Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ποιό, ἀπό τά πιό παράδοξα δεν θα μποροῦσε να κάνει ὁ Θεός για σένα

Μέγας Βασίλειος


Ἡ ἀλκυὼν εἶναι πουλὶ θαλασσινό.

Αὐτὴ συνηθίζει νὰ κλωσσάει στὶς παραλίες καί νὰ τοποθετεῖ τά αὐγὰ τῆς πάνω στὴν ἄμμο.

Καὶ κλωσσάει στὴ μέση περίπου τοῦ χειμῶνα, ὅταν ἡ θάλασσα ἀπὸ τοὺς πολλοὺς καί βίαιους άνεμους

χτυπάει μέ ὁρμὴ πάνω στὴν ξηρά.

'Αλλ' ὅμως τὶς ἡμέρες ποῦ κλωσσάει ἡ άλκυών ήρεμουν ὅλοι οί ἄνεμοι καί ήσυχάζει τό κῦμα τῆς θάλασσας.

Διότι ἑπτὰ μόνο ήμέρες θέλει, γιά νά βγάλει τά πουλάκια τῆς άπό τό τσόφλι.

Ἐπειδὴ ὅμως χρειάζονται καί άνατροφή, ό μεγαλόδωρος Θεὸς ἔδωσε στὸ μικρότατο αὐτὸ ζῶο ἄλλες ἑπτὰ ήμέρες,

γιά νά μεγαλώσουν οί νεοσσοί.

'Έτσι καί οί ναυτικοὶ ὅλοι γνωρίζουν τὸ γεγονός καί ὀνομάζουν τὶς ἡμέρες έκείνες αλκυονίδες.

Οί φυσικοὶ αὐτοὶ νόμοι νομοθετήθηκαν άπό τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιὰ τὰ ἄλογα ζῶα,

γιὰ νὰ σὲ προτρέπουν νὰ ζητεῖς καί σύ τα πρὸς σωτηρίαν σοῦ άπο τό Θεό.

Τί ή ποιό, ἀπὸ τὰ πιὸ παράδοξα δέν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει ὁ Θεὸς γιὰ σένα,

ποῦ δημιουργήθηκες κατ' Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὅταν καί γιὰ πτηνὸ τόσο μικρὸ συγκρατεῖ τὴν μεγάλη καὶ φοβερὴ θάλασσα,

ποὺ παίρνει διαταγὴ νὰ γαληνεύει στὴ μέση ταῦ χειμῶνα;



proskynitis

[XAPA]

Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης - Νουθεσίες



" Εσύ που είσαι στο Μοναστήρι, όταν πλησιάσεις τον αδελφό σου,

εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου,

εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου...

ό,τι θα του πεις, ό,τι σκέφτεσαι να του πεις, πες το,

α...φού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα.


Να τον κάνεις να πεί, ανακουφίσθηκα, χάρηκα!

Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν , να χοροπηδούν από τη χαρά τους, όταν σας συναντούν.

Διότι όλοι οι άνθρωποι στην ζωή τους, στο σπίτι τους, στο σώμα τους και στην ψυχή τους έχουν πόνο,

αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, και ο καθένας κρύβει τον πόνο μέσα στο πουγγί του το κρυφό,

μέσα στην καρδιά του, στο σπίτι του, για να μην το ξέρουν οι άλλοι.


Έτσι εγώ δεν ξέρω τι πόνο έχεις εσύ και εσύ δεν ξέρεις τι πόνο έχω εγώ.

Μπορεί να γελώ και να φωνάζω, να παίζω, αλλά κατά βάθος πονώ,

και γελώ και φωνάζω, για να σκεπάσω την λύπη μου.

Γι' αυτό δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο. "



Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

ayioi-pantes

[XAPA]

Ρήματα Ζωής: Με τι στέκεται ο κόσμος;


Ο κόσμος στέκεται με την προσευχή.

Και όταν αδυνατίσει η προσευχή, τότε ο κόσμος θα χαθεί.



Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

[XAPA]

Γέροντας Παΐσιος: Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας.



Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας.

Εγώ, όταν πονάω, το «δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει.

Το «δόξα σοι ο Θεός» είναι ανώτερο και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Έλεγε ο Παπα- Τύχων : «Το “ Κύριε ελέησον” έχει εκατό δραχμές, το “δόξα σοι ο Θεός” έχει χίλιες δραχμές∙

είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό».

Ήθελε να πη ότι ο άνθρωπος ζητάει το έλεος του Θεού από ανάγκη ,ενώ δοξολογεί τον Θεό από φιλότιμο,

και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία.

Συνιστούσε μάλιστα να λέμε το «δόξα σοι ο Θεός», όχι μόνον όταν είμαστε καλά , αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες

γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός για φάρμακα της ψυχής.


- Γέροντα, μερικές φορές , όταν λέω «δόξα τω Θεώ», νιώθω μέσα μου ένα φτερούγισμα. Τι είναι αυτό;

- Αγαλλίαση πνευματική είναι.

Τώρα, επειδή μου έδωσες χαρά που λες «δόξα τω Θεώ», από την χαρά μου θα αρχίσω να γράφω

«δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ», και θα γεμίσω μία κόλλα χαρτί με το «δόξα τω Θεώ».

Ο Θεός να σε αξιώση στην άλλη ζωή να είσαι μαζί με τους Αγγέλους που δοξολογούν συνέχεια τον Θεό. Αμήν.



agioritikovima

[XAPA]

ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ..........


Η δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό.

Η τιμή χωρίς την αγάπη σε κάνει ψηλομύτη.

Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο.

Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο.

Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό.

Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό.

Η ανατροφή χωρίς την αγάπη σε κάνει ατίθασο.

Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό.

Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή.

Η τάξη χωρίς την αγάπη σε κάνει σχολαστικό.

Η γνώση χωρίς την αγάπη σε κάνει τυραννικό.

Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη.

Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό.

Αλoίμονο σε κείνους που τσιγκουνεύονται την αγάπη.

Αυτοί φταίνε, όταν ο κόσμος αυτοδηλητηριασθεί.

Τι είδους, λοιπόν, ζωή κάνεις, όταν δεν μπορείς

Ν' ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ;



ahdoni

[XAPA]

Ο γέροντας Παϊσιος,ο Απόστολος Ανδρέας και η Πάτρα.


Εμείς οι Πατρινοί, εκ φύσεως αγνώμονες και αχάριστοι (μηδενός του γράφοντος εξαιρούμενου),

οφείλουμε να θυμόμαστε συνέχεια τω κάτωθι γεγονός:

Ήταν αρχές Ιουλίου του 1993, όταν ένας φοβερός μεσημεριάτικος σεισμός, μας ταρακούνησε και μας τρόμαξε.

Ζημιές, καταστροφές, τραυματισμοί, ένα χάος.

Τήν ώρα του σεισμού, ο γέροντας Παϊσιος, στο κρεββάτι του πόνου, έναν χρόνον πριν κοιμηθεί, είδε το εξής όραμα:

Τον Άγιο Απόστολο Ανδρέα, προστάτη και πολιούχο της πόλεως μας (πόσοι το θυμόμαστε άραγε;),

να παρακαλεί θερμώς και με δάκρυα τον Κύριον μας Ιησού Χριστό, λέγοντάς του: Σώσε την πόλιν μου, σώσε την πόλιν μου.

Αμέσως ο γέροντας Παϊσιος, επικοινώνησε με τον τότε Μητροπολίτη Πατρών, κυρό Νικόδημο και του ανέφερε το γεγονός,

το οποίο και γνωστοποίησε στο χριστεπώνυμο ποίμνιο του ο μακαριστός Μητροπολίτης μας.

Και για αυτό η πόλις μας από τον σεισμό βλάφτηκε ελάχιστα σε σχέση με το μέγεθος και το επίκεντρο του σεισμού.

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι λέγανε το εξής, το οποίο ασπάζομαι εξ ολοκλήρου:

«Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός, από τον αχάριστο ευεργετηθέντα«.



Βουτσινάς Ηλίας

gero-paisios.blogspot

[XAPA]

Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει


Την ώρα που ξαπλώνεις για να κοιμηθείς,

θυμίσου να σε παίρνει ο ύπνος

μ' αισθήματα ευγνωμοσύνης.


Αν κοιμηθείς σκεπτόμενος δυσάρεστα και λυπηρά

αν σε μιζέρια και σε σκέψεις γκρίνιας έρθει η ύπνος να σε πάρει,

γέμισες δηλητήρια το κορμί σου

όλη νύχτα.


Ενώ αν πεις

¨σ' ευχαριστώ Θεέ μου που αναπνέω,

που ήρθαν δυό φίλοι σπίτι να με δουν,

που έφαγα αυτό το νόστιμο σουβλάκι

κι αυτό το τέλειο παγωτό,

που είδα τα μάτια του καλού παιδιού μου

κι άκουσα το τραγούδι π' αγαπώ,

που φίλησα τα χείλη της καλής μου,

και έδωσα ένα κέρμα στο φτωχό...


Μα όχι μόνο να τα πεις,

μα να τα νιώσεις κι όλας τούτα δω τα λόγια.

Να αισθανθείς να βγαίνει από τα σπλάχνα σου κάτι γλυκό.

Κάτι σαν παιδικό σιρόπι,

που ρίχνει ευθύς τον πυρετό.


Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει

και πόσο θα γλυκάνει το μυαλό,

και πώς ο ύπνος γρήγορα θα έρθει

να σου χαρίσει χορτασμό.


Θα κοιμηθείς ίσως τρεις ώρες,

μα θα 'ναι ο ύπνος σου βαθύς

ντυμένος την ευγνωμοσύνη

σαν να εκοιμήθης δεκατρείς.


Τέτοιοι ανθρώποι - εγώ νομίζω -

θα ζήσουνε χρόνια πολλά,

γιατί η γκρίνια μας γερνάει

κι ασπρίζει όλων τα μαλλιά.


Γι' αυτό, κι εσύ όταν ξαπλώνεις

προσπάθησε να θυμηθείς

τα τόσα δώρα που βιώνεις

και πάψε να μεμψιμοιρείς...


Για προσκεφάλι σου να έχεις

τη λέξη αυτή : ευχαριστώ!

Κι αν η ζωή σου σε πληγώνει

εσύ, ξανά : ευχαριστώ!


Μοιάζει τρελό, κουφό, παράλογο,

να λέω για όλα ευχαριστώ.

Μα όσες φορές το δοκιμάζω

πιάνει!


Και, να!

είμαι εδώ, κι ακόμα ζω.



elromio.gr

[XAPA]

Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει η ψυχή σας;

ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΗ ΜΟΝΑΧΗ



Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει η ψυχή σας; Ρωτήστε το δαίμονα

Που αγωνίζεται κάθε μέρα να σας την κλέψει.

Ρωτήστε τον Χριστό που κατήλθε

Από τον ουρανό στη γη για να τη σώσει.

Εμείς πόσο την εκτιμάμε όταν:

Ο υπερήφανος την πουλάει για μια μάταια σκέψη.

Ο φιλάργυρος για λίγο χρήμα.

Ο ασελγής για μια στιγμή ηδονής.

Ο μέθυσος για ένα ποτήρι κρασί.

Ο βλάσφημος για ένα ξέσπασμα θυμού.

Ο θυμώδης για ένα ξέσπασμα εκδίκησης.

Αντί να πλουτίσουμε την ψυχή μας με προσευχή, μελέτη Αγίας Γραφής και τακτική Θεία κοινωνία.

Είναι ανεκτίμητη η αξία της ψυχής.

Ας το αναγνωρίσουμε και ας εργαστούμε να αποκτήσουμε μία Άγια χριστιανική ψυχή.



apantaortodoxias

[XAPA]

Αγιος Πορφύριος:

Σε πιέζει ένα πρόβλημα; Μην πεις: "Θεέ μου, λύσε μου το πρόβλημα, αλλά πες...


"Ήρθε μια μητέρα τις προάλλες και μου είπε : "Γιατί το κάνει αυτό ο Θεός ; Γιατί δεν δίνει δουλειά στο παιδί μου ;",

λες και το παιδί της είναι το μόνο που δεν έχει δουλειά.

Έχουμε σκεφτεί ποτέ ότι σε μια ώρα κρίσης, είτε προσωπικής είτε συλλογικής,

αυτό που μας ζητάει κυρίως ο Θεός είναι αυτού του είδους η στροφή στον ίδιο ;

Αν εγώ δεν αγαπώ τον Θεό και παραταύτα του ζητώ διάφορα, συχνά δεν τα δίνει,

ακριβώς για να καταλάβω ότι αυτό που ζητώ είναι πολύ λίγο, και ότι είναι το περισσόν αυτό που θα έπρεπε να αναζητώ,

και στο οποίο τελικώς βρίσκω μέσα και το λίγο αυτό που ζητούσα πριν.


Αν δεν βρεις την αξία της κλήσης της αγάπης του Θεού, το για ποιό λόγο σε καλεί και για το που σε προορίζει,

είναι πολύ πιθανόν να μην βρεις και αυτό το λίγο που ζητάς.

Βέβαια, ο Θεός προνοεί, και προνοεί και γiα τα απειροελάχιστα, αλλά προνοεί διότι θέλει να μου δείξει

την κλήση την εκλεκτή που μου απευθύνει.

Αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα.

Είναι σαν να σου λέει : "κάτι περισσότερο ζήτα από αυτό που ζητάς" και δεν σου δίνει το ελάχιστο για αυτόν ακριβώς τον λόγο.

Κι όταν εσύ πεις : "δεν θέλω το λίγο, θέλω το πολύ", σου λέει "πάρε και το λίγο τώρα"

"Θέλω να γίνω καλά".

Όλοι όσοι είναι άρρωστοι το λένε. Είναι ένα φυσιολογικό ανθρώπινο αίτημα.

Αλλά, πίσω από το να γίνω καλά, δεν πρέπει να υπάρχει και κάτι άλλο ;


Θυμηθείτε την παραβολή των δέκα λεπρών.

Και οι δέκα, αναρωτιέται ο Χριστός δεν καθαρίσθηκαν ; Οι άλλοι εννέα που είναι ;

Δεν σημαίνει ότι είχε ανάγκη ο Χριστός να του του πουν ευχαριστώ,

άλλωστε το ήξερε αν θα του το πουν ή όχι, παραδόξως όμως τους θεράπευσε.

Σημαίνει ότι αυτό που ήθελε με την θεραπεία ήταν η ΣΧΕΣΗ ΑΓΑΠΗΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.

Δεν ήθελε απλά να τους θεραπεύσει, ήθελε και να τους αγιάσει κιόλας,

κι αυτό μόνο μέσα από μια αμφίδρομη σχέση αγαπητικής αμοιβαιότητας μπορεί να γίνει.

Αυτοί θεραπεύτηκαν και έφυγαν.(!!!)

Και ο ένας μόνο γύρισε και έγινε απόστολος. Αυτή η έλλειψη αμοιβαιότητας είναι το παράπονο του Θεού το μεγάλο.

Η ιστορία της αγάπης Του για τον άνθρωπο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς την ελεύθερη ανταπόκριση του ανθρώπου.

Δεν σταματά ποτέ βέβαια αυτή η αγάπη -ακόμη και η λεγόμενη "κρίση"- του Θεού

δεν είναι τίποτε διαφορετικό από την αγάπη Του αυτή, που συγκαταβαίνει όμως στην ανθρώπινη ελευθερία.


Ένα όμοιο παράπονο έχουν και οι άνθρωποι του Θεού.

Θυμάμαι τον π. Πορφύριο και τον π. Παίσιο να το λένε επανειλημμένως :

"Ω, να ρθει κι ένας να με ρωτήσει για τα πνευματικά.

Όλοι θέλουν την καλή δουλειά, την καλή σύζυγο κτλ".

Μας έλεγε ο π. Πορφύριος όταν ήμασταν φοιτητές :

"Βρε παιδιά, γίνετε εσείς καλοί και θα σας τα δώσει όλα ο Θεός".

Αυτό όμως δεν το καταλαβαίνουμε και πάσχουμε.

Σε πιέζει ένα πρόβλημα.

Μην πεις : "Θεέ μου, λύσε μου το πρόβλημα", αλλά πες : "Φώτισόν μου το σκότος, Κύριε,Κύριε,ελέησον με".

Κι αφού το πεις αυτό, θα καταλάβεις πότε θα πεις, αν τελικά χρειαστεί να το πεις,

και δύο λεξούλες, "βοήθησε και σε αυτό, αν θες".

Εμείς καταβυθιζόμαστε στο πρόβλημα και γίνεται ο Θεός πρόβλημα,

και μεις γινόμαστε πρόβλημα κι η σχέση με τον Θεό γίνεται πρόβλημα,

κι η σχέση με τον εαυτό μας γίνεται πρόβλημα, γιατί μένουμε σε αυτά"



theomitoros.blogspot

[XAPA]

Γέροντας Παΐσιος: «Της… κακοφάνηκε της Αγίας Βαρβάρας, γιατί είπα κανα-δυὸ λόγια με παράπονο!»


Καθένας ἀπὸ κάποιο γεγονὸς ποὺ τοῦ ἔχει συμβῆ μὲ τὴν βοήθεια ἐνός Ἁγίου, ἔχει καὶ μία ἰδιαίτερη ἀγάπη στὸν Ἅγιο αὐτόν.

Μπορεῖ νὰ εἶναι σοβαρὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἁπλό.

Νά, ἐγὼ ἐπειδὴ ἀπὸ μικρὸς πήγαινα στὸ Ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, ἐκεῖ στὴν Κόνιτσα,

ἔχω σὲ μεγάλη εὐλάβεια τὴν Ἁγία Βαρβάρα.

Ἡ Ἁγία μὲ βοήθησε καὶ στὸν στρατό, ὅταν μὲ πῆραν στοὺς ἀσυρματιστές, ἐνῶ ἤμουν ἀγράμματος

μὲ βοήθησε ὕστερα καὶ στὸ Σανατόριο μετὰ τὴν ἐγχείριση στοὺς πνεύμονες.


Τότε οἱ γιατροί μου εἶχαν πεῖ ὅτι, μόλις θὰ καθάριζε ὁ πνεύμονας, θὰ ἀφαιροῦσαν τὰ λάστιχα καὶ τὸ μηχάνημα.

Καὶ ἐνῶ θὰ τὰ ἔβγαζαν σε πέντε μέρες, εἶχαν περάσει εἴκοσι πέντε μέρες καὶ δὲν τὰ εἶχαν ἀφαιρέσει, καὶ ὑπέφερα πολύ.

Τὸ Σάββατο 3 Δεκεμβρίου περίμενα τοὺς γιατρούς, γιὰ νὰ μὲ ἐλευθερώσουν ἀπὸ τὸ μαρτύριο αὐτό, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν φάνηκαν.

Τὴν Κυριακὴ τὸ πρωί, ποὺ ἦταν ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, λέω: «Ἂν ἦταν νὰ βοηθήση ἡ Ἁγία, ἔπρεπε νὰ εἶχε βοηθήσει.

Οἱ γιατροὶ ἔφυγαν. Σήμερα, Κυριακή, ἀποκλείεται νὰ ἔρθουν. Τώρα ποιὸς θὰ μοῦ βγάλη τὰ λάστιχα;».

Εἶπα καὶ κανα-δυὸ λόγια μὲ παράπονο:

«Ἐγὼ ἄναβα τὰ καντήλια τόσες φορὲς στὸ Ἐκκλησάκι τὰ καντήλια τῆς Ἁγίας, τί καντηλῆθρες, τί λάδια πήγαινα,

τὸ καθάριζα, τὸ βόλευα. Δυὸ λάστιχα νὰ μὴ μοῦ βγάλουν;».

Μετὰ ὅμως σκέφθηκα: «Φαίνεται, θὰ λύπησα τὴν Ἁγία Βαρβάρα, καὶ γι’ αὐτὸ δὲν φρόντισε νὰ μοῦ τὰ βγάλουν».

Ξαφνικὰ ἀκούω θόρυβο. «Τί γίνεται; λέω, κάποιος ἔπαθε κάτι;».


«Ἔρχονται οἱ γιατροί», μοῦ λένε. Δὲν ξέρω τί τὸν ἐπιασε τὸν διευθυντὴ καὶ εἶπε στοὺς γιατροὺς πρωὶ-πρωί:

«Νὰ πάτε νὰ βγάλετε τὰ λάστιχα τοῦ καλόγερου!».

Μπαίνουν στὸν θάλαμο καὶ μοῦ λένε: «Ἔχουμε ἐντολὴ νὰ βγάλουμε τὰ λάστιχα».

Τῆς … κακοφάνηκε τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, γιατί εἶπα κάνα-δυὸ λόγια μὲ παράπονο!

Πρέπει νὰ γκρινιάξης λίγο!

Ἀλλὰ καλύτερα εἶναι νὰ μὴν γκρινιάζης, ἔχει ἀρχοντιά, ἅμα δὲν γκρινιάζης.

Βλέπεις, ἕνας Ἅγιος ἄλλοτε δίνει ἀμέσως ὅ,τι τοῦ ζητᾶμε καὶ ἄλλοτε τὸ δίνει ἀργότερα.

Ἄλλοτε ἀκούει τὸν προσευχόμενο, γιατί βρίσκεται σὲ καλὴ πνευματικὴ κατάσταση,

καὶ ἄλλοτε, γιατί κλαίει καὶ γκρινιάζει σὰν μικρὸ παιδί.



Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου,
Λόγοι Στ΄, Περὶ Προσευχῆς,
ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον "Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης Θεολόγος"