Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Σοφά λόγια Αγίων


Ὅταν σηκώνεσαι ἀπὸ τὸν ὕπνο ἡ πρώτη σου σκέψη πρέπει νὰ στραφεῖ στὸ Θεό,

ὁ πρῶτος σου λόγος πρέπει νά ῾ναι προσευχὴ στὸ Θεὸ – τὸν Πατέρα καὶ Δημιουργό σου.

Νὰ μετανοεῖς καὶ νὰ δοξολογεῖς τὸ Θεὸ ποὺ δὲν ἐπέτρεψε ν᾿ ἀπωλεστεῖς ἀπὸ τὶς ἀδυναμίες σου.


Βάλε ἀρχὴ νὰ κάνεις ὅ,τι εἶναι ἄριστο.

Κανένας δὲ θὰ ὁλοκληρώσει τὴν πορεία πρὸς τὸν οὐρανό, ἐκτὸς ἀπὸ κεῖνον ποὺ ξεκινάει τὴν ἡμέρα του καλά.

Νὰ ξεκινᾷς τὴν ἡμέρα σου σὰν σεραφεὶμ στὴν προσευχή, σὰν χερουβὶμ στὶς πράξεις

καὶ σὰν ἄγγελος στὴ συμπεριφορά σου.


Μὴν περνᾷς τὸν καιρό σου ἀργή.

Σὲ ὅλες τὶς πράξεις, τὰ λόγια καὶ τὶς σκέψεις σου ὁ νοῦς σου νἆναι στὸ Θεό.

Ὁ λόγος σου νἆναι ἤρεμος, ταπεινός, σοβαρὸς κι ὠφέλιμος. Ἡ σιωπὴ θὰ σὲ βοηθήσει νὰ λὲς

μόνο τ ᾿ ἀπαραίτητα λόγια, μὲ διάκριση. «Λόγος σαθρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω» (Ἐφεσ. δ´ 29).


Μὴ γελᾷς μὲ θόρυβο, ἀλλὰ μόνο νὰ χαμογελᾷς. Κι αὐτὸ ὄχι συχνά.

Ν᾿ ἀποφεύγεις τὴν ἀντιλογία καὶ τὴ φιλονικία.

Ν᾿ ἀγαπᾷς πάντα τὴν ταπείνωση καὶ ν᾿ ἀποφεύγεις πάντα τὴν ὑπερηφάνεια.

Μὴ μισήσεις κανένα, γιὰ ὁποιοδήποτε λόγο.


Νἆσαι ἐγκρατὴς στὸ φαγητό, τὸ ποτὸ καὶ τὰ γλυκά.

Νἆσαι καταδεχτικὴ μὲ ὅλους• ἔτσι ὁ Θεὸς θὰ σ᾿ εὐλογεῖ κι οἱ καλοὶ ἄνθρωποι θὰ σ᾿ ἐπαινοῦν.

Ὁ θάνατος δίνει τέλος σ᾿ ὅλα τὰ πράγματα. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὄχει πάντα στὸ νοῦ του ὁ ἄνθρωπος.

Πράξεις σὰν κι αὐτὲς εἶναι εὐάρεστες στὸ θεό, ὡς «ὀσμὴ εὐωδίας πνευματικῆς».


Σὲ παρακαλῶ νὰ μνημονεύεις στὶς προσευχές σου τὸν ἀνάξιο μοναχὸ Ἀντώνιο ποὔχει ἁμαρτήσει

πολὺ σὲ ὅλους καὶ σὲ σένα, κι ὁ Θεὸς νὰ σοῦ μνησθεῖ στὴ βασιλεία Του.

«Σὲ παρακαλῶ νὰ ματαιώσεις πρὸς τὸ παρὸν τὸ ταξίδι σου. Τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δὲν πρέπει νὰ τὴν

ἀναζητήσουμε κάπου ἀλλοῦ ἀλλὰ μέσα μας, στὴν καρδιά μας.


Θὰ μὲ ρωτήσεις: Τί εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Σοῦ ἀπαντῶ:

Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἐνάρετη ἐν Χριστῷ ζωή.

Τὸ νἄχει ἡ ψυχή σου ταπείνωση καὶ ὑπομονή, εἰρήνη.

Ἂν ζεῖς ἔτσι, θὰ δεῖς τὴν εἰρήνη (δηλ. Τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ) μέσα σου ὅσο ζεῖς

καί, μετὰ τὴν κοίμησή σου, θὰ ζεῖς πάλι μαζί της».



Στάρετς Ἀντωνίου τῆς Ὄπτινα

imverias

[XAPA]

Γέροντα πόσο δύσκολο είναι να πάει κάποιος στον Παράδεισο;


Γέροντα πόσο δύσκολο είναι να πάει κάποιος στον Παράδεισο;

– Καθόλου! Το πιο εύκολο πράγμα είναι.

Αντιθέτως, το να πας στην Κόλαση θέλει έξοδα και πολύ προσπάθεια.

Πρέπει να αφιερώσεις κόπους, ξενύχτια, ταλαιπωρίες, λεφτά για αμαρτίες,να ξαγρυπνάς σε άσωτείες

και από πάνω να υποφέρεις μία ζωή από απελπισία, φόβο, ενοχές και άγχος, πού θα σε γεμίζει η αμαρτία.


Ενώ για να πας στον Παράδεισο απλώς μία εξομολόγηση να κάνεις,

ένα «ήμαρτον» να πεις κάτω από το πετραχήλι του ιερέως,

βγάζεις αμέσως και δωρεάν εισιτήριο πρώτη θέση για την ουράνια βασιλεία.

Δεν βλέπεις και τον ληστή επί του σταυρού;

Ένα «Μνήσθητι μου» είπε και έγινε ό πρώτος οικιστής του Παραδείσου.



Αγιορείτικες Κουβέντες -π.Διονύσιος Ταμπάκης


yiorgosthalassis

[XAPA]

ΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΤΟ ΧΑΡΤΙΝΟ ΚΑΡΑΒΑΚΙ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ


Ένας μικρούλης έριξε στην άκρη του γιαλού το όμορφο καραβάκι του.

Δεν πρόσεξε όμως, κι έτσι το καραβάκι απομακρύνθηκε, χωρίς να προλάβει να το πιάσει.

Τότε ο πατέρας του πήρε πέτρες και τις πετούσε μπροστά από το καραβάκι.

Ο μικρός στην αρχή δεν κατάλαβε κι απόρησε γι’ αυτό το πετροβόλημα.

Αλλά δεν άργησε να εννοήσει.

Οι πέτρες έπεφταν πέρα από το καραβάκι, χωρίς να το χτυπούν.

Και με τα κυματάκια που προκαλούσαν, το έφερναν σιγά- σιγά πίσω στην ακρογιαλιά.

Κι έτσι ο μικρός με μεγάλη χαρά το πήρε πάλι στη αγκαλιά του.

Πολλές από τις θλίψεις που μας βρίσκουν μοιάζουν μ’ αυτό το πετροβόλημα.

Είναι οι πέτρες που ρίχνει ο Θεός, σαν απομακρυνθούμε από κοντά Του,

για να γυρίσουμε σ’ Αυτόν.



mazi-xeri-xeri

[XAPA]

Πάρε δύο σανίδες και φτιάξε ἕνα σταυρό


Πάρε δυό σανίδες καί φτιάξε ἕνα σταυρό,έλεγε ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Ἡ μιά σανίδα εἶναι ἡ προσευχή πρός τόν Θεό.

Ἡ ἄλλη, ἡ ἐλεημοσύνη πρός τούς ἀνθρώπους.

Ἡ προσευχή σέ ἀνεβάζει ὅλο καί πιό ψηλά στόν Θεό.

Ἡ ἐλεημοσύνη πλαταίνει ὅλο καί περισσότερο στούς γύρω μας ἀνθρώπους.

Ἡ γαλήνη πού δοκιμάζουμε, ὅταν ἀναθέσωμε τόν ἑαυτό μας στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, εἶναι τό καρφί.

Χρειάζεται νά ἔχωμε γαλήνη καί ὑπομονή.

Γιατί μόνο τότε, μόνο μέ τό καρφί αὐτό θά στερεωθοῦν οἱ δύο αὐτές σανίδες (ἡ προσευχή καί ἡ ἐλεημοσύνη)

καί θά γίνουν πηγή εὐλογίας: Σταυρός.

Μήν τήν ἀποχωρίζεσαι ποτέ τήν ἐλεημοσύνη καί τήν προσευχή.

Αὐτές θά κατεβάσουν τήν εὐλογία καί τήν παρηγοριά ἀπό τόν οὐρανό στήν καρδιά σου.

Καί θά τήν δροσίσουν, ὅπως δροσίζει ἡ πρωϊνή δροσιά τό διψασμένο χορταράκι.



proskynitis

[XAPA]

Οι κούφιες προσευχές ενός χριστιανού (Διδακτική ιστορία)


~ Ένας άνθρωπος ζούσε μόνος στο αγρόκτημά του.

Κάποια στιγμή αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει μια απλή προσευχή. Το μεσημέρι, πριν το φαγητό. Και το βράδυ πριν κοιμηθεί.

Μια μέρα αποφάσισε να κρατά λογαριασμό των προσευχών του!

Έτσι, για κάθε προσευχή που έκανε, έβαζε ένα καρύδι μέσα σε ένα γυάλινο βάζο.


Αυτό συνεχίσθηκε για χρόνια. Το σπίτι του γεωργού γέμισε ράφια με γυάλινα βάζα γεμάτα καρύδια.

Και καθώς ο αριθμός τους όλο αύξανε, ο άνθρωπός μας αισθανόταν όλο και μεγαλύτερη ικανοποίηση.

Του φαινόταν, σαν να μεγάλωνε η περιουσία του!

Τότε είδε ένα όνειρο: Ο Χριστός στάθηκε μπροστά του και τον ρώτησε: «Τι σημαίνουν όλα αυτά τα γεμάτα βάζα;»

Ο γεωργός απάντησε: «Κύριε, κάθε καρύδι αντιπροσωπεύει μια προσευχή».

Και τότε ο Χριστός του είπε: «Πάρε ένα σφυρί και σπάσε όλα τα καρύδια, ένα προς ένα».Αμέσως εκείνος υπάκουσε.


Τι έκπληξη όμως! Όλα τα καρύδια ήταν κούφια! Από τόσα καρύδια έμεινε μόνο ένας μεγάλος σωρός από τσόφλια!

Τότε ο Χριστός του είπε: «Οι προσευχές σου ήταν το ίδιο κούφιες. Γιατί τις είχες καταντήσει μια τυπική παγερή συνήθεια.

Τις έλεγες μόνο με το στόμα, χωρίς να τις αισθάνεσαι με τον νου και την καρδιά σου!».

Αλήθεια, πόσες φορές την παθαίνουμε σαν τον άνθρωπο της ιστορίας μας!

Πόσες φορές, την ώρα της προσευχής – στο σπίτι ή ακόμη και στην Εκκλησία

– το μυαλό μας «κάνει περίπατο» σε χίλια – δυο θέματα;

Μερικοί μάλιστα θεωρούν αρκετή προσευχή να ανάψουν ένα κερί, όταν τύχη να περάσουν από μια εκκλησία.

Και μετά απορούμε, γιατί το Ευαγγέλιο δεν φέρνει στην ζωή μας την αλλαγή, που υποσχέθηκε ο Χριστός!


Τι σημαίνει αληθινή προσευχή; Και πως επιτυγχάνεται;

Ας ακούσωμε, τι λέει ο π. Σιλουανός ο Αθωνίτης (1886-1938), άνθρωπος αδιάλειπτης θερμής προσευχής:

*Όποιος αγαπά τον Θεό, εκείνος μπορεί να σκέπτεται Αυτόν ημέρα και νύκτα.

Γιατί το να αγαπάς τον Θεό, δεν παρεμποδίζει καμία εργασία.

Οι Πατέρες ωνόμασαν την προσευχή «τέχνη τεχνών και επιστήμη επιστημών». Ας φροντίσουμε σιγά-σιγά να την μάθωμε.

Ας αγωνιστούμε με υπομονή. Για να μη βρεθούν οι προσευχές μας την φοβερή ημέρα της Κρίσεως «κούφια καρύδια».



fdimitrios.wordpress.com

[XAPA]

Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει


Την ώρα που ξαπλώνεις για να κοιμηθείς,

θυμίσου να σε παίρνει ο ύπνος

μ' αισθήματα ευγνωμοσύνης.


Αν κοιμηθείς σκεπτόμενος δυσάρεστα και λυπηρά

αν σε μιζέρια και σε σκέψεις γκρίνιας έρθει η ύπνος να σε πάρει,

γέμισες δηλητήρια το κορμί σου

όλη νύχτα.


Ενώ αν πεις

¨σ' ευχαριστώ Θεέ μου που αναπνέω,

που ήρθαν δυό φίλοι σπίτι να με δουν,

που έφαγα αυτό το νόστιμο σουβλάκι

κι αυτό το τέλειο παγωτό,

που είδα τα μάτια του καλού παιδιού μου

κι άκουσα το τραγούδι π' αγαπώ,

που φίλησα τα χείλη της καλής μου,

και έδωσα ένα κέρμα στο φτωχό...


Μα όχι μόνο να τα πεις,

μα να τα νιώσεις κι όλας τούτα δω τα λόγια.

Να αισθανθείς να βγαίνει από τα σπλάχνα σου κάτι γλυκό.

Κάτι σαν παιδικό σιρόπι,

που ρίχνει ευθύς τον πυρετό.


Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει

και πόσο θα γλυκάνει το μυαλό,

και πώς ο ύπνος γρήγορα θα έρθει

να σου χαρίσει χορτασμό.


Θα κοιμηθείς ίσως τρεις ώρες,

μα θα 'ναι ο ύπνος σου βαθύς

ντυμένος την ευγνωμοσύνη

σαν να εκοιμήθης δεκατρείς.


Τέτοιοι ανθρώποι - εγώ νομίζω -

θα ζήσουνε χρόνια πολλά,

γιατί η γκρίνια μας γερνάει

κι ασπρίζει όλων τα μαλλιά.


Γι' αυτό, κι εσύ όταν ξαπλώνεις

προσπάθησε να θυμηθείς

τα τόσα δώρα που βιώνεις

και πάψε να μεμψιμοιρείς...


Για προσκεφάλι σου να έχεις

τη λέξη αυτή : ευχαριστώ!

Κι αν η ζωή σου σε πληγώνει

εσύ, ξανά : ευχαριστώ!


Μοιάζει τρελό, κουφό, παράλογο,

να λέω για όλα ευχαριστώ.

Μα όσες φορές το δοκιμάζω

πιάνει!


Και, να!

είμαι εδώ, κι ακόμα ζω.



Yiorgosthalassis

[XAPA]

ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΑΡΑΧΗΣ ΠΩΣ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ....



"Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ ;

"ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.

"Εγώ θέλω γαλήνη" απάντησε μελαγχολικά εκείνος.

Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :

Εγώ θέλω γαλήνη...

"Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι", είπε στον οδοιπόρο και διέγραψε με μια κίνηση το «Εγώ».

"Σβήνεις πρώτα το "εγώ".

Είναι αδύνατον να βρει γαλήνη αυτός που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του

και νομίζει πως μπορεί να την βρει μόνος του, μακριά από τον Θεό.

Το εγώ πάντα θα νιώθει ότι απειλείται από όλους γύρω του κι έτσι πάντα θα φοβάται.

Θα μετατρέπεται σε εγωισμό για να επικρατεί, και θα διώχνει τον Θεό και την γαλήνη Του."


Με μια δεύτερη κίνηση διέγραψε το «θέλω»."Πρέπει να σβήσεις τη λέξη "θέλω".

Το θέλω δηλώνει επιθυμία, ανάγκη και προσκόλληση.

Όταν τρέχεις πίσω από τις μάταιες επιθυμίες σου, ποτέ δεν θα βρεις χρόνο να γαληνέψεις και να γίνεις ευτυχισμένος.

Είναι η γνωστή «επίδραση του κουνουπιού».

Αν σε ένα δωμάτιο υπάρχουν δέκα κουνούπια κι εσύ σκοτώσεις τα εννιά,

το δέκατο κουνούπι δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς.

Έτσι είναι και οι επιθυμίες.

Όσες και να ικανοποιήσεις πάντα θα υπάρχει κάποια που δε θα σε αφήνει να κοιμηθείς."

Ο οδοιπόρος τότε κοιταξε τις διαγραμμένες λέξεις στο χώμα και λένε πως τότε βίωσε την πρώτη του αφύπνιση.

Είχαν σβηστεί το «Εγώ» και το «θέλω» και είχε μείνει η ... Γαλήνη...


agioritikovima

[XAPA]

Τα χαζοπούλια και τα πρόβατα



Ο μεγάλος Τσέχος συγγραφέας Φραντς Κάφκα,

μιλώντας κάποτε για τους εχθρούς της ανθρώπινης ελευθερίας, χρησιμοποίησε την πετυχημένη εικόνα:

«Ένα κλουβί βγήκε σε αναζήτηση πουλιού».


Μία προσεκτική ματιά στο σύγχρονο κόσμο αρκεί,

για να διακρίνει κανείς τεράστιο πλήθος «κλουβιών» που αναζητούν…«χαζοπούλια».

Το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, η σαρκολατρεία και ο τζόγος αποτελούν

τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα τέτοιων «κλουβιών».

Πόσοι άνθρωποι αυτοφυλακίζονται σε αυτά τα πάθη και σιγοπεθαίνουν,

στερημένοι από το οξυγόνο της αληθινής ελευθερίας.


Εκτός όμως από τα φανερά «κλουβιά» υπάρχουν και τα καμουφλαρισμένα.

Τέτοια είναι οι διάφορες αρρωστημένες ιδέες και σάπιες «φιλοσοφίες ζωής»,

που σερβίρονται με το χρυσό περιτύλιγμα της δήθεν απελευθερωμένης και προοδευτικής νοοτροπίας.

Σ’ αυτά τα «κλουβιά» πιάνονται οι εξυπνάκηδες, που νόμισαν ότι γκρεμίζοντας κάποια σωτήρια «μη»

ξανοίχτηκαν επιτέλους σε πελάγη δήθεν ελευθερίας και αυτονομίας.


Οι πραγματικά έξυπνοι, οι πραγματικά φιλόσοφοι αναζητώντας την Αλήθεια δεν αιχμαλωτίζονται

από κάποιο «κλουβί που είχε βγει σε αναζήτηση πουλιού»

αλλά εισέρχονται εκούσια μέσα σε «ένα μαντρί

που είχε βγει σε αναζήτηση λογικών προβάτων». Το «Μαντρί της Εκκλησίας».

Και θα πει κάποιος: Τι διαφέρει το κλουβί από το μαντρί;

Και τα δύο έχουν την ίδια γεύση. Και τα δύο περιορίζουν την ελευθερία.


Όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας κατάλαβαν ότι η «Μάνδρα» του Χριστού

δεν έχει καμία σχέση με τα «μαντριά» του κόσμου.

Γιατί απλούστατα, Ποιμένα έχει κάποιον που έδωσε την ζωή Του,

για να απελευθερώσει τα «πρόβατά» Του από την σκλαβιά της αμαρτίας, από τον φόβο του θανάτου.





Ένας τέτοιος λοιπόν Ποιμένας δεν μπορεί ποτέ να είναι τύραννος.

Αντίθετα είναι κάτι πολύ περισσότερο από στοργικός πατέρας.

Και γι’ αυτό, η εμπιστοσύνη σε τέτοιο Πατέρα δεν μπορεί ποτέ

ούτε να προέρχεται από καταπίεση, ούτε να οδηγεί σε καταπίεση.

Έναν τέτοιο Πατέρα, τον εμπιστεύεσαι ελεύθερα.


Η αγάπη Του σε «σκλαβώνει» τελείως ελεύθερα!

Και συγχρόνως μέσω αυτής της εκούσιας σκλαβιάς…ελευθερώνεσαι, μεταμορφώνεσαι, αγιάζεσαι.

Αυτήν την ελευθερία ο Απόστολος Παύλος την ονομάζει: «ελευθερία της δόξης των τέκνων του Θεού».

Η επιλογή είναι πάντα δική μας:

κοσμική ελευθερία μερικών ετών,

ή αιώνια εκούσια σκλαβιά στην πληρότητα της Βασιλείας του Θεού;


Μικρά και μεγάλα κλουβιά παθών και κακών συνηθειών ή πέταγμα προς την απεραντοσύνη της αγάπης του Χριστού;

Οι άνθρωποι σήμερα ζώντας φιλελεύθερα είναι σκλαβωμένοι όσο ποτέ άλλοτε μέσα στην ευμάρεια,

μέσα στην φθαρτότητα, μέσα στην στιγμιαία απόλαυση επίγειας ηδονής.


Οι άγιοι της Εκκλησίας μας,

που είναι τα αιώνια παραδείγματα ζωής

για όλους τους χριστιανούς,

μας κραυγάζουν ότι:

Για να είστε ελεύθεροι, «σκλαβωθείτε».

Για να ζήσετε αιώνια, «πεθάνετε».

Για να γίνεται θεοί (κατά χάριν), ταπεινωθείτε.

Για να τα κάνετε όλα αυτά…τολμήστε!

Ας αφουγκραστούμε... και ας τολμήσουμε.



Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

imverias

[XAPA]

Ό,τι σπέρνουμε, αυτό θερίζουμε…


~ Μια μέρα μιλούσα στους ασθενείς του νοσοκομείου των Αθηνών «Σωτηρία».

Και ένας νεαρός γύρω στα 30 με το κομπολόΐ στο χέρι έκανε βόλτες έξω από την αίθουσα.

Δεν έμπαινε στην αίθουσα να ακούσει την ομιλία και θεωρούσε κουτούς και οπισθοδρομικούς όσους έμπαιναν να ακούσουν.


Όταν τελείωσα την ομιλία μπαίνει μέσα στην αίθουσα με την μαγκιά του και μου λέει:

– Δεν τα πιστεύω εγώ αυτά…

– Δεν είναι υποχρεωτικό, του λέω.

– Μη μου μιλάς εμένα για παπάδες!

– Που ξέρεις τί μίλησα εγώ; Άλλωστε εσένα δεν σου μίλησα. Εσύ έκανες τις βόλτες σου στη βεράντα…

Εγώ μίλησα στους άλλους αδερφούς. Ήρθαν μόνοι τους κάτι να ακούσουν, δεν πληρώνουν.

Αλλά πες μου, σε τί σε έφταιξαν οι παπάδες;

– Έχω 3 μήνες εδώ και δεν ήρθε κανείς να με δει…


– Έχεις ξαναρρωστήσει;

– Χτύπα ξύλο! Πρώτη φορά και τελευταία θα είναι..

– Φίλοι σου, συγγενείς σου, έχουν αρρωστήσει;

– Πολλοί.

– Πόσες φορές έχεις πάει και τους έχεις επισκεφτεί, για να τους παρηγορήσεις και να τους συμπαρασταθείς;

– Είναι αλήθεια ότι δεν πήγα..

– Εφόσον δεν έκανες έλεος σε κανέναν, πώς θέλεις να σε κάνουν έλεος;

Βλέπεις λοιπόν ότι ήρθες εδώ για να μάθεις,

όταν βγεις με το καλό έξω, να πηγαίνεις όπου υπάρχει πόνος και ανάγκη,

διότι πάντοτε θα πληρώνεσαι με το ίδιο νόμισμα…

Έτσι είναι αγαπητοί μου!

Σπείραμε αγάπη στον συνάνθρωπό μας, αγάπη θα θερίσουμε.

Σπείραμε σκληρότητα, σκληρότητα θα θερίσουμε.

Ό,τι σπέρνουμε, αυτό θερίζουμε…


Δημήτριος Παναγόπουλος



sfa-cryptochristian

[XAPA]

Γέροντας Θαδδαίος: Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού δεν ανησυχεί για τίποτα!


Οι ασθένειες προκαλούνται από την πτώση των σκέψεων.

Όλοι συνήθως σκέπτονται το καλό και το κακό.

Με ότι είδους σκέψεις ασχολούμαστε, τέτοια είναι κι η ζωή μας.

Το πνεύμα τρέφεται με τις σκέψεις, ενώ το σώμα με τη φυσική τροφή.

Όποιες, λοιπόν, οι σκέψεις σου, τέτοια είναι και η ζωή σου.

Πώς μπορούμε να γνωρίζουμε αν ζούμε σύμφωνα με το θέλημα τον Θεού ή όχι; Να πώς.

Αν θλίβεσαι για οποιοδήποτε λόγο, σημαίνει ότι δεν έχεις παραδοθεί πλήρως στο θέλημα του Θεού,

ακόμα κι αν εξωτερικά φαίνεται ότι έχεις.

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, εκείνος δεν ανησυχεί για τίποτα.

Όταν κάτι χρειάζεται, παρακαλεί τον Θεό γι’ αυτό, αν δεν το λάβει, παραμένει γαλήνιος σαν να το έλαβε.

Η ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα τον Θεού δεν φοβάται τίποτα,

ούτε την απειλή ούτε τους ληστές, κανέναν, και για ό,τι τη βρει λέει:

«Έτσι ήθελε ο Θεός».

Αν πρόκειται για ασθένεια, σκέπτεται, η ασθένεια μου δόθηκε για κάποια χρησιμότητα, αλλιώς ο Θεός δεν θα μου την έστελνε.

Έτσι διαφυλάττεται η ειρήνη στην ψυχή και το σώμα…



Απόσπασμα Από Το Κεφάλαιο «Για Την Ασθένεια», Από Το Βιβλίο «Γέρων Θαδδαίος, Ένας Πνευματικός Της Εποχής Μας», Των Εκδόσεων Πορφύρα.

elromio.gr