Οι λαοί της Κύπρου και του Ισραήλ τον ευγνωμονούν
Ο αγώνας του τώρα δικαιώνεται. Για την ειρήνη, τη δημοκρατία, τους πρόσφυγες και τη φτωχολογιά. Ο ταπεινός λαϊκός τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας ήταν από τους προσκεκλημένους στο επίσημο δείπνο που δόθηκε προς τιμήν του Σιμόν Πέρες.
Ο ελληνικός λαός μπορεί να μη δείχνει την πρέπουσα εκτίμηση στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες της οικογένειας Νταλάρα, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με τον Ισραηλινό πρόεδρο, ο οποίος, όπως είπε για μια ακόμα φορά, εκτιμά τους αγώνες του κ. Νταλάρα για την ειρήνη. Μια ακόμα απόδειξη ότι ο δημοφιλής καλλιτέχνης είναι πάντα στο πλευρό των ταπεινών και καταφρονεμένων.
Πάντα δίπλα στους φτωχούς λαούς που μαστίζονται από τις αδικίες των δυνατών του πλανήτη, όπως αυτός του Ισραήλ. Εξ ου και η τεράστια εκτίμηση και φιλία που τον συνδέει με τον Σιμόν Πέρες. Η ΟΥΝΕΣΚΟ, άλλωστε, που έχει δώσει στον Γιώργο Νταλάρα τον τίτλο του πρεσβευτή καλής θέλησης, κάτι ξέρει παραπάνω.
Ας τα βλέπουν αυτά οι αρχαίοι με τα γιαούρτια. Οι φανατικοί που εθελοτυφλούν και δεν αντιλαμβάνονται την τεράστια κοινωνική πρόσφορα του ζεύγους Νταλάρα. Η Αννα όσο ήταν βουλευτής να ψηφίζει τα μνημόνια και ο Γιώργος που ποτέ στη ζωή του δεν ψήφισε ΠΑΣΟΚ να τραγουδάει για να απαλύνει τους πόνους και τους καημούς που προκαλούν τα μνημόνια αυτά στον ελληνικό λαό.
Θα μου πείτε, τώρα, πόθεν προέκυψε αυτή η στενή σχέση Πέρες-Νταλάρα; Αιτία αυτής της μεγάλης φιλίας είναι η τέχνη. Ο Γιώργος Νταλάρας, άλλωστε, ουδέποτε επιζήτησε να είναι κοντά στους έχοντες και κατέχοντες την εξουσία. Αυτοί πήγαν κοντά του, όπως ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο Θόδωρος Πάγκαλος και ο Σταύρος Ψυχάρης. Ξεφύγαμε, όμως.
Ο λαός του Ισραήλ έχει και αυτός ανάγκη να ψυχαγωγηθεί, να τραγουδήσει, να χορέψει, να διασκεδάσει. Το τσιφτετέλι δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο Τούρκων και Ελλήνων. Θέλουν να κουνιούνται και οι Ισραηλινοί. Γυναίκες, άντρες. Και σε καμιά περίπτωση αυτό δεν μπορεί να γίνει με αραβική μουσική, για προφανείς και ευνόητους λόγους. Ετσι, λοιπόν, στράφηκαν στα ελληνικά τσιφτετέλια.
Ρεκόρ κάνουν οι πωλήσεις δίσκων ελληνικής λαϊκής μουσικής στο Ισραήλ: Νταλάρας, Αλεξίου, Ρασούλης (φωτό), Γλυκερία, που επίσης βρέθηκαν με τον Πέρες. Κι από καιρού εις καιρόν επισκέπτεται ο ίδιος ο Νταλάρας το Τελ Αβίβ, για να ψυχαγωγήσει το κοινό του.
Μια φορά, μάλιστα, συνοδεία κάμερας της ΕΡΤ, είχε εκφράσει τους προβληματισμούς του: «Πρέπει να βρεθεί λύση. Είναι άδικο για τους νέους του Ισραήλ να σταματάνε τις σπουδές τους στα 18 τους χρόνια για να υπηρετήσουν στον στρατό». Τα παιδιά των Παλαιστινίων, αντίθετα (φωτό), που φεύγουν από τα σχολεία νωρίς νωρίς δεν έχουν κανένα πρόβλημα, λέω εγώ.
Γιατί και ο Γιώργος και η Αννα δεν έχουν πει ποτέ κάτι σχετικό. Ας μην είμαστε μίζεροι, όμως, μέρα που είναι σήμερα και εορτάζει η χριστιανοσύνη την Παναγία. Η παγκόσμια ειρήνη και ειδικότερα σ' αυτήν την πολυπαθή περιοχή της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, είναι σε καλά χέρια. Ας είναι καλά ο Γιώργος Νταλάρας. Ειδικότερα, οι λαοί της Κύπρου και του Ισραήλ τον ευγνωμονούν. Αυτά.

Ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Νταλάρα, που από τα φεστιβάλ της ΚΝΕ βρέθηκε συνδαιτυμόνας του αρχισιωνιστή Πέρες; Κανένας απολύτως! Ο άνθρωπος είναι συνεπέστατος στις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού. Μην ξεχνάμε, πως και ο Μαρξ, και ο Λένιν, και ο Τρότσκι, ακόμα και ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ιδρυτής του ΚΚΕ, όπως και πολλοί άλλοι –οι περισσότεροι διεθνείς αστέρες του κομμουνισμού-, έλκουν την καταγωγή τους από την «εκλεκτή» φυλή. Κι αυτοί, λοιπόν, -αν ζούσαν σήμερα- στο ίδιο τραπέζι θα βρίσκονταν!
