Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Η δύναμη του Σταυρού και της προσευχής – Η θαυμαστή υπέρβαση του Τσερνομπίλ


Η Προφητεία του Στάρετς Σάββα



Την ημέρα της εορτής του κοιμηθέντος πνευματικού μας πατέρα Σάββα, ήρθε από το Οβρούτς στο Πετσόρι

η πνευματική του θυγατέρα Μ. Τ. Και να τι μας διηγήθηκε:


Περίπου δέκα μέρες πριν την τραγωδία του Τσερνομπίλ, εμφανίστηκε στον ύπνο της ο πνευματικός μας

πατέρας και της είπε:


-Μαρία, σε λίγο όλα ότι έχετε θα είναι δηλητηριασμένα.

Εσύ όλα θα τα σταυρώνεις ως εξής:

«Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν».

Θα κάμεις το σημείο του Σταυρού.

-Μετά θα πεις: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ευλόγησον».

Πάλι θα κάμεις το σημείο του Σταυρού.

Και πάλι θα πεις: «Μητέρα του Θεού, ευλόγησον, πάντες οι Άγιοι ευλογείτε».

Πάλι το σημείο του Σταυρού.

-Μετά: «Δι’ ευχών του πνευματικού μας πατρός Σάββα, Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, ευλόγησον»

και θα κάνεις πάλι το σημείο του Σταυρού.


Όλα αυτά τα διηγήθηκα στη δίδυμη αδελφή μου, η οποία εργάζεται σε κουζίνα.

Όταν επαληθεύτηκε η προφητεία του π. Σάββα, τους έφεραν στην κουζίνα κρέας.

Όταν το έλεγξαν, αποδείχθηκε τελείως ακατάλληλο για τροφή.

Τότε εκείνη θυμήθηκε αυτά πού της είχα διηγηθεί για την εμφάνιση του Γέροντος.

Πήρε λοιπόν εκείνο το κρέας, πήγε στο σπίτι της Και έκαμε ότι είχε πει ό Γέροντας.

Έπειτα το έφερε πίσω στην κουζίνα και, χωρίς να πει τίποτε, τα έδωσε για έλεγχο.

Το έλεγξαν και τη ρώτησαν:

-Από που το πήρες τέτοιο καλό κρέας;


-Τώρα εμείς ζούμε στο Οβρούτς – είναι κοντά στο Τσέρνομπιλ – χρησιμοποιούμε τη συμβουλή του πατρός Σάββα

και όχι μόνο εγώ κι η αδελφή μου, αλλά και όλες οι πνευματικές μας αδελφές,

με το έλεος του Θεού, είμαστε ζωντανές και υγιείς.


από το βιβλίο: «Στάρετς Σάββας ο παρηγορητής», εκδόσεις Άθως, Αθήνα 2009. Μετάφραση από τη Ρωσική: Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Φωτόπουλος.


simeiakairwn

[XAPA]

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: «Η ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΚΑΝΕΙ ΑΝΩΡΙΜΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!»


Μια μητέρα μου παραπονιόταν ότι το παιδί της, πέντε χρονών, δεν υπάκουε.

Της έλεγα, «εσύ φταίεις», αλλά δεν το καταλάβαινε.

Κάποια φορά επήγαμε με την μητέρα αυτήν ένα περίπατο στη θάλασσα με τ’ αυτοκίνητο της.

Είχε μαζί της και το παιδί. Σε λίγο ο μικρός ξέφυγε απ’ το χέρι της κι έτρεξε προς τη θάλασσα.

Υπήρχε, μάλιστα, ένας σωρός από άμμο κι απ’ την πίσω πλευρά του απότομα απλωνόταν η θάλασσα.

Η μητέρα αγχώθηκε, ήταν έτοιμη να φωνάξει, να τρέξει, διότι είδε τον μικρό στην κορυφή του σωρού,

μ’ απλωμένα τα χέρια να κάνει ισορροπία.

Εγώ την καθησύχασα, της είπα και γύρισε την πλάτη προς το παιδί και λίγο λοξά παρακολουθούσα.

Όταν ο μικρός απελπίσθηκε να προκαλεί την μητέρα του, για να την τρομάξει και να φωνάξει, όπως συνήθως,

σιγά σιγά κατέβηκε ήσυχος και μας επλησίασε. Αυτό ήταν!

Τότε πήρε η μητέρα το μάθημα της σωστής αγωγής.


Μια άλλη μητέρα παραπονιόταν για τον μοναχογιό της ότι δεν έτρωγε όλα τα φαγητά και κυρίως το γιαούρτι.

Ο μικρός ήταν περίπου τριών χρονών και την επαίδευε την μάνα καθημερινά.

Της λέγω: «Θα κάνεις το εξής. Θ’ αδειάσεις το ψυγείο απ’ όλα τα τρόφιμα.

Θα το γεμίσεις με ορισμένη ποσότητα γιαούρτι.

Θα ταλαιπωρηθείτε και οι γονείς για μερικές ημέρες.

Ήλθε η ώρα του φαγητού; Θα δώσεις στον Πέτρο γιαούρτι.

Δεν θα το φάει.

Το βράδυ το ίδιο, την άλλη μέρα το ίδιο.

Ε, μετά θα πεινάσει, κάτι θα δοκιμάσει.

Θα κλάψει, θα φωνάξει. Θα τα υποστείτε. Μετά θα το φάει ευχαρίστως».

Έτσι συνέβηκε κι έγινε το γιαούρτι το καλύτερο φαγητό για τον Πέτρο.


Δεν είναι δύσκολα αυτά.

Κι όμως πολλές μητέρες δεν τα καταφέρνουν και δίδουν πολύ αρνητική αγωγή στα παιδιά τους.

Μητέρες που κάθονται πάνω απ’ τα παιδιά τους συνεχώς και τα καταπιέζουν,

δηλαδή τα υπερπροστατεύουν, απέτυχαν στο έργο τους.

Ενώ πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις.

Όταν κάθεσαι συνεχώς από πάνω τους, τα παιδιά αντιδρούν.

Αποκτούν νωθρότητα, μαλθακότητα και συνήθως αποτυγχάνουν στη ζωή.

Είναι ένα είδος υπερπροστασίας, που αφήνει ανώριμα τα παιδιά.


Πριν από λίγες ημέρες ήλθε απελπισμένη μια μητέρα για τις συνεχείς αποτυχίες του γιου της

στις εισιτήριες εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο.

Άριστος μαθητής στο δημοτικό, άριστος στο γυμνάσιο, άριστος στο λύκειο.

Στη συνέχεια αποτυχίες, αδιαφορία του παιδιού, αντιδράσεις περίεργες.

«Εσύ φταίεις, της λέω της μάνας, κι είσαι και μορφωμένη!

Τι θα έκανε το παιδί; Πίεση, πίεση, πίεση όλα τα χρόνια,

‘’να είσαι πρώτος, να μη μας ντροπιάσεις, να γίνεις μεγάλος στην κοινωνία….’’.

τώρα εκλώτσησε, δεν θέλει τίποτα.

Να σταματήσεις αυτή την καταπίεση και την υπερπροστασία και θα δεις που το παιδί τότε θα ισορροπήσει.

Τότε θα προχωρήσει, όταν τ’ αφήσεις ελεύθερο».



Από το βιβλίο «Βίος και Λόγοι»


yiorgosthalassis

[XAPA]

Θαυμαστό γεγονός με τον Γέροντα Εφραιμ τον Αριζονιτη


Στης 20 Μαρτιου 2018 με πήρε από Ελλάδα ένας άγνωστος νεαρός, νιόπαντρος, μου λεει:

Είμαι Αθήνα για δουλειές, μένω Κρήτη, και το βράδυ που ξάπλωσα να κοιμηθώ

έβαλα στο YouTube να ακούσω μια ομιλία του Γέροντα κ αποκοιμήθηκα.

Τον βλέπω στον ύπνο και μου λέει το παιδί να προσέξεις.

Ξύπνησα με δέος και προβληματισμό για ποιό παιδί.

Σκέφτηκα ότι η γυναίκα μου είναι έγκυος και μου το έκρυψε και ίσως θέλει να κάνει έκτρωση και με ειδοποίησε ο Γέροντας.

Πρωΐ πρωί της τηλεφωνώ και την ρώτησα αν είναι έγκυος

και το παραδέχθηκε και ζητούσε συγγνώμη που το έκρυψε

γιατί είχε σκοπό μόλις έφευγα από Κρήτη να το έκανε έκτρωση για να μη μεγαλώνει παιδί τόσο νέα.

Της είπα σε παίρνω γιατί μου το είπε ο γέροντας Εφραίμ το βράδυ στον ύπνο μου.

Ναι λέει σήμερα στις 7 είχα ραντεβού με τον γιατρό. Τώρα δεν πρόκειται να το κάνω.

Πήρε ο καϋμένος κ΄ έκλαιγε με ευχαριστίες προς τον Θεό που έστειλε τον Γέροντα και γλύτωσε το μωρό τους.



Π.Ιωσηφ

panagia-ierosolymitissa

[XAPA]

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ!


Καλή είναι η γνώση, καλή είναι και η μόρφωση, αλλά, αν δεν αγιασθούν, είναι χαμένα πράγματα και οδηγούν στην καταστροφή.

΄Ηρθαν μια φορά στο καλύβι μερικοί φοιτητές φορτωμένοι με βιβλία και μου λένε:

"Ήρθαμε, Γέροντα, να συζητήσουμε για την Παλαιά Διαθήκη. Ο Θεός δεν επιτρέπει την γνώση;"

"Ποιά γνώση, τους λέω, αυτή που αποκτιέται με το μυαλό; "

"Ναι", μου λένε.


"Μα αυτή η γνώση, τους λέω, σε πάει μέχρι το φεγγάρι΄δεν σε ανεβάζει στον Θεό ".


Καλές είναι οι εγκεφαλικές δυνάμεις που ανεβάζουν τον άνθρωπο στην σελήνη, με δισεκατομμύρια έξοδα καυσίμων κ.λ.π., αλλά καλύτερες είναι οι πνευματικές δυνάμεις, που ανεβάζουν τον άνθρωπο στον Θεό, που είναι ο προορισμός του, και με λίγα καύσιμα, με ένα παξιμάδι.

Ρώτησα μια φορά έναν Αμερικανό που ήρθε στο καλύβι:

[XAPA]

Ο σοφός βασιλιάς - Μια αλληγορική ιστορία


Διδαχή του Γέροντος Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ:



Σε κάποια πόλη οι πολίτες είχαν έθιμο να επιλέγουν για βασιλιά τους έναν άγνωστο που δεν ήξερε τους νόμους

και τα έθιμά τους.

Αφού τον έστεφαν βασιλιά, τον έντυναν με πανέμορφα ρούχα, τον έτρεφαν αφειδώς και τον περιέβαλαν

με κάθε πολυτέλεια.


Ωστόσο μόλις περνούσε ένας χρόνος από τη στέψη του , τον εκθρόνιζαν, του έπαιρναν πίσω τα ρούχα και

όλες τις ανέσεις που του έδωσαν και τον οδηγούσαν τελείως γυμνό σε κάποιο απομακρυσμένο νησί,

όπου μπορούσε να πεθάνει από τις κακουχίες και τη δυστυχία.


Ύστερα, οι πολίτες αυτής της πόλεως διάλεγαν άλλον ξένο για βασιλιά τους, μόνο για ένα χρόνο πάλι,

κατόπιν διάλεγαν έναν τρίτο ξένο, ύστερα έναν τέταρτο, πέμπτο, έκτο κ.ο.κ.


Κάποτε συνέβη να επιλέξουν έναν πολύ σοφό και προσεκτικό άνθρωπο για βασιλιά τους.

Αυτός πληροφορήθηκε από τους υπηρέτες του το τι είχε συμβεί στους προηγούμενους βασιλείς ,

μετά την ετήσια θητεία τους.

Έτσι, λοιπόν, στη διάρκεια της δικής του θητείας συγκέντρωνε επιμελώς προμήθειες τροφίμων και αγαθών και

τα έστελνε καθημερινά σ’ εκείνο το νησί.


Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος του και ήρθαν και του πήραν όλα όσα είχε, αγαθά και ρούχα, οδηγώντας τον ύστερα

στο νησί της εξορίας, εκείνος βρέθηκε με τεράστια αποθέματα φαγητών, πολύτιμων λίθων, ασημιού και χρυσού,

κι έτσι συνέχισε να ζει εκεί ακόμη καλύτερα απ’ ό,τι είχε ζήσει στην πόλη!


Η ερμηνεία αυτής της ιστορίας;

Η πόλη αντιπροσωπεύει τον κόσμο, οι πολίτες τα πονηρά πνεύματα και οι βασιλείς είναι οι άνθρωποι,

άφρονες ή σοφοί.

Οι άφρονες σκέπτονται μόνο τις απολαύσεις της παρούσας ζωής, σαν να ήταν αιώνιες˙

στο τέλος έρχεται ο θάνατος και τους στερεί όλες τις απολαύσεις και τότε, απογυμνωμένοι από κάθε αγαθό,

πηγαίνουν στην κόλαση.

Απεναντίας , οι σοφοί επιτελούν πολλά καλά έργα και στέλνουν τα καλά έργα

τους να προπορεύονται στον άλλο κόσμο.


Στην κοίμησή τους, οι σοφοί βασιλείς – οι αγαθοί άνθρωποι- αναχωρούν για εκείνο τον κόσμο, όπου τους περιμένουν

συσσωρευμένοι θησαυροί και όπου βασιλεύουν με ακόμη μεγαλύτερη δόξα και ομορφιά απ’ ό,τι

βασίλευαν εδώ στη γη!



Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος

Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

Νοέμβριος»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ


paterikos

[XAPA]

Tα εκατό κατσίκια του Αγίου Σπυρίδωνα



Κάποτε, ο άγιος Σπυρίδων πούλησε εκατό κατσίκια σε έναν ζωέμπορο σε μια τιμή που συμφώνησαν

και ο άγιος είπε στον αγοραστή να του δώσει τα χρήματα.

Εκείνος, γνωρίζοντας ότι ο Σπυρίδων ποτέ δεν μετρούσε χρήματα, του έδωσε ικανό ποσόν για ενενήντα εννέα κατσίκια

και έκρυψε τα χρήματα για το ένα, το εκατοστό.

Ο άγιος μέτρησε εκατό κατσίκια και του τα έδωσε.

Όταν όμως ο έμπορος και οι υπηρέτες του οδήγησαν έξω το κοπάδι, ένα απ’ τα ζώα, βελάζοντας γύρισε πίσω.

Αυτός το έδιωχνε αλλά εκείνο επέστρεφε. Όσο το έδιωχνε ξανά και ξανά, εκείνο γύριζε πάλι,

μη θέλοντας να πάει μαζί με τα άλλα κατσίκια.

Ο άγιος τότε πλησίασε τον έμπορο και ψιθύρισε στο αυτί του:

«Κοίταξε, παιδί μου, το ζωντανό δεν το κάνει τυχαία αυτό.

Μήπως τυχόν παρακράτησες την άξια του;».

Ο έμπορος ντράπηκε και ομολόγησε την αμαρτία του.

Μόλις πλήρωσε την ανάλογη τιμή που παρακράτησε,

το κατσικάκι έφυγε αμέσως και πήγε μαζί με τα άλλα ζώα του κοπαδιού.


Σε άλλη περίπτωση, συνέβη κάποτε να μπουν κλέφτες μέσα στο μαντρί του αγίου Σπυρίδωνα.

Αφού άρπαξαν όσα πρόβατα μπορούσαν, γύρισαν κι έκαναν να φύγουν,

αλλά μια αόρατη δύναμη τους κρατούσε, σαν καρφωμένους, στο ίδιο σημείο, και ήταν αδύνατον να κινηθούν.

Την αυγή ήλθε ο επίσκοπος να δει το κοπάδι του.

Βρίσκοντας εκεί τους κλέφτες, τους επέπληξε με ήπιο τρόπο και τους συμβούλευσε στο εξής

να πασχίζουν να ζουν με τους δικούς τους κόπους και όχι με κλοπές.

Πήρε μετά ένα πρόβατο και τους είπε: «Πάρτε αυτό για τον κόπο σας, για να μην πάει χαμένη η ολονύχτια αγρυπνία σας»·

και έτσι τους απέλυσε εν ειρήνη.



(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Δεκέμβριος, εκδ. Άθως, σ. 114-115, 118-119)

iconandlight

[XAPA]

Ψαλτήριον 1856, Βενετία (Βιβλιοθήκη Σκήτης Αγίας Άννας)


Η δύναμη του Ψαλτηρίου. (αληθινό περιστατικό)



Ο κυρ-Παντελής ταξίδευε με το τρένο προς Θεσσαλονίκη και διάβαζε το Ψαλτήριο.

Ένα παράξενο γεγονός όμως σημάδεψε το ταξίδι του...

Καθώς διάβαζε, μία κοπέλα, που καθόταν τρία-τέσσερα καθίσματα πιο μπροστά, άρχισε να διαμαρτύρεται και να φωνάζει.

Στην αρχή δεν έδωσε σημασία και πίστεψε πως κάποια παρεξήγηση έγινε με τον διπλανό της.

Όταν όμως ο κυρ-Παντελής είδε πως ο ελεγκτής-εισπράκτορας ερχόταν προς το μέρος του, απόρησε.

– Αγαπητέ κύριε, μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε αυτό το βιβλίο, γιατί ενοχλείτε;

– Μα, το διαβάζω από μέσα μου! απάντησε εκείνος φανερά απορημένος. Πώς είναι δυνατόν να ενοχλείται η κοπέλα;

Έκπληκτοι και απορημένοι μαζί με τον κυρ-Παντελή ήταν και οι άλλοι επιβάτες.

Ένας μάλιστα εξ αυτών φώναξε: "Αν ενοχλείται η κοπέλα, να αλλάξει βαγόνι…".

Πράγματι, η άγνωστη κοπέλα μεταφέρθηκε στα πίσω βαγόνια μην αντέχοντας το Ψαλτήριο.

Και λέει ο κυρ-Παντελής στους συνεπιβάτες του:

– Μέχρι προχθές και εγώ μαζί με εσάς αγνοούσα τη δύναμη των Ψαλμών του προφήτη Δαυίδ.

Τώρα, και ιδιαίτερα μετά το περιστατικό τούτο, ένα σας λέγω:

Το Ψαλτήρι λειτουργεί ως κόπανος, που διώχνει τα κακούδια (δαιμόνια) από πάνω μας και από το περιβάλλον μας.

Έτσι έλεγε ένας άγιος, που έζησε στη γειτονιά μας (ο τρελο-Γιάννης).



Από το βιβλίο: Ο τρελο-Γιάννης (τόμος Β’)

amfoterodexios.blogspot.gr

[XAPA]

Ο γάμος είναι σαν την βαρκούλα…

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης



Όταν επισκέφθηκαν το Μοναστήρι για πρώτη φορά ένας άνδρας με τη γυναίκα του,

είχαν την ακόλουθη εμπειρία με τον Γέροντα, ο οποίος βέβαια δεν ήξερε τίποτα γι’ αυτούς νωρίτερα.


Τον χαιρέτισαν, πήραν την ευχή του και έμειναν για λίγο δίπλα του σιωπηλοί.

Κάποια στιγμή, ρώτησε τα ονόματά τους. Έπειτα, εντελώς ξαφνικά, είπε στον σύζυγο:

– Εσένα θα σου κοπούν τα χέρια και τα πόδια!

Ο έκπληκτος επισκέπτης μόλις που κατάφερε να ψελλίσει:

– Γιατί, Γέροντα, θα μου κοπούν τα χέρια και τα πόδια;

– Γιατί της φωνάζεις; τον ρώτησε με αυστηρό, αλλά περίεργα όμορφο τρόπο, δείχνοντας τη γυναίκα του.

– Ναι, ναι, Γέροντα, πέστε τα, έκανε χαρούμενη αυτή, που κάποιος τόσο σπουδαίος πήρε το μέρος της.


Ο άντρας συγκλονίστηκε.

Κατάλαβε αστραπιαία πως ήταν λάθος να μεταφέρει μέσα στο σπίτι του την ένταση της δουλειάς

και να ξεσπά στη γυναίκα του άδικα, και χαμήλωσε το κεφάλι.

Μέσα του ήλθαν τα πάνω κάτω.

Και τότε ο Γέροντας, αφού είδε την αλλαγή του, αφού κατάλαβε πώς ο φταίχτης συναισθάνθηκε το σφάλμα του,

άλλαξε τελείως συμπεριφορά, άπλωσε το χέρι και τον χάιδεψε στο κεφάλι.


– Βρέ μανούλα μου, του είπε τρυφερά, άμα είσαι σε μια βάρκα… Έχεις μπει ποτέ σε βάρκα;

– Γέροντα, έχω μπει, ψέλλισε ντροπιασμένος ο άνθρωπος.

– Έχεις κάνει κουπί;

– Έχω κάνει.

– Με πόσα κουπιά;

– Με δύο.

– Έχεις κάνει βάρκα με ένα κουπί;

– Όχι.

– Άμα κάνεις βάρκα με ένα κουπί, πού θα πας;

– Δεν ξέρω.

– Θα γυρίζεις γύρω-γύρω, βρέ μπουμπούνα, έτσι;

Έτσι είναι και με τη γυναίκα σου. Άμα τραβάς μόνο εσύ κουπί, δεν πάτε πουθενά.

Είστε μια βαρκούλα οι δύο σας, ο γάμος σας είναι μια βαρκούλα και σας έχουν ξαμολήσει μέσα στον ωκεανό.

Για να φτάσετε στο λιμάνι, πρέπει να τραβάτε και οι δύο κουπί.

Άμα τραβάς μόνο εσύ, δεν γίνεται. Κατάλαβες;



(Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης – Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου, εκδόσεις Κυριακίδη, σελ. 165)


ekklisiaonline.gr

[XAPA]

Ο Σωκράτης και η κατάκριση



Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη,

συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που

άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.


Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της “τριπλής διύλισης”.

“ – Τριπλή διύλιση;” ρώτησε με απορία ο γνωστός του.

- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου, θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό

που θέλεις να μου πεις.


- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.

Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

- Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…

-Μάλιστα.

Άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.


- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.

Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

- Καλό; Όχι· το αντίθετο μάλλον…

- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου,

αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.


Το τρίτο φίλτρο: της χρησιμότητας.

Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο (ωφέλιμο) σε κάτι;

- Όχι· δεν νομίζω…

- Άρα, λοιπόν, αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια

ούτε καλό ούτε χρήσιμο (ωφέλιμο), γιατί θα πρέπει να το ακούσω;


Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…

Μήπως είναι καιρός να βάλουμε κι εμείς αυτό το σοφό τεστ στη ζωή μας;



orthodoxy

[XAPA]

Είσαι χριστιανός; Γίνε φάρος!



Δείτε την γαλήνη που έχει ο φάρος ακόμα και όταν κτυπάται αλύπητα από τα μανιασμένα κύματα.

Δεν φοβάται, δεν δειλιάζει, γιατί γνωρίζει ότι έχει βαθιά και γερά θεμέλια.

Έτσι λοιπόν και ο άνθρωπος που βιώνει την εν Χριστώ ζωή, μένει γαλήνιος ακόμα και μέσα στους πειρασμούς και

τις δοκιμασίες, ακόμα και όταν τα μανιασμένα κύματα του πόνου και των πειρασμών τον κτυπούν.


Μένει γαλήνιος γιατί έχει βαθιά και γερά θεμέλια.

Έχει ταπείνωση, μετάνοια, πίστη και ελπίδα στον Θεό.

Έχει νιώσει την αγάπη του Θεού στην ύπαρξή του και γι’ αυτό δεν φοβάται πλέον.

Δεν φοβάται τίποτα, ακόμα και τον θάνατο.


Ο άνθρωπος του Θεού, είναι σαν έναν φάρο. Φωτίζει και καθοδηγεί τους χαμένους.

Μένει αμετακίνητος απέναντι στην αμαρτία, μένει πράος, ήσυχος και ειρηνικός όταν τον κτυπήσουν

πειρασμοί και δυσκολίες.

Η επίγεια ζωή μας είναι σαν την θάλασσα, γεμάτη εκπλήξεις. Άλλοτε ευχάριστες, άλλοτε δυσάρεστες.

Χωρίς Χριστό η ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία βρώμικη σταγόνα μπροστά στον αιώνιο και απέραντο

ωκεανό της Χάριτος που η εν Χριστώ ζωή προσφέρει στον άνθρωπο.


Είσαι χριστιανός; Γίνε φάρος για τους άλλους.

Όχι με λόγια, όχι με υποδείξεις. Αλλά με την σιωπή σου, με την ταπείνωσή σου, με την συγχωρετικότητά σου,

με την αγάπη σου, με την μετάνοιά σου, με την ζωή σου.


Είσαι χριστιανός; Γίνε φάρος… πάψε να φοβάσαι τα κύματα των πειρασμών,

πάψε να απελπίζεσαι με τις πρώτες δυσκολίες.

Έχεις οδηγό της ζωής σου τον Αρχηγό της Ζωής και του Θανάτου, έχεις Πατέρα που σε αγαπά,

έχεις Θεό που έγινε Άνθρωπος για σένα, έχεις θεμελιωτή της πίστεώς του, τον Παράκλητο.



αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος


imverias.