δυνατό, ώστε ήταν γνωστό σε όλη τη γύρω περιοχή.


Κάποια μέρα, ένας πρίγκιπας που εντυπωσιάστηκε από τη φήμη και το παρουσιαστικό του αλόγου, θέλησε να

το αγοράσει, προσφέροντας στον γέροντα ένα υπέρογκο ποσό.

Αυτός, όμως, αρνήθηκε να πουλήσει το αγαπημένο του άλογο, µε το οποίο είχε δεθεί τόσα χρόνια,

και επέστρεψε στο χωριό του.


-“Μα καλά είσαι ανόητος;” ρωτούσαν οι συγχωριανοί του.

“Πούλα το άλογο για το καλό σου,

θα πιάσεις πολλά χρήματα και θα είσαι ευτυχισμένος!”

-“Ααα, εμένα το άλογο με βοηθά στην εργασία μου...

Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό;” απαντούσε ο γέροντας,

“Μόνο o Θεός το ξέρει!”

Οι μέρες περνούσαν και το άλογο παρέμενε αχώριστη συντροφιά του γέροντα.



Ένα πρωί ξύπνησε και είδε ότι το άλογό του είχε φύγει.

Οι συγχωριανοί του μαζεύτηκαν για να του εκφράσουν τη λύπη τους:

-“Τι μεγάλο κακό που σε βρήκε, τώρα ποιος θα σε βοηθά στις δουλειές σου;

Ήσουν ανόητος που δεν πούλησες το άλογο.

Τώρα δεν έχεις ούτε τα χρήματα, ούτε το άλογο”.



Ο γέροντας με τη χαρακτηριστική ηρεμία του απαντούσε:

-“Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό; Μόνο o Θεός το ξέρει!”

Οι χωριανοί απομακρύνονταν νομίζοντας ότι του γέρου του έχει σαλέψει..



Ύστερα από λίγες μέρες το άλογο επέστρεψε στη μάντρα του γέροντα, μαζί µε μερικά άλλα πανέμορφα

άγρια άλογα που είχε συναντήσει στο δάσος.

Μαζεύτηκαν ξανά οι συγχωριανοί και του έλεγαν:

-“Τι τυχερός που είσαι! Σου έτυχε μεγάλο καλό,

αφού τώρα έχεις περισσότερα άλογα να σε βοηθούν.”



Ο γέροντας τους απάντησε:

-“Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό.. Μόνο o Κύριος γνωρίζει!

Πάντως, είμαι ευχαριστημένος που το άλογό μου γύρισε.

Οι συγχωριανοί του τον κοιτάζανε πάλι περιφρονητικά.

Μετά από λίγες μέρες, ο γιος του, καβαλικεύοντας ένα από τα άλογα,

έπεσε κι έσπασε τα πόδια του, μένοντας ανήμπορος.



Μαζεύτηκαν πάλι οι χωριανοί λέγοντας:

-“Τι κακό που σε βρήκε! Με τα άλογα που ήρθαν, έχασες τελικά το δεξί σου χέρι στις δουλειές – τον γιο σου –

που υποφέρει τώρα από τους πόνους και ίσως υποφέρει για όλη του τη ζωή.”

Ο γέρος απαντούσε πάλι:

-“Ποιος ξέρει … μόνο o Θεός γνωρίζει τι είναι καλό και τι κακό!”

Δεν πέρασε μια βδομάδα από αυτό το ατύχημα και μια γειτονική χώρα κήρυξε τον πόλεμο στη χώρα του.

Πέρασε, λοιπόν, και από την πόλη του ο στρατός και επιστράτευσε όλους τους νέους άντρες της πόλης.



Δεν πήραν, φυσικά, τον γιο του, που είχε σπασμένα πόδια,

κι έτσι δεν έλαβε μέρος στις άγριες μάχες που ακολούθησαν.

Ήρθαν πάλι οι συγχωριανοί και έλεγαν:

-“Είσαι πολύ τυχερός, αφού οι γιοι όλων μας πάνε να σκοτωθούν στον πόλεμο,

ενώ εσύ θα έχεις τον γιο σου πάντα κοντά σου.”

Και ο γέροντας τούς απάντησε με τρυφερότητα:


-“Εμείς οι άνθρωποι δεν ξέρουμε ποτέ αρκετά, για να κρίνουμε αν κάτι είναι ευλογία ή συμφορά.

Ακόμη αδελφοί μου δεν το καταλάβατε:

Μόνο ο Θεός γνωρίζει το καλό και το κακό μας!!”

Πρέπει λοιπόν να δείχνουμε απόλυτη εμπιστοσύνη Στον Θεό μας, όχι στα λόγια αλλά έμπρακτα!

Υπάρχει άραγε περίπτωση αν αφεθούμε όπως ένα μικρό παιδί στο Θέλημά του,

να νιώσουμε ποτέ θλίψη, άγχος , στενοχώρια;




apantaortodoxias

[XAPA]

Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ:

Μην αφήνουμε ούτε μία ημέρα χωρίς να επικαλούμαστε την Παναγία μας.



Ἦταν κάποτε ἕνας ἄνθρωπος εὐλαβής πού ὠνομαζόταν Ἀγαθόνικος.

Αὐτός εἶχε διδαχθῆ, ἀκόμη ἀπό τήν παιδική του ἡλικία, νά λέγη μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τόν ὕμνο αὐτό:

«Θεοτόκε, Παρθένε, χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά σοῦ. Εὐλογημένη, σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου. Ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες, τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

Ἀργότερα ἔκανε μιά ζωή μέ πολλές φροντίδες καί ἔλεγε σπανιώτερα αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου.

Κατόπιν σιγά σιγά ἔπαυσε νά τόν λέγη.

Ὁ Θεός ὅμως, ὁ Ὁποῖος δέν θέλει τόν θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἔστειλε στό σπίτι του ἕναν ἐρημίτη

ἀπό τήν Θηβαΐδα γιά νά τόν ἐλέγξη διότι ἐξέχασε αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου.

Ὁ Ἀγαθόνικος ἀπήντησε στόν ἐρημίτη μοναχό ὅτι ἔπαυσε νά τόν λέγη,

διότι, παρότι τόν ἔλεγε γιά πολλά χρόνια, ὅμως δέν εὑρῆκε καμμία ὠφέλεια.

Τότε ὁ ἐρημίτης τοῦ εἶπε:

«Φέρε στόν νοῦ σου τυφλέ καί ἀχάριστε, πόσες φορές σέ ἐβοήθησε αὐτή ἡ δοξολογική προσευχή

καί σέ ἔσωσε ἀπό διάφορους πειρασμούς!

Θυμήσου, ὅταν ἤσουν ἀκόμη παιδί, πῶς λυτρώθηκες ἀπό πνιγμό κατά ἕνα θαυμαστό τρόπο!

Ἐνθυμήσου, ὅταν σέ ἐκτύπησαν πολλοί γείτονες σέ μία λακκούβα πού εἶχες πέσει κι ὅμως ἔμεινες ἀτραυμάτιστος!

Θυμήσου ἀκόμη, ὅταν ταξίδευες κάποτε μέ κάποιον φίλον σου, ἐπέσατε καί οἱ δυό σας ἀπό τήν καρότσα!

Αὐτός ἔσπασε τό πόδι του καί σύ δέν ἔπαθες τίποτε.

Δέν γνωρίζεις ὅτι ὁ φίλος σου εἶναι κάτω ἀδύνατος ἀπό μία ἀσθένεια,

ἐνῶ ἐσύ εἶσαι ὑγιής καί δέν αἰσθάνεσαι κανένα πόνο;


Καί, ὅταν τοῦ ἔφερε στήν μνήμη ὅλα αὐτά τά θαυμαστά ἔργα, στό τέλος τοῦ εἶπε:

«Να ξέρης ὅτι ὅλες αὐτές οἱ δυστυχίες καί ἀτυχίες πού ἦλθαν στήν ζωήν σου,

ἀπομακρύνθηκαν ἀπό τήν θεία Σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου,

χάρις στήν μικρή σου αὐτή δοξολογική προσευχή, τήν ὁποίαν ἔλεγες κάθε ἡμέρα ἐνώπιόν της.

Δώσε λοιπόν προσοχή καί συνέχιζε νά προσεύχεσαι καί στό μέλλον μέ τήν προσευχή αὐτή

καί ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας δέν θά σέ ἐγκαταλείψη ποτέ».


Ἔτσι κατάλαβε ὁ Ἀγαθόνικος καί δέν ἄφησε πάλι αὐτή τήν προσευχή.

Οὔτε ἐμεῖς νά μήν ἀφήνουμε νά περνᾶ μία ἡμέρα χωρίς νά προσευχηθοῦμε μ᾿ αὐτή τήν προσευχή

μπροστά στήν Κυρία Θεοτόκο κι ἔτσι θά φυλαγώμεθα ἀπό πολλές δοκιμασίες καί πειρασμούς στήν ζωή μας.



imverias

[XAPA]

Ο γάμος είναι σαν την βαρκούλα…

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης



Όταν επισκέφθηκαν το Μοναστήρι για πρώτη φορά ένας άνδρας με τη γυναίκα του,

είχαν την ακόλουθη εμπειρία με τον Γέροντα, ο οποίος βέβαια δεν ήξερε τίποτα γι’ αυτούς νωρίτερα.


Τον χαιρέτισαν, πήραν την ευχή του και έμειναν για λίγο δίπλα του σιωπηλοί.

Κάποια στιγμή, ρώτησε τα ονόματά τους. Έπειτα, εντελώς ξαφνικά, είπε στον σύζυγο:

– Εσένα θα σου κοπούν τα χέρια και τα πόδια!

Ο έκπληκτος επισκέπτης μόλις που κατάφερε να ψελλίσει:

– Γιατί, Γέροντα, θα μου κοπούν τα χέρια και τα πόδια;

– Γιατί της φωνάζεις; τον ρώτησε με αυστηρό, αλλά περίεργα όμορφο τρόπο, δείχνοντας τη γυναίκα του.

– Ναι, ναι, Γέροντα, πέστε τα, έκανε χαρούμενη αυτή, που κάποιος τόσο σπουδαίος πήρε το μέρος της.


Ο άντρας συγκλονίστηκε.

Κατάλαβε αστραπιαία πως ήταν λάθος να μεταφέρει μέσα στο σπίτι του την ένταση της δουλειάς

και να ξεσπά στη γυναίκα του άδικα, και χαμήλωσε το κεφάλι.

Μέσα του ήλθαν τα πάνω κάτω.

Και τότε ο Γέροντας, αφού είδε την αλλαγή του, αφού κατάλαβε πώς ο φταίχτης συναισθάνθηκε το σφάλμα του,

άλλαξε τελείως συμπεριφορά, άπλωσε το χέρι και τον χάιδεψε στο κεφάλι.


– Βρέ μανούλα μου, του είπε τρυφερά, άμα είσαι σε μια βάρκα… Έχεις μπει ποτέ σε βάρκα;

– Γέροντα, έχω μπει, ψέλλισε ντροπιασμένος ο άνθρωπος.

– Έχεις κάνει κουπί;

– Έχω κάνει.

– Με πόσα κουπιά;

– Με δύο.

– Έχεις κάνει βάρκα με ένα κουπί;

– Όχι.

– Άμα κάνεις βάρκα με ένα κουπί, πού θα πας;

– Δεν ξέρω.

– Θα γυρίζεις γύρω-γύρω, βρέ μπουμπούνα, έτσι;

Έτσι είναι και με τη γυναίκα σου. Άμα τραβάς μόνο εσύ κουπί, δεν πάτε πουθενά.

Είστε μια βαρκούλα οι δύο σας, ο γάμος σας είναι μια βαρκούλα και σας έχουν ξαμολήσει μέσα στον ωκεανό.

Για να φτάσετε στο λιμάνι, πρέπει να τραβάτε και οι δύο κουπί.

Άμα τραβάς μόνο εσύ, δεν γίνεται. Κατάλαβες;



(Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης – Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου, εκδόσεις Κυριακίδη, σελ. 165)


ekklisiaonline.gr

[XAPA]

Ψαλτήριον 1856, Βενετία (Βιβλιοθήκη Σκήτης Αγίας Άννας)


Η δύναμη του Ψαλτηρίου. (αληθινό περιστατικό)



Ο κυρ-Παντελής ταξίδευε με το τρένο προς Θεσσαλονίκη και διάβαζε το Ψαλτήριο.

Ένα παράξενο γεγονός όμως σημάδεψε το ταξίδι του...

Καθώς διάβαζε, μία κοπέλα, που καθόταν τρία-τέσσερα καθίσματα πιο μπροστά, άρχισε να διαμαρτύρεται και να φωνάζει.

Στην αρχή δεν έδωσε σημασία και πίστεψε πως κάποια παρεξήγηση έγινε με τον διπλανό της.

Όταν όμως ο κυρ-Παντελής είδε πως ο ελεγκτής-εισπράκτορας ερχόταν προς το μέρος του, απόρησε.

– Αγαπητέ κύριε, μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε αυτό το βιβλίο, γιατί ενοχλείτε;

– Μα, το διαβάζω από μέσα μου! απάντησε εκείνος φανερά απορημένος. Πώς είναι δυνατόν να ενοχλείται η κοπέλα;

Έκπληκτοι και απορημένοι μαζί με τον κυρ-Παντελή ήταν και οι άλλοι επιβάτες.

Ένας μάλιστα εξ αυτών φώναξε: "Αν ενοχλείται η κοπέλα, να αλλάξει βαγόνι…".

Πράγματι, η άγνωστη κοπέλα μεταφέρθηκε στα πίσω βαγόνια μην αντέχοντας το Ψαλτήριο.

Και λέει ο κυρ-Παντελής στους συνεπιβάτες του:

– Μέχρι προχθές και εγώ μαζί με εσάς αγνοούσα τη δύναμη των Ψαλμών του προφήτη Δαυίδ.

Τώρα, και ιδιαίτερα μετά το περιστατικό τούτο, ένα σας λέγω:

Το Ψαλτήρι λειτουργεί ως κόπανος, που διώχνει τα κακούδια (δαιμόνια) από πάνω μας και από το περιβάλλον μας.

Έτσι έλεγε ένας άγιος, που έζησε στη γειτονιά μας (ο τρελο-Γιάννης).



Από το βιβλίο: Ο τρελο-Γιάννης (τόμος Β’)

amfoterodexios.blogspot.gr