Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν να τους αγαπήσουν και γι' αυτό αποτυγχάνουν.

Το σωστό είναι να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς τον Χριστό και τους ανθρώπους.

Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή.



tostavroudaki

[XAPA]

ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΝΕΑΡΗ ΚΟΠΕΛΑ!


ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ !



Όμως προκρίναμε να σας αναφέρουμε το ΝΕΟ θαύμα των Χαιρετισμών της Παναγίας μας,

όπως μας το διηγήθηκε στην διάρκεια της τηλεφωνικής μας επικοινωνίας η βαστάζα μας Α.


«Κάθε φορά που με έβλεπε η κόρη μου η Σ. να απαγγέλω τους Χαιρετισμούς με κοίταγε περίεργα….

Κάποιες φορές την άκουσα να μουρμουρίζει…Πάλι Χαιρετισμούς η μαμά…

Και επειδή όπως ξέρεις αδελφέ μου τα σημερινά παιδιά δεν σηκώνουν συμβουλές και κηρύγματα,

κατέφυγα στο «κόλπο» που εκμυστηρεύτηκε ο Άγιος Πορφύριος στον πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό,

όταν ο τελευταίος του παραπονέθηκε ότι όσο και να νουθετεί την μικρή του κόρη, αυτή δεν τον ακούει !!

Το διάβασα σε κάποιο βιβλίο…

Μα ευλογημένε δεν πράττεις σωστά … του είπε ο Άγιος…

με το να της το λες και να της το ξαναλές….

Γονάτισε , πες στην Παναγία τι θέλεις να πει στην θυγατέρα σου,

κι Αυτή θα της το ψιθυρίσει στο αυτάκι και θα Την ακούσει… κάντο και θα δεις !!»


Έτσι έκανα κι εγώ αδελφέ μου… Γονάτισα και Την παρακάλεσα να την φωτίσει να αρχίσει κάποια στιγμή

να διαβάζει τους Χαιρετισμούς Της. Νέο κορίτσι είναι ! Να την προστατεύει η Παναγία μας,

να την βοηθήσει να βρει κάποια δουλειά και μετά να της φανερώσει ένα καλό παλικάρι

να κάνουν μία ευτυχισμένη, χριστιανική οικογένεια !

Και άκου αδελφέ μου πόσο γρήγορα απάντησε η Παναγία μας στις προσευχές μου !


Την Τρίτη που έχει ρεπό ο σύζυγος μου πήραμε το αμάξι και πήγαμε στο πατρικό του.

Φύγαμε μεσημέρι και θα γυρίζαμε αργά το βράδυ !

Κατά τις τέσσερις και μισή ακούω να κτυπάει το κινητό μου !

Ήταν το παιδί ! Ανησύχησα ! Το σηκώνω και τι μου είπε !

» Έλα μάνα μου και σε ψάχνω !! Που είσαι ; «

«Με το μπαμπά είμαι ματάκια μου στο σπίτι του παππού !»

» Τι μου λες μάνα μου !! Δεν ήσουν τώρα εσύ εδώ στο σπίτι ;»

«Όχι κορίτσι μου…έχουμε φύγει εδώ και δύο ώρες ! Μα τι συνέβη;»

» Ξάπλωσα να κοιμηθώ ! Πρέπει μόλις να με είχε πάρει ο ύπνος και ακούω να ανοίγει η πόρτα του υπνοδωματίου !

Ανοίγω τα μάτια μου και ήσουν εσύ ! Τι θέλεις μάνα μου ….σε ρώτησα….

Αχ κορίτσι μου θέλω να σε παρακαλέσω να μου κάνεις μία χάρη… Τι χάρη μάνα μου σε ρώτησα….

Τότε βγάζεις από την τσέπη σου το βιβλιαράκι αυτό των Χαιρετισμών που διαβάζεις και μου λες…

Να ματάκια μου, θέλω να σε παρακαλέσω να ξεκινήσεις να διαβάζεις κάθε μέρα τους Χαιρετισμούς !

Και όχι μόνο μία φορά , αλλά όσες πιο πολλές φορές μπορείς…. Και κάνεις μία κίνηση να μου το δώσεις…

Εγώ ανασηκώθηκα και τέντωσα το χέρι μου και το πήρα…

και εκείνη την στιγμή εσύ μου χαμογέλασες ευχαριστημένη και …. χάθηκες , εξαφανίστηκες από τα μάτια μου !!

Και ενώ είχα το χέρι μου τεντωμένο και τα δάκτυλα μου λυγισμένα όπως την στιγμή που μου το έδωσες

και το κράτησα, ούτε το βιβλιαράκι είδα, ούτε εσένα !!

Αλλά ΔΕΝ κοιμόμουν μάνα μου …. με ακούς….ΔΕΝ κοιμόμουν ,

ήμουν ανασηκωμένη στο κρεββάτι με το χέρι μου τεντωμένο, με τα δάκτυλα μου λυγισμένα σαν να κρατάω κάτι !!!

Τινάχτηκα πάνω και σε φώναξα, και σε πήρα μετά τηλέφωνο ! Τι ήταν αυτό που είδα μάνα μου ! Ολοζώντανο ήταν !! «

«Δεν της απάντησα αδελφέ μου !! Με είχαν πάρει τα δάκρυα επειδή κατάλαβα ότι η Παναγία μας

είχε ακούσει τις προσευχές μου και της έστειλε τον Φύλακα Άγγελο της να την νουθετήσει !

Και προφανώς για να μην τρομάξει πήρε την δική μου μορφή !»

«Μα το μεγαλύτερο θαύμα ήρθε αμέσως μετά, όταν την άκουσα να με ρωτάει πως να διαβάσει τους Χαιρετισμούς,

πως το κάνουν αυτό…και της είπα !!»

«Και όταν το βράδυ επιστρέψαμε μου είπε ότι τους είχε διαβάσει ξανά και ξανά και αισθανόταν μία τόσο μεγάλη χαρά

που δεν περιγράφεται !! Και από εκείνη την μέρα αδελφέ μου ΔΕΝ έχει σταματήσει να τους απαγγέλλει !

Την ακούω περνώντας έξω από το δωμάτιο της να λέει το ..Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε ,

και η καρδιά μου πετάει στα ουράνια και δοξάζω το Θεό μας και την Παναγία μας που έκαναν στο παιδί μου ένα τέτοιο θαύμα !!»



ΠΗΓΗ. ΣΕΛΙΔΑ ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

[XAPA]

Γέροντας Κλεόπας: ο καρκίνος οφείλεται στη λαθεμένη εικόνα μας για τον Θεό



Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ΄όλο τον κόσμο για να σας δούν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας~


To ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα.

Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.

Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για τον Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη.

Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά που τον Θεό τον προσδιορίζουν

ως άβυσσο ευσπλαχνίας και αγάπης.

Σχεδόν το 99% όσων έρχονται εδώ φαντάζονται τον Θεό σαν ένα ανώτερο όν που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο

θυμούς, οργές, ποινές αλλά σπάνια καλωσύνες.

Εγώ δεν είμαι γιατρός αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται:

στη λαθεμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για τον Θεό.



Δηλαδή αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για τον θεό, αν αλλάξουμε την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για τον Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος

- Ναι .Τον καρκίνο τον δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι αποστασίες ,

οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.

Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χωρο για να μπεί ο Θεός.

Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου τον Θεό, τότε ηρέμησες. Αυτό ειναι το φάρμακο τού καρκίνου.

Αρκει να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ τον Θεό με αγάπη

κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας ένα σχέδιο.

Άραγε ποιος ξέρει τι σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ΄αυτό το σχέδιο του Θεού...

Άλλωστε μη ξεχνάμε , όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες , αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να

τηρεί στ΄αλήθεια τούς όρους τού Νόμου.

Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πεί στον Θεό

«Θεέ μου, Συ που μ΄έφτιαξες μ΄ένα τόσο φτηνό υλικό. Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.

Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη γη

κι ότι γι αλλού είναι ο προορισμός του.

Τό άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως ακριβώς είναι,

και το χειρότερο ότι δεν συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό.

Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει.



από το βιβλίο του Τάσου Μιχαλά «Η Ορθοδοξία στη χώρα τού Τσαουσέσκου» εκδ.Επτάλοφος , Αθήνα 1982

ahdhoni

[XAPA]

Εάν δυσκολευτείς από τον δαιμονικό πόλεμο, εφάρμοσε έναν άλλον τρόπο προσευχής ανώτερο από το " ελέησόν με"


Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα


Ένας ασκητής που πολεμούνταν σφοδρά από τα δαιμόνια της πορνείας και της εσωτερικής κατακρίσεως,

έλεγε το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με" χιλιάδες φορές καθημερινώς.

Παρόλο αυτά όμως, ο εχθρός διάβολος δεν υποχωρούσε ούτε πόντο!

Μια μέρα τον φώτισε το Άγιο Πνεύμα και θυμήθηκε τα λόγια ενός συνασκητού του, που του είχε πει:

- Εάν δυσκολευτείς από τον δαιμονικό πόλεμο, εφάρμοσε έναν άλλον τρόπο προσευχής ανώτερο από το " ελέησόν με".

Δοξολόγησε τον Χριστό και λέγε: "Κύριε Ιησού Χριστέ δόξα σοι!"...

Πράγματι το εφάρμοσε και ακούγοντας ο διάβολος το: " Κύριε Ιησού Χριστέ δόξα σοι" έγινε άφαντος!

Ο διάβολος την δέηση και την αίτηση, μπορεί να την υπομένει, μολονότι κατακαίγεται.

Την δοξολογία όμως και την ευχαριστία, που είναι η κόλασή του, δεν μπορεί να την υπομένει

και αναγκάζεται να υποχωρήσει, έστω και ας είναι ο πιο αμαρτωλός όλων,

εκείνος που δοξολογεί και ευχαριστεί τον Κύριο...



Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

apantaortodoxias

[XAPA]

Θαυμαστό Γεγονός


Ήταν στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου ένα γεροντάκι ονόματι Κωνστάντιος από την Κεφαλλονιά·

ήταν κι ένα άλλο Γεροντάκι, Κεφαλλονίτης κι αυτός , από το Πυργί, που λεγόταν Δημήτριος

και η μητέρα του Μαρία.

Κάποτε έλαβε ένα γράμμα ότι η μητέρα του εκοιμήθη.

Δεν είχαν τηλέφωνα τότε.

Πάει λοιπόν στον π. Κωνστάντιο και του λέει:

–Γερο-Κωνστάντιε, σε θερμοπαρακαλώ, κάνε ένα κομποσχοινάκι,

ένα σαραντάρι (προσευχή για σαράντα μέρες) για την μητέρα μου.

–Θα κάνω, λέει αυτός, νά ’ναι ευλογημένο!

Αυτός ήταν αγωνιστής, όλη νύχτα τραβούσε κομποσχοίνι.


Όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες, εκεί που καθόταν και έκανε κομποσχοίνι λέγοντας

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσον την δούλη Σου Μαρία», βλέπει μια γυναίκα να μπαίνει μέσα στο κελί του

(ήταν η κεκοιμημένη Μαρία) και του λέει με ευγένεια πολλή:

–Ευλογείτε, Γέροντα!...

–Ο Κύριος!... Πού βρέθηκες εσύ εδώ πέρα;…

–Μη ταράζεσαι, Γέροντα, γιατί ο Θεός μ’ έστειλε να ’ρθώ.

–Και, τι θέλεις;…

–Δεν θέλω τίποτε· αλλά ήρθα μόνο να σ’ ευχαριστήσω,

διότι αυτά τα κομποσχοίνια που μου έκανες, πολύ με ωφέλησαν και βρήκε ανάπαυση η ψυχή μου.

Σ’ ευχαριστώ, γέροντά μου, σ’ ευχαριστώ!...

Αυτά είπε κι εξαφανίστηκε.



(«Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορειτική Παράδοση», ΤΟ ΕΙΛΗΤΑΡΙΟΝ)


apantaortodoxias

[XAPA]

Μάνα, αν ήξερες πόσο μας αγαπά ο Θεός εμάς τους ανθρώπους!


Ένα καλόψυχο παλληκάρι που είχε αλιευτικό καΐκι και ψάρευε στον Πατραϊκό κόλπο και στο Ιόνιο πέλαγος,

έφυγε αιφνίδια για την άλλη ζωή πριν λίγα χρόνια.

Ήταν πολύ ελεήμων.

Όταν το πρωί γύριζε από το ψάρεμα, πριν πάει στο μαγαζί , πήγαινε σε φτωχογειτονιές και έδινε σε φτωχές οικογένειες ψάρια!

Καταλαβαίνει κανείς πόσο πόνεσαν όλοι στον αποχωρισμό του και ιδιαίτερα οι γονείς και τ’ αδέλφια του.

Όμως πιστοί άνθρωποι καθώς είναι, δεν κλονίστηκε η Πίστη τους στην αγάπη του Θεού.

Μάλλον ενισχύθηκε όταν αξιώθηκε η καλή του μητέρα να δει σε ενύπνιο τον νέο,

μέσα στο φως και την χαρά του Θεού να την διαβεβαιώνει για την αγάπη του Χριστού.

Τέσσερις φορές της επανέλαβε την φράση:

- Μάνα, αν ήξερες πόσο μας αγαπά ο Θεός εμάς τους ανθρώπους!


Ποιος ξέρει τι βλέπει και τι θαυμάζει η ωραία αυτή ψυχή επάνω στους Ουρανούς…

Θα έπρεπε να μας πείθει για αυτήν την Αγάπη η Δημιουργία μέσα στην οποία εκτυλίσσεται η ζωή μας,

η Πρόνοια και η Προστασία του Θεού σε εμάς, και το αποκορύφωμα της Σταυρικής Του Θυσίας…

Στην εποχή μας δε, και …η υπομονή που κάνει μαζί μας!

Παρ’ όλα αυτά, για να μας βοηθήσει ακόμη περισσότερο, παραχωρεί και μηνύματα απ’ τον Ουράνιο κόσμο.

Και “οι κεκοιμημένοι μαρτυρούν και επιβεβαιώνουν την ασύνορη αυτή αγάπη”!

Είθε να την νοιώσουμε όλοι μας και ν’ ανταποκριθούμε. Αμήν.



Από το βιβλίο: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ουράνια μηνύματα
Θαυμαστά γεγονότα»
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ
ΔΩΡΙΔΑ 2009


πηγή: proskynitis

[XAPA]

Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει


Την ώρα που ξαπλώνεις για να κοιμηθείς,

θυμίσου να σε παίρνει ο ύπνος

μ' αισθήματα ευγνωμοσύνης.


Αν κοιμηθείς σκεπτόμενος δυσάρεστα και λυπηρά

αν σε μιζέρια και σε σκέψεις γκρίνιας έρθει η ύπνος να σε πάρει,

γέμισες δηλητήρια το κορμί σου

όλη νύχτα.


Ενώ αν πεις

¨σ' ευχαριστώ Θεέ μου που αναπνέω,

που ήρθαν δυό φίλοι σπίτι να με δουν,

που έφαγα αυτό το νόστιμο σουβλάκι

κι αυτό το τέλειο παγωτό,

που είδα τα μάτια του καλού παιδιού μου

κι άκουσα το τραγούδι π' αγαπώ,

που φίλησα τα χείλη της καλής μου,

και έδωσα ένα κέρμα στο φτωχό...


Μα όχι μόνο να τα πεις,

μα να τα νιώσεις κι όλας τούτα δω τα λόγια.

Να αισθανθείς να βγαίνει από τα σπλάχνα σου κάτι γλυκό.

Κάτι σαν παιδικό σιρόπι,

που ρίχνει ευθύς τον πυρετό.


Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει

και πόσο θα γλυκάνει το μυαλό,

και πώς ο ύπνος γρήγορα θα έρθει

να σου χαρίσει χορτασμό.


Θα κοιμηθείς ίσως τρεις ώρες,

μα θα 'ναι ο ύπνος σου βαθύς

ντυμένος την ευγνωμοσύνη

σαν να εκοιμήθης δεκατρείς.


Τέτοιοι ανθρώποι - εγώ νομίζω -

θα ζήσουνε χρόνια πολλά,

γιατί η γκρίνια μας γερνάει

κι ασπρίζει όλων τα μαλλιά.


Γι' αυτό, κι εσύ όταν ξαπλώνεις

προσπάθησε να θυμηθείς

τα τόσα δώρα που βιώνεις

και πάψε να μεμψιμοιρείς...


Για προσκεφάλι σου να έχεις

τη λέξη αυτή : ευχαριστώ!

Κι αν η ζωή σου σε πληγώνει

εσύ, ξανά : ευχαριστώ!


Μοιάζει τρελό, κουφό, παράλογο,

να λέω για όλα ευχαριστώ.

Μα όσες φορές το δοκιμάζω

πιάνει!


Και, να!

είμαι εδώ, κι ακόμα ζω.



elromio.gr

[XAPA]

Ο δύσπιστος γιατρός (Πραγματική ιστορία)


Ο μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), ο θεοφώτιστος λαϊκός ιεροκήρυκας,

κήρυσσε ακόμα και στο νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου άλλοι δεν πλησίαζαν από το φόβο της φυματίωσης.

Εκεί τον ακολουθούσε ο ιερέας π. Δημήτριος Παπαντώνης,

που εξομολογούσε τους φυματικούς και τελούσε τη θεία λειτουργία.


Μια μέρα ένας γιατρός, που παρακολουθούσε τις ομιλίες προβληματισμένος, πλησιάζει τον ιεροκήρυκα και του λέει:

- Κύριε Παναγόπουλε, ο ιερέας είναι αδύνατον να καταλύει το περιεχόμενο του αγίου ποτηρίου.

Κοινωνούν τόσοι ασθενείς από αυτό, κι όπως είναι γνωστό, το μικρόβιο της φυματιώσεως μεταδίδεται με το σάλιο.

Τι κάνει λοιπόν ο ιερέας το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου που περισσεύει;

Το χύνει στο χωνευτήρι; Αυτό όμως δεν είναι μεγάλη αμαρτία;

- Τέτοιο πράγμα δεν γίνεται ποτέ, αντέτεινε ο ιεροκήρυκας. Ο Χριστός δεν μολύνεται από μικρόβια.

Κι από τα άχραντα Μυστήρια δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος μολύνσεως.


Ο γιατρός όμως δεν μπορούσε να πιστέψει.

Τότε εκείνος τον προέτρεψε να παρακολουθήσει την επόμενη θεία λειτουργία, και στο τέλος να σταθεί κάπου,

ώστε να βλέπει τις κινήσεις του ιερέα την ώρα της καταλύσεως. Έτσι κι έγινε.

Ο γιατρός είδε με τα μάτια του το λειτουργό να καταλύει το περιεχόμενο του αγίου ποτηρίου.

Τον είδε μάλιστα να ρίχνει νάμα δυο-τρεις φορές, φροντίζοντας να μείνει ούτε ίχνος από το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου.

Από τότε ο γιατρός, όχι μόνο πίστευε, αλλά και εκκλησιαζόταν και κοινωνούσε μαζί με τους ασθενείς.



Πηγή: Μποτσούρη Γεωργ. Και Βας., Ο ιεροκήρυξ Δημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), Αθήναι 1993
Από το βιβλίο « Θαύματα και Αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία» εκδ. Ι. Μονής Παρακλήτου. σελ 153


yiorgosthalassis

[XAPA]

''Όποιος νίκησε τη γλώσσα και το στομάχι, βρίσκεται στο σωστό δρόμο''.


Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής, ο εν Γεωργία.



Proskynitis

[XAPA]

Nηστεία και προσευχή, σ’ αυτό βρίσκω την απόλυτη ευτυχία».


ΔΙΗΓΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ



Αναρωτιέστε γιατί τόσος κόσμος δεν κρατά τη νηστεία!

Επειδή δεν γνωρίζει τους καρπούς της νηστείας.

Τα ιδρύματα υγείας στη χώρα μας θα έπρεπε να συνιστούν τη νηστεία κατά τον ίδιο τρόπο που κάνει και η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Διότι οι καρποί της νηστείας είναι μεγάλοι και θαυμαστοί όχι μόνο από άποψη πνευματική αλλά και σωματική.

Για απόδειξη θα μπορούσα να σας αναφέρω αμέτρητα παραδείγματα, όμως εγώ θα κρατηθώ σ’ ένα, το πιο πρόσφατο.

Τούτο είναι το παράδειγμα μιας χήρας γυναίκας από το Μπέτσεγι:

«Άρχισα να νηστεύω πέρσι την Πεντηκοστή», μου αφηγήθηκε εκείνη η χήρα.

«Έτσι, μου ήρθε ότι πρέπει να νηστεύω, εφόσον πηγαίνω στην Εκκλησία και προσεύχομαι στον θεό.

Όσο ζούσε ο άνδρας μου δεν ξέραμε για τη νηστεία. Και αρρωσταίναμε συχνά και οι δυο μας.

Μόλις ο ένας σηκωνόταν από το κρεβάτι, ο άλλος έπεφτε. Κι έτσι πέρασε για μας σχεδόν όλος ο καιρός.

Εγώ ήμουν συνέχεια θυμωμένη. Η ελάχιστη προσβολή απ’ οποιονδήποτε μ’ έφερνε στα όριά μου.

Είχα φόβο απ’ όλα στον κόσμο. Ακόμα και από τις σκέψεις μου και τις προαισθήσεις.

Από τότε που άρχισα να νηστεύω- ένα χρόνο τώρα- είμαι ήρεμη και ήσυχη, χαρούμενη πνευματικά και ελαφριά στο σώμα.

Κανείς και τίποτα δεν μπορούν να με αγριέψουν.

Και στην ψυχή μου ηχούν εκκλησιαστικά άσματα και προσευχές. Τα όνειρά μου είναι όμορφα και απαλά.

Τίποτα στον κόσμο δεν έχω. Ζω σε μια ευκατάστατη φίλη. Αλλά αισθάνομαι σαν να είναι ολόκληρος ο κόσμος δικός μου.

Είμαι εντελώς υγιής, αν και είμαι γριά. Τίποτα δεν φοβάμαι∙ ούτε τον θάνατο.

Το μόνο που αχόρταγα θέλω είναι η ησυχία, η νηστεία και η προσευχή και σ’ αυτό βρίσκω την απόλυτη ευτυχία».

Έτσι μιλά για τον εαυτό της η γερόντισσα από το Μπέτσεγι.

Και μ’ αυτή την εμπειρία της εκείνη βεβαιώνει στις μέρες μας την ευαγγελική διδαχή και την εμπειρία αιώνων της Εκκλησίας.



Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ
Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…
ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Α΄»
Εκδόσεις «εν πλώ»
Σελ. 281-282

inpantanassis