Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

«Αν τακτοποιηθούμε εσωτερικά τότε όλα θα τακτοποιηθούν γύρω μας και εξωτερικά»


Είπε ένας Μοναχός :

Φαντάζεστε να έχουμε ένα πανάκριβο αμάξι φτιαγμένο από χρυσό και αφού το αγοράσουμε με οικονομίες

μίας ολόκληρης ζωής να το χρησιμοποιήσουμε ύστερα για να αποθηκεύουμε μέσα κοπριές.

Έτσι και εμείς ενώ ως Εικόνες Θεού είμαστε τα πολυτιμότερα πλάσματα Του Θεού καταντάμε με την άθεη

και αμετανόητη ζωή μας αποθήκη κοπριάς.



-Γιατί Γέροντα πρέπει να νηστεύουμε να αγρυπνούμε, να εγκρατευόματσε να ταλαιπωρούμαστε και να πονάμε τηρώντας τις ευαγγελικές εντολές ενώ ο Χριστός μας θέλει χαρούμενους και ελεύθερους; Δεν φαίνεται λίγο οξύμωρο;

-Πολύ απλά, διότι ο Χριστός είναι ο Βασανιστής του Βασανιστού μας και ο Τύραννος του τυράννου

και ο σκλαβωτής των παθών μας.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ κρίνει ο θεός για την αμαρτωλότητά μας αλλά επειδή δεν του ζητήσαμε να μας βοηθήσει.



Είπε ένας Γέροντας :

-Βλέπουμε μεν να έρχονται πολλοί νέοι στην Εκκλησία , όμως δεν είναι τακτοποιημένοι πνευματικά.

Γενικά στην Εκκλησία βλέπουμε τον τελευταίο καιρό να πηγαίνει πολύς κόσμος για να του λύσει ο θεός τα επίγεια,

εξωτερικά προβλήματα και όχι να τον βοηθήσει να ξεπεράσει τα εσωτερικά του.


Αν τακτοποιηθούμε εσωτερικά τότε όλα θα τακτοποιηθούν γύρω μας και εξωτερικά.

ΔΕΝ ΜΑΣ θέλει ο Θεός κοινωνικούς επαναστάτες και αναμορφωτές αλλά ΑΓΙΟΥΣ.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Πρέπει να χτυπήσουμε τον δικό μας εγωισμό και όχι τον εγωισμό των άλλων.

Έτσι σίγουρα θα έχουμε κατορθώσει να διορθώσουμε ένα κομμάτι της κοινωνίας

το οποίο θα συμπαρασύρει με έναν ευλογημένο τρόπο και άλλους δίπλα μας,

οικογένεια φίλους κ.α. και ούτω καθεξής εάν πράξουν ομοίως και άλλοι.



π.Διονύσιος Ταμπάκης
Ι.Ν.Παναγίας Ναυπλίου 2016

tostavroydaki

[XAPA]

Μερικές φορές όταν υποχωρείς νικάς περισσότερο!

(από το Γεροντικό)



Έλεγαν για τον Αββά Παφνούτιο, ότι δεν έπινε εύκολα κρασί.

Οδεύοντας λοιπόν κάποτε, συνάντησε συμμορία ληστών και τους βρήκε την ώρα που έπιναν κρασί.

Τον γνώριζε δε ο αρχιληστής και ήξερε ότι δεν πίνει κρασί.

Και βλέποντάς τον κατακουρασμένο, γέμισε ποτήρι με κρασί,

πήρε στο σπαθί στο χέρι και λέει στον γέροντα:

«Αν δεν πιεις σε σκοτώνω».

Καταλαβαίνοντας τότε ο γέρων ότι εντολή Θεού θα έκανε, αποσκοπώντας να τον κερδίσει, πήρε και ήπιε.

Ο δε αρχιληστής, μεταμελημένος, είπε:

«Συγχώρεσέ με, Αββά, που σε στενοχώρησα».

Και λέει ο γέρων:

«Έχω εμπιστοσύνη στο Θεό, ότι, χάρη στο ποτήρι αυτό,

θα σε ελεήσει και σε αυτόν και στον άλλο κόσμο».

Λέει ο αρχιληστής:

«Με τη χάρη του Θεού, είμαι βέβαιος ότι από τώρα δεν θα κάνω κακό σε κανέναν».

Και κέρδισε ο γέρων όλη τη συμμορία, αφήνοντας το δικό του θέλημα για χάρη του Κυρίου»



(Είπε γέρων. Εκδ. Αστήρ. Αββα Παφνουτίου, σελ. 232)



sostis.gr

[XAPA]

[XAPA]

Ο Θεός δίνη σε πολλούς ανθρώπους ένα σταυρό για τους λόγους που εμείς δεν θα γνωρίσουμε ποτέ


ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ...


Θυμάμαι όταν ήμουν 18 ετών, έναν (φίλος μου) τον συμπαθούσε μια κοπελίτσα και προσπαθούσε να τον πλησιάσει.

Αυτός όμως την κορόιδευε γιατί το ένα ματάκι της ήταν ελαφρός λοξό και την προσφωνούσε (η γκαβή).

Του έλεγα, αφού δεν την θέλεις μην την κορόιδευες είναι κρίμα, αυτός όμως συνέχιζε να την κοροϊδεύει όλο και ποιο πολύ.

Εγώ έφυγα στο μοναστήρι και μετά από 10 έτη ήρθε να με βρει.

Μετά το καθιερωμένο αγιορείτικο κέρασμα αφού μείναμε μόνοι μας μου λέει,

παντρεύτηκα με την τάδε έχουμε δυο κοριτσάκια άλλα το πρώτο το ματάκι του είναι είναι ελαφρός λοξό.


Αυτόματος το μυαλό μου γύρισε 10 έτη πίσω και του λέω, θυμάσαι που κορόιδευες εκείνη την κοπελίτσα,

όχι μου λέει δεν την θυμάμαι.

Την θυμόταν άλλα δεν ήθελε να το παραδεχτεί ότι αυτός ήταν η αιτία

που ο Θεός του ανταπέδωσε στην κόρη του αυτό που κορόιδευε.

Ο Θεός δίνη σε πολλούς ανθρώπους ένα σταυρό για τους λόγους που εμείς δεν θα γνωρίσουμε ποτέ,

ας μην χλευάζουμε τον σταυρό τους για να μην τους λουστούμε δίκαια και εμείς.



yiorgosthalassis

[XAPA]

" Το « μ α ζ ί » , θέλει δουλειά πολλή ! "



Το να μπορείς να αποδέχεσαι τον άλλο όπως είναι

δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα ...

Για όλους εμάς που αγωνιζόμαστε στον κόσμο

αυτό είναι το τρένο που θα μας οδηγήσει Στον Ουρανό !


Στα Μοναστήρια οι μοναχοί έχουν άλλο πολύ πιο δύσκολο αγώνα ...

Παλεύουν πρώτα με τον εαυτό τους

και μετά με τον πονηρό , που βρίσκεται διαρκώς ενώπιών τους ...

Και έχουν τον γέροντά τους που πρέπει να κάνουν υπακοή ...


Εμείς , στον κόσμο , έχουμε άλλου είδους αγώνα ...

Να αποδεχθούμε τον αδελφό μας

με τα ελαττώματά του ...

Να τον αγαπήσουμε , χωρίς να θέλουμε να τον αλλάξουμε ...

Είτε αυτός είναι ο σύντροφός μας , ο σύζυγός μας , το παιδί μας ,

ο φίλος μας , ο συνάδελφος μας , ο προϊστάμενος μας ,

ο κάθε διπλανός μας ...


Για μας , ο γέροντάς μας είναι αυτός ο άλλος ...

ο αδελφός μας ...

Έχουμε οικογένεια ; ...

Έχουμε το γέροντά μας , που δεν είναι άλλος

από το σύζυγό μας , το παιδί μας ...

Μ΄ αυτούς συνεργαζόμαστε , σ΄ αυτούς θα κάνουμε υπακοή ...

Αυτούς θ΄ αγαπήσουμε , αυτούς θα διακονήσουμε ...

Εργαζόμαστε ; ... Ο γέροντάς μας ... ο προϊστάμενός μας ! ...


Μπορεί νάναι δύσκολα τα πιο πάνω

μ΄ αυτά θέλει ο Θεός από τον καθένα μας ...

Όλοι μας έχουμε τοποθετηθεί εκεί που πρέπει να υπηρετήσουμε

εκεί που πρέπει να αγωνιστούμε

εκεί που θα δείξουμε τι κρύβουμε εντός μας ...


Με μιά φράση :

" Το « μ α ζ ί » , θέλει δουλειά πολλή ! "





odevontas

[XAPA]

Μια ασθενής γιαγιά, πήγαινε στην Παναγία στην Τήνο κάθε χρόνο…


Μια ασθενής γιαγιά, πήγαινε στην Παναγία στην Τήνο κάθε χρόνο.

Πολλοί που την έβλεπαν στην Τήνο, μια μέρα την πλησίασαν και την ρώτησαν:

– Γιαγιά σε βλέπουμε τόσα χρόνια να είσαι ασθενής και να έρχεσαι εδώ στην Παναγία.

Εδώ όλοι της ζητούν, να τους κάνει καλά. Μπορείς να μας πεις, τι της λες, της Παναγίας;

Και η γιαγιά τους είπε:

– Δεν της ζητάω τίποτα! Απλά την ευχαριστώ που είμαι ασθενής.

Την ευχαριστώ, που δεν έχω γογγύσει για την ασθένειά μου.

Την ευχαριστώ, που δεν έχω χάσει το μυαλό μου από την ασθένειά μου.

Την προσκυνώ και φεύγω…


Μεγάλο πράγμα αυτό!!!

Να έχεις ανάγκη και να μην ζητάς απολύτως τίποτα!

Σημαίνει πως είσαι υπεράνω όλων αυτών των πραγμάτων και το μόνο που ζητάς είναι, να γίνει το θέλημα του Κυρίου…


Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα



miteriko.blogspot

[XAPA]

Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ...



Μία παλιά ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλιέρης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο,

με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα...

Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα, αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι,

διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου...

Ξαφνιάστηκε όμως όταν είδε ότι ο γέροντας ζούσε σε μία σκηνή, με μοναδικά έπιπλα

ένα στρώμα πάνω στήν άμμο, ένα σοφρά, δύο σκαμνιά και πολλά βιβλία.

Γύρισε τότε προς τον σοφό και γεμάτος απορία τον ρώτησε:

-Πού είναι τα έπιπλά σου...;

Ο γέροντας κοίταξε τον καμηλιέρη και του απάντησε με μία ερώτηση:

-Τα δικά σου που είναι...;

-Μα εγώ δεν έχω, είμαι περαστικός...!

-Και εγώ περαστικός είμαι...!

Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ... Ξέχασαν να γίνουν ευτυχισμένοι!!!

Η αξία των πραγμάτων δεν εξαρτάται από το χρόνο που διαρκούν, αλλά από την ένταση με την οποία γίνονται.

Γι' αυτό υπάρχουν στιγμές αλησμόνητες, πράγματα ανεξήγητα και άτομα ασύγκριτα.



ahdoni

[XAPA]

TO AΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



Το αύριο είναι του θεού , όπως και το χθές ήταν. και κάθομαι ήσυχα!

Στο αιώνιο παρόν του θεού!

Ούτε σκέψη , ούτε τίποτα.

Μην μεριμνάτε λέει ο Κύριος. Εγώ θα μεριμνήσω για όλα.... Κι εγώ το βάζω στην πράξη.

Όταν είμαστε γεμάτοι απο την Ύπαρξη Του, στο σήμερα, δεν μας ενδιαφέρει το αύριο γιατι είναι δικό Tου.

Σου λέει: ΜΗΝ ΜΕΡΙΜΝΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Αρκεί εμείς να ετοιμάζουμε το σήμερα σύμφωνα με τις εντολές Του,

με την αγάπη Του και με την αγάπη μας και θα προχωρούμε.

Κι εκείνος θα δημιουργεί το αύριο που είναι δικό Του.



ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑ 1897-1992

[XAPA]

Όσιος Παΐσιος: Έτσι έγινε Χριστιανός ο κατασκευαστής ρολογιών Seiko


Το επόμενο Γεγονός, μας έγινε γνωστό από μία διήγηση του Γέροντα Παϊσίου,

που έγινε στις αρχές περίπου της δεκαετίας του 1980,

όταν τον επισκέφθηκε ένας πολύ καλός οικογενειακός μου φίλος,

άνθρωπος ευσεβής και σεμνός, ο οποίος γνώριζε προσωπικά το Γέροντα

αρκετά χρόνια πριν το συγκεκριμένο περιστατικό.


Συγκεκριμένα, έχοντας αναπτύξει μία πνευματική συζήτηση, κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής τους στο Άγιο Όρος,

ο επισκέπτης παρατήρησε έναν Ασιάτη που φορούσε ένα μεγάλο Σταυρό στο στήθος

και γεμάτος απορία ρώτησε το Γέροντα αν τον γνώριζε.

Η απάντηση-διήγηση που ακολούθησε, είναι περίπτωση μοναδική από τη ζωή του μεγάλου αυτού Γέροντα:


«Αυτός ο άνθρωπος που βλέπεις, είναι ο Ιάπωνας κατασκευαστής ρολογιών Seiko,

ο οποίος εδώ και μερικά χρόνια έχει βαπτιστεί χριστιανός ορθόδοξος.

Κάποια στιγμή θυμάμαι είχε έρθει στο Άγιο Όρος και είχε ζητήσει από εμάς να του εξηγήσουμε,

ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ του Χριστιανισμού και του βουδισμού.

Όπως παραδέχθηκε μάλιστα, όσο κι αν έψαξε ο ίδιος, δεν ήταν δυνατό να καταλήξει σε ουσιαστικές διαφορές.

Αρχικά του προτείναμε να γεμίσει από μόνος του δύο μπουκαλάκια με νερό και να μας τα φέρει.

Αφού πήραμε το ένα από τα δύο, διαβάσαμε την Ευχή του Αγιασμού και του υποδείξαμε να το ξεχωρίσει από το άλλο,

για να διαπιστώσει πως όσος καιρός και αν παρέλθει αυτό θα παραμείνει άθικτο,

λόγω της Αγιοσύνης που με τη Χάρη του Αληθινού Θεού έχει αποκτήσει,

ενώ το άλλο μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα φυσιολογικά θα αλλοιωθεί.


Πραγματικά έτσι κι έγινε, εκείνος έφυγε παίρνοντας μαζί του και τα δύο μπουκαλάκια

και επέστρεψε μετά από αρκετούς μήνες, φέρνοντας μαζί του μόνο το Αγιασμένο,

καθώς όπως παραδέχτηκε το άλλο απόκτησε μια άσχημη μυρωδιά και αλλοιώθηκε,

ενώ αυτό αντίθετα έμεινε ακέραιο, όπως ακριβώς τη στιγμή που το γέμισε.

Στη συνέχεια προχωρήσαμε σε μία πράξη, η οποία έγινε αφορμή για την οριστική μεταστροφή του στην Ορθοδοξία.


Του βάλαμε σε ένα μικρό άθραυστο βαζάκι, μία μικρή ποσότητα Θείας Κοινωνίας και του ζητήσαμε

να επιχειρήσει την ανάλυση των Στοιχείων Της, σε όποιο Χημείο του κόσμου επιθυμούσε εκείνος.

Πέρασαν από τότε αρκετές ημέρες, ώσπου κάποια στιγμή τον είδαμε να έρχεται με μεγάλη χαρά

προς το μέρος μας, ανακοινώνοντάς μας την απόφασή του να βαπτιστεί χριστιανός ορθόδοξος!

Όταν ρωτήσαμε να μας πει, τι τον οδήγησε σε αυτή του την απόφαση,

μας αποκάλυψε τα αποτελέσματα των αναλύσεων, τα οποία φυσικά εμείς γνωρίζαμε από πριν:

Ότι δηλαδή, πρόκειται για Ανθρώπινο Σώμα και Αίμα, ενός Τέλειου Οργανισμού,

στον Οποίο δεν ανιχνεύτηκε κανένα ίχνος ευπάθειας ή ασθένειας.

Από τότε, μας επισκέπτεται πλέον ως χριστιανός ορθόδοξος,

για να συμμετάσχει στα Μυστήρια και να προοδεύσει πνευματικά».



perivolipanagias.blogspot

[XAPA]

Ο Θεός είναι υποχρεωμένος να βοηθά!

Μαρτυρία του κ. Ταμιωλάκη Ελευθερίου από την Κρήτη :


«Βρέθηκα κάποτε σε δύσκολη θέση εξ αιτίας των πολλών μου υποχρεώσεων,

και πήγα να δω τον Γέροντα για να με στηρίξη.

Μέσα στα χιόνια με πολύ άσχημο καιρό έφθασα και χτύπησα την πόρτα.

Μου άνοιξε ο Γέροντας και με έβαλε μέσα γρήγορα .

« Σε περίμενα » , μου είπε .


Εγώ φυσικά δεν τον είχα ενημερώσει.

Με έβαλε να καθήσω κοντά στην σόμπα και άρχισε με υπομονή να μου φτιάχνη τσάι .

Εβαλε νερό στο μπρίκι και έκανε το σταυρό του λέγοντας, « δόξα σοι ο Θεός! »

Έβαλε το τσάι στο μπρίκι , ξανάκανε το σταυρό του και ξαναείπε, « δόξα σοι ο Θεός! »

Έβαλε τέλος το μπρίκι στη φωτιά και ξανά πάλι το σταυρό του και ξανά, «δόξα σοι ο Θεός! »


Μέχρι τότε δεν μου είχε πει λέξη εκτός από το « σε περίμενα » .


Εγώ τον παρακολουθούσα και άρχισα να νευριάζω με την απάθειά του , γιατί εμένα με καίγανε τα δικά μου.

Όταν έβρασε το τσάι , μου έδωσε το κύπελλο , με κοίταξε με εκείνο το αθώο

και συμπονετικό βλέμμα του και με ρώτησε ήρεμα τι είχα και γιατί φαινόμουν ανήσυχος.

Εγώ νευριασμένος άρχισα να του ξεφουρνίζω τα προβλήματά μου με έμφαση ,

τονίζοντας ότι ο κόσμος έξω έχει πολλές σκοτούρες.

Εκείνος μισοχαμογέλασε , ήπιε μια γουλιά από το δικό του τσάι και μου είπε απαθέστατα:

« Ε, και τι ανησυχείς; Θα βοηθήσει ο Θεός » .

Εγώ νευρίασα ακόμη περισσότερο και με το θάρρος που του είχα, γιατί τον αγαπούσα πολύ, του είπα:

« Ε, καλά τώρα, Γέροντα, ο Θεός βοηθάει μια, βοηθάει δυο. Υποχρεωμένος είναι να βοηθάει συνέχεια; » .


Τότε με κοίταξε σοβαρά και μου είπε κάτι που με κεραυνοβόλησε κυριολεκτικά:

« Ναι » , μου είπε, « υποχρεωμένος είναι » .

Ήταν τόσο μεγάλη η σιγουριά του και τόσο φανερό ότι αυτό το ήξερε από πρώτο χέρι

που ξαφνικά μου ήλθαν τα πάνω κάτω.

Μου έφυγαν τα νεύρα, ηρέμησα, ένιωσα μια απέραντη γαλήνη και είχα μόνο μία απορία που του την είπα :

« Καλά, και γιατί είναι υποχρεωμένος ο Θεός να μας βοηθά; »

Την απάντηση που μου έδωσε , μόνο ένας άνθρωπος που νιώθει πραγματικά σαν παιδί του Θεού

και έχει παρρησία στον πατέρα του μπορούσε να μου δώση.

Μου είπε : « Όπως εσύ που έκανες παιδιά ,νιώθεις τώρα την υποχρέωση να τα βοηθήσης

και ξεκινάς από την Θεσσαλονίκη και έρχεσαι εδώ με τέτοιον καιρό γιατί ανησυχείς,

έτσι και ο Θεός που μας έφτιαξε και μας έχει παιδιά Του ενδιαφέρεται και Αυτός για μας,

και νιώθει την ανάγκη να μας βοηθήση.

Ναι, υποχρεωμένος είναι! »


Η αμεσότητα αυτής της απάντησης ήταν τέτοια που ξαφνικά μου έφυγε ένα βάρος

και έπαψα από τότε οριστικά να ανησυχώ για το μέλλον » .


Από το βιβλίο « Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου»
Ιερομόναχου Ισαάκ
Άγιον Όρος 2004


yiorgosthalassis